Druckschrift 
3 (1478)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Titulus.xxij.

diſciplinas debitum eſt eſſe ī ciuibꝰ: qualesvnūquēqꝫ addiſcere uſqꝫ quo. Et ſic ptꝫ ordinare de ſtudio ꝑtinet ad eum qui p̄eſt reipub. et p̄cipue ad autoritatem ſedis apoſtolice: quā vniuerſalis eccleſia gubernatur: cuiper generale ſtudium ꝓuidet̉. hec ille.Queritur pigeſimo. .§. xix.Utꝝ autoritas vniuerſalis eccleſie ī determinatione fidei pͥncipaliter reſideat ī papa? Reſpondet ſanctꝰ Tho. affirmatiue ſcd̓a ſcd̓e. q.ij. arti. iij. ita dicens. Poſtꝙͣ at̄ aliqua eſſentautoritate vniuerſalis eccl̓ie determinata: ſiquis illi determinationi ꝑtinaciter repugnaret hereticus cenſeret̉: que quideꝫ autoritasprincipaliter reſidet ī ſummo pontifice. Dicitur em̄. xxiiij. q. j. quotiēs fidei ratio ventilat̉arbitror omēs fratres nr̄os coep̄os niſiad Petꝝ .i. ſui nomīs et honoris autoritateꝫrecurrere debe̓ ꝯtͣ cuiꝰ autoritatē nec Piero.nec Aug. nec aliqͥs ſct̄oꝝ ſuā ſnīaꝫ defendit.vt dicit Hiero. ea. q. Hec eſt fides papa bt̄iſſime: quā ī catholica didicimus eccleſia: inſi minus ꝑite aut paꝝ caute forte aliquid poſitū eſt emēdari cupimus a te: qui Petri fidēet ſedē tenes. Si aūt hec nr̄a cōfeſſio apl̓atꝰtui iudicio cōprobat̉: qͥcūqꝫ me culpare volue̓it ſe imꝑitum vel maliuolum vel etiaꝫcatholicū ſed hereticum comprobabit.Queritur vigeſimo .§. xx.primo. vtꝝ ad papam ꝑtineat confirmare ſētentias ſinodoꝝ; Itē vtꝝ ad papam a ſinodoappelletur? Item vtꝝ ſolius pape autoritatehabeat vniuerſalis ſinodus cōgregari? Iteꝫvtꝝ neceſſe habeat papa cōgregare conciliūvniuerſale quotienſcūqꝫ habet aliquid de fideterminare; Ad omēs iſtas. q. ſimul reſpōdetſāctꝰ Tho. ad pͥmas tres affirmatiue. ad qͣrtaꝫ negatiue ī q̄ſtionibꝰ de potentia dei. q. x.ar. iiij. vbi querit̉. vtꝝ ſpūſſanctus ꝓcedat afilio: qui reſpondēs ar. facto in contriū dicitſic. Sicut poſterior ſinodus habet pt̄atem īterp̄tādi ſimbolū a pͥori conditum aut ponēdi aliqͣ ad eius explanationem: ita etiam romanus pontifex hec ſua autoritate poteſt: cꝰſola autoritate ſinodus congregari pt̄: aſnīa ſinodi confirmat̉ ad ip̄m a ſinodo appellatur: que oīa patēt in geſtis chalcedonēſis cōcilij vel ſinodi: eſt neceſſarium adhmōi expoſitioneꝫ faciendā vniuerſale concilium congreget cum qn̄qꝫ id fieri ꝓhibeantbellorū diſſidia ſicut in ſexto ſinodo legit̉.Conſtātinus auguſtus dixit. ꝓpter imminentia bella vniuerſaliter ep̄os congregarenon potuit: ſed tn̄ illi qui cōuenerūt quedādubia ī fide orta ſequētes ſnīaꝫ Agathonis:pape determinauerūt .ſ. ī xp̄o ſint due voluntates et due actiones: et patres ī chalcedonenſi ſinodo cōgregati ſecuti ſūt ſnīaꝫ Le-

onis pape: qui determīauit xp̄m eſſe ī duabonaturis. hec ille. ¶Item vtꝝ pr̄es exiſtētes īconcilio vniuerſali poſſint aliqͥd ſtatuere ſn̄autoritate pape: Reſpōdet ſct̄ꝰ Tho. negatiue in tractatu ꝯtͣ impugnantes religioneꝫ:ſct̄i pr̄es ī cōcilio ꝯgregati nihil ſtatuere potuiſſēt niſi autoritate ſūmi pōtificis interueniente: ſine etiā conciliū cōgregari pt̄ Queritur vigeſimo .§. xxj.ſecūdo. vtꝝ papa ſubijciatur ſtatutis cōciliorum? Huic queſtioni videt̉ reſpōdere ſct̄usTho. ſub diſ. in pͥma. ij. q. xcviij. arti. vj. vbiquerens. vtꝝ omēs legi ſubijciantur ita dic̄ ẜm qd̓ lex de ſui rōne duo ht̄. primo .ſ. ēregula humanoꝝ actuū: ſecūdo. habꝫ vimcoactiuam. Dupliciter pt̄ aliquis eſſe ſubiectus legi. Uno modo ſicut regulatū reguleet hoc modo omēs illi qui ſubdūt̉ pt̄ati ſubdūt̉ legi: quaꝫ fert pt̄as. Alio modo ſicut coactum cogenti: hoc modo homīes virtuoſiet iuſti ſubdūtur legi: ſed ſola mala. infra tractās qd̓ dicit iureperitꝰ. pͥnceps dr̄eſſe ſolutus a lege: ꝙͣtū ad vim coactiuam legis: nullus em̄ ꝓpe cogit̉ a ſeipſo. lex at̄ nonht̄ vim coactiua niſi ex principis pt̄ate. Sicigit̉ princeps dr̄ eſſe ſolutus a lege: qꝛ nullꝰ īip̄m poteſt iudiciū condemnatōis ferre: ſi ꝯtͣlegem agat: vn̄ ſuꝑ illud p̄s. Tibi ſoli peccaui. dicit rex habꝫ hoīes: qui fct̄a eiꝰ diiudicent: ſꝫ ꝙͣtum ad dim directiuā legis pͥnceps ſubditur legi ꝓpͥa volūtate. ẜm quod dr̄extͣ de conſtit. c. omēs. ibi qd̓ quiſqꝫ iurisin alium ſtatuit: ip̄e eo vti debet. ſapientisdicat autoritas: pate̓ legē quā tuip̄e tule̓is.Queritur vigeſimo .§. xxij.tercio. vtꝝ papa poſſit mutare ſtatuta ſctō patꝝ ī concilijs generalibꝰ aut ī eis diſpēſare? Reſpondet ſct̄ꝰ Tho. affirmatiue ī tͣctatu ꝯtra impugnātes reli. vbi ad illud zozinipape qd̓ habet̉ ī. c. contra. xxv. q. j. Contͣ ſtatuta patꝝ cōdere aliquid vel mutare autoritas huiꝰ ſedis pt̄: ſic dicit. Dicēdū hoceſt veꝝ in illis: ſtatuta ſct̄orū patrū decreuerūt eſſe de iure diuino: ſicut articuli determīati ſūt ꝯcilia. Sed illa ſācti pr̄es determīauer̄t de iure poſitiuo ſt̄ relicta ſb̓ pape diſpenſatione: vt ea poſſit mutare vel diſpenſare ẜm opportunitatem tꝑoꝝ vel negocioꝝ. ſct̄i em̄ pr̄es in concilijs ꝯgregati nihilſtatuere potuiſſēt niſi autoritate romanitificis interueniēte: ſine qua etiaꝫ cōciliūgregari non poteſt: nec tamen papa qn̄ aliquid aliud facit aliter ꝙͣ a ſct̄is pr̄ibꝰ ſtatutum ſit: ꝯtra ſtatuta facit. qꝛ ſeruatur intētōſtatuentium: que eſt vtilitas eccl̓ie ſicut et īom̄i iure poſitiuo accidit: derogat̉ em̄ pͥoribꝰſtatutis ſtatuta ſequētia. An̄ qd̓ dic̄ Greg.di. xv. ſicut in fine. ſe non illa deſtruit qͥſ-