¶ Sextum¶ Capitulū

¶ Queritur decimo .§. xiij.quarto. Utrū papa ſit ꝓpͥus ſacerdos dicendꝰaliquo modo cuiuſlibet parrochie? Reſpōdetſct̄us Tho. affirmatiue in tractatu ꝯtͣ impugnātes religionem: ita dicens. Ad id qd̓ obijcitur. ꝙ ſemel ī anno quilibꝫ confiteri ꝓprioſacerdoti tenetur. Dicendū ꝙ ꝓpͥus ſacerdosnon ſolum eſt ſacerdos parrochialis ſed etiam ep̄us vel papa: ad quos magis ꝑtinet cura eius ꝙͣ ad ſacerdotē: vt multipliciter oſtēſum eſt. Propriū em̄ h̓ non accipit̉ ẜm quoddiuiditur ꝯtra cōe: ſed ẜm qd̓ diuidit̉ ꝯtͣ alienum. Unde qui confeſſus eſt ep̄o ſuo vl̓ alicui habenti vicem eius confeſſus eſt ꝓpͥo ſac̄doti. hec ille.¶ Quero decimo­ .§. xiiij.quinto. Utrū papa ſit p̄latus immediatꝰ cuiuſtibꝫ fidelis: Reſpondet. s Tho. affirmatiue in. iiij. di. xvij. q. vij. dicens incōueniēs eēꝙ duo eqͣliter ſuꝑ eandeꝫ plebē ꝯſtituerēt̉: ſꝫꝙ duo quorū vnus eſt principalior alio ſuꝑeandē plebeꝫ cōſtituant̉: nō eſt incōuenienset ẜm hoc ſuꝑ eandē plebr immediate ſunt ⁊ſacerdos parrochialis et ep̄us ⁊ papa: et qͥlibet hoꝝ pt̄ committe̓ ea que ſūt iuriſditōnisad ipſum ꝑtinentia alteri. hec ille. Iteꝫ ī eodem tractatu ait: papa habet immediatā iuriſditōnē in om̄es xp̄ianos. quia romana eccleſia nullis ſinodicis ꝯſtitutionibus ceteriseccleſijs p̄lata eſt: ſed euangelica dn̄i voce etſaluatoris ſui primatū obtinuit. vt habeturin decre. di. xxj. ꝙͣuis. hec ille.¶ Quero decimoſexto. .§. xv.Utrum papa poſſit ꝯmittere aliquibꝰ p̄dicare ⁊ confeſſiones audire fideliū: vti pt̄ate clauium irrequiſitis ꝓp̓ijs ſacerdotibꝰ ꝑrochialibus; Reſpondet. s Tho. affirmatiue ī. iiij. di.xvij. q. vij. Cuius inter alias hec vna ratio ē.quicqͥd pt̄ inferior poteſt et ſuperior: ſed ip̄eſacerdos parrochialis pt̄ dare licentiaꝫ ſuoprochiano ꝙ alteri cōfiteatur. gͦ multo fortius ſuꝑior eius hoc pt̄: in corꝑe. q. ita dicit.dicēdum. ꝙ ſacerdos poteſt aliquid duplicit̓impedire: ne alicuius confeſſionem audiat.Uno modo ꝓpter defectum iuriſditōnis. Aliomodo ꝓpter defectū executionis ordinis ſicutexcōicati. degͣdati ⁊ huiuſmodi. Quicunqꝫ hꝫiuriſditionem poteſt ea q̄ ſūt iuriſditōis cōmittere: et ideo ſiquis impediat̉. ꝙ alteriusconfeſſionem audire nō poſſit per iuriſditionis defectum: pt̄ ſibi ꝑ quēcūqꝫ habentē iuriſditōꝫ immediatā ī illos ꝯmitti. ꝙ ꝯfeſſiones audiat ⁊ abſoluat ſiue ꝑ ip̄m ſacerdoteꝫſiue ꝑ ep̄m ſuū ſiue ꝑ papā. Si at̄ ꝓpter ordinis executionē impedimētū audire nō poſſitpt̄ eī ꝯcedi ꝙ cōfeſſionem audiat per eū: qͥ eiimpedimentū auferre pt̄: hāc. q. ī tractatu ꝯͣimpug. relig. maīfeſtā facit ⁊ clariſſimam ex

ꝯſuetudine que ī romana curia ab antiqͥſſimis tꝑibꝰ obſeruata eſt ita dicens poſt multas alias rōnes ad hoc facit ꝯſuetudo romane eccleſie: ad quā ⁊ accedētes a pn̄i arijs pape ad qͦſcūqꝫ ſacerdotes lr̄as impetrāt: vt eisꝯfiteantur. Itē legati pape ⁊ eoꝝ pn̄iarij cōfeſſiones audiūt nō petita licentia a parrochialibꝰ ſacerdotibꝰ: ⁊ etiam autoritate papevbicunqꝫ p̄dicant: et ita ptꝫ ꝙ p̄dicare ⁊ audire ꝯfeſſiones pt̄ alijs cōmitti ſn̄ licentia ꝑrochialium ſacerdotū. hec ille.Queritur decimoſe .§. xvj.ptimo. Vtꝝ p̄ter duos ordīes īſtitutos a deoſ. ep̄oꝝ ⁊ ſacerdotū parrochialiū poſſꝫ papainſtituere terciū ordinem talium p̄dicatorū.qͥ ꝓpͥa autoritate p̄dicarent ⁊ cōfeſſiones audirēt? Reſpondet. s Tho. affirmatiue ī tͣctatu ꝯtra impug. reli. in ſo. vnius ar. aduerſarioꝝ ita dicens. ꝙ etſi duo ordines tm̄ eſſenta deo inſtituti: qui poſſent p̄dicare ꝓpͥa autoritate: poſſet tn̄ eccleſia terciū ordinem ſtatuere p̄dicatoꝝ: qui ꝓpͥa autoritate p̄dicarētet p̄cipue papa: qui habet plenitudineꝫ pt̄atis in eccleſia: ſicut et ī primitiua eccleſia fuerūt duo ordines ſacri .ſ. p̄ſbiteri et diaconi:et tn̄ poſtea eccleſia maiores ſibi conſtituit:vt magiſter in ſent. dicit. hec ille.Queritur decimo .§. xvij.octauo. Utꝝ papa poſſit compellere collegiageneralium ſtudioꝝ: vt ad eoꝝ ſocietateꝫ religioſi admittātur: Reſpondet. s Tho. affirmatiue. in p̄fato tractatu ſic dicēs. ī reſponſione ad vnū ar. ꝙ aut obijciūt. ꝙ nullo modo poteſt cogi ad ſocietatē inuitus: vt lex dicit: patꝫ ꝙ intelligit̉ de pͥuata ſocietate q̄ cōſenſu duoꝝ vel trium ꝯſtituitur: et ad ſocietatem publicā q̄ nō ꝯſtituit̉ niſi ex ſuꝑiorisꝯſenſu a ſuperioris autoritate aliquis compelli pt̄: ſicut pͥnceps qui p̄eſt reipublice pot̓compellere ciues: vt ī ſua ſocietate aliquemrecipiant: ſicut collegiū alicuius eccleſie cōgitur: vt aliquē recipiat ī canonicū et in fratrem. Vnde cū collegium ſtudij generalis ſitpublica ſocietas: ad eaꝫ poteſt aliquis induci autoritate ſuperioris cogēte et infra. Unde nulli dubium eſſe debet ſcolares compellipoſſe autoritate apoſtolica: vt ad ſocietatemſtudij religioſos admittāt. hec ille.¶ Queritur decimo .§. xviij.nono. Utꝝ ad papam maxime ꝑtineat ordinatio ſtudiorum et vniuerſitatum? Reſpondet. s Tho. in tractatu ſupͣ nominato affirmatiue vbi ita dicit. Ad euꝫ em̄ qui regit rēpublicam ꝑtinet ordinare de nutritionibꝰ ⁊ad inuentionibꝰ iuuenum: in quibus exerceri debeant: vt dicitur. x. ethicoruꝫ. et politiaordinat. vt habetur primo ethicorum: quas