¶ CitulusμύύιηηαTιͦ

¶ Nocimuſo. tquus

humilis ſupplicatio. ibi. Cum intraſſet Ih̓uscapharnaū ⁊cͣ. Secundū eius a xp̄o cōmendatio. ibi. Nō inueni tantam fideꝫ ⁊cͣ. Tertiūē ex xp̄i fide pueri ſanatio. ibi. Uade ſicut credidiſti. Et in qualibet parte poſſunt dici aliqͣmoralia ad edificatōnem. ſicut verbigracia.In prima parte predicti euangelij. Prīo eſtnotandū d̓ magna caritate ⁊ diligentia: quāhabuit ad ſeruum ſuum. quia in domo eū tenebat. et pro ipſo ad xp̄m orandum acceſſit.Secundo notanduꝫ ꝙ xp̄us ad eundū ad ſeruum ſe obtulit nō ſic ad filium reguli ad confundendum ſuꝑbiam noſtram. Tertio humiliatio Centurionis ⁊ magna fides: cum dixit.Domine nō ſum dignus ⁊cͣ. Quartum eſt familie ſue recta gubernatio: quia ſibi faciebateſſe ſubiectos. Naꝫ ⁊ ego homo ſuꝫ ⁊cͣ. In ſecunda parte eſt videndum. quomō intelligat̉ꝙ xp̄us admiratus fuiſſe dicat̉: cum admiratio ꝓcedat ex ignorantia. ⁊ in xp̄o nulla fuitignorantia. Secundo quomodo fides Centurionis exceſſerit iſrahel. Tertio p̄nunciaturconuerſio gentilium figuratorum ī Centurionis fide: qͥ requieſcunt in fide trinitatis. ⁊ hoceſt recumbere cum Abraham. ÿſaac. ⁊ Iacob.⁊ reprobatio iudeorum. ibi. Filij auteꝫ regnieijcientur ⁊cͣ. Quarto quomodo ī inferno ſitfletus et ſtridor dentium. In tertia parte deeffectu fidei. ſecūdo de ſanatione ip̄ius pueri.¶ Secūdus modus pro­ .§. ij.cedendi eſt ſumendo aliquaꝫ aucͣtoritatem deſcriptura ſacra pro themate. ⁊ illam diuiderein partes. Et iſte ē mobus magiſtralis ⁊ magis ſcientificus: quo vſi ſūt Thomas bonauentura ⁊ Bernardꝰ in ſermonibus ſuis p̄dicabilibus. Et aliquando Ia. ⁊ Io. de ſancto geminiano in omībus ſermonibꝰ ſuis. Et ī diebus domīcalibꝰ ſumit̉ pro themate de euāgelio vel de epiſtola cōcurrenti. In diebꝰ auteꝫfeſtiuis ſanctoꝝ ſumit̉ vel de euangelio dominicali vel epiſtola. et magis de p̄cedenti īmediate ꝙͣ ſequenti vel etiā de euangelio vel epiſtola de feſto. Si etiaꝫ ſumeret̉ aliqua aucͣtoritas ſcripture extra euangelium ⁊ epiſtolā.ꝙͣuis nō ſit multum in vſu moderno: nulluꝫtamē incōueniens Iaco. de voraginen̄. et Io.de ſancto geminiano vtunt̉ hoc modo in feſtiuis cōmuniter. ſumendo ſcilicꝫ vnam auctoritatem de diuerſis libris ſcripture ⁊ in ipſamfaciendo diuiſionē. verbigracia. ¶ Si de euāgelio ferie. vj. ſumat̉ illud. Sit elemoſina tuain abſcondito ⁊ pater tuus ⁊cͣ. Primo oſtenditur virtuoſa elemoſinaruꝫ erogatio. ibi. ſitelemoſina ⁊cͣ. Secundo copioſa earuꝫ remuneratio. ibi. pater tuus ⁊cͣ. Poſſunt etiā mēbra diuiſionis ſubdiuidi. et hoc diuerſimode.exemplum ī predicta diuiſione. Nam ī primaparte notant̉ tria: que faciūt elemoſinā virtuoſam. Primum ꝙ fiat ei qui eſt in defectōe.

ſit elemoſina. Secunduꝫ ꝙ fiat de ſua poſſeſſione: nō aliena. ibi. tua. Tertium ꝙ fiat cuꝫrecta intentōne. ibi. in abſcondito. In ſecūdaparte notatur ꝙ reddet tibi deus pro elemoſina triplicem remuneratōnem .ſ. temporaliūmultiplicatōnem. ⁊ iſte ſunt multe. Spūaliūaugmentatōnem. ⁊ ſuꝑnalium receptonē. Siſumat̉ pro themate illud. Diliges dominumdeum ex toto corde tuo. Tria hic notant̉. Etprimo actū gracioſū. qꝛ diliges. omīa em̄ delectant̉ ī amore. Dilectio tamē importat amorem gratuitum. ſecūdo obiectum glorioſum.Dominū deū tuum. Et dominꝰ notat eius gubernatōem. deus eius creatōnem. tuus eius īcarnatōeꝫ: que cogunt nos ad amandū ip̄m.Tertio ſubiectū vigoroſū. ex toto corde tuo.ibi quomodo tripliciter biligitur ex toto corde ẜm Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. xxv. ¶ Si aūt p̄dicatur de aliqͦ ſancto: p̄t aliquid ſumendo de epiſtola vel euangelio ei adaptari. Nec eſt incōueniens ꝙ ille intellectus ſcripture nō ſit illeꝓprius: ſed etiam aliquando contrariꝰ: quiamoralis ſenſꝰ eſt mutiplex. Homo quidā eratdiues. ⁊ induebat̉ purpura ⁊ a biſſo. ⁊ epulabatur quotidie ſplendide. Si predicet̉ de ſancto Grego. vel alio doctore. Tria poſſunt deeo notari virtutū interiorū fertilitas. Homoquidam erat diues. Secūdo actuū exteriorūnobilitas. Induebat̉ purpura .ſ. caritate etbiſſo .i. puritate. Tertio ſenſuuꝫ ſcripturarūſuauitas. epulabat̉ quotidie ſplendide exponendo ſcripturas. ¶ Si p̄dicet̉ de ſancto Hieronimo. ⁊ occurrat illd̓ euangeliū dominicale vbi habet̉. Dixit dn̄s domīo meo ⁊cͣ. Ꝙͣuisſit dictum de xp̄o: poteſt applicari ad ſanctuꝫPieronimū et alios qui fuer̄t mēbra xp̄i. vbitria. Prīo ad ipſuꝫ diuinalis allocutio. dixitdominus: quod intelligit̉ ꝑ inſpiratōem ſcripturas ⁊ flagella. Secundo circa ipſuꝫ ratōnalis executio. domino meo. ratōne vtens dominus ē ꝑ virtutes alias ſeruus. Tertio ſuꝑip̄m p̄mialis conſecutio. ſede a dextris meis.Quod notat magnitudinem glorie ſuperne.¶ Si ſumat̉ de euāgelio ip̄ius feſti. vt d̓ beato Dominico vel Auguſtino illud. Nō poteſtciuitas abſcondi ſupra montē poſita. math̓.v. Tria hic de ipſo notant̉. Primuꝫ ꝙ intimꝰfuit deo colligatus: quia ciuitas quaſi ciuiūvnitas id eſt ſenſuū tendentiū ſimul in deum.ẜm ꝙ in exemplis ſeu geſtis fuit xp̄o ꝯformatus: quia ſupra montē. Aōs em̄ ſignat xp̄mcuius vite fuit multū ſimilis vita ſāctiſſimiDomīci in p̄dicatōne in ordine ſuo ⁊cͣ. Tertiū quod fuit mundo in miraculis manifeſtatus: qꝛ nō poteſt abſcondi ꝓpt̓ miraculia eiꝰ.¶ Si ſumat̉ de epiſtola feſti. vt illud. Repoſita eſt mihi corona. Ubi tria de ip̄o notant̉.Prīo magnificat̉ ex triūphi excellētia: qꝛ corona. Scd̓o exercitat̉ in p̄lij exꝑientia: quia