¶ Capitulum¶ Quintum

ſariam ꝙ ſpiritualibus huiuſmodi indiſcretis ſi ibi eſſent: rapinam eſſe inmoderataꝫ abſtinentiam inſinuent. Ad contenptum mūdieius vanitatē oſtendendo. ſic inuitent ad religionem. ꝙ in ſeculo poſitos nō videant̉ dānare: ſed pericula eorum declarare. Peccatoribus ⁊ duris ita terribiliter vitia reprehendere ſtudeant. ꝙ ſpiritualibꝰ ⁊ virtuoſis dulciter ſuauia premiorū ꝓponant. vnde Grego.in moralibus tractans illud. Quis dedit gallo cantum. dicit ꝙ gallus deſignat predicatorem: qui peccatoribus in tenebris vitioꝝ inuolutis debet clamare terribiliter ⁊ bonis p̄dicare ſuauiter. Sicut ⁊ gallus ī tenebris ideſt in nocte profunda fortiter clamat: ſꝫ dieappropinquante iā luce tenuiter ⁊ quaſi raucus. Cum autē habet p̄dicare aliquā turpemmateriā. vt de vitio luxurie. vel de matrimonij actu vtatur verbis honeſtis: nec deſcēdatnimis ad particulares circūſtantias: ne doceat vel incitet auditores ad mala: ⁊ ſibi caueat ab omī verbo ſcurrili. xxij. q. v. qͦtiens.¶ Decimo caueat a nouitatibus. cuꝫ diſcordiam pariat p̄ſumptio nouitatuꝫ. vt dicit decretalis. Quidaꝫ em̄ moderni p̄dicatores: qꝛvoluerunt vti nouitatibus inconſuetis: plura ſcandala inde ſecuta ſunt. ⁊ parū inde honorem ſapientes reportauerunt. et fructumimpedierunt. vnde in decret̉. dicitur. Quod aſanctis patribus decretum nō eſt: nō eſt ſuꝑſticioſis adinuentionibus preſumendū. Et ſimiliter a curioſitatibus poetaꝝ. philoſophorum. ⁊ hiſtoriarū. paganoruꝫ. romanorum. ⁊huiuſmoī. Et ſi ad horā aliquādo vellent aliquid taliū inducere Actuū. xix. dicit̉. ꝙ multi qui fuerant curioſa ſectati: contulerunt libros ⁊ conbuſſerūt eos om̄es. Caueat em̄ nenimis innitatur ſenſui ſuo in exponēdo ſcripturas et precipue in ſenſu litberali. ꝓuerbi.iij. Ne īnitaris prudentie tue. vt Hiero. Prudentie ſue innitit̉: qui ea que dicenda vl̓ agēda videntur ſanctoruꝫ decretis preponit. extra de ꝯſtitutōni. ne innitaris. diſ. xxxvj. ſiqͥs.Obſeruare etiam decet predicatores ⁊ in predicatione ⁊ in priuatis locutionibus cū perſonis: quod dicit Origen̄. diſ. xliij. ī mādatis.Noſce oportet quis ⁊ qualis ſit is: cui īmortalitatis verba credenda ſūt. Soliciti em̄ eſſedebemus: ne mittamus margaritas noſtrasante porcos. ⁊ infra. Si em̄ ſciam quia ī hijsde quibꝰ nō poteſt dubitari ꝙ bona ſint. emēdatꝰ inculpabilis eſt. vt ſi ſit ſobrius. ſi iuſtꝰſi miſericors ⁊ huiuſmodi. tunc quod deeſt fidei ⁊ ſcientie conferatur. Sed ſi ī hijs que palam ſunt peccatis inuolutus ꝑmanet: nō meoportet aliquid de ſecretioribus miſterijs etremotis diuine ſcientie proloqui: ſꝫ magis ꝓteſtari eum. vt peccare deſinat. Ꝙ ſi ingeſſerit ſe ⁊ ꝓuocauerit nos dicere: que euꝫ minꝰ

recte agentem nō oporteat audire: eum debemus prudenter eludere. dicit glo. ibi ſcilicettranſferendo nos ad aliam miſericordiam.¶ De forma p̄dicatōnis et de ſeptem modisꝑcedendi in p̄dicatione. ¶ Capitulum. v.Eforma predicatōnis.Nota ꝙ in ordine dicendoꝝ. nullꝰinuenit̉ beterminatus modus deneceſſitate tenēdus a ſanctis traditus. vnde vnuſquiſqꝫ in ſuo ſenſu habūbat.Congruum tamē eſt conformare ſe moribusſapientum ẜm tempus ⁊ locū. ar. diſ. xij. illa.Aliud em̄ ſeruat̉ in vno loco ⁊ aliud in alio.Et modus bariatus ē eciam ẜm tꝑa. Nā aliomodo ſe habuerunt antiqui. alio modo moderni. Aultū autē videt̉ vtile ad reminiſcentiam dicenti ⁊ audienti: aſſignare aliquas ꝑtes ſiue mēbra. Septeꝫ igit̉ modis p̄t ꝓcedi.Primus modus pro.§. j.cedendi eſt ꝑ expoſitionem euangelij ſeu epiſtole: quod de die occurrit de parte in parteꝫmoralia inſerendo. Et iſtum modum tenuerunt antiqͥ. vt patet in omelia Grego. augu.⁊ Criſoſto. Quem modum aliquando ſequūtur moderni diuidentes tamē ipſum euangelium vel epiſtolaꝫ in ꝑtes. vt verbigracia dominica prima poſt trinitatis euangelium d̓epulone diuite ⁊ lazaro: poteſt diuidi illud ītres partes. Et in prima ponitur vtriuſqꝫ p̄ſens conuerſatio. ibi. Homo quidam erat diues ⁊cͣ. In ſecūda vtriuſqꝫ ſequens migratio.ibi. factū eſt ⁊cͣ. In tertia vtriuſqꝫ decens collocatio. ibi. eleuans autē oculos ⁊cͣ. Si auteꝫſit illa epiſtola quinquageſime. Si līguis hominū ⁊cͣ. Hic de caritate tria notat apoſtolꝰ.Primo eius neceſſitatem: quia quodlibet bonum ſine ea nihil valet. Si linguis hominuꝫloquar ⁊cͣ. Secundo eius operoſitatē vel fructuoſitateꝫ. quia ad omnes actus virtutuminducit: quia caritas paciens eſt ⁊cͣ. Tertioeius dignitatē. quia alia dona d̓ficiūt. ⁊ fides⁊ ſpes. ⁊ ipſa ſemper durat: quia ſiue ꝓphetieceſſabunt ⁊cͣ. ¶ Si eſt euangelium in principio. xl. poteſt ſic diuidi. docet nos xp̄us iniſto noſtro ieiunio tria obſeruare. Et primoexcludere mundialem intentionem. ibi. cumieiunatis: nolite fieri ſic̄ ypocrite triſtes ⁊cͣ.Secundo habere mentalem purificationem.ibi. Tu autē cū ieiunas: vnge caput tuum. etfaciem tuam laua. id eſt conſcientiā a peccatis. Tertio adijcere effectualem miſeratōnemibi. Theſaurizate the. in celo bando elemoſinas. Et qꝛ cupiditas ab hac retrahit. ideo p̄mittit. Nolite vobis theſaurizare ⁊cͣ. ¶ Si ēeuangeliū hiſtoriale. vt illud diei ſequētis deCēturiōe. p̄t ſic diuidi. In iſto euāgelio triaponuntur de Centurionē. Primuꝫ eſt ipſius