¶ Capitulum¶ Viceſimūſecūdū

al̓s ad libitum poteſt amoueri: expectet quouſqꝫ ſine nota reuelationis poſſit eum amouere: et tūc ſtatim amoueat. Cum em̄ ex audientia confeſſioīs obligetur ad medendumanime penitentis: ſicut medicus: abſqꝫ tamēreuelatione confeſſionis: exquo aliquē ī curam ſuſcipit: tenet̉ ei dare remediū ꝯtra recidiuū: ⁊ ſic ī ꝓpoſito. ꝙͣcito pt̄ amoueat: quēetiam amouere poterat. Si aūt talis erat qͥſine iuſta cauſa amoueri nō poterat: cū audientia confeſſionis nullum ius p̄beat ſibi inalio foro in quo non conſtat ſibi vt iudici:amouere nō poteſt: idem Tho. ¶ Item quiap̄latus licentiam intrādi villā ſeu ciuitatemſubdito ad libitum concedere poteſt vl̓ negare: licet al̓s nō eſſꝫ negaturus ꝓpter periculum quod ex ſola ꝯfeſſione nouit negare poteſt: dum tamen ex hoc ſuſpitō non oriatur.In occulto tamen ſēꝑ monere pōt̄ illum quiconfeſſus eſt. quia hoc non eſt reuelare confeſſionem ¶ Similiter curatus ꝓpter cōfeſſionem nō poteſt negare confeſſo cōioneꝫ: qn̄al̓s eam dare tenet̉: puta ī paſchate. Al̓s ſicdicens. Non teneor nūc tibi dare et nō obijciens de crimine confeſſo: nō ꝑ hoc dicitur reuelare confeſſionem. Sꝫ ſi cui cōquerenti ꝯͣſuū parrochialem ſacerdotem: quia nō vultſibi dare eukariſtiā: ip̄e ſacerdos diceret cōram alijs. ꝙ hoc facit: quia habet peccatū aquo ip̄e non pt̄ abſoluere: et ipſe nō vult iread ep̄m: hoc eſſꝫ reuelare cōfeſſionem: ꝙͣuisip̄e nō intenderet hoc: quia grauitatem peccati exp̄ſſit. hec Pe. ¶ Et idē eſt cum dicit ſeaudiſſe quēdam noīando eum: ⁊ nō abſoluiſſe. ¶ Similiter de ep̄o qui ꝑ confeſſionē nouit corruptioneꝫ monialis: que petit benedici. quia aut eſt caſus in quo tenetur: et tuncnegare non debꝫ. quia ſi ꝑ confeſſionem eiuſdem ſibi conſtat: nō tamen ſibi cōſtat vt iudici in illo foro ī quo ſicut ab ordinario monaſterij petit benedictionem ⁊ q̄libꝫ ꝓ ſeip̄a.Si autē hoc ſcit ꝑ confeſſionem eius que vidit vel illius qui eam corrūpit: nō ſufficiēterconſtat: etiamſi extra cōfeſſioneꝫ dixit: vndenegare nō debet. Si autem al̓s ſcit: nō tenetur benedictōꝫ imꝑtiri: et poteſt ſine reuelatione confeſſionis negare: ita confitēti ſicutnō confitenti. Et quod dictum eſt de benedictione monialium .ſ. virginali: idem eſt de benedictōne abbatiſſaꝝ cum virgines p̄ficiuntur: quod tamen nō eſt neceſſarium virginēſ. p̄fici virginibus et non aliam. Nam et vidua pt̄ eſſe abbatiſſa ſicut Paula mr̄ Euſtachij: tamen abſurdū eis videtur ꝙ monialibꝰbenedictis poſſit abbatiſſa p̄eſſe carens illabenedictōne: ſicut etiam ẜm iura ꝓfeſſis nōdebet nouitia p̄ferri ī abbatiſſā: immo nec ꝓfeſſe tacite nec exp̄ſſe. de elect. c. indemnitatibus in pͥn. lib. vj. Quia tamen quod nō ꝓhi-

bitum eſt: conceſſum eſt: ideo videtur ꝙ benedictio abbatiſſaꝝ quarūcunqꝫ non requiratvirginitatem magiſꝙͣ abbatum: cum non ſitiure cautum: ſicut de benedictōne virginuꝫ.hec Pe. de pal̓. ¶ Similiter quia homo liberam electionem habet: licꝫ ꝑ ſolam confeſſionem ſciat aliquem indignū ad p̄laturaꝫ adquam eligitur: quē al̓s putabat dignū nō bebet eligere ex conſcientia ſibi ſic dictāte: qͥaeligendo ſcienter dignum vl̓ indignum negocium geritur inter ip̄m et deum: vnde poteſtetiam ex his que ſcit vt deus iudicare in ꝓpoſito. Sed bene putarem. ꝙ pateret̉ penas iuris: puta ꝙ eſſet priuatus voce eligendi: et afructibus ꝑ trienniū ſuſpenſus: qui eligeretillum queꝫ ſcit vt deus indignū ſed neſcit vthomo: quia de his que ſcit homo vt deus: ſolum habet deum vltorem nō homineꝫ et huiuſmōi Pet. Ꝙͣuis autē dimidiando confeſſionem non ſit ibi ſacramētum: tenetur tamēcelare ſacerdos: quia ꝑs eſt ſacramēti Pe.Qui teneatur ad ſigil .§. ij.lum confeſſionis. dicit Pet. de palu. vbi ſupͣ.ꝙ ad celanduꝫ confeſſionē tenetur is ad quēconfeſſio ꝑuenit licite vel illicite: mediate vl̓immediate: vnde et nō ſacerdos qui ī caſu neceſſitatis audit de mortalibus et venialibuste netur ad ſigillum confeſſionis. Iteꝫ interpres quem penitens ꝓ ſe adhibꝫ. Iteꝫ qͥ caſuaudit. Item is cui de licentia confitentis reuelauit. Item qui ſe confeſſorem fingit. Itēlatenter abſconditus cōfeſſioneꝫ audit: qd̓ ēſacrilegium et iniuriam facere ſacramento.Item confeſſor anteꝙͣ abſoluat: et etiā cū nōabſoluit: tenetur celare. ¶ Item nota. ꝙ cūquis recipit aliquid ſub ſigillo confeſſionis:ꝙͣuis ei non fuerit confeſſus dicens illud: tamen ita debet ſecretum tenere: ac ſi haberet īconfeſſione: non quidem ratione ſacramentiquod ibi non eſt: ſed ratione ꝓmiſſi: ſi ꝓmiſit illud ſic celare. hoc ẜm Tho. ⁊ Pe. de pal.Dicunt tamen Tho. et Pet. ꝙ homo nō debet aliqͥd defacili recipere in confeſſionē. Addit autem Pe. de pal. ꝙ qui tradit quod accipit in ꝯfeſſione: ꝙuis non eſt confeſſio: videtur tamen facere irreuerentiam ſacramēto:cū nihil ſit eque celandum eo qd̓ in confeſſione ſcitur. Similiter cum aliquis accipit abalio ꝯſilium recōmendans vt illud ſeruet ſecretū: tenetur ad celandū: ⁊ frangēs morta.liter peccat. ¶ Ea tn̄ que qͥs recipit ſub ſigillo ꝯfeſſionis et nō ī confeſſione: nō plus obligāt ꝙͣ cū qͥs iurat tenere ſecretū: vnde qn̄doiurauit tenere ſecretū aliquod malū: qd̓ manifeſtando: cum al̓s nō poſſit impediri: illudmalum aufertur. vt ꝓditio aliqua ⁊ hꝰ moditenetur manifeſtare non obſtante iuramento. xxij. q. iiij. inter cetera. Ita ⁊ quod accipitſub ſigillo confeſſionis et nō in confeſſione.