Titulusᵐ. xvij.¶ Capitulūᵐ .xj
¶ Ad que ſe extēdat ſi .§. iij.gillum confeſſionis. Dicit Tho. in. iiij. ꝙ directe non niſi ad illa que cadunt ſub ſacͣmētali confeſſione. Indirecte at̄ extendit ſe nōſolum ad ea que cadunt ſub confeſſione ſacͣmētali vt pct̄a: ſed etiaꝫ omīa alia ꝑ que poſſet peccator vl̓ pct̄m dep̄hendi: vt ſi diceret ꝙnon abſoluit eum: vel talis cuius impedimētum cognouit ꝑ confeſſioneꝫ ſolū nō eſt talivxor. Nihilominus etiam alia que ī cōfeſſione dicūtur non ꝑtinētia ad ꝯfeſſioneꝫ ſumoꝑe ſunt celāda: tum ꝓpter ſcandalum. tumꝓpter ꝓnitatem: que ex conſuetudine ſequit̉ad dicendum audita in confeſſione Tho.¶ Pe. de palu. plenius ꝓſequitur iſtā materiam dicens. ꝙ directe et principaliter pct̄aconfeſſa ⁊ circūſtantie inꝙͣtum hmōi et ꝑſona tercia: cum qͣ qͥs confitetur ſe peccaſſe: cabunt ſub ſigillo cōfeſſionis. licꝫ qͥdaꝫ hoc negent de ꝑſona: cum qͣ quis confitetur ſe peccaſſe: quod tn̄ ip̄e reprobat. Et qͣndo ꝑ locutionem de pct̄is confeſſis pt̄ deueniri ꝑ ſe vl̓ꝑ accidēs directe vel indirecte: vel ꝑ quēcūqꝫalium modū ī aliquam cognitōeꝫ vel ſuſpitionem vel opinionē vel dubitatōeꝫ de confeſſo: vel inqͣtū pōt̄ ſibi ꝑuenire detrimētū velin aīa vel in corꝑe. vel ī poſſeſſione vel famavel amicis. vel poteſt ꝑ hoc ſcandalum ī populo generari. vel cōfeſſio magis odioſa velminus dilecta vel magis oneroſa vel minusp̄cioſa deputari. debet ꝯfeſſor ab huiuſmodilocutōe abſtinere. Et quia raro vel nūꝙͣ pot̄ꝯtingere: quin ex reuelatione peccatoꝝ ī cōfeſſione ſcitoꝝ et nō ꝑ aliamᵇ viam poſſit ſeqͥaliquod d̓ p̄dictis incōuenientibꝰ: ꝙͣuis forte qn̄qꝫ nullum ꝯtingat: multum debet cauere. ꝙ nō dicat peccata audita ī ꝯfeſſione: ꝙͣtumcūqꝫ generaliter loquat̉: vl̓ quomodo dicat. hec Pet. Et magiſter Umbertus dicit. ꝙcauendū eſt ne vnꝙͣ dicat quis ī ſermonē vl̓aliqua locutionē. Ego audiui iſtum caſū inꝯfeſſione. Nec vmiꝙͣ debet dicere in illa abbatia vel villa vel caſtro: in quibꝰ audiui confeſſionem: fiunt multa peccata ⁊ huiuſmōi.quia ꝑ hoc credunt ſimplices. ꝙ hoc ſit reuelare ꝯfeſſioneꝫ: ꝙͣuis hoc nō ſit reuelare: ẜmPe. niſi ex hmōi locutōne poſſꝫ peccatū alicuius dep̄hendi. Dicendo aūt iſte confeſſus ēmihi peccata ſua: nō eſt reuelare: quia nihilponit in palaꝫ. quia ſi dixerimus: qꝛ peccatū habemus ⁊cͣ. Sed dicendo fuiſſe ſibi confeſſum de magnis et multis: hoc eſt reuelareẜm De. Bona autē alicuius oꝑa: que ſcit exconfeſſione: puta quia eſt virgo vl̓ quia nūꝙͣ peccauit mortaliter ⁊ huiuſmōi licꝫ dice̓.niſi quia ex hoc ꝙ vnus laudat̉ de hmōi: peccatū alterius qͣi reuelatur cū nō laubatur d̓eodeꝫ: qꝛ quod de vno dicit̉ de alio negatur.
di. xxv. qͣlis. vnde ſi de duobꝰ cōfitentibꝰ dicitcōfeſſor de vno. ꝙ eſt virgo: ſtatim eſſꝫ ſuſpitio ꝯtra aliū: ſi idem nō diceret. hec Petrusde palū. Unde et Umbertus dicit ſimpliciterabſtinenduꝫ ab hmōi locutōibꝰ. addens idemUmbertꝰ. ꝙ ꝯfeſſor debꝫ etiā cauere ne vnꝙͣper aliquod genus peccati ꝯfitenti oſtendatmīorem familiaritatem vel ſignū mīoris dilectōis. Alia q̄ dicūt̉ ī confeſſione nec peccata nec balentia ducere ī manifeſtationeꝫ cōfitentis. vt ꝙ in tali terra ſint bona blada ethmōi: nō cadūt ſub ſigillo ꝯfeſſionis ¶ Notaetiam. ꝙ ſi confeſſor indiget conſilio alteriꝰ:niſi habeat licentiam a cōfitente de ꝑſōa manifeſtanda: debet loqui ita obſcure ⁊ caute ⁊a remotis: vt nullo modo poſſit ꝯſulēs imaginari de ꝑſona: vnde debet cōſiderare horaꝫet tp̄us idoneū. Nam ſiquis audit ꝯfeſſioneꝫclerici alicuius: quem vidit qͥ habet cōſuleread pedes illiꝰ ꝓ cōfeſſiōe nec alius potuit aduenire: ſi cōfeſſor vadit ſubito ad interrogādum illum de aliquo caſu ſimoniaco et huiꝰmodi. Nōne ſatis et ꝓbabiliter et quaſi violēter habebit ille ſuſpicari de illo clerico: Etideo in hmōi magna cautela abhibenda eſt.ꝙ ſi confeſſor neſciret vel ſi nō poſſet caſumexprimere: ſuꝑ quo indiget conſilio: quin illeꝯſultor intelligeret ꝑſonaꝫ: ⁊ ip̄a nō vult ſciri: debet ire ad alios ꝓ conſilio. ꝙ ſi aliū ſuſficientem habere non poteſt: nō ſe intromittat. vnde ⁊ ipſe Pe. de pal. dicit. ꝙ ſi nō poſſꝫcōfiteri pct̄m ꝓpum niſi dicendo aliquid: perquod manifeſtaret confeſſioneꝫ alterius: nōdebet illud cōfiteri etiamſi eſſet mortale: ſedſufficit tūc cōtritio cum ꝓpoſito confitendi:qn̄ habebit copiam talis ſacerdotis: cui illd̓peccatū ſuū cōfitendo non manifeſtetur cōfeſſio alterius. Ratio eſt quia fortior eſt obligatio ad celandum ꝙͣ ad cōfitendū. Siqͥsautem ī confeſſione reuelat credita et debitaſua ⁊ hmōi: vtꝝ ⁊ qn̄do ſacerdos poſſit aliqͥdreuelare. vide ſupͣ de ꝯfeſſione ī hac tercia ꝑte ti. xiiij. c. xix. ¶ Et quia ī clemen. cupientes. de pe. dicit̉. ꝙ ꝯfeſſores religioſi debēt facere conſciētiam ſibi cōfitētibus de ſolutōnedecimaꝝ: al̓s ſi ſcienter obmittūt: ſūt ſuſpēſab officio p̄dicationis: donec faciāt ſi cōmode poſſūt. Etſi interim p̄dicāt ſūt excōicatiip̄o facto. de qͣ ſnīa excōicationis ⁊ ſuſpenſionis vide infra in ti. de cēſuris eccleſiaſticis.Eſt ſciendum. ꝙ ibi dicit̉ ꝙ hoc ītelligit̉ ẜmPau. de leaza et Pet. de ancha. ſi ip̄i confeſſores fuerint a p̄latis eccleſiaꝝ ſuꝑ hoc reqͥſiti. ſic̄ hoc dr̄ exp̄ſſe in illa cle. de p̄dicatoribꝰ.Siqͥs at̄ vellet ſimpliciter ītelligere cle. illāſ. ꝙ teneāt̉ ꝯfeſſores face̓ cōſciētiaꝫ cōfitentibus etiamſi de hoc nō fuerint requiſiti: quiade hoc alij doc. nil dicūt. Tūc videt̉. ꝙ ſufficiat facere ꝯſcientiā ꝑ iſtū modum .ſ. ꝙ ſi exi-