¶ Secimuſſep¶ Citulus

confeſſionem: vt de heretico qui corrumpitfideles. vel de mr̄imonio illicito: qd̓ qͥdaꝫ volunt ꝯtrahere. vel de ꝓditōne fienda: non ꝓpter hoc debet reuelari confeſſio ad impediendum malum. vt quidam dixerunt ſed falſum eſt. Debet autem monere eos qui confitentur: vt obuient vel deſiſtant. Et p̄lato dicere. ꝙ vigilet ſuper gregem ſuum et huiuſmodi ſn̄ vlla reuelatiōe. hec Tho. ¶ Quid ſiiudex inquireret ab aliquo: an ſciat aliquidde tali materia: in cōfeſſione vel ꝑ aliuꝫ modum: dicit Vil. ꝙ ſi nō pt̄ declinare alio mōiniquum iudicem pot̄ reſpondere nihil indeſcio: quia ſubintelligitur vt homo. vel etiaꝫnihil ſcio etiam ꝑ confeſſionem: quod intelligitur tibi reuelandum. Sicut expoīt̉ illudat̉. xxiiij. De die illo et hora nemo ſcit necfilius homīs: et intelligitur reuelandum nobis. vel nihil ſcit: inqͣtū homo ꝑ ſcientiaꝫ acquiſitam: et ſi ſciat ꝑ infuſam: pōt̄ etiaꝫ hociurare ¶ Sed nec etiam (ẜm De. de palu. in.iiij. di. xxj) ꝑ licētiam aut p̄ceptum cuiuſcūqꝫ ſuperioris etiaꝫ pape factum ſub pena excōicationis licet reuelare ꝯfeſſioneꝫ: quia ſigillum cōfeſſionis eſt de iure diuino ⁊ de neceſſitate ſacramenti. papa aūt licet aliqn̄dodiſpenſet in p̄ceptis diuinis. vt ī votis: nontamen in ſacramentis poteſt diſpēſare: vt ꝙquis non baptizetur: vel nō cōfiteatur. Qd̓dictum eſt celationem cōfeſſionis eſſe de ſacͣmenti neceſſitate: non ſic intelligitur. ꝙ nonſit verum ſacramentū: etiamſi non celaret̉:quia vtiqꝫ verum ſacramentum eſſet: ſi ſacerdos reuelaret ſicut etiam ſi deus non tegeretquia ip̄e non ſatiſfacit. Sed dicit̉ celatio cōfeſſionis de neceſſitate ſacramēti: quia natura ſacramenti neceſſitat eum ad celandum.Natura dico et ꝙͣtum ad id quod eſt ſacramētū. qꝛ fit in occulto ſolus cū ſola. ⁊ ꝙͣtū ad idqd̓ eſt ſacͣmētū et res .ſ. pn̄ia interior: q̄ etiaꝫeſt occulta. Et ꝙͣtū ad rem tm̄ .i. remiſſionēpeccatoꝝ. ¶ Nota ẜm Pet. de pal. quia quoddicit Tho. ꝙ occultatio ꝯfeſſionis eſt de eſſētia ſacramenti: non ſic eſt intelligendum. ꝙſit eius materia vel eiꝰ forma: ſed ꝙ eſt de natura eius obligatio ad occultationem. Sic̄ſi diceremus de eſſentia leuis: eſt ferri ſurſū:vel de eſſentia matrimonij eſt reddere debitum .i. obligatio ad hocip̄m. ¶ Eſt autē peccatum mortale reuelare confeſſionem. qꝛ ꝯtͣius diuinum et poſitiuum: vnde et grauiterpunitur ab eccleſia. Naꝫ de iure antiquo debet talis deponi: ⁊ oībus diebꝰ vite ſue ignominioſus fieri et peregrinari. de peni. di. vj.ſacerdos. ſed ẜm decretalem. extͣ de pe. et re.omīs. debet deponi: ⁊ ad agendum ꝑpetuampenitētiam in artum monaſterium detrudi.ẜm Hoſti. faciet primam certo tempore ⁊ exinde aliam. Sed hec penitētia imponenda ē

¶ Secimuſſeptimꝰin iudicio: quādo quis conuincitur de hoc vl̓fatetur in iure. Nam al̓s in foro penitētie videtur eſſe arbitraria penitētia pro huiuſmōipeccato ſicut ꝓ alijs peccatis.De licentia autē confi­ .§. j.tentis ꝙͣuis peccatum ſuum poſſit confeſſoralteri manifeſtare ẜm Tho. et Pet. Tamennon debet vti tali licentia. niſi ad vitandumaliquod malum. Tenetur autem ille cui aliqͥd reuelatur de licentia penitētis nō reuelare ſed illud celare: niſi forte peccator velit. ꝙille abſolute et libere ſciat. Licētia tamē quādat penitens cōfeſſori de reuelando ꝙͣtumcūqꝫ generalis: nō intelligitur niſi ad bonū cōfitentis ẜm Pe. de palu. ¶ Et nota ẜm Pet.de palu. ꝙ ſi iudex diceret alicui capto ꝓ maleficio: da licentiam confeſſori. vt dicat ſi cōfeſſus es de hoc vel de illo: non tenetur darenec ex hoc ſuſpitio debet haberi contra eumde delicto: quia forte hoc facit ꝓpter vitandūſcandalum. Sed et ſi daret licentiam confeſſori: ſic licenciatus non debet dicere peccatūillud ſi commiſiſſet. ¶ Item ſi prelatus p̄ciperet confeſſori vt dicat ſibi peccatum alicuius: quod eſt oīo occultum: etiamſi confeſſus dediſſet licentiam ip̄i vt diceret: non tenetur obedire vt reuelet illud: quia prelatꝰnon eſt iudex occultorum: immo etiamſi cōfeſſus eſſꝫ diffamatus de illo peccato: ⁊ ꝑ infamiam perueniret illud ad cognitōem iudicis: ꝙͣuis ipſe cōfeſſus interrogatus a iudiceſiue p̄lato teneretur ſe manifeſtare: tamē cōfeſſor eius etiam habita licentia ab eo dicendi: non tenetur obedire iudici ſibi p̄cipientivt dicat ſi ſcit: nec debet dicere. quia fori nōmiſcendi .ſ. contentioſus et pn̄ialis. Sꝫ ſi cōfeſſor ſcit pct̄m alicuiꝰ nōſolū ꝑ ꝯfeſſionem:ſꝫ etiā ꝑ aliū modū. puta qꝛ vidit vl̓ audiuitpt̄ dicere ꝙ illud vidit vel audiuit ꝑ taleꝫ.talem modū: dū tn̄ nō dicat id ſcire ꝑ cōfeſſionem. Nec refert vtꝝ prius ꝯfeſſioneꝫ audiuerit: et poſtea ꝑ aliū modū ſciuerit vel ecōuerſo. In quo caſu .ſ. ſi pͥus ſciuit peccatumante ꝯfeſſionem: non oportet ꝙ ꝓteſtetur ſenon reciꝑe illud ī conſeſſione: quia etiā ſineproteſtatione dicere poteſt: ꝙͣtum extra confeſſionem ſcit. Nec tamē huiuſmōi dicere debet ſine magna cauſa ⁊ rationabili. ¶ Itemẜm eundem Petrū. cum confeſſio non auferat cōfeſſori ius ſuum: nec cōferat ei ius nouum ī alio foro: quicquid videtur confeſſorifaciendum vel obmittendum ꝓ bono ip̄iꝰ cōfitentis vel ꝓ bono cōmuni. poteſt facere vl̓obmittere: dūmodo ꝑ hoc nō reueletur confeſſio: ad quod ſolum obligatur: licet al̓s idnon eſſet facturus: vnde ſi per confeſſionemprioris vel alterius ſcit abbas. ꝙ non expedit pͥori tenere monaſterium. et ſit talis: qui