Druckschrift 
3 (1478)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Capitulum Viceſimūp

gero: abſoluo te ab omībus cenſuris eccleſiaſticis ſentētijs vinculis excōicationū. ſuſpēſionū. interdicti: a iure ꝙͣ ab hoīe latis:necnō ab omībꝰ negligentijs defectibꝰ commiſſis ī adminiſtratōe ſacramētoꝝ officijs etactibus tuis vel noīe tuo factis: ſupplendo deſolita apoſtolice ſedis clementia et omēs defectus eorūdem. Aboleo etiaꝫ om̄em maculam infamie et inhabilitatis vndecūqꝫ cōtractam. Diſpenſoqꝫ tecū ſuꝑ om̄i irregularitate. ſimoīa. ī ordine beneficio actiue vel paſſiue quacunqꝫ occaſione vel cauſa: etiā circate in collatione ordinū et aliorum ſacramentoꝝ vel cōtractis ſeu commiſſis. Reſtituo teet habituo te ad ſtatus. famaꝫ. et honores.executiones officioꝝ eccleſiaſticoꝝ quorūcūqꝫ: ac ad omēs gradus dignitatum honoꝝ:ad beneficia eccleſiaſtica habita et habenda: tibi de his que hēs de nouo ꝓuideo: relaxādo tibi fructꝰ quos male ꝑcepiſti ſeu leſaſcientia ex eiſdeꝫ: ac alia que ī ludo ex ſucceſſione ac al̓ ad te ꝓuenerūt: que ſubiacent reſtitutōni vage in forma pleniſſima. In noīepatris et filij et ſpūſſancti amen. Si autēaliquis dubitat an iſtis ſpecialis exigaturforma abſoluendi neceſſaria: qui a ſedē apoſtolica habent pͥuilegium: in articulo mortis dumtaxat ſemel poſſint habere plenā remiſſionem oīm ſuoꝝ peccaminū .i. a pena etculpa: vt alij exprimūt. Reſpondetur ẜm qꝛa magiſtris tam in concilio Conſtantienſi ꝙͣBaſilienſi dictum fuit: ſed ſufficit eaomīa et ſingula faciant quibus indulgentia p̄fata datur: ꝓut ī bullis vl̓ pͥuilegijs talium exprimitur. Nec putet aliquis quādoſemel ī articulo mortis fuit vſus eſt: poſtea ī alio articulo mortis vti valeat: niſi papa latiorem autoritatem daret ꝙͣ dat: qn̄ ponit ī articulo mortis dūtaxat ſemel. Et itareſponſū eſt in ꝯcilio Conſtantienſi a literatiſſimis viris pluribus de hoc requiſitis. Recmirum quia priuilegium de indulgentijstum dat ꝙͣtū ſonat: aūt extēdi debet vltͣ.Sed quid de ꝯfeſſore .§. iij.qui abſoluit ſecularem vbi non potuit abſoluere; aut ex ignorantia vel ex verecūdia. feſtinatōe huiuſmōi. Et confeſſor poſtea experitur ſe erraſſe. Nūquid tenetur hoc ſeculari dicere Reſpondetur ẜm omēs. ſeculariſexcuſatus eſt: coram deo abſolutus eſt: īterim neſcit: ſed ꝯfeſſor non. Quid ergo faciet? Collatio facta fuit de hoc multis notabilibus doctoribꝰ theologie in concilio Gaſilienſi. Quidam dixerunt debet autoritatēa ſuꝑiori impetrare abſoluendi eum: etſi ſinemagno ſcādalo fieri pt̄ vocare abſolutuꝫet ſibi dicere ac eum abſoluere pꝰ auditum īconfeſſione: vel ſi magnum ſcādalum time-

jretur: abſentem abſoluat: ſi ab vltima confeſſione ſperatur eſſe in gratia. Adhuc auteꝫet alijs placuit: ſi magnum timeretur et notabile ſcandalum: ſūmo deo ſacerdoti cōmittat et penitētiam ſolam cōdignam ſacerdospro negligētia agens: p̄ſertim qn̄do multitudo ſic eſt neglecta: vel multi eoꝝ multum diſtant a loco: vbi reſidet ꝯfeſſor. Quid etiāſentiendum eſt de aliquo qui cōfitetur:feſſor eum non intelligit aut ex dormitionevel ex imperitia lingue. aut ex diſtractionenimia vel ex ſimili cauſa? Reſpondit Ioh̓. deParthebergis antiquus doctor ī quodlibꝫ ſuis. Sacramentalis abſolutio p̄exigit cōfeſſionem. Confeſſio vero omīs importat relatōnem: que non poteſt eſſe ſine relatione vniꝰet perceptōne alterius. Cum ergo alterū iſtorum .ſ. perceptio ſacerdotis deficiat in p̄fatocaſu: credo de illo peccato eſſe cōfeſſioneꝫet ꝯſequens nec impendi abſolutioneꝫ. hecille. Sed iſtud videt̉ debere intelligi: vbi obaudita ſūt peccata grauia: que de neceſſitateſalutis ſunt confitenda: non de alijs que cadunt ſub concilio vt venialia: vbi talia modica raro obaudiūtur ab eo: qui al̓ nouitſonam: ſiue noſcit: debet ergo cōfeſſor facereterare ea: que ex ſomno intellexit.Vtrū vero penitētiaᵐ. §. iiij.ſeu ſatiſfactionem impoſitam abſolutionēdebitam: ī peccato mortali factam: vel in toto vel ī ꝑte teneatur homo iterare. Suꝑ hocſunt varie opiniones: ī hoc tamen omēscordant. ſatiſfactio facta ī mortali: itavalet ſic̄ nec alia facta oꝑa in mortali valētin foro dei ad tollendum vl̓ minuendum debitum pene pro peccatis: ad quod ordīaturomīs ſatiſfactio: quia cuꝫ ſit in amiciciacum deo: poteſt eſſe acceptū tale opus ip̄ideo ſic factum. Sed vtꝝ valeat in foro eccleſie militantis: ita teneatur eam iterare. In hoc eſt varietas opinionū. Aliqͥ dicūt tenetur iterare: quia potue̓it ſatiſfacere deo: nec etiam potuit ſatiſfacere ſacerdoti: qui in ꝑſona xp̄i ſibi illud iniūxit. SedPe. de Tharā. Io. petri. videntur ſimpliciter dicere ſine diſtinctōne. talis non tenet̉iterare tales ſatiſfactōes: quia ſatiſfecit ī foro eccleſie militantis in qua date ſūt: vbiiudicat̉ de diſpoſitione interiori. Ideꝫ videt̉ſentire Uincen. ī ſpec. hiſto. li. ix. de hanibal.c. iiij. Et iſta opinionē videt̉ ſatiſface̓ impoſitio ſeptennis penitentie: regl̓ariter fiebat quolibet mortali antiquitus vt. xxiij.q. j. p̄dicandū. Et veriſil̓e eſt in tanto interuallo aliqd̓ mortale cōmittebant: vn̄ ſi oportuiſſet iterare: fuiſſet laqueum imponeremabꝰ. Tho. vero et Alber. in. iiij. diſtinguūtde ſatiſfactionē. Dicunt em̄ quedam ſatiſfactiones: in quibus remanet aliquis effectꝰ