¶ Capitulum¶ Viceſimūp
gero: abſoluo te ab omībus cenſuris eccleſiaſticis ſentētijs ⁊ vinculis excōicationū. ſuſpēſionū. ⁊ interdicti: tā a iure ꝙͣ ab hoīe latis:necnō ab omībꝰ negligentijs ⁊ defectibꝰ commiſſis ī adminiſtratōe ſacramētoꝝ officijs etactibus tuis vel noīe tuo factis: ſupplendo deſolita apoſtolice ſedis clementia et omēs defectus eorūdem. Aboleo etiaꝫ om̄em maculam infamie et inhabilitatis vndecūqꝫ cōtractam. Diſpenſoqꝫ tecū ſuꝑ om̄i irregularitate. ſimoīa. ī ordine ⁊ beneficio actiue vel paſſiue quacunqꝫ occaſione vel cauſa: etiā circate in collatione ordinū et aliorum ſacramentoꝝ vel cōtractis ſeu commiſſis. Reſtituo teet habituo te ad ſtatus. famaꝫ. et honores. ⁊executiones officioꝝ eccleſiaſticoꝝ quorūcūqꝫ: ac ad omēs gradus dignitatum ⁊ honoꝝ:ad beneficia eccleſiaſtica habita et habenda:⁊ tibi de his que hēs de nouo ꝓuideo: relaxādo tibi fructꝰ quos male ꝑcepiſti ſeu leſa cōſcientia ex eiſdeꝫ: ac alia que ī ludo ex ſucceſſione ac al̓ ad te ꝓuenerūt: que ſubiacent reſtitutōni vage in forma pleniſſima. In noīepatris et filij et ſpūſſancti amen. ¶ Si autēaliquis dubitat an ꝓ iſtis ſpecialis exigaturforma abſoluendi neceſſaria: qui a ſedē apoſtolica habent pͥuilegium: ꝙ in articulo mortis dumtaxat ſemel poſſint habere plenā remiſſionem oīm ſuoꝝ peccaminū .i. a pena etculpa: vt alij exprimūt. Reſpondetur ẜm qꝛa magiſtris tam in concilio Conſtantienſi ꝙͣBaſilienſi dictum fuit ꝙ nō: ſed ſufficit ꝙ eaomīa et ſingula faciant ꝓ quibus indulgentia p̄fata datur: ꝓut ī bullis vl̓ pͥuilegijs talium exprimitur. Nec putet aliquis ꝙ quādoſemel ī articulo mortis fuit ⁊ vſus eſt: ꝙ poſtea ī alio articulo mortis vti valeat: niſi papa latiorem autoritatem daret ꝙͣ dat: qn̄ ponit ꝙ ī articulo mortis dūtaxat ſemel. Et itareſponſū eſt in ꝯcilio Conſtantienſi a literatiſſimis viris pluribus de hoc requiſitis. Recmirum quia priuilegium de indulgentijs tātum dat ꝙͣtū ſonat: nō aūt extēdi debet vltͣ.Sed quid de ꝯfeſſore .§. iij.qui abſoluit ſecularem vbi non potuit abſoluere; aut ex ignorantia vel ex verecūdia. feſtinatōe ⁊ huiuſmōi. Et confeſſor poſtea experitur ſe erraſſe. Nūquid tenetur hoc ſeculari dicere Reſpondetur ẜm omēs. ꝙ ſeculariſexcuſatus eſt: ⁊ coram deo abſolutus eſt: īterim ꝙ neſcit: ſed ꝯfeſſor non. Quid ergo faciet? Collatio facta fuit de hoc cū multis notabilibus doctoribꝰ theologie in concilio Gaſilienſi. Quidam dixerunt ꝙ debet autoritatēa ſuꝑiori impetrare abſoluendi eum: etſi ſinemagno ſcādalo fieri pt̄ vocare nō abſolutuꝫet ſibi dicere ac eum abſoluere pꝰ auditum īconfeſſione: vel ſi magnum ſcādalum time-
jretur: abſentem abſoluat: ſi ab vltima confeſſione ſperatur eſſe in gratia. Adhuc auteꝫet alijs placuit: ſi magnum timeretur et notabile ſcandalum: ſūmo deo ſacerdoti cōmittat et penitētiam ſolam cōdignam ſacerdospro negligētia agens: p̄ſertim qn̄do multitudo ſic eſt neglecta: vel multi eoꝝ multum diſtant a loco: vbi reſidet ꝯfeſſor. ¶ Quid etiāſentiendum eſt de aliquo qui cōfitetur: ⁊ cōfeſſor eum non intelligit aut ex dormitionevel ex imperitia lingue. aut ex diſtractionenimia vel ex ſimili cauſa? Reſpondit Ioh̓. deParthebergis antiquus doctor ī quodlibꝫ ſuis. Sacramentalis abſolutio p̄exigit cōfeſſionem. Confeſſio vero omīs importat relatōnem: que non poteſt eſſe ſine relatione vniꝰet perceptōne alterius. Cum ergo alterū iſtorum .ſ. perceptio ſacerdotis deficiat in p̄fatocaſu: credo de illo peccato nō eſſe cōfeſſioneꝫet ꝑ ꝯſequens nec impendi abſolutioneꝫ. hecille. Sed iſtud videt̉ debere intelligi: vbi obaudita ſūt peccata grauia: que de neceſſitateſalutis ſunt confitenda: non de alijs que cadunt ſub concilio vt venialia: ⁊ vbi talia modica raro obaudiūtur ab eo: qui al̓ nouit ꝑſonam: ſiue noſcit: debet ergo cōfeſſor facereterare ea: que ex ſomno nō intellexit.Vtrū vero penitētiaᵐ. §. iiij.ſeu ſatiſfactionem impoſitam ꝑ abſolutionēdebitam: ī peccato mortali factam: vel in toto vel ī ꝑte teneatur homo iterare. Suꝑ hocſunt varie opiniones: ī hoc tamen omēs cōcordant. ꝙ ſatiſfactio facta ī mortali: ita nōvalet ſic̄ nec alia facta oꝑa in mortali valētin foro dei ad tollendum vl̓ minuendum debitum pene pro peccatis: ad quod ordīaturomīs ſatiſfactio: quia cuꝫ nō ſit in amiciciacum deo: nō poteſt eſſe acceptū tale opus ip̄ideo ſic factum. ¶ Sed vtꝝ valeat in foro eccleſie militantis: ita ꝙ nō teneatur eam iterare. In hoc eſt varietas opinionū. Aliqͥ dicūt ꝙ tenetur iterare: quia nō potue̓it ſatiſfacere deo: nec etiam potuit ſatiſfacere ſacerdoti: qui in ꝑſona xp̄i ſibi illud iniūxit. SedPe. de Tharā. ⁊ Io. petri. videntur ſimpliciter dicere ſine diſtinctōne. ꝙ talis non tenet̉iterare tales ſatiſfactōes: quia ſatiſfecit ī foro eccleſie militantis in qua date ſūt: vbi nōiudicat̉ de diſpoſitione interiori. Ideꝫ videt̉ſentire Uincen. ī ſpec. hiſto. li. ix. de hanibal.c. iiij. Et ꝓ iſta opinionē videt̉ ſatiſface̓ impoſitio ſeptennis penitentie: q̄ regl̓ariter fiebat ꝓ quolibet mortali antiquitus vt. xxiij.q. j. p̄dicandū. Et veriſil̓e eſt ꝙ in tanto interuallo aliqd̓ mortale cōmittebant: vn̄ ſi oportuiſſet iterare: fuiſſet laqueum imponere aīmabꝰ. Tho. vero et Alber. in. iiij. diſtinguūtde ſatiſfactionē. Dicunt em̄ ꝙ quedam ſatiſfactiones: in quibus remanet aliquis effectꝰ