¶ Titulus¶ Decimuſi
cit de attrito contritum. et iam cōtrito abauget gratiaꝫ. hec Pe. concord Tho. Et fit hocvirtute clauiū: que dicunt̉ plures in effectuquia vna eſt potentia diſcernendi. alia diffiniēdi. vna tamen eſt eſſentialiter .ſ. poteſtasiudicādi in foro anime collata a deo: et ī aīma imp̄ſſa indelebiliter ꝑ ſuſceptionē ſacerdotij. hec Pe. ¶ Nota ẜm Ray. ꝙ triplex eſtiudiciū .ſ. dei Petri et celi. In primo iudicioabſoluit̉ peccator ꝑ cōtritionem. In iudicioPetri .i. cōfeſſionis per abſolutōem ſi tamēſit abſolutus prius a deo ſaltem ordine alioquin non. vnde dicitur. xxiiij. q. j. manet Petri pͥuilegium: qn̄do exequitate fertur iudiciuꝫ. In iudicio celi. i. curie celeſtis abſoluit̉ꝑ approbationeꝫ. de peni. di. j. c. nūqͥd Caÿm.¶ Nota etiam ẜm Pe. de palū. ꝙ eſt triplexclauis regni celoꝝ. Prima eſt autoritatis: ⁊hanc habꝫ ſolus deus. quia cū clauis ſit poteſtas aꝑiendi celū. et deus ſolus principaliter poſſit remittere peccata: quibꝰ ſolis clauditur celū et gͣtiam infūdere qua aꝑit̉: ideohabꝫ hanc ip̄e ſolus. Secūda eſt excellentie.hanc habet ſolus xp̄c inꝙͣtum homo: ip̄e em̄merito paſſionis aꝑuit celum tollens impedimentuꝫ nature: quod nullus tollere potuit.Tercia eſt clauis mīſterialis. hāc habēt ſac̄dotes: qui mīſterialiter ⁊ diſpoſitiue agūt adamonitionē obſtaculi .i. vectis ſeu peccati: ⁊aꝑitionē .i. collatōeꝫ gr̄e. ¶ Clauis autē mīſterialis eſt duplex. vna dr̄ ordinis. alia iuriſditioīs. Et forte ſūt realiter diſtincte. qꝛ licꝫclauis iuriſditōnis nō ſit aliqͥd reale: tn̄ clauis ordinis eſt aliquid reale et indelibile. Etclauem ordinis ht̄ oīs ſacerdos: ſed clauē iuriſditōis nō habet niſi habeat ſubditū. vndeet curatus nō ſacerdos ht̄ clauē iuriſditōniset nō clauē ordinis. Itē clauis eſt duplex .ſ.clauis ſcīe ⁊ clauis potētie vna tn̄ eſſētialit̓.¶ De modo abſoluendi. .§. j.Nota. ꝙ dicit Pet. de palū. quia homo neſcitvtꝝ vnꝙͣ fecerit vnaꝫ ꝑfectā ꝯfeſſionē: expedit ꝙ in om̄i confeſſione ſacramētali poſt q̄daꝫ ſpecialiter enūerata ſequatur generalisclauſula .ſ. de omībꝰ alijs venialibꝰ et mortalibus confeſſis ⁊ nō confeſſis dico meaꝫ culpam. et ſic abſolutio ſequatur: et ſic valebitad remiſſionem pene et culpe etiaꝫ mortalisoblite et etiam ſcite: ad quā tamen non tenebatur al̓s in ſpeciali iteꝝ ꝯfiteri: quia .ſ. cōfeſſus eſt ſufficienter. ¶ Forma autem abſolutōis ẜm Tho. ī tractatu de forma abſolutionis eſt hec ꝙͣtum ad ſubſtantiam. Abſoluote. Et conſueuit addi: ego et a peccatis tuis:et ſi nō diceret̉ ſubintelligeretur. Quia em̄ īſacramētis verba habēt efficatiaꝫ ex inſtitutōne diuina: tenenda ſūt determinata verbaꝯſonantia inſtitutioni diuine. Inſtitutōi at̄
diuine dicenti. Quecūqꝫ ſolueris ⁊cͣ. Iſta v̓ba conueniūt. Ego te abſoluo. Ideꝫ Inno. etHoſti. Et melius addit̉ ẜm Pet. de palu. abomībꝰ peccatis tuis ꝙͣ dice̓ ab oībꝰ peccatistuis cōfeſſis ⁊ oblitis. Et meliꝰ dr̄ ab oībꝰ peccatis q̄ ꝯfeſſus es in generali vel ſpāli de qͥbꝰintendis. ¶ Premittit̉ auteꝫ abſolutōi cōiter miſereatur tui ⁊cͣ. ⁊ filius dei te abſoluat⁊cͣ. Non ꝙ ſit neceſſarium: et de forma abſolutioīs. vt qͥdaꝫ dixer̄t (⁊ male) qd̓ reprobatTho. Sꝫ ex ꝯgruentia vt .ſ. hmōi or̄oneꝫ tollatur: ſi aliqd̓ eſſꝫ obſtaculū ex ꝑte penitētisad percipiendum fructuꝫ abſolutionis. Sb̓iūgit̉ etiam ad abſolutioneꝫ cōgrue cōſignatio crucis ſuꝑ confeſſū cum inuocatiōe trinitatis. ad innuēdū ẜm Tho. ī. iiij. ꝙ ip̄a remiſſio pct̄oꝝ fit autoritatiue ꝑ ſanctam trinitatem ⁊ meritorie ꝑ paſſioneꝫ xp̄i. Sꝫ impoſitio manus ſuꝑ caput confeſſi nō conuenit ẜm Tho. qꝛ iſtud ſacramentū nō dat̉ adaliquā excellentiam gr̄e: ſicut illa vbi fit manus impoſitio. Et in fine multū vtiliter dicitur. Quicquid boni feceris ſit tibi ī remiſſionem peccatoꝝ tuoꝝ. Nam vt dicit Tho. ī qd̓libet ex ip̄is verbis. Omīa bona que faciet inſtatu gr̄e valebūt ſibi ad expiandū culpā p̄teritam ſeu diminuēdum de debito pene: nonſolum ex ip̄a natura boni oꝑis ſed ex virtute etiaꝫ clauium. Quodlibet em̄ bonuꝫ opuseſt magis expiatiuū ex impoſitōe cōfeſſoris:ꝙͣ ideꝫ ꝑ ſe factum: quia ibi oꝑatur virtꝰ clauium et meritum paſſionis xp̄i. Sicut enimconfeſſor poteſt imponere penitentiaꝫ ex ſevel de conſilio alterius. ita et de volūtate cōfitentis: puta cū dicit. Si nō potes face̓ hocvel nō vis: facias hoc. Et huic ē ſimile cū dicit. Quicqͥd boni ⁊cͣ. Unde vltra pn̄iam ſpecialiter iniūctaꝫ ex illis verbis alia bona oꝑamagis valebūt: ꝙͣtum quidem ad emendamculpe commiſſe: nō autem ad p̄ſeruandum afutura. Petrus de pal̓. dicit. ꝙ etiam debꝫ cōfeſſor dicere: et mala que ſuſtines: et bona q̄ꝓponis facere ſint tibi ⁊cͣ. Non quideꝫ intendedo eū obligare ad faciēdū que ꝓponit facere. Sed vt ipſū ꝓpoſitum faciendi ſit ſibi ſatiſfactoriū: ⁊ bona q̄ faciet. ¶ Item nota ẜmIo. ⁊ Pe. de pal. ꝙ ꝯfeſſor ſꝑ pͥus debet abſouere a vinculo excōicatōisᶻ etiaꝫ mīoris ꝙͣ apeccatis. Et multomagis a maiori ſi hꝫ autoritatē. Ꝙ ſi non ht̄ nō abſoluat a pct̄is: niſipͥus abſoluatur ab excōicatōe ꝑ eū qui p̄t eūabſoluere ex hoc. Solet aūt dn̄s papa aliqn̄quibuſdaꝫ tantā gratiam face̓: vt ſimpliciterab oībꝰ cenſuris et penis iuris ⁊ homīs poſſint abſolui ī foro ſaltē conſcīe. Et tūc cōfeſſor poteſt iſta forma vti: quā a curia romana recepi. et vſus valet.¶ De plenitudine pote .§. ij.ſtatis apl̓ice cuius autoritatem pro preſenti