¶ Capitulum¶ Decimum

diſtractā ſe doleat atqꝫ ſuſpiret. ⁊ fornicatōꝫiudicās. vel ad momētū a xp̄i ꝯtemplatōe diſceſſuꝫ. A qͦ cū deuiauerit paululū noſter obtutus: rurſus ad eū mentis aciē reuocemꝰ.Cōtemplatio aūt dei multifarie ꝯcipit̉. Naꝫdeꝰ n̄ ſoluꝫ incōprehēſibilis illiꝰ ſubſtātie ſueadmiratōe ꝯgnoſcit̉: qd̓ adhuc ī ſpe repromiſſionis abſcōditus eſt. ſed in creaturaꝝ ſuaꝝmagnitudine. vl̓ eqͥtatis ſue conſideratione.vel quotidiane diſpenſatōis auxilio ꝓuidet̉.Quādo .ſ. que cum ſanctis ſuis per ſingulasgenerationes egerit: mente puriſſima perluſtramus: cū potentia ipſius q̄ vniuerſa regitmoderatur ac gubernat. Cuꝫ immenſitatemſcientie eius. ⁊ oculum quē latere ſecreta nōpoſſunt: tremente corde miramur. ⁊ arenaꝫmaris in pluuiaꝝ guttas. et dies et horas ſeculi ⁊ huiuſmodi ſcire. Cum ineffabilem clementiaꝫ eiꝰ qua innūerā flagitia indefeſſa lōgamitate ſuſtentat. Cum vocationis noſtrequia nullis meritis p̄cedentibꝰ gr̄a ſue miſerationis aſciuit. Poſtremo diſpenſatōeꝫ ſueincarnationis ꝓ noſtra ſalute ſuſcepit. Sūt⁊ alię huiuſmodi innumere ꝯtemplatiōes. q̄ꝓ qualitate vite ⁊ puritate cordis in noſtrisſenſibꝰ oriunt̉: hoc ē vtiqꝫ habitare per contemplationem in vnuꝫ .i. in deum frequentercogitare. honeſtiſſimū eſt bonū ⁊ iocundum.¶ Scd̓o debent religioſi habitare in vnū potentialitatis ꝑ dn̄antē ratōeꝫ. apl̓s ad ephe.iiij. c. Soliciti ẜuare vnitatē ſpūs. Sūt qͥdeꝫmulte potētie in aīma nr̄a: ſꝫ in hoc ꝯſiſtit ⁊hētur bonū honeſtatis ſeu v̓tutis aīe: qn̄ oēsſubijciunt̉ ⁊ regunt̉ ratōne: tūc ſūt vnite. al̓snon eſt vnitas anime in ſeip̄a: ſed multa contrarietas ⁊ diuiſio. Cū ergo octo vitia capitalia cum ſuis ſatellibus nos impugnent mediantibus potentijs ſenſitiuis: ex quibus paſſiones inſurgunt. Ideo ratōe illuſtrata oportet vnanimiter contra ea pugnare ⁊ ſuꝑare.et modum ⁊ ordinem docet io. caſſia. in coll̓ſerapionis dicens. Unuſquiſqꝫ vitiuꝫ in quomaxime impugnatur: exploret. et aduerſusillud arripiat principale certamē indeſinenter fletus or̄onum ad deum fundens. Impoſſibile eſt em̄ quempiā de qualibet paſſione triumphuꝫ promereri: priuſꝙͣ intellexerit induſtrīa. vel ꝓprio labore victoriam certaminisſemel obtinere non poſſe. Cum tamen vt valeat emundari: neceſſe eſt eum die noctūqꝫ īomni cura et ſolicitudine permanere. Cumab ea ſe ſenſerit abſolutum. rurſus latebrasſui cordis perluſtret. et excipiat ſibi quam inter reliquias reperit durioreꝫ: atqꝫ aduerſuſeam ſpetialius omnia ſpiritꝰ arma commoueat. Et ita ſemper validioribus ſuperatis celerem de reſiduis habebit: facilemqꝫ victoriāquia et mens triumphorum proceſſu redditur fortior. et infirmior pugna ſuccedens ꝓm

ptiorem ei faciet prouentum preliorum. nectamen putandum eſt. vt principaliter quiscontra vnum vitium dimicans. et velut īcautus aliorum tela proſpitiens inopinato ictufacilius valeat ſautiari. hec ille. Oportet ergo ſic reſiſtere vni vitio ꝙ etiam ab alijs caueatur. Oportet etiam in hac pugna vitiorūet paſſionum non ſolum a magnis ſed etiamminimis peccatis cauere: al̓s per minima neglecta deducet̉ ad magna. ẜm illud prouerb.pͥmo. Auerſio paruulorum interficiet illos.Cauere tamen debet a ſcrupulis conſcientie.quia multum impediunt profectū ſpiritus.Sed vti debet in omnibus diſcretione de qͣ etqͦmodo habeat̉. ſic ait io. caſſia. in collati. ij.moyſi. Omnium virtutum generatrix cuſtoſmoderatrixqꝫ diſcretio eſt. Uera aūt diſcretonon niſi humilitate conquirit̉: cuiꝰ hec eritprima ꝓbatio: ſi vniuerſa non ſolū que agēda ſunt: ſed etiam que cogitant̉ reſeruanturſeniorum examini. Nullatenus em̄ decipi poterit quiſquis: ſi non ſuo iuditio: ſed maioꝝpiuit exemplo. ⁊ ſerpēs teterrimus velud tenebroſo et ſub tetraneo ſpecu virtute confoſſus. protractus ad lucem et traductus quodammodo. ac dehoneſtatus abſcedit. hec ille.Inducit exemplum ſamuelis quem premiſitad ſenem heli recurrere vocatus a domīo. etpauli apoſtoli miſſi ad ananiam. actu. ix. ⁊per multa exempla ſanctoꝝ patꝝ oſtendit ꝙqui hac caruerunt. et ſi in alijs eſſent mirabiles. vt abſtinentia ⁊ hmōi: tamen decepti ſūta diabolo. Ad habendum autem victoriampiciorū. vt dicit io. caſſia. in coll̓. cheremōisTria ſunt que nos faciunt a vitijs temꝑarequia aut metus gehēne. ſiue p̄ſentium leguꝫaūt ſpes atqꝫ deſiderium regni celorum. autaffectus boni ipſius amorqꝫ virtutum. Iccirco apl̓us ſummam triū virtutū ꝯſumationeconcludit. Fides nanqꝫ futuri iuditij: ac ſupplicioꝝ mētu vitioꝝ facit contagia declinari. Spes mentē de p̄ſentibus auocans corꝑūvoluptates celeſtium premioꝝ expectationecontemnit. Caritas ad amorem xp̄i et virtutum fructum ſuccedens quicqͥd illi cōtrariūeſt: facit deteſtari. Si quis ergo ad ꝑfectionētendit: de illo primo timoris gͣdū. quem ẜuilem diximus. ad altiorem ſpei tramitem gradu perficiente conſcendat: qui iam nō ẜuo:ſed mercēnario comꝑatur. Feſtinandum ꝓinde eſt ad tercium filiorum gradum q̄ omīaque patris ſunt: ſua eſſe credit per indiſſolubilem caritatis gratiā. Diligamꝰ deum: qm̄ipſe prior dilexit nos (ait io. j. canoni) ⁊ hecvtiqꝫ noſtre ſalutis gratia non ſui. ſcilicꝫ vtilitate. Ita et nos nullius alterius rei: ſꝫ ſolūamoris eius intuitu eum diligamꝰ. Et hic ēfinis religionis .ſ. caritas: que ē cara vnitascum deo: que nos facit habitare in vnuꝫ.