¶ Titulus¶ Sedecin

in figurā. in monte ſaluū te fac: non ī planitie ſeculi. vbi ignis auaritie. ⁊ ſulphur luxurie omnes conſumit. Sed in monte religiōiſvbi tria vilcꝫ. Magnificētia trinitatis inſinuatur. Excellentia humanitatis xp̄i declarat̉.Decentia ſocietatis ſanctoruꝫ intimat̉ ¶ Deprimo audita ē vox pr̄is. hic ē filius ⁊cͣ. mat.xvij. Uiſus ē filius on̄ſus in carne. ⁊ apparuitnubes lucida ſpūmſāctū rep̄ſentās. De ſcd̓oreſplēduit faciēs eius ſicut ſol. ad ſignādumgloriā aīme xp̄i. ⁊ veſtimēta eiꝰ ſicut nix: adoſtendendū gloriā corꝑis in reſurrectōe. Detercio. quia viſi ſunt moyſes ⁊ helias ī maieſtate loquētes exceſſuꝫ .ſ. dilectōis xp̄i ad naturam humanaꝫ: vnus mortuꝰ. vt moyſes. ⁊alter viuus ſcilicꝫ helias. deſignātes ſanctosmortuos ⁊ viuos in illa patria. Tanta iocūditas ibi fuit. vt petrus abſorptꝰ ea diceret.Bonum eſt nos hic eſſe .i. valde iocundū. Sꝫqui iſta viderunt et guſtarunt. Certe petruſ:qui ⁊ ſimon interp̄tatur obediēs ¶ Iacobus qͦinterpretatur ſupplantans .ſ. munduꝫ ꝑ paupertatem. Et iohannes virgo puriſſimꝰ. Cūergo in religioniſ monte iſta habentur. vtiqꝫibi oſtenduntur ⁊ guſtantur: miſteriū trinitatis humanitatis chriſti. ⁊ ſocietatis ſanctorū. Et ſic patet ꝙͣ ſit iocundum habitare inreligione debite. vt dicetur. Ad hoc facit pulchra ſimilitudo quam ponit anſel. in li. de ſimilitudinibus. aſſimilat em̄ deum cuidā magno dn̄o: qui habet quoddam pulchrum caſtrū ⁊ inacceſſibile. extra villam magnam etterritorium: in quo ſunt multa habitacula. ⁊aliqua magna pallatia. ⁊ alie communes domus: alie lutee vel campane. Habet dominuſiſte inimicum capitalem: qui vt inimicus diſcurrit quotidie ꝑ villam ⁊ domos luteas etcampanas deſtruit et incendit: pallatia aggreditur. ⁊ quedam poſt multaꝫ luctā capit:alia licet pauca obtinere non poteſt: appropinquans autem ad caſtrum intrare n̄ pōt.Sed ſi qui exeūt: capit. aſpitientes ex curioſitate in merlis eius. vel per fixuras ſagittispulnerat: cum his qui in caſtro ſunt. nil valeat nocere: nec ind̓ poſſunt exire. Iſte dominus eſt deus. Inimicus eſt diabolus. Fortilitium eſt ſtatus beatorum: quibus diabolusnil moleſte infert. Uilla eſt ſtatus laicorum:per quem diabolus diſcurrens. multas ſtrages infert per peccata varia. Et aliquos etiam qui ſunt in magnis opibus; ⁊ bonis deditos capit: aliqͥ (licet pauci) etiam leſi euadunt. Caſtrum eſt ſtatus religioſoꝝ: in queꝫdiabolus intrare non poteſt: dūmodo ẜuat̉:ſed qui egrediuntur: ſubito capiuntur. Quietiā ſunt otioſi ⁊ curioſi vulnerantur. ⁊ ſic religio eſt ſtatus perfectionis.De tercio principa/ .§. x.li ſcilcꝫ ꝙ bonum honeſtatis .i. virtuoſitatis

notatur in religione. Notatur hoc cū dr̄ habitare fr̄es in vnū. Fratres cōi vocabulo dicunt̉ religioſi. ꝙͣuis monachi int̓ ſe vocenturdn̄i. Apte aūt fr̄es dicunt̉. qꝛ ab vno pr̄e religionis ſue inſtitutore: puta bn̄dicto vel dn̄ico vel auguſtino. vel frāciſco hn̄t origineꝫ. etſub vno pr̄e p̄lato ſuo militāt: qͥ antiqͥtꝰ abba: nūc etiā in qͥbuſdā religionibꝰ dr̄ abbaſ:qui interp̄tatur pater. Et in vna domo ⁊ forma viuendi ſe hn̄t vt naturales fratres. Uirtus autem eorum in hoc conſiſtit habitare īvnum. quod etiaꝫ importat nomē monachi.Antiquitus aūt omnes religioſi dicebanturmonachi. Monachus aūt deriuatur a monoqd̓ eſt vnus. ⁊ achos qd̓ eſt triſtis. q. vnꝰ triſtis. quia in vnum debꝫ habitare. ⁊ triſtis eſſeꝑ compunctōꝫ de peccatis ſuis ⁊ proximoꝝ.quod dicit hiero. xvj. q. j. monachus. Debētigitur religioſi habitare in vnū Luc. x. Porro vnum eſt neceſſariuꝫ ait xp̄us. Et p̄cipueneceſſarium eſt religioſo. ⁊ hoc quadrupliciter vilcꝫ. In vnuꝫ diuītatis ꝑ frequētē contēplatōꝫ. In vnū potētialitatis ꝑ domināteꝫratōnem. In vnum ſtatum ſue pocationis ꝑperficientem continuationem. In vnū fr̄ndilectionis ꝑ bonam confirmatōꝫ. ¶ Primodn̄t habitare in vnū diuinitatis ꝑ frequenteꝫcontemplationem. pͣs. Mihi autem adhereredeo bonum eſt. Nā vt dicitur. .j. corin. vj. Quiadheret deo vnus ſpiritus eſt cum illo: deusautem permaxime vnum eſt ſine compoſition. Inheretur autem deo per contemplationem. intellectum. ⁊ affectum. dirigendo adeū. ⁊ confirmando ꝓut poteſt. ⁊ inde mens eſficitur pura. et ad hoc ordinatur r̄ligio .ſ. adpuritatem. Un̄ io. caſſianus in prima collation moyſi inqͥt. omnes artes ⁊ diſcipline ſcopon quedam: id eſt deſtinationē ⁊ telos .i. finem ꝓprium habent. ad que reſpitiens cuiucunqꝫ artis induſtrius appetitor. cunctos labores atqꝫ pericula ⁊ diſpendia equanimiterlibenterqꝫ ſubſtentat. Finis quidem noſtre ꝓfeſſionis eſt regnum dei. Scopos aūt puritaſcordis: que ſi pre oculis cordis iugit̓ ſtatutanon fuerit. cunctos labores noſtros variosatqꝫ inſtabiles reddet. ⁊ cogitatōnes diuerſaſſibiqꝫ contrarias ſuſcitabit. hec ille. Et hoc n̄eſt habitare in vnuꝫ: ſed in multa per diſtractionem. Et ideo infra ſubdit io. caſſi. Quicqͥd pōt iſtā mētis puritateꝫ tranquillitatēqꝫturbare: ꝙͣuis vtile ⁊ neceſſarium videaturtamen vt noxium deuitandum eſt. Inhererequippe deo iugiter et contemplationi eiꝰ inſeparabiliter copulari. īpoſſibile ē homini carnis fragilitate circundato: veruꝫ oportꝫ nosſcire vbi noſtre mētis intētionem debeamushabere diffixam: ad quaꝫ deſtinationē ſemꝑanime noſtre reuocemus intuitum: quamcū potuerit obtinere mens gaudeat. et a qua