Druckschrift 
3 (1478)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Titulus Decimuſquart.

offerens eum peccat: in quo caſu peccaret offerens ſeipſum. Si aūt baptizandꝰ eſt adultꝰtūc aut latet eū ꝓbabiliter mīſtrū eſſe preciſuꝫ: ⁊ tūc nō peccat. quia ignorātia ꝓbabilisexcuſat eū. Aut eū nō latet ⁊ tūc peccat mortaliter. ⁊ ꝑ ꝯſequēs tunc nō ſuſcipit gratiamſacramenti. Et ratō eſt. quia eodē p̄cepto. quop̄cipitur p̄ciſe ab eccleſia: ne ſe īgerat diuinisp̄cipit̉ et cuilibet. ne ſibi cōicet in eiſdē. Peccat aūt mortaliter faciendo ꝯtra p̄ceptum. ⁊hoc eſt intelligendū. niſi in caſu extreme neceſſitatis. quia tunc a quolibet poteſt ſuſcipi⁊ fructuoſe. Si autem mīſter eſt tm̄ peccatorſed nō preciſus: nō peccat recipiēs ab eo baptiſmum. Si em̄ peccaret a tali petens baptiſmum: hoc eſſet ideo. quia induce̓t illū ad peccandum. inducendo videlicet admīſtrādū ſacramentū. Sed hoc nō oportet. quia cū malꝰmīſter poſſit in momēto ꝯteri. ⁊ dubia debeātin meliorē partē interpretari. poteſt credereillū penituiſſe: ſed etiā ſi nō peniteat. nō īducit ꝑ hoc eū ad peccandū petens ſacramentūquia iſte petit ius ſuū. ⁊ ſi vult ille. poteſt illūſi ne peccato exhibere. Concor. i0. neapolita.in quodlibꝫ. Si aūt miniſter eſſet ita malꝰ qͥnō vellet baptizari niſi ꝓ pecunia: cum illudſit ſimoniacū. ⁊ ꝑ ꝯſequēs mortale. etiaꝫ proꝑuulo in extremis ꝯſtituto baptizādo nō eſtdanda pecunia. Sed de hoc plenius habes ſupra in ſcd̓a ꝑte ti. j. c. v. ibi vide.Queritur vtrum vnusº. §. vj.poſſit ſimul plures baptizare. puta vel aſpegendo plures ſimul. vel cū vna manu vnū īmergendo. et cū alia aliū ſub vna forma tm̄.Rn̄det pe. de palu. di. iij. ꝙ circa hoc ē duplexopinio. Una eſt ꝙ ſic. ⁊ iſta ꝯmūiter tenet̉ ſicut ⁊ ſacerdos pt̄ ſimul plures hoſtias ꝯſecrare. et quilibet pt̄ ſimul plures de ſacro fonteleuare. Et licet in veritate in baptiſmo nō ſitniſi vna forma materialiter: ſūt tamē pluresvirtualiter ⁊ realiter. ita ꝙ formaliter nō ſūtin ea plures virtutes ſubiectiue. quia vna virtus numero quia eſt in eodē ſubiecto ⁊ ſic nōpoteſt multiplicari. Sed effectꝰ ē duplex ẜmduo ſubiecta. ſicut ab vno calore ī igne ē vnūcalere: ſed ab eodem duo in duobꝰ calefactis.Alia opinio eſt quā pe. dicit tutiorē ⁊ magisꝯſonā doctrine ꝯmūi. ꝙ de lege ꝯmūi nō ſūtplures baptizandi: niſi pluribꝰ baptiſmis formaliter ⁊ materialiter. Unde ſuꝑ duos nō ſuficit dicere. baptizo vos. vel baptizo te et te:cū diſtinctꝰ baptiſmus debeat habe̓ explicita⁊ diſtincta verba. Unde ⁊ tho. dicit in quodlibeto. ꝙ cū naſcit̉ monſtrū. puta habens duocapita ⁊ hmōi. aut certū eſt ibi eſſe duas animas rōnales. vt quia ibi ſūt duo capita duocolla duo pectora. ⁊ ꝑ ꝯſequens duo corda. ettūc baptizādi ſūt vt duo. Et ꝙͣuis p̄ſumat̉. ꝙplures poſſint baptizari ſil̓ dicēdo. Ego vos

ſqivtꝰbaptizo tutiꝰ tn̄ eſt eos baptizare ſigillatim.Si aūt nō eſt certū eos eſſe duos. vt quia nōſūt duo capita bn̄ diſtincta ⁊ hmōi. tūc baptizet̉ vnꝰ. ⁊ illo baptizato pt̄ alt̓ dubie baptizari dicēdo. Si tu n̄ es baptizatꝰ ⁊cͣ. baptizo te.Item queritur vtrum. §. vij.in neceſſitate mutꝰ ⁊ mācus poſſint vnum baptizare. ita ꝙ vnꝰ dicat verba ⁊ aliꝰ īmergat⁊ videtur ꝙ nō. quia neuter facit totū ſꝫ ꝑtemtm̄. ⁊ ſic eſt ꝯtra decretū. di. xxiij. quorūdaꝫ.Et hanc opi. firmat Raij. ⁊ hoſti. dicens illuꝫnō eſſe baptizatū. ⁊ tho. iiij .ſ. di. vj. q. ij. ar. j.q. j. Item. iij. ꝑte. q. lxvij. ar. vj. quia ſacramēta ſūt eccleſiaſtice vnitatis ⁊ diuidi non pn̄tSed pe. de palu. vbi ſupͣ videtur declinare adꝑtem affirmatiuā ꝙ .ſ. ſit ibi baptiſmus. Diſtinguit em̄ iſtud ſacramentū neceſſitatis abalijs que nō ſūt neceſſitatis ī hoc. quia ī illisvnus debet face̓ totū. ſic in ſacramēto ꝯfirmationis ordinatōis ⁊ extreme vnctōis. In bct̄ocaſu loquit̉ canon. quorūdā p̄allegato .ſ. ī ſacramēto ordinis vbi cecꝰ ordinabat ⁊ aliꝰ legebat ⁊ nulla fuit ordinatō. Melius em̄ obmittitur in hmōi q̄ nō ſūt neceſſitatis. ꝙͣ ꝙ inordinate ꝯferat̉. Sed ī ſacramētis neceſſitatis licite pt̄ omitti quicquid nō ē de ſubſtātia ſacͣmenti ꝓpter neceſſitatē. Cū gͦ miniſtri vnitasnō ſit de ſubſtātia ſacramēti. vt dicūt ꝯmūit̉om̄es. gͦ in neceſſitate licet duos ꝯcurrere vtſi vnꝰ nō poteſt face̓ totū. faciat quilibꝫ quodpoteſt. ita tn̄ ꝙ nō ſit mēdatiū ī forma vl̓ materia. qꝛ hoc ē de ſubſtātia cuiuſlibet ſacͣmenti. qꝛ ſicut ex falſa ⁊ n̄ vera materia nihil agitur. ita ex falſa forma ⁊ nō vera. Dicet̉ gͦ mācus ī forma grecoꝝ. baptizet̉ ſeruus xp̄i ⁊cͣ.muto īmergēte. vel dicat: iſte te baptizat. Siem̄ exp̄ſſio mīſtri nō ē neceſſaria. nō refert inquacūqꝫ forma expͥmat̉ ī pͥma vl̓ tertia vl̓ poteſt dici. ꝙ ſolus mutꝰ baptizabit. ⁊ qd̓ nō pt̄dice̓ verbo. dicat nutu ⁊ ſufficit. ⁊ ꝓbat ꝑ exempla d̓ alijs ſacͣmētis. Sꝫ hoc ip̄e reprobatqꝛ ſicut ſine aqua ī quacūqꝫ neceſſitate nullꝰpt̄ baptizari. ita nec ſine v̓bo forme ꝓprie.Item queritur ſi plu­ §. viij.res poſſunt baptizare ſimul? Rn̄deo ꝙ ſic. ſedhoc pt̄ eſſe multipliciter. Uno mō ſi ex ꝯtentione hoc faciāt ſimul īmergēdo ⁊ dicēdo quilibet formā. ⁊ intendēdo quilibꝫ ꝑ ſe baptizare. ⁊ ē vnū baptiſma. Alio mō qꝛ vnꝰ dicit prius. ego te baptizo ⁊cͣ. ⁊ alter poſteriꝰ ⁊ ſic primꝰ baptizat. ſcd̓us iterat. ſi ex ꝯtentōe qͥlibethoc intendit. Alio mō vt intēdāt ſimul īmergēdo. ⁊ dicēdo ſimul v̓ba baptizare. et tūc ẜmtho. ſi dicūt: nos baptizamꝰ nihil faciūt. quiamutat̉ forma. Et ratio eſt. qꝛ hō nō baptizatniſi vt miniſter xp̄i. et eius vicem gerens: ſedxp̄c eſt vnus. ergo oportet ⁊ mīſtrum qui euꝫrep̄ſentat eſſe vnū: ſed cū dicit̉ baptizamus: