¶ Capitulū¶ Sext

preceptū huiuſmodi Iacobus apoſtolus dicens in canonica ſua. c. v. Confitemini alterutrū peccata veſtra .ſ. habentibus claues eccleſie: vt ſunt ſacerdotes. Unde et qui in caſuextremo: vt fit in periculo maris: confiteturlaico. ꝙͣuis vtile ſit ſi non habet copiā ſacerdotis. tamen ſi euadat debꝫ poſtea illa ſacerdoti confiteri. ¶ Lex autē canonica hoc mābat dicens ꝑ Auguſtinū. Iudicꝫ ſe homo cūpoteſt: ⁊ mores conuertat in melius: ne cuꝫnon poterit p̄ter voluntateꝫ a domino iudicetur. Accedat ad antiſtites .i. ſacerdotes eccleſie: per quos claues ei adminiſtrantur. depeni. di. j. iudicet. Ambro. Uenialis eſt culpaid eſt digna venia: quaꝫ ſequitur cōfeſſio delictorū. diſtin. ea. §. ſerpens. Non em̄ meruitiuſtificari: qui peccata ſua noluit confiteri.Ideꝫ diſ. ea. Hinc et Hiero. Quiſquis es q̄ tibi alicuius peccati es conſcius. ꝙͣto tēꝑe deliquiſti: tāto tēpore ſatiſfacito deo in confeſſione penitētie. non expectes: vt humiliet te accuſator ſathan .i. diabolus. di. ea. c. vide. Tēpus determīat: quia om̄i anno ſaltim ſemel.(extͣ de peni. et remiſ. c. Omīs vtriuſqꝫ ſexꝰ)poſtꝙͣ ad annos diſcretionis ꝑuenerit: tenetur omīa peccata ſua ꝓprio ſacerdoti cōfiteri. Culta habes ad declarationē huius infrade confeſſione et ſupͣ in ſcd̓a parte ti. de accidia. c. de negligentia confeſ. Et quis ſit ꝓpͥusſacerdos cuiuſlibꝫ. habes diffuſe infra in ti.de confeſſoribus. Ueꝝ in libro. vj. de peni. etremiſ. habetur. ꝙ nulla conſuetudine poteſtintroduci: vt quis confiteatur alteri ꝙͣ ꝓprioſacerdoti. ¶ Sūt aliqui ſapientes ẜm mūdūqui extimant non neceſſariam ſacerdotalemconfeſſionē: ſed ad bene eſſe. Sed ſi iſtud aliquando fuit in opinione: vt ponūt Magiſterſent. in. iiij. di. xv. Et Gratia. de peni. diſ. j. ꝑtotū. hodie eſt in determinatōne eccleſie .ſ. eēneceſſariam ad ſalutem confeſſioneꝫ vocaleꝫet contrariū tenere .ſ. non eſſe neceſſariā: eſſꝫhereticū ẜm Tho. in. iiij. vt habes infra ī tit.de ſtatu confeſſoꝝ. De quadaꝫ muliere habetur in libro de ſeptē donis. ꝙ lapſa in peccatum carnis: quia p̄ verecundia noluit confiteri: ꝙͣuis intraret monaſteriū. vt magis penitentiā ageret de peccato et ibi ſemꝑ vixe̓itin maximis abſtinentijs et gemitibꝰ et orationibꝰ. tamen mortua apparuit cuidaꝫ moniali ſibi familiari reuelans ſe eſſe damnatampropterea quia non fuit illud pct̄m ꝯfeſſa.Ꝙͣtum ad ſecundum. .§. ij.ſ. de conditionibus quas debet habere cōfeſſio: vt ſit bene facta. ꝙͣuis infra plene declaretur de. xvj. conditionibus eius in ti. de ſtatuconfeſſoꝝ. ꝓnūc ſolum ex verbis p̄s. ꝓponentur quatuor. vt fiat Primo.Cū matura diſcuſſione. ibi. dixi.Cū amara cōpunctione. ibi. aduerſū me.

Cū ſincera denudatōe. ibi. iniuſticiā meā.Cū plena obeditione. ibi. dn̄o.¶ Ꝙͣtū ad pͥmū non debꝫ quis facere cōfeſſionem ſubito ſine aliqua p̄meditatione: quiamodicū vl̓ nil valeret: ſed cū deliberatione etmentis examīatōe. Et ideo anteꝙͣ ponat p̄s.verbū. Cōfitebor. p̄mittit. dixi. et deliberauiin mente mea. ita exponit Caſſidorus. Et iniſta deliberatione debꝫ dicere ī corde ſuo corādeo peccata ſua diligēter examinādo. ẜm illd̓Iſaie. xxxviij. quod dicit Ezechias penitensde peccatis. Recogitabo .ſ. deo oēs anos meos in amaritudine aīe mee .i. omēs actꝰ peccatorū. cogitationis. locutionis. operatōnis.omiſſionis. ꝑ me perpetratos toto tēpore vite mee: et hoc cū diſplicentia ⁊ amaritudinenō autē cōplacentia delectatōnis. Et hoc eſtqd̓ dicit Leo papa de peni. di. j. ſufficiat penitenti ꝯfeſſio: que primū d̓o offertur .ſ. dicendo et examinando ſe in corde ſuo. deinde ſac̄doti: qui pro delictis peccantiū p̄catur accedit. Manifeſtū eſt autē. ꝙ cū quis habet facecomputū alicuius adminiſtrationis facte ꝑeū: prius ꝑ ſe examinet omēs partitas q̄ ſūtſcripte in libro quem habet coram exigenterationeꝫ preſtare: vt bene reddat ratiociniū.multomagis que habes ſcripta in libro conſcientie opera tua mala prius debes ꝑ te examinare: vt reddas computū coraꝫ ſacerdoteexigente rationē a te .ſ. loco dei. Et cuidaꝫ qͥfecerat ꝯfeſſionē ſuā ſine p̄cedēti debita examīatōne fuit dictū ī viſione: vt iteꝝ redderetcaput ſuū .i. cōfiteretur. ī vitis patꝝ. ¶ Secundo debꝫ fieri cū amara cōpunctōne. Undedicit confitebor aduerſū me. Que nob̓ aduerſa ſūt ⁊ cōtraria nobis diſplicēt ⁊ de eis dolemus. et qꝛ pct̄a ſūt maxīe aduerſū nos .i. nociua ⁊ cōtraria nobis: debemus vt nociua etvera mala de eis ī cōfeſſione dolere. Sicut eīꝯtraria ꝯͣrijs curāt̉. ꝯplacentia .ſ. delectatōispct̄i: aufert̉ ꝑ diſplicētiaꝫ et dolorem eiꝰ. Un̄Aug. de peni. di. j. c. penul. Quē penitet oīnopeniteat: ⁊ dolorem lacrimis oſtendat ꝑ confeſſionē. Debet at̄ dolor iſte eſſe magnꝰ. Unde dicit̉ aīe peccatrici Piere. vj. c. Luctū vnigeniti fac tibi planctū amaꝝ. Utiqꝫ cū mulier amittit vnigenitū ſuū: qui eſt totum bonūſuū. et que amat maxime: dolet maxime. Sꝫꝙͣtomagis habet dolere peccator: qui ꝑ pct̄mamiſit et bona oīa ſpiritualia: que exceduntvaloreꝫ oīm tēporalium. et patriaꝫ propriaꝫciuitatis ſuperne. et vitam anime gratiam ⁊ipſum deum qui ſolus eſt ſolatium et refugium noſtrum et totum bonum noſtrū? UndeAmbroſius in libro de penitentia. Nihil eſtquod tamſūmi doloris ſit: ꝙͣ ſi recordet̉ quisvnde lapſus ſit. et ꝙ ad iſta momentanea etcaduca ab illa celeſtis conditionis intentione defluxerit. ¶ Tercio debet eſſe confeſſio