Druckschrift 
3 (1478)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Capitulum Quintum

et alijs ferialibꝰ diebus. Et ſcd̓m Vil. duran.reſiduum eius quod dixit angelus poſt bonevoluntatis cōpoſuit hilarius epiſcopus. velẜm alios theleſphorus papa. Sed ſimmachꝰpapa ordinauit in feſtis dici. vbi prius tantūin natali dicebatur. Deinde ſequitur oratioad deum pro populo fuſa. vt digni habeāturtantis miſterijs: quam ſacerdos publice proponit premiſſo dominus vobiſcum: quod ſumitur de ruth. c. ij. Pontifex autem dicit paxvobis. gerens tipum xp̄i: qui diſcipulos poſtreſurrectionem ſic allocutus eſt. Et vertit ſead populum. Ubi nota. quinquies in miſſaſe ad populum ſacerdos vertit. ad ſignificandum quinqꝫ apparitiones xp̄i in die ſue reſurrectionis. Sed ſepties ſalutat. quinquies vertendo ſe ad populum. et bis verſus altare. Etdeſignat ſeptiformem gratiam ſprituſſancti:quaꝫ populo optat. Et ſcd̓m Vil. d. Gelaſiuspapa oratōnes a ſe. vel ab alijs factas ordinauit. Sed Gregorius ſecluſis ſuperfluis ratōnabilia coadunauit. addens et alias. Et dicitur collecta. quia ſacerdos quaſi colligēs intentionem populi ad deum porrigit. Terminantur autem per dominum ⁊cͣ. tanꝙͣ per merita humanitatis eius ſcilicet ih̓u xp̄i domini noſtri exaudiende. Ꝙtum ad mediū miſſe. §. ij.id eſt celebrationem. Nota ẜm Tho. di. viij. iniiij. in expoſitione littere circa mediuꝫ. iſtaſecunda pars habet etiam tres partes.Prima ē populi inſtructio uſqꝫ ad offertoriū.Secūda eſt materie oblatio vſqꝫ ad p̄fatōem.Tertia eſt ſacr̄i ꝯſūmatō uſqꝫ pꝰ ꝯmunionē. Primum .i. inſtructio fit per verbum dei:quod a deo per miniſtros ſuos ad ppl̓m peruenit. Et ideo que ad inſtructōnem populi ꝑtinent. non dicūtur a ſacerdote: ſꝫ a miniſtris.iniſterium aūt verbi dei eſt triplex. Primūeſt auctoritatis: quod ꝯpetit xp̄o: qui diciturminiſter Ro. xv. erat em̄ in poteſtate docensMath̓. vij. Secunduꝫ eſt manifeſte veritatis:quod ꝯpetit predicatoribꝰ noui teſtamenti. dequibꝰ dicitur. ij Corin. iij. Qui idoneos nos fecit miniſtros noui teſtamenti ⁊cͣ. Tertium figurationis: quod competit predicatoribꝰ veteris teſtamenti. et ideo doctrinam xp̄i proponit diaconus. Et quia nonſolum eſt homo: ſꝫetiam deus. ideo diaconus premittit dominusvobiſcum. vt ad xp̄m quaſi ad deum hominesattentos faciat. Doctrina vero predicatorumnoui teſtamenti ꝓponitur per ſubdiaconum.Nec obſtat. aliqn̄ ab eis aliquid legitur loco epiſtole de veteri teſtamento. quia predicatores noui teſtamenti etiaꝫ vetus predicant.Doctrina vero predicatorum veteris teſtamēti per inferiores miniſtros legitur. non ſemper: ſed illis diebus quibus ꝯfiguratio nouiveteris teſtamenti precipue deſignatur. vt in

ieiunijs quatuor temporū. Et quando aliquacelebrantur que in veteri lege figurata ſunt.vt natiuitas. baptiſmus. paſſio. et huiuſmōi.Et qꝛ vtraqꝫ doctrina ordinat ad xp̄m. et eoꝝqui preibant. et eoꝝ qui ſequebātur. vt patetMath̓. xxj. c. ideo doctrina xp̄i preponit̉ quaſi finis. Et ẜm Vil. d. euangelia et epiſtolasin miſſa dici quis primo ſtatuerit certumeſt. Hiero. tamen ip̄a et alia: que de veteri etnouo teſtamēto in eccleſia. in miſſis offitijsmagna ex parte ordinauit preter cantum. Etdamaſus papa approbauit. et ſeruari mandauit. Addiderunt cantum Gelaſius. et Gregorius. et alij. Ex doctrina aūt nos ordināte adxp̄m ẜm Tho. in. iiij. di. viij. in expoſitōne littere circa medium. duplex effectus ſequit̉ innobis: quo etiam preparatur ad doctrinamxp̄i .ſ. ꝓfectus virtutum: qui per graduale ſignificatur. Dicitur eniꝫ a gradū: quo aſcēditur de virtute in virtutem. vel a gradibꝰ altaris ante quos dicitur. Et exultatio habita deſpe eternoꝝ: quod inſinuat all̓a. Unde et replicatur ꝓpter ſtolam anime et corporis. Indiebus vero ferialibꝰ et offitijs luctus intermittitur alleluia. loco eius dicitur tractus:qui aſperitate vocis. et prolixitate verborumpn̄tis miſerie incolatum inſinuat. Quare aūtalleluia. gloria in excelſis deo intermittitura. lxx. vſqꝫ ad paſcha. ratio ponit̉ de conſe. dij. hij duo .ſ. propter lapſum hominis. et miſeriaꝫ incolatus huius. Tempore autem reſuirectionis duplex alleluia dicitur ꝓpter gaudium reſurrectōnis capitis et membrorum. Etẜm Vilh̓. gradualia ſeu reſponſoria cum alleluia compoſuerunt Gelaſius Ambroſius etGregorius. et ad miſſam cantari inſtituerūt.Et interpretatur all̓a: quod ē nomē hebraÿcum. latine laudate dominum vel deuꝫ. Locoaūt neume in magnis ſolēnitatibꝰ ſtatuit nicolaus papa cantari ſequentias. Et diciturneuma vox non ſignificatiua. cantus .ſ. illefit in fine alleluia ſuper vltimum a continēsplures notas. et ſignificat gaudium vite eterne: quod nullis verbis poteſt exprimi. Effectus autem doctrine euangelice: qui poſſet dici tertius effectus reſpectu duorum precedentium. Eſt confeſſio fidei ſcd̓m Tho. in. iiij. di.viij. in expoſitione littere circa mediū. Et hocinnuitur per ſimbolum. ſeu credo: qui poſteuangelium dicitur. Et quia ſupra rationemeſt fides a ſacerdote inchoatur ſimbolum fideiet chorus ꝓſequitur. ſicut etiā et gloria in excelſis. vbi et ſpes ſignificatur ſeu erigitur. etpax dn̄i. vbi caritas inſinuat̉ a ſacerdote inchoatur. qꝛ iſta a deo ſunt in nobis. Non aūtdicitur ſimbolum niſi in ſolennitatibus. debus fit mentio in ſimbolo. ſicut in natiuitate. reſurrectione. et huiuſmodi. vel de hijs quifundauerūt fidem. vt apoſtoli. Et iſtud ſim-