¶ Capitulum¶ Tercium

lxxvij. ¶ Ipſe autem Franciſcus de zab. adhanc abdit aliam queſtioneꝫ videlicet diſponit ſtatutum piſtorij. ꝙ donatio ſit ipſo iurenulla. niſi ſit denunciata poteſtati infra mēſem. Queritur an donatio facta eccleſie ⁊ nōdenunciata tali modo ſit nulla; Reſpondit ⁊dicit ꝙ Io. cal. diſputauit hanc queſtionemlicꝫ ſub alijs terminis. videlicꝫ ꝙ bonon̄. ſtatutum diſponit teſtamentum non valere. qd̓non fuerit regiſtratum in memoralibꝰ ꝯn̄isinfra certam dieꝫ ſi eccleſia fuerit inſtitutaheres. nō ſeruata illa qualitate. vtrū valeatteſtamentū? Et tenuit quo ad eccleſiaꝫ ſtatutum nō ligare ꝑ rōnes ſupͣ poſitas. In ꝯtrarium ip̄e Fran. de zab. ſic ſtatutū poteſt qͣlificare ꝯtractū laicoꝝ. Per hoc etiam qd̓ notat bar. ff. de mu. et ho. l. reſcripto. §. fi. vbidicit apponi poſſe remediū: ne predia tranſferant̉ in eccleſiam. niſi cum onere vt teneatur eccl̓ia ad tributa ⁊ vectigalia. ⁊ dat moduꝫ ꝙ fiant oīa predia ciuiū tributaria ꝯn̄iset tunc trāſeant cū onere tali. ad qd̓ inducitnota. ꝑ Inno. in. c. poſtulaſti. Sꝫ magis adhoc facit. c. paſtoralis. de decimis et de pig.c. ex litteris. Demū poſt plures rōnes inductas dicit ꝙ tunc demū talia ſtatuta non tenent cuꝫ apparere poteſt ea vergere in derogationem eccleſiaſtice libertatis. Si at̄ queratur qn̄ dicant̉ vergere talia ſtatuta in derogationē eccleſiaſtice libertatis. diſtinguēdum ſic. quia aliqn̄ fit mentio de eccleſia veleccleſiaſticis ꝑſonis in illis ſtatutis. aliquādo non fit mentio. etſi fiat mentio dico ꝙ eoipſo apparet ꝙ ſunt contra libertatem eccleſie in eo ꝙ laici ſtatuunt de non ꝑtinentibꝰad ſe. ꝑ dictum. c. fi. de re. eccle. non alie. Siaūt nulla fiat mentio. vt in duabo predictisqueſtionibꝰ. tunc aut ſtatutum non ſimpliciter prohibet ꝯtractum. ſed certam formamrequirit. vt in queſtione premiſſa: cum .ſ. diſponat ſtatutum ꝙ non valeat donatio. niſiinſinuata poteſtati. aliqn̄ ſimpliciter prohibet cōtractum. Et in primo caſu aliquandoforma eſt obſeruabilis ſine magna difficultate. Aliqn̄ nō obſeruabilis ſine magna difficultate. Si ſine magͣ difficultate obſeruaripoteſt. Aut forma adicitur ꝯtractui qͥ de ſuinatura eſt de foro eccleſiaſtico. vt ſuꝑ legatūad pias cauſas. vel alijs cōtractibꝰ factis adpias cauſaus. Aut adicit̉ alteri contractui.Primo caſu dico ꝙ non tenet tanꝙͣ de nō ꝑtinentibꝰ ad iuriſditionē ſtatuentis. cū talium regulatio ad eccleſiaſticum iudicem ſpectet. vt de teſta. c. nos quidem. et. C. de ep̄i. etcle. l. nulli. Si aūt adicitur cōtractui qui denatura ſui eſt de foro iudicis ſecularis. vt regulariter ſunt om̄es ꝯtractus et diſpoſitōeslaicoꝝ. tunc ꝑ hoc non violatur libertas eccleſie in aliquo. Ꝙͣuis enim ſit fauendū eccleſijs et ꝑſonis eccleſiaſticis. nō tamē ita vt

turbet̉ iuriſditio laicoꝝ. vt de iudi. c. nouit.Et maxime hoc dico. qꝛ ex iuſtis cauſis poſſunt iuſtificari talia ſtatuta. ne .ſ. bona alienent̉ in non ſubditis ad nutum eoꝝ qui bona habent. ſꝫ ſolum cū ſubeſt rōnabilis cauſa. al̓s defacili poſſꝫ ciuitas exui tributarijset ſuſtinentibꝰ onera ꝯn̄itatis. Et idcirco ſidiſponat ſtatutum ꝙ nō teneat venditio niſi fiat proclamatio in palatio ſiquis velit cōtradicere in aliquo. vel niſi alienans ſit annoꝝ. xxx. vel niſi ſint inter duo ꝓximiores:non tenebit alienatō facta in eccleſiam nonſeruata tali forma. qꝛ in hoc nullo iure ſpeciali munita eſt eccleſia. nec in aliquo ꝑ hocſibi preiudicabit̉. Si vero forma adiecta nōeſt ſine magna facultate obſeruabilis. dicoidem ſicut et qn̄ ꝯtractus preciſe prohibeturꝯꝑando in hoc difficultatem impoſſibilitativt de iureiuran. c. breui. Et hoc intelligendode difficultate q̄ ſit maxima. et talis ꝙ cenſeat̉ impoſſibilitas. ¶ Et ꝑ hoc decidit̉ aliaqueſtio. cum em̄ fit ſtatutū ꝙ non fiat trāſlatio immobiliū in non ſubeunteꝫ onera cōmunitatis niſi de licentia cōmunis vel hn̄tisius ꝯmunis. Si querit̉. vtꝝ teneat trāſlatiofacta in eccl̓iaꝫ ita ꝙ nō ſeruata illa formadicat̉ nulla Rn̄dit. ꝙ tenet talis tranſlationec poteſt dici nulla. qꝛ cum talis obtentiolicentie dependeat ab vno ſolo: pro īpoſſibilihabetur. Unde ſtatutuꝫ tale quod eſt paduelimitandum. ita .ſ. ꝙ non extendat̉ ad eccleſias. Et ideꝫ dicendū ſi difficultas ſit magnaꝙͣuis etſi nō tanta ꝙ cenſeat̉ pro impoſſibili. Quando aūt dicat̉ talis difficultas et qn̄non. patet ꝑ exempla ſupͣ et infra poſita. inqͦ ꝑmaxime debent attendi circumſtantie exquibꝰ actus variat̉. vt de iureiu. cū quidaꝫ.Si vero ſtatutum ſimpliciter prohibet contractum. vt cū diſponit bona nō poſſe tranſferri in nō ſubditū vel non ſubeunteꝫ oneraꝯmuītatis tūc ſi ꝯtractus eſt de facto eccleſietunc nō tenet ſtatutuꝫ ſicut dictū eſt in aliop̄cedenti membro. Sꝫ ſi nō eſt de foro eccleſiaſtico. vt cū ꝓhibet vendi nō ſuſtinēti onera ꝯn̄itatis tūc aut ex obẜuantia eiꝰ multūpreiudicat̉ eccleſie. aut parū vel nihil. Et primo caſu nō extendit̉ ſtatutum ad eccleſiamvel clericos ſicut eſt p̄dictuꝫ ſtatutū qd̓ prohibet vendi non ſubeuntibꝰ onera ꝯn̄itatisNam licet clerici non ſuſtineant onera ꝯn̄itatis. vt ext̄ de immu. eccle. c. non minus. nōtamen ꝓpter hoc debent minus bene tractari ꝙͣ laici ſuſtinentes. al̓s priuilegium eccleſie eſſet damnoſum. contra illud de re. iur̄. c.quod ob gratiam. li. vj. Item ex hoc violaretur libertas immunitatis eccleſie. exquoper eam efficientur beterioris conditionis.vt de priuile. c. ꝙͣto. Sed ſi nullum vel paruum preiudiciuꝫ inferretur ex obſeruantiaeiꝰ poſſet ſuſtineri ſtatutuꝫ. puta ſi diſponit