Titulus¶ Nonus

Inno. ꝙ iudex nō poteſt reuocare ſnīaꝫ īterlocutoriam pꝰ decem dies ſine licentia illiuspro quo data eſt: ſed ante decem dies p̄t: niſiappellans aliquas feciſſet expenſas: quia tūcnō poteſt niſi prius ei reficiant̉ expenſe. eisem̄ nō reſtitutis nō videtur reuocatum grauamen plene. Appellatio etiā non procedit ſipeniteat appellanteꝫ. Iteꝫ dicūt aliqui. ꝙ nōbalet appellatō: niſi ſint petiti apoſtoli. extraeo. cordi. li. vj. Sed dic ꝙ nō eſt de ſubſtantiaappellationis petitio apoſtoloruꝫ: qꝛ poſſuntpeti infra. xxx. dies. extra eo. ab eo. li. vj. Sꝫſi infra. xxx. dies. a die late ſententie cōputādos: nō a die petitionis apoſtolorum nō petantur: videtur deſerta appellatio. C. de appella. l. quoniam nōnulli. Iteꝫ nō valet appellatio ſi deficit in forma. vt quia nō cōtinet a qͦaduerſus quem ⁊ a qua ſententia. vt in dictal. j. Item nō valet ſi nō interponit̉ coram eoa quo appellatur: quod fieri debet. vt. ff. d̓ appella. l. cum quidam. niſi quando eius copiahaberi nō poteſt: quia interim etiam tēporaappellatōnis nō currunt. ⁊ niſi eius violentiatimeatur iuſte. vt in dicta. l. cum quidaꝫ. Sꝫet tunc videtur ꝙ non teneat appellatio. licetmetuat eius violentiam ſi coram eo nō appellatur. cuꝫ copia de eo haberi nō poteſt. extraeo. ca. fi. ſecus tamen de conſuetudine obſeruatur. poteſt tamen iudex ad quem appellat̉adiri. ⁊ coram eo appellari. Et dic vt plene notatur extra de appella. ca. appellatio. li. vj. Itēnō valet appellatio ſi interpellatur ad iudicēinferiorem vel iuriſdictionem equalem habētem. Debet enim ad maius tribunal appellari. diſ. xxj. inferior. Iteꝫ licet ſit maioris adqueꝫ appellatur. tamen nō eſt iudex cōpetensinter ipſos litigantes. ut appellat̉ ad metropolitanuꝫ prouintie: cui nō ſubſunt litigantes: nec iudex a quo prouocatur. xj. q. ij. ca.j. ⁊ de offi. or. capi. paſtoralis. Item non valetappellatio ſi nō fiat ex ordine ⁊ gradatim. extra eo. ca. dilecti. obmiſſis tamen medijs. appellatur ad principem. Item dicunt non valere quando ſententia a qua appellatur ē nulla. Nam ex hoc nō videtur iuditium deuolutum ad iudicem appellatōnis. īmo primus iudex pronūciat ⁊ cognoſcit. C. quomodo ⁊ qn̄iudex. l. ſi preſes. ſꝫ verius eſt ꝙ valeat appellatio. ⁊ ꝙ iudex appellatōis de nullitate poteſtcognoſcere: quia ⁊ſi nō principaliter. tamenincidenter de nullitate queritur. Hoc tameneſt verū ſi in appellatione de nullitate fit mētio. vt extra de appellatione. capi. cordi. li. vj.de qua quidem nullitate ⁊ poſt decem dies. etquandocūqꝫ poteſt obijci ⁊ cognoſci. extra d̓offici. dele. capi. paſtoral̓. §. quia vero. Et ẜmOttōneꝫ. tāto tempore poteſt obijci de nullitate. quanto tempore durat actio cuius noīeiudicatuꝫ fuit. Poteſt quoqꝫ obijci contra ꝑ

ſonam iudicis ad quem appellatur. ꝙ eſt excōmunicatus. interdictus. vel ſuſpenſus. velinfamis. vel ꝙ eius iuriſdictio ē finita. ⁊ aliaque poſſent obijci contra iudicem cauſe prīcipalis. de quibus dicit ſpe. inti. de iudi. Itē nōpalet appellatio ſi appelletur ab electione. vtnō fiat. extra de elec. capi. conſiderauimus. ſꝫvt n̄ fiat niſi canoīce. bene valet vt ibi. ¶ Itēprohibitum eſt appellare a delatione iuramēti neceſſarij vel iudicialis. Sunt et alij caſusquos notat ſpeculator in ti. de appella. §. itē.Et dicit ꝙ iudex appellatōnis tenetur ſequi leges temporis prioris ſiue loci. ⁊ notatur. xij. diſtinctione illud.Que ſint partes iudi­ .§. ij.vis a quo appellatur. ſi ſibi videtur ꝙ appellatio ſit fruſtratoriā. Et ſuper hoc diſtingue. qꝛaut euidenter apparet ꝙ ſit appellatio legittima. aut ꝙ ſit fruſtratoria et illegittima. autdubium eſt de hoc. ¶ Primo caſu eſt deferēdum. al̓s qui nō defert: punitur ẜm leges pecunialiter in. xxx. pondo auri. vt. C. eo. l. quoniam. Sed ſcd̓m canones deponitur ab officio. ij. q. vj. decreto. ⁊ extra de appellatōne. ca.de priore. Et nihilominꝰ omnia attēptata inpriſtinum ſtatum reuocat iudex appellatōnisex ſuo offitio. extra d̓ iureiu. capi. venientes.quia nil eſt innouanduꝫ appellatōne pendente. ¶ Secundo caſu nō debet iudex ei deferre.extra eo. capi. cum appellatōnibus li. vj. vndeea nō obſtante exequatur. ꝙͣuis iudex appellatōnis poſſit retractare quod actuꝫ eſt. vt notatur. ij. q. vj. ad romanaꝫ. ibi. videas. Si em̄iniuſte appellatōni deferatur nō eſſet reuerentia: ſed malicia ⁊ īprudencia. et ſic teneretur.ff. de euic. l. ſi per imprudentiam. ⁊ faceret litem ſuaꝫ. vt inſtit. de obli. que ex quaſi delic.l. impij. ¶ In tertio caſu debet deferre. extraeo. cum ſpeciali. poteſt tamen vti cautela verborum: que legitur ⁊ notatur eo. ti. cum ceſſan. Dicendo videlicet admitto. ſi ⁊ inꝙͣtuꝫ d̓iure debeo. Et nota ꝙ cuꝫ petuntur apoſtoliſi nō defertur appellatōni. dicit iudex. appellationi nō defero ⁊ apoſtolos refutatorios cōcedo. Poteſt etiam iudex cum petuntur apoſtoli ſumere ſibi dilationem ad cogitandumſeu deliberandum: quos apoſtolos dare voluerit. Si autem defert appellationi. debet dicere. appellationi defero. ⁊ cum petuntur apoſtoli dicere. apoſtolos reuerenciales cōcedo.Quando vero appellatur a ſentencia: ſꝫ ī abſentia iudicis. vt quia timetur ne eum ledat.tunc appellatur coram aliqua honeſta perſona. ⁊ dantur ab ea perſona: que nullaꝫ iuriſdictionē habet in ea. apoſtoli teſtimoniales.¶ Item nota ꝙ ab vna ⁊ eadē ſentētia vtraqꝫpars poteſt appellare quando .ſ. illa ſententiacōtinet diuerſa capitula. vt in. c. raÿnūtiusextra de teſta. Conſueuit em̄ tūc quelibꝫ pars