¶ Capitulum¶ Secimūquartū

exire. C. d̓ fal. mo. l. j. Item in quibuſdā alijscriminibꝰ in quibus leges prohibent ſpecialiter appellare. vt extra de elec. c. cuꝫ ī cūctis.¶ Sexto non poteſt appellari ꝓpter naturamcauſe .ſ. cū res dilatōem nō recipit. vtputa neteſtamentum aperiat̉: ne inſcriptus heres īpoſſeſſionem mittat̉. ⁊ ne pignus vendere liceat ⁊ quedam alia que habent̉. ff. de appella.reci. l. fi. Et idem videt̉ dicendū in caſibus inquibꝰ ſūmatim cognoſcit̉. puta in alimētorūexhibitōne. ⁊ in alijs caſibus qui celeritatemrequirunt. al̓s deſiderant: licet quidaꝫ aliterdicant. ¶ Septimo regulariter nullus criminoſus appellat qn̄ tria interueniūt ẜm azonēſ. ꝙ ſit cōuictus. confeſſus. ⁊ argumētis ſuperatus. ff. quoruꝫ appella. nō reci. l. ij. ſꝫ aliquoiſtoruꝫ deficiente poteſt appellare ip̄e vel aliꝰꝓ eo. ff. eo. l. nō tantū. Nota tamen. ꝙ ſi noīealicuius quis appellat. ſiue in ciuili ſiue ī criminali. ſi is pro quo appellat̉ ratum habeat:debet ratificare infra tempus appellatōnis interponente. Et quod dictum eſt de confeſſiōeintelligitur de confeſſione ſpontanea nō ī tormentis: nec terrore tormentorum facta. vt indicta. l. iij. Sed videtur ꝙ cōfeſſus in iure canonico nō appellet: quia confeſſio in iure facit notorium. ⁊ a notorio non appellat̉. extraeo. cum ſit romana. et hec opi. videt̉ īnui. extͣde appella. ca. romana. li. vj. Sed contrariuꝫpotius poteſt ex illo ca. haberi. vnde iure canonico ⁊ ciuili confitens appellat. ſi iuſtā appellatōnem faciat .i. iuſtam cauſā inſerendo.puta quia errore vel ꝓpter territionē tormētorum. vel quia confeſſionē expoſitam declarare intendit. vel aliquid aliud ratōnabile. vtff. de appella. l. creditor. al̓s ſi a ſententia ſuꝑconfeſſione lata appellat abſolute ſine expreſſione cauſe nō auditur. vt dicit Archidia. eo.ti. romana. li. vj. ¶ Octauo nō appellat debitor fiſci ſeu reipublice. C. quorum appella. nōreci. l. fi. Item officialis criminaliter cōdemnatus a ſuo iudice. eo ꝙ in officio ſuo male ſehabuiſſet nō appellat. C. eo. ti. l. nulli. Itē nōappellat debitor ex calculo fiſcali vel ex tributoria functione. ⁊ ex alio caſu qui omnes leguntur. C. quando appella. nō reci. l. abſtinenbum. Item delinquens a pena delicti non appellat: quia pene certe ſingulorum delictoruꝫſūt. ff. de verbo. ſigni. l. ſiqua. ſed a mulcta bene appellatur. vt ibi. Item non appellat verecontumax: niſi veniat iudice ſedente pro tribunali. vel niſi ex iuſta cauſa venire impediatur. vt. ff. de re iudi. l. ꝯtumatia. Ficte auteꝫcontumax appellat. Uere auteꝫ contumax dicitur: cui iudex precepit vt adſit. vt notaturC. quomō ⁊ quando iudex. l. ceſſante. Iteꝫ qn̄ꝑſonaliter eſt citatus: ſed ⁊ cuꝫ citatus reſpōdit ſe nō venturum: nō eſt dubium ꝙ eſt verecontumax. vt notatur. ff. de appella. l. cum qͥ.

Sed ficte contumax dicit̉ quādo nō fuit īuētus. puta citatꝰ ad domū. vt ibi quo caſu tp̄sappellandi a die a tempore ſcientie ꝯputat̉. ⁊hoc intellige in cōtumace abſente. Cōtumaxautē pn̄s. puta ī nō exhibendo auditur appellans. ff. eo. l. creditor. §. iuſſus. Dic tamē ꝙ īhoc auditur appellans contumax .ſ. vt cauſaꝫad ſuꝑiorem tranſferat: nō vt a ſententia excōmunicatōnis releuet̉. vt extra d̓ ſen. exco.ꝑ tuas in glo. ſcd̓a. Item nō appellat qui ī iuditio ſe ꝓfitet̉ nō appellaturū. ff. quibꝰ appel.nō licet. l. ij. ſed extra iuditiū nō ſufficit renūciatio: niſi cum pacto ꝯueniat̉ cū aduerſarioſe nō appellaturū. C. de tēpo. appella. l. fi. Iteꝫnō appellat̉ a delegato. qn̄ delegans ꝓhibet appellatōem. vt ſi dicat appellatōne remota: qd̓tamē ſolus princeps facit. Et ideꝫ ſi papa. extra de offi. dele. ca. ſuꝑ queſtionū. quo tn̄ caſuſoluꝫ friuola appellatio interdicta prohibet̉vt extra de appella. ca. ſuꝑ eo. in glo. j. Un̄ nihilominus a grauamīe appellabit: quia tuncnō contra reſcriptum: ſꝫ contra iudicis maliciam appellat. vt notat̉. ij. q. vj. §. biduū. Iteꝫnō appellat̉ ꝓpter auctoritatem iudicantiuꝫ.vt a principe. vt in dicta. l. ij. Item a ſenatu.i. a toto ſenatorum cetu. ẜm azo. Item a prefecto pretorio. vt. ff. de offi. p̄fec. preto. l. j. Itēnō appellatur ab arbitro: quia nulla eſt eiusſententia. C. d̓ arbi. l. ij. Sed ẜm canones poteſt a ſententia arbitri ſupplicari. vt. ij. q. vj. aiudicibus. Item non valet ſi appelletur a correctore. extra d̓ appella. ca. reprehenſibilis infine. ⁊ hoc niſi modum excedat. Item nō appellatux a citatōne. extra eo. cum parati. niſia breuitate termini appelletur. vel niſi fiat citatio contra formam canonis. extra d̓ reſcriptis. li. vj. Item nec licet tertio ꝓuocare .i. appellare. extra de appella. capi. directe. In caſutamē ſemel tantum appellatur. vt in autenti.de ſacroſanc. eccleſia. §. ſiquis. Item nō valetappellatio verbotenus facta ſeu viua voce: ſꝫdebet fieri in ſcriptis. ff. eo. l. j. niſi fiat eadeꝫdie et iudice in eadem figura iuditij exiſtente.et tunc non oportet in ſcriptis appellare: qꝛeſt verum iure legum: ſed iure canonum ante ſententiam appellando. non valet appellatio in eodem die etiam facta: niſi fiat in ſcriptis: quoniaꝫ non valet niſi cauſa inſeratur.Quando ergo dicitur ꝙ viua voce poteſt appellari: intelligitur a ſententia diffinitiua inqua non oportet inſeri cauſam. Sed ſi in appellatione facta ab interlocutoria iudicis viua voce appellans verbotenus exprimat cauſam legittimam. non video cauſam quare nōpalet. Item non valet appellatio ante ſententiam. niſi cauſam probabilē contineat. vt. ffeo. ⁊ capitulo vt debitus. eo. ti. Item nō procedit appellatio ſi iudex reuocat grauamē a qͦappellatur. vt extra eo. cuꝫ ceſſante. Dicit tn̄