¶ Titulus¶ Nonus

§. offeratur. ⁊ in ſcriptis debet bari ⁊ in principio litis: in modicis tamē cauſis ſcripturanō requiritur. vt xj. q. j. ſi quis cum clerico.Eſt aūt duplex libellus .ſ. poſtulatōis qui datur ī ciuilibus queſtionibus. extra eo. c. j. Etaccuſatōnis: qui datur in criminalibus actōnibus. vt. ij. q. viij. ꝑ ſcripta. §. libellorū Ber.¶ De appellatione. ¶ Capitulum. xiiij.E appellatōne aliquidbreuiter videndum eſt de quo cōfuſe agitur. ij. q. vj. ꝑ totuꝫ. Et ibidicit glo. ſūmaria in principio q̄ſtionis. hec que ſequūt̉. Appellatio eſt ꝓuocatio inique ſententie querela ꝯtinens: tamenetiā in hijs que extra iuditiū agūt̉: appellat̉.vt in electōne. extra de appella. c. conſtitutis.¶ Circa appellatōnem gͦ primo querit̉. vtrūbaleat ſtatutum ſeu ordinamentū alicuiꝰ municipij ꝙ nō poſſit appellari: niſi ad iudicē illius loci. ⁊ videt̉ ꝙ ſic: quia ſtatutū eſt quidāconſenſꝰ ⁊ pactuꝫ ciuium illiꝰ loci vbi fit. Sꝫcōſtat ꝙ quis poteſt remitte̓ ꝑ pactū ius appellandi. C. de temp. appel. l. fi. gͦ ⁊ ꝑ ſtatutū.⁊ maxīe ꝑ ſtatutū tollitur ius cōmune ī illomunicipio. ff. coīa. prebi. l. venditor. Sꝫ contrariuꝫ eſt rei veritas. Et ratō eſt: quia iuriſdictio collata in iudices appellatōnum ꝑ legēvel principē: nō poteſt tolli vel minui ꝑ ſubditos. diſ. xxj. c. inferior. īmo preponitur neceſſitate obſequendi. extra de cōſtit. c. eccl̓ia.Iam em̄ ex hoc videret̉ eneruari iuriſditio īperij ⁊ romane eccleſie. ⁊ vires principalis negotij exhauriri. C. de p̄ti. impera. offi. l. iij. circa quod nulla cōſuetudo valere poteſt. extrad̓ conſue. ca. j. Item pactum litigatorū facerenō poteſt. ꝙ appellatoni generaliter renūciet̉vel remittatur. extra de appella. c. ij. gͦ nec perſtatutum. Item tale ſtatutuꝫ eſſet diminutioiuriſdictionis ⁊ libertatis eccleſie ⁊ imperij.⁊ ideo ip̄o iure nulluꝫ: ⁊ hec eſt veritas. quiain omnibus ſemꝑ intelligitur ius ſuperiorisexceptum. extra de iureiu. ca. venientes. Sedmunicipes non condendo legeꝫ bene poſſuntrenunciare appellationi vt notat Inno. in dicto. ca. veniētes. Sed quid ſi aliquis appellatſimpliciter dicens. Ego appello a tali veſtroprecepto nec dicat ad quem. Rn̄dit ſpecū. ꝙvalet. Et intelligitur appellare ad proximuꝫſuperiorem. ff. de appellatōne. l. j. Nā ī dubijsnō eſt a iure recedendum. Hoc autē diſponitius vt gradatim appellet̉. vt extra eo. dilecti.⁊ idem ſi non dicat appello: ſed ſubitio me ſubprotectōne ſedis apoſtolice vel alterius iudicis appellationis. habetur em̄ pro appellante.Licet auteꝫ appellatio .§. j.ſit cōmune remediuꝫ. tamen in multis caſibꝰreicitur. ¶ Primo ſi nō ſit interpoſita infra

decē dies. C. de appella. l. vl̓t. Sꝫ hodie currūta die ſentencie vt ibi notatur: qꝛ tempus hocꝙͣtum ad ſui initium eſt vtile: vnde nō curritniſi a tēpore ſentētie. ⁊ a tꝑe currit quo age̓poteſt. Sed ꝙͣtum ad progreſſum ē ꝯtinuū.ij. q. vj. anteriorum. Unde ſpontanea appellationis obmiſſio purgat ſentētie turpitudinēvt notat̉ extra de offi. dele. ca. poſtoral̓. Itaꝙ poſt lapſū decē dierū: etiāſi iniuſta ſit ſententia. executōni mandat̉: lapſus em̄ terminirenūciatōnem inducit. ff. de acquir. here. l. ꝙͣdiu in fi. ⁊ hoc niſi iuſta cauſa etatis vl̓ aliareſtitutōnem ad appellanduꝫ indulgeat. ff. demino. ꝑ totum. Nec poteſt iudex hoc tempusdecem dierum ad appellandā ſtatutum. ⁊ tp̄sanni vel biēnij ad proſequenduꝫ ip̄am. ⁊ tp̄sreſtitutōnis in integrū cōceſſuꝫ minuere: vtnotat̉ extra de appella. ca. cum ſit. ⁊ idem ẜmdiſ. in omī dilatōne: que datur ſine mīſterioiudicantis. vt notat̉ extra d̓ re. iu. li. vj. quiaindultum a iure benefitiū nemini eſt auferēdum: hinc eſt ꝙ ſi iudex mandat alicui vt ſoluat aliquid vel faciat infra decē dies: licebitei appellare. Unde licet ſententia ſit ſub conditione data vel etiā ad terminum maioremꝙͣ decem dierum: debet tamen appellare infradecē dies: licet conditio in ſnīa adiecta nōdūexiſtat ⁊ terminus nondum aduenerit. ff. qn̄appella. ſit. l. j. Nō em̄ poſt decem dies licebitappellare. vt notat̉ extra de appella. c. p̄terea. ⁊ibidem notat Inno. Sꝫ cum datur ita breuisterminus in quo nō p̄t deliberare ad plenum⁊ ſic incidere poteſt in ꝓmptū ꝑiculū. vt putatriū dierum. vel aliꝰ minor decem dieruꝫ: quiterminꝰ modicus appellat̉: tūc licebit ab breuitate termini appellare. extra de dila. ca. j. ethoc niſi ex cauſa minor daretur: que tamencauſa eſt in dilatōne exprimenda. vt notaturin dicto. c. j. ¶ Secūdo nō appellat̉ a iuditiomomētanee poſſeſſiōis: licet ẜm canones appellari poſſit. extra d̓ teſti. c. ſignificauit. Itēnō appellatur ẜm leges ab interlocutoria. vl̓ab aliquo grauamine an̄ ſentenciā. C. quorūappel. nō reci. l. iij. niſi in caſibꝰ ibi notatis:ſꝫ in iure canonico ſecus. ¶ Tertio nō appellatur a mero executore. extra de appella. canouit. niſi modū excedat vel citius exequat̉vt ibi notatur. ¶ Quarto nō appellat̉ a creatōne muneris vel nomīatōne quod eſt vtilitate tm̄ priuatū. vt tutela ⁊ cura. ff. qn̄ appel.ſit. l. j. §. ſi quis: ſꝫ a reprobatōne executonisp̄t appellari. vt ibi. in alijs aūt muneribꝰ publicis auctoritate ⁊ vtilitate. ē ſecꝰ. ¶ Quītonō appellat̉ a criminibꝰ enormibꝰ: que legūt̉ff. de appellatōne. l. ꝯſtitutꝰ: quod intellige vtibi notat̉. Iteꝫ ī heretico nō appellat̉. extra d̓hereticis. c. vt īquiſitōis li. vj. Itē in raptorefeminaꝝ. C. de rap. vir. l. j. Item in falſatoremonete. et in eo qui fecit aliquem de cuſtodia