¶ Capitulum¶ Tredecimum

teſtamento. ſi pro ip̄o fuerit promulgata. Sivero ex poteſtate delegata eſt lata ſententia.vtraqꝫ pendet ex arbitrio delegantis. Si aūtex cōpromiſſo. neutra debet habere vigoreꝫ.extra de ſen. ⁊ re iudi. c. duobo. ¶ Effectꝰ aūtſententie ẜm Raÿ. eſt multiplex. Primus eſtꝙ pro veritate accipiat̉ ꝙͣtum ad illos interquos lata eſt. Et intelligitur poſtꝙͣ ſentētiatranſit in rem iudicatam .ſ. ꝙ ab ea appellarinon poſſit: quod eſt poſt. x. dies. ff. de re iudi.l. res iudicata. Secundꝰ effectus eſt ꝙ ī actōnibus ꝑſonalibus mandetur executoni infraquatuor menſes. extra de offi. dele. c. querēti.⁊ extra eo. ꝙ ad cōſultatōem. In actionibusvero realibus cū res certa petita eſt. puta liber. ager. equus. domus. ⁊ huiuſmoī: debꝫ executōni mandari ſtatim pꝰ. x. dies: qui ſūt cōceſſi ad appellanduꝫ. ⁊ hoc ſi res eſt in pn̄tia.Inſtit. de offi. iudi. in principio. Et idem debet fieri in actionibus criminalibꝰ: neqꝫ em̄ ītalibus ē executio differēda. ij. q. vj. Anteriorum. Fallit tamen hoc in quatuor caſibus.Primꝰ cū princeps ex vindicta fert ſeueriusſententiā: quia differt̉ executio ad minꝰ per.xxx. dies. vt locus poſſit miſericordie eſſe. etſi res exigit penitentē. xj. q. iij. cum apud theſolonicam. Item cum ſententia lata eſt ī muliere pregnante: differtur em̄ uſqꝫ ad tempꝰpartus. ff. de re iudi. l. pregnantis. Item ſi capitalis ſententia eſt lata in ſeruum: differturexecutio quouſqꝫ reddiderit ratiocinia admīſtratōnis quam geſſit. C. de bonis ꝓ. l. j. Itemcum quis eſt confeſſus de crimine. ⁊ inde negat: retrudatur in carcereꝫ. vt poſtea reductꝰapud acta audiat̉: ⁊ iteret confeſſionē. Sunt⁊ alij plures effectus ſententie: qui dimittuntur ob breuitatem. ¶ Et nota ẜm Raÿ. ꝙ regularit̓ nec ſententia nec res inter alios actavel iudicata preiudicat alijs. extra d̓ fi. īſtru.ca. inter dilectos. Fallit tamen in multis caſibus .ſ. cum cauſe connexe ſunt. diſ. lxxxj. tātis. iij. q. vj. hec quippe. ⁊ extra de accuſatōne.c. ad petitōnem ¶ Item in cauſa libertatis. ff.d̓ ſta. ho. l. ingenuum. Item in cauſa filiationis. ff. de liberis agno. l. j. Item quando quispreſens fuit ⁊ ſciebat cauſam agi. ff. de re iudica. l. ſępe. Item in querela inofficioſi teſtamenti. ff. eodeꝫ ti. ꝙ papinianus. ¶ Item ẜmRaÿ. regulariter: nec ſententia nec alia resinter alios acta alteri prodeſt. Fallit tamenhoc in certis caſibus. Primo in querela inofficioſi teſtamenti. ff. eodem ti. l. papinianꝰ.Item in re diuiſibili. ff. ſi ſeruitus ven. l. loci. §. competit. Item in re cōmuni cuꝫ pupillo. ij. q. vj. §. diffinitiua. Iteꝫ prodeſt vbi reseſt ꝯmunis cū fiſco. hec habent̉ extra eo. c. fi.¶ Subleuat̉ autem ſententia ẜm Ray. quatuor modis. Primo per appellatōem. ij. q. vi.ca. j. Et de hac dicetur in ſe. ca. Secundo per

ſupplicatōnem. vt cum lata eſt a principe. velab alio a quo nō licet appellare. xxv. q. ix. veniam. Tertio ꝑ querelam falſi. vt ſi dicat̉ lata per falſos teſtes. ⁊ alias falſas probatōes.extra de teſt. ca. ſicut nobis. Quarto ꝑ in integrum reſtitutōnem. extra de ī integͣ reſti. pertotū. Et dicit Vil. ꝙ querela falſi habet locūpſqꝫ ad viginti annos. C. de fal. l. querela.¶ De litis conteſtatōne. ¶ Capitulum. xiij.E litis conteſtatiōe dicit Gregorius nonus. ꝙ nō ꝑ poſitiones ⁊ rn̄ſiones ad eas: ſꝫ perpetitionem in iure ꝓpoſitam .i. iniuditio ⁊ reſponſionē ſecutam litis ꝯteſtatiofit. extra eo. ca. j. Ubi dicit glo. ꝙ litis cōteſtatio exordium videlicꝫ litis ſiue cauſe principiū appellat̉. ⁊ vbi principiuꝫ deeſt: nil p̄t ſuꝑedificari. j. q. j. cū paulus. ⁊ cuiuſlibet rei prīcipiū maxima pars eſt. Et licet litis conteſtatio ſit principium: tamē neceſſe eſt libellū ꝓcedere ſuper quo fiat litis conteſtatio. vt extra de libel. ob. ca. j. Eſt autem litis conteſtatio negotij principalis hincinde apud iudicēfacta narratio ⁊ ſubſecuta reſponſio ſiue negando ſiue concedendo: quod eſt intelligendūvt fiat animo procedendi in cauſa. ⁊ ea intentione directe et ex propoſito. Unde ſi aliquisproponat factum coram iudice nō ea mentevt reſpondeat̉ ſaluo iure ſuo ⁊ ſine preiuditōnō erit propte rea litis conteſtatio facta. cuꝫhec fiant nō ad iudicis interrogatōnem: ſedmotu proprio. Conteſtatio auteꝫ fieri debetinterrogante iudice. actore proponente ſuaꝫactionem. ⁊ reo reſpondente ad interrogatōnem iudicis. vt mos eſt. Ubi ergo litis conteſtatio non precedit: nihil valet quod agit̉. vtextra eo. ca. j. Et poteſt ratio aſſignari ꝑ poſitōnes ⁊ reſponſiones ad eas: nō fit litis cōteſtatio. Qui em̄ ponit aliquod dictum vel factum: nihil petit ab aduerſario: nec oſtenditper hoc ſe velle agere. Et ita per hoc nō poſſet fieri ſententia abſolutōnis. vel condemnatōnis. cum nil petitū ſit ꝑ poſitōneꝫ: ſꝫ on̄dit̉aliquid eſſe factum vel dictū vel promiſſum.⁊ ſentencia ſemꝑ formāda ē ẜm modū agēdi.extra de accu. ca. qualiter ⁊ quando ad fi. ⁊ cōdemnatio nō eſt faciēda niſi ad hoc ſit actū.extra de or. cog. c. cum dilectus in fine Ber.¶ Cibelli oblatio. vtrum ſit de ſubſtantia ordinis iuditiarij ponit Ber. in glo. extra de libel. obla. ca. j. opiniones recitat pro ⁊ cōtra⁊ ꝯcludit tandeꝫ. ꝙ melius videt̉ de iure canonico ꝙ ſit de ſubſtātia. Eſt aūt libellꝰ ſcriptura in qua cōtinet̉ res que petit̉ ⁊ cauſa petēdi ⁊ nomen actoris ⁊ rei. vt extra eo. ꝑ totuꝫ.Et ſemꝑ offerendus eſt iſte libellus iudici ⁊ ꝑeū reo. vt ipſe reus deliberare poſſit. iij. q. iij.