¶ Capitulum¶ Octauum

de ſolēni accuſatōne. ¶ Sciendum eſt ꝙ accuſatio debet fieri in ſcriptis. ij. q. viij. capi. quicrimen: ſed hoc nō ſemꝑ eſt neceſſariuꝫ. putain leui crimine. ff. de accu. l. leuia. Similiterin notorio nō requiritur: qꝛ in huiuſmoī necaccuſator requirit̉. extra de accu. c. euidētia.Secus in non notorijs: etiāſi manifeſta ſint.xj. q. iij. eoruꝫ. Item accuſatio debet exprimiviua voce ⁊ pn̄te accuſato. ij. q. viij. ꝑ ſcripta.Item debet fieri accuſatio cū inſcriptōne. ideſt accuſator debet ſe obligare ad penam talionis. vt. ij. q. viij. ca. quiſqꝫ. Excipiūt̉ tamēquidā caſus. vt in leui crimine ⁊ ī crimīe apoſtaſie ⁊ cū maritus accuſat vxoreꝫ de adulterio .ſ. qͦ ad ſeꝑatōem thori ⁊ ſimilibꝰ. ¶ Sciēdum tamē ꝙ etſi accuſator nō īſcribat: ex natura tamē accuſatōnis huiuſmoī pena calūnie venit. C. de accu. l. fi. Qūo accuſatio reddat̉ vitioſa ꝑ calūniā. preuaricatōem ⁊ tergiuerſatōem habes ſupra. Et ibi etiaꝫ habesquando quis tenetur ad accuſanduꝫ: ⁊ ꝙ nondebet ob hoc recipere pecuniam. ⁊ ibi etiaꝫ d̓accuſato multa habes. ¶ Nota tamē ꝙ quādo crimen nō directe opponit̉ ꝑ moduꝫ accuſatōnis vel denūciatōnis: ſꝫ ꝑ modū exceptōnis. vt cū ⁊ obijcit̉ accuſatori vl̓ teſti: ad hocvt ab accuſatōne vel teſtificatōne repellaturvel electo. vt a ꝓmotione excludat̉: nō eſt neceſſaria inſcriptio. Sꝫ ſi obiciat̉ iā cōfirmato. puta ī ꝯſecratōne. obijciēs ſe debet obligare ad penā extraordinariā ad arbitrium iudicis citra vinculū inſcriptōnis. Nam electusſic probato crimine: ꝑdit qd̓ ꝑ electōem ⁊ cōfirmatōnem ei fuerat acquiſitū: ſꝫ prius habita nō amittit. extra de accu. c. qualit̓ et qn̄.¶ De accuſatione ma­ .§. iiij.trimonij. quando accuſatur ꝑ aliquod impedimentum: quod in eo eſt vel fuit. Et primovidendū eſt: qui matrimoniū accuſare pn̄t: ⁊qui prohibeant̉. Ubi ſciendū ꝙ prohibenturvniuerſaliter om̄es extranei ꝙͣdiu ſūt aliquicōſanguinei. Et iſtud eſt ſpeciale. ꝙ ꝯſanguinei admittunt̉ ad accuſatōnem. ſicut mater.pater. frater. ſoror. patruꝰ. auūculꝰ. matertera. amita et tota ꝓgenies. xxxv. q. vj. ca. j.⁊. ij. Cuius ratio ē: quia vnuſqͥſqꝫ genalogiāſuā ſcire laborat. extra qui mr̄io. accu. po.ca. videtur. Conſanguineis autē deficientibꝰadmittunt̉ antiquiores et viciniores vicini:quibus ea propinquitas nota eſt. vt in dicto.ca. j. xxxv. q. vj. Item tam maritꝰ ꝙͣ vxor pn̄tmatrimoniū accuſare: nec vlla defendanturlongīquitate annorum. extra de conſang. etaffi. ca. nō debet. ¶ Sꝫ quid cum aliquis tꝑeꝯtracti mr̄imonij tacuit: modo vult accuſae̓.nūquid poteſt? Reſpondeo ſi quando bāna vl̓denunciationes fuerunt facte: ipſe erat extradioceſim. vel al̓s denunciatio non potuit ad

eū ꝑuenire. puta ſi nimia īfirmitate laborāsnō erat ſane mentis. vel ita puer. vt talia cōp̄hēdere nō poſſet. vel alia legittima cauſa īpeditus erat: eius accuſatio debet audiri. al̓scum ratōnabiliter p̄ſumatur ꝙ denūciatōneꝫpublice factam ipſe exiſtens in dioceſi nō igͦrauerit: tanꝙͣ ſuſpectus eſt repellendus: niſiiurauerit ꝙ poſtea didicerit ꝙ obiecit. et adhoc ex malitia nō procedit: quia tūc etiam ſididiciſſet ab illis qui tempore denunciatōnistacuerūt admitti debet: quoniam licet illi nōeſſent admittendi: quia fuerūt in culpa. iſtenō debet repelli cū nō ſit culpabilis. ar. extraqui matri. accu. poſ. cū in tua. Accuſatio aūtmr̄imonij in p̄dicto caſu ẜm Raÿ. impropriedicit̉ accuſatio: qꝛ nō fit inſcriptio vbi accuſator ſe nō obligat ad penā talionis: ſꝫ dicit̉denūciatio que fit ꝓpter peccatū in quo iūctimale ꝑmanēt. Et p̄t etiā fieri ſine ſcriptis: ſꝫmeliꝰ eſt ꝙ fiat in ſcriptis. extra de reſti. ſpol.in litteris et qui matri. accu. po. ca. a nobis.Huius denūciatōnis forma eſt hec. Ego talisdenūtio vobis dn̄e epiſcope. ꝙ ſtae̓ nō poteſtmr̄imoniū petri ⁊ agnetis: qꝛ ſūt conſanguinei in tali gradu deſignando ꝑſonas. vel ſi eſtalia cauſa. vt affinitatis et huiuſmoī. ⁊ dat̉bellus etiā ꝑti aduerſe. vt ſciat qui impetit̉: qͥfacto ꝓcedit̉ in lite more ſolito. Et nota ꝙ inhoc caſu ꝯͣ ꝯtumacē lite nō ꝯteſtata p̄t ꝓcediad teſtiū receptōem et diffinitiuā ſnīam. extͣvt lit. nō cōteſt. ca. qm̄ frequenter. ſecus autīeſſet ſi fieret accuſatō. vt de adulteri thori ſeꝑatōne. extra vt lit. nō cōte. ca. j. Om̄s auteꝫqui admittunt̉ ad accuſatōneꝫ in cauſa mr̄imoniali de quibus ſupͣ dictū eſt. admittūt̉ adteſtimoniū ẜm Raÿ. ⁊ licet pater et mater ſītidonei teſtes ī hoc caſu vbi agit̉ de federe mr̄imonij .ſ. vtrum ſit ibi conſanguinitas vel ſil̓eimpedimentū. vt extra qui matri. accu. po. c.videtur. tn̄ ſi de ip̄o cōtra agat̉ .ſ. vtrū matrimoniū ſit inter eos cōtractum tanꝙͣ ſuſpectiſint repellendi: niſi ille vel illa: cuius filiꝰ velfilia cōiūcta dicit̉. eſſet ſuꝑior in diuitijs nobilitate. potencia ⁊ honore: qꝛ parentes vidētur filioruꝫ ⁊ filiaꝝ honorē diligere. extra deteſti. c. ſuꝑ eo. Item in caſu p̄dicto poteſt eſſeidem accuſator et teſtis. ar. xxxv. q. vj. ep̄us īſinodo. Idem Thomas in. iiij.¶ Contracto auteꝫ ma­ .§. v.trimonio: quando alter ꝯiugū accuſat de adulterio. Nota ẜm Raÿ. ꝙ licet tam ẜm legesꝙͣ ẜm canones: quilibet bone fame admittatur ad accuſationem adulterij cuꝫ agitur adpenam legalem vel canonicam. tamē cū agitur ad ſeꝑatōnem thori: nullus admittit̉ niſimaritus ⁊ vxor. Accuſatio autem huiuſmoīſic fieri debet. Maritus volens vxorem accuſare ad penam legalem de adulterio debet inſcribere: ⁊ ad penaꝫ talionis ſe obligare ⁊ nō