¶ Nonus¶ Titulus

¶ Nonus¶ Titulus

poteſt agere ꝑ ꝓcuratorem: ſꝫ ꝑ ſemetipſumdebet agere pn̄tem. Sed ſi coraꝫ iudice eccleſiaſtico vult agere ad thori ſeꝑatōneꝫ: tenet̉inſcribere ⁊ dare libellum accuſatōnis: ſꝫ nōdebet ſe ad penam talionis obligare. qm̄ ſiueprobaret quod obiceret ſiue nō: habe̓t quodvellet: quia ſeꝑaret̉ ab vxorē. et p̄t maritusagere ⁊ illa reſpondere ꝑ ꝓcuratorem: quia etſi de crimine fiat accuſatio nō eſt criminal̓.ſed quaſi mixta: ꝓbant̉ hec expreſſe extra deprocu. c. tue. Cum autē aliquis petit̉ in virūvel aliqua in vxorem. ſi querit̉ quomō in haccauſa ſit ꝓcedendū; Reſpondit Raÿ. ꝙ ſi mulier petit aliquem tanꝙͣ virum vel ecōtra. videndum eſt vtrum velit agere petitorio iuditio vel poſſeſſorio .i. an mulier dicat aliquemeſſe ſuum maritum: quia cōtraxit cum ea. etpetit ſibi adiudicari in maritū: quod eſt agerepetitorio quaſi agat de ꝓprietate. An petat ſibi reſtitui tanꝙͣ fuerit īiuſte ab eo dimiſſa. ehoc eſt agere poſſeſſorio: qm̄ petit poſſeſſioneꝫ viri ſui. Igitur ſi agat petitorio dicēs aliquem eſſe virum ſuum. ⁊ ille negat excipiēdoꝙ nō poteſt eſſe vxor ꝓpter tale ⁊ tale impedimentū. prius tractabit exceptō mariti: quiaea ꝓbata queſtio prīcipalis perimit̉: erit em̄abſoluendus vir. extra de ordinū cogni. ca. j.Sꝫ ſi agat poſſeſſorio: quādo .ſ. petit ſibi maritum reſtitui: licet maritus obiciat impedimentum de conſanguinitate. vel alio impedimento. prius reſtitutio debet fieri mulieri qͥcognoſcat̉ de acceptōe mariti. extra de diuor.porro. Hoc tamen fallit in quibuſdam caſibꝰin quibus reſtitutio non debet fieri. Primuseſt ſi obiciatur mulieri fornicatio publica: dequa probato ꝙ ſit notoria. ita ꝙ nulla poſſittergiuerſatōne celari: non reſtituet̉. niſi ipſaprobauerit maritum adulterium cōmiſiſſe:quia tunc reſtitui debet. etiamſi fuerit publice fornicata. extra de diuor. capi. ſignificaſtiSecundꝰ caſus eſt ſi obiciat̉ conſanguinitasmaxime que lege diuina prohibita eſt. ⁊ probatōnes offerant̉ incōtinenti parate: in quocaſu debet recipi iuramentū ad cautelam: neſ. huiuſmoī obiectio malitioſe fiat. ⁊ tūc fiatreſtitutio ꝙͣtum ad cohabitatōem: nō tamenꝙͣtum ad carnis copulam. vt ī dicto. ca. lrās.Tertius caſus eſt ſi obiciat̉ exceptio rei iudicate: nō em̄ tunc eſt reſtitutio facienda. niſiprius d̓ illa exceptōne cognoſcat̉. ar. extra deoffi. dele. ca. cauſam. Quartꝰ quādo vir petitſibi reſtitui vxorem. ⁊ illa timet de ſeuitiā viri: debet quidem ei reſtitui ſufficienti cautōnerecepta. ꝙ ei malū non inferat. extra de reſti.ſpol. extranſmiſſa. Quod ſi nō poſſit de ſufficienti cautōne prouideri: nō oportet ei reſtitui. īmo potius remoueri. Idem Tho. et pe.In omībus aūt alijs caſibus credo ꝙ mulierivirum petenti ⁊ ecōuerſo ſit reſtitutio faciē-

da: dūmodo probat ſe in poſſeſſione fuiſſe. eta viro ſpoliatā ſine iuris ordine. hec duo habet probare. extra de officio dele. ca. conſultationibus. Quod ſi is qui petit̉ tanꝙͣ coniūxnegat matrimoniuꝫ. ẜm Raÿ. ille qui ꝓponithabet probare. alioquin ſuccūbit. extra de iureiurā. ca. fi. ¶ Item ſi mulier receſſit a viroꝓpria auctoritate ſine culpa viri: ⁊ nūc petiip̄a reſtitutionem. ẜm Uincen. ber. ⁊ Pug. dꝫreſtitui. et hoc niſi fuerit publice fornicata.tūc em̄ nō tenet̉ eam reciꝑe. Reſtitui aūt dꝫcōiunx ſpoliatꝰ ad omīa illa. d̓ quibus probauerit ſe ſpoliatum (ẜm Raÿ) vt gaudeat patifica poſſeſſione ⁊ plena ſecuritate. iij. q. j. reītegrāda. De alijs ꝑtinētibꝰ ad mr̄imoniū habes ſupͣ in primo ti. huiꝰ tertie ꝑtis ꝑ totuꝫ.¶ De ꝓceſſu ꝑ denūciatōem. ¶ Capitulū. ix.Oſtꝙͣ ſufficienter deaccuſatōne viſum eſt. Uidendumnūc eſt de denūciatōne. Ubi notādum ꝙ duplex ē denūciatio. Unaque fit p̄lato: nō tanꝙͣ iudici: ſꝫ tanꝙͣ priuate ꝑſone ẜm exigentiam fraterne correctōis:de qua ſupra dictum ē in ſcd̓a parte ti. de accidia. capi. d̓ negligentia. vbi multa habes decorrectōne fraterna. Alia eſt denūciatio: queſit prelato tanꝙͣ iudici. vt inquirat ⁊ puniat.de qua videtur dictum illud eſſe. Dic eccleſioath̓. xviij. Scias ergo ꝙ ſi aliquis ſcit ſolꝰcrimen alterius nō tenetur illud reuelare p̄lato vt iudici. etiamſi iurauit denūciare: niſipoſſet probare. Nam eſſet proditor criminis.ij. q. j. ca. ſi peccauerit. ⁊. q. vij. pleruꝫqꝫ. ⁊ .vj.q. j. ſi tantum. niſi vellet ei reuelare ſecreto:cum prelatus etiam ſecreto habeat corrigerecriminoſos. debꝫ quoqꝫ talibus indicare: quimagis poſſint prodeſſe ꝙͣ obeſſe. ſiue euꝫ corrigendo ſiue pro eo orando: quia quilibet tenetur ad talem denūciationem. ar. xxij. q. v.hoc videtur. ¶ De denūciatōne aūt primi generis ſcribit̉ Gen̄. xxxvij. Ioſeph accuſauitfratres ſuos apud patrem crimine peſſimo.accuſatio ſumitur pro denunciatōne. Poſtꝙͣem̄ nō valuit fraterna correctio patri denūciauit: qui efficatiꝰ corrigere poterat. Et nota ꝙ aliqui dicunt. ꝙ crimen peſſimum dicit̉coitꝰ cum brutis: ſed hoc eſt turpe dice̓ de patriarchis dicit Nico. d̓ lira ibi. ſꝫ dr̄ hic crimēpeſſimū odium et cōtentio inter illos: qꝛ filijlÿe. deſpiciebāt filios ancillaꝝ. ⁊ putabāt eosquaſi ẜuos. Unde ⁊ hebraica lingua habet: retulit eorum rixam peſſimā. ſicut em̄ caritaseſt optimū. ita odiū peſſimū. hec ille ¶ Querit̉ an infames ⁊ criminoſi admittūt̉ ad d̓nūciatōeꝫ? Rn̄dit glo. j. ſuꝑ ca. ſi peccauerit. ij. qj. ſic dr̄. Uidet̉ ꝙ ſic: qꝛ om̄s ad hoc ex p̄ceptotenēt̉. Nā ⁊ he̓ticꝰ admittit̉. xxiiij. q. j. §. qͥſqͥs.