¶ Citulus¶ Nonus

Et hoc videt̉ fuiſſe de mente Inno. in ca. ſtatuimus. de offi. dele. li. vj. Quod intellige niſicrimen conſtaret ꝑ confeſſionem partis. velpars renunciaſſet executioni huic. vt notatInno. in ca. cum ſemꝑ de furtis. Et eſt ratio.quia confeſſio inducit notoriū: ⁊ inconfeſſuꝫnulle ſunt partes iudicis. niſi in condemnando. Et cum queritur qn̄ iudex inquirit de crimine tanꝙͣ notorio an ſit neceſſe probari notorium? Quidam dicūt ꝙ nō: īmo ſi iudex tāꝙͣ priuatus ſcit iſtud eſſe notorium: ſufficit.licet tanꝙͣ iudex ignoret. vt notat Innocen.in capi. interpoſita de appella. īmo plus dicitipſe Innocentius. ꝙ ſi iudex procedit ſuꝑ notorio. licet ignoret illud eſſe notoriū: ſufficit.vt ipſe notat in capi. veſtra. de cohabi. cleri.⁊ mulie. Et cum querit̉ an poſſit eſſe notorium. niſi probetur factū quod dicitur eſſe notorium: licet quidam dicunt ꝙ nō. alij dicuntcontra. ꝙ eoip̄o ꝙ probatur notorium. probatur ꝙ dicitur eſſe notorium. eo ꝙ om̄s itadicunt. aſſerunt ⁊ affirmant nemine contradicente. Et hanc opinionem dicit eſſe veram.¶ Qui prohibeantur ac­ .§. ij.cuſare. habetur. ij. q. j. prohibent̉. Ubi ſic dicit̉ li. viij. ff. ti. de accu. ⁊ increpa. Prohibent̉accuſare alij ꝓpter ſexum vel etate. vt mulier⁊ pupillus. alij ꝓpter ſacramentum. vt qui ſtipendium merent̉. Alij propter magiſtratum⁊ poteſtateꝫ: in qua agentes ſine fraude ī iuseuocari nō poſſunt. alij propter delictū proprium. vt infames. alij ꝓpter turpem queſtuꝫ.vt qui duo iuditia aduerſꝰ duos reos ſubſcripta habeant. nūmos ad accuſanduꝫ vel nonaccuſandum acceperint. alijꝓpter conditōemſuam. vt liberti contra patronos ſuos. alij ꝓpter ſuſpitionem calūnie. vt illi qui falſuꝫ teſtimonium ſubornati dixerunt. Nōnulli propter paupertatem. vt ſunt qui minuſꝙͣ quinquaginta aureos habent: hij tamē omnes ſiſuam iniuriam proſequant̉: mortemqꝫ ꝓpinquorum d̓fendant. ab hac accuſatōne nō excludunt̉ liberi libertiqꝫ nō ſūt ꝓhibendi ſuaꝝrerum defendendarū gracia de facto parentūpatronorūue conqueri: veluti ſi dicant ſe via poſſeſſione eorum expulſos: nō vt crimē ineos intendant: ſꝫ tm̄ vt poſſeſſionē recipiāt.Nam ⁊ filius de facto matris nō eſt prohibit̉conqueri: ſi dicat ſuppoſitū ab ea partum: qͦmagis coheredem habeat ſꝫ eam ream. l. cornelia facere prohibent̉. Ab alio delatū aliusdeferre nō poteſt: ſꝫ eum qui abolitōne publica vel priuata interueniente. aut accuſatorebeſiſtente vel de reis exemptus eſt: deferre nōꝓhibetur. Glo. ibi ꝓpter ſacramentuꝫ .ſ. quodpreſtāt .ſ. ſe nō vitaturos mortem ꝓpter ſalutem reipublice. ꝓpter magiſtratū loquit̉ d̓ eoqui an̄ admīſtratōem deliquit: talis nō p̄t cōueniri dum ē in admīſtrationē. Uel intelligit̉

hoc de maioribus iudicibus: qui etſi nō poſſint tunc in iuditio ꝯueniri: p̄ſtabunt tamencautōem d̓ ſtando iuri pꝰ depoſitaꝫ admīſtratōnem. ff. de adulteris. l. ſi adulterium. Sinefraude .i. pena queſtuꝫ .i. queſtus ſuſpitione.Qui cepit duos accuſare et vult tertiū accuſare: p̄ſumit̉ ꝙ faciat cauſa queſtus. niſi ſuāvel ſuoꝝ iniuriam ꝓſequat̉. Sꝫ ⁊ duos nonpoteſt accuſare. niſi diuerſis libellis: niſi crimen eſſet cōmune. vt adulteriū. tūc em̄ ī vnolibello poteſt accuſare. Nūmos: qui dat pecuniam nō in cauſa ſanguinis habet̉ ꝓ ꝯuicto.ij. q. iij. §. notandum. Sꝫ in cauſa ſanguinislicet dare accuſanti: ſꝫ ſi iuſte accuſauit nō licet in foro conſcientie: ſꝫ in foro iuditiali. qꝛſ. talis nō punit̉: accuſanti aūt nūꝙͣ licet recipere ab accuſato. j. q. j. c. concuſſionis. Quifalſuꝫ: iſti repellunt̉. licet non ſint infames.extra be or. cogni. c. cum dilectꝰ. ꝓpter pauꝑtatem. ꝓpter idem repellit̉ teſtis. duꝫ tn̄ ratōepaupertatis ſit ſuſpectus: nō vt crimen niſiatrocem īiuriaꝫ feciſſent. vel niſi nomīe alienō cōuenirent̉. Abolitōe publica. tripliciterfit abolitio. aut publice obedientie inſignemvel rem proſpere geſtam. aut priuatim accuſatore petēte. aut ex lege quādo accuſator d̓ſiſtit vl̓ mortuꝰ ē. In publica abolitōe p̄t actorrepetere reum finitis ferijs infra. xxx. dies.ſꝫ in alijs duabꝰ non admittit̉ qui d̓ſiſtit: ſedaliꝰ infra. xxx. dies admittit̉. hec oīa in glo.¶ De laicis. vtrum ad .§. iij.mittant̉ ad accuſatōnem clericoꝝ: Nota ſuꝑhoc glo. ſūmariā. ij. q. vij. ī prīcipio vbi ſic dr̄.ẜm Gar. brix. laici ſi ſunt bone fame admittunt̉ ad accuſatōnem clericoꝝ. ij. q. vij. clericos. Et Grānus idem ſentit. vt patet ꝑ totaꝫq̄ſtionē. Alij dicūt ꝙ laicus ꝓpriū p̄latum accuſare poteſt ꝓpter delictuꝫ: quia ſua intereſthr̄e bonū prelatū. vt. xxiij. diſ. ca. illud. Certior eſt opi. ꝙ nō poſſit niſi ſuaꝫ iniuriā proſequat̉. vt. iiij. q. vj. omībus. extra de teſt. ca.decetero. Et hoc niſi ī crimine hereſis. ⁊ ī crimine ſimonie ⁊ leſe maieſtatis. xv. q. iij. ſane.extra de ſimonia. Tanta ⁊ in crimine ſacrilegij ẜm quoſdaꝫ. xvij. q. iiij. ſiquis ſuadente. §qui aūt. In hijs aūt omībꝰ ita demū admittūtur: ſi bono zelo denūtient crimen. extra d̓ ſimo. licet heli. Et ſi accuſatus fuerit vite ſuſpecte. ij. q. j. in primis. quia ſi accuſatus eſt viteſuſpecte: admittunt̉ laici male vite. Si autēfuerit bone vite: tunc admittunt̉ ſolum laicibone vite. extra de ſimo. c. ꝑ tuas. Bar. Clerici vero admittunt̉ cōtra clericos: niſi fuerītcriminoſi vel irregulares. ij. q. vij. p̄ſumunt. ⁊ca. ip̄i apoſtoli. Tales tamē qui ſūt irregulares. bn̄ admittūt̉ ad accuſatōem eoꝝ: qui ſūteiuſdem ordinis cū eis vel inferioris. vt ī di­.cto ca. ip̄i apoſtoli. Similit̓ ip̄i monachi audiunt̉. extra de accu. c. ex ꝑte. Et hec vera ſūt