¶ Titulus¶ Nonus
quatuor modis humanū iudiciū ꝑuertit̉. Timor. dū metu ptātis alicꝰ veritatē loqͥ ꝑtimeſcimꝰ. Cupiditate. dū p̄mio aīmū alicꝰ corrūpimꝰ. Odio. dū ꝯͣ quēlibꝫ aduerſarium molimur. Amore. dū amico vel ꝓpinqͦ aliqͥd p̄ſtare ꝯtēdimꝰ. Addit glo. ibi alios qͣtuor modoſꝑuertēdi ſeu corrūpendi iudiciū. vt n̄ fiat iuſticia a iudice. vilcꝫ nimia ꝯpaſſio ad pauꝑē.Un̄ amb. ī li. d̓ offi. ē īiuſta miſcd̓ia. deniqꝫ ī lege ſcriptum eſt (exodi. xxiij. c. de quodā) nōmiſereberis illiꝰ. ⁊ ī li. regnoꝝ legit̉ (j. reguꝫxv. c) ꝙ ſaul ꝯͣxit offenſaꝫ. qꝛ miſertꝰ ē agaghoſtiū regē: quē ꝓhibuerat diuīa ſentētia ſeꝫuari. xxiij. q. iiij. eſt īiuſta. Duo alij modi ſūtnimia remiſſio vel nimia ſeueritas ī iudicādo. ⁊ de his habes diffuſe di. xlv. diſciplina.Quartꝰ modꝰ qͦ ꝑuertit̉ iudiciū. eſt īprudētiaſeu ignorātia iudicis. inſti. de obli. §. q̄ ex delictis. Qn̄ aūt iudex teneat̉ ad reſtitutōꝫ d̓ dānis latis ꝓpt̓ iniuſticiā ſuā. habes ī ſeq̄nti. c.§. ij. Et quia ꝑ mūera frequent̉ iudicia corrūpuntur: ⁊ fiunt magne īiuſticie. Ideo notandum ꝙ munera etiā excecāt ſapientes ⁊ faciunt hoīes mutos ad dicendū v̓itatē ⁊ corrigēduꝫ. Un̄ dr̄ exodi. xxiij. c. de iudice. Nō accipiet munera qꝛ excecāt oculos ſapientū ⁊ ꝑuertunt v̓ba iuſtoꝝ. Et eccͣi. xx. xenia ⁊ dona excecant oculos iuſtoꝝ. ⁊ qͣſi mutꝰ in ore auertit correctōꝫ eoꝝ. Apl̓s paulꝰ noluit acciꝑeſumptꝰ ſeu elemoſinas ex qͥbꝰ ſuſtentaret̉ cūſotijs a corinthijs. qͥbus predicabat: qd̓ tn̄ licite potuiſſꝫ. cū ⁊ xp̄us dixiſſet apl̓is vt euntes ad p̄dicandū ꝯmederēt q̄ darent̉ eiſ: quiadignꝰ ē oꝑariꝰ mercede ſua. luce. x. c. ſed ſibiꝓcurabat manibꝰ laborādo. j. ad corin. iiij. c.Et hoc ꝓpt̓ea ut liberiꝰ poſſꝫ corrige̓ vitia auditoꝝ: ne ex bēiuolentia cōcepta ꝓpter oblationē ⁊ receptōꝫ muneꝝ. remiſſius rep̄henderet vitia eoꝝ. Un̄ dicebat. j. ad corin. vj. cap.oīa mihi licēt ſꝫ ego ſb̓ nulliꝰ redigar ptāte.reciꝑe .n. mūꝰ qͦdāmodo eſt vende̓ vel ſubijce̓ſe voluntati eiꝰ qͥ dedit. De his iudiciboꝰ vel p̄latis: qͥ ꝓpt̓ mūera dimittūt dare iuſtas ſentētias vel corrige̓ vitia. dr̄ iſaie. lvj. Canes multi n̄ valētes latrare. Interdū prelatꝰ in viſitādo. vel al̓s examinādo. ⁊ inqͥrendo aliquē ſacerdotē ꝑrochialē: ita latrat ꝯͣ eū. ꝓpter ſuosexceſſus: ꝙ vr̄ ꝙ velit eū deforare. Sꝫ ſi ſacerdos ꝓijcit in ore eiꝰ aliqd̓ munꝰ: deficit latratus eiꝰ ⁊ efficit̉ mutꝰ ad corrigendū. ⁊ puniēdū eū. Un̄ ⁊ ouidiꝰ poeta in libro d̓ arte amādi. Aūera crede mihi placant hoīeſqꝫ deoſqꝫ:qd̓ ꝯgnoſcēs iacob miſit munera ad eſau fratrem ſuū. qͦ fuerat iratus maxime ꝯͣ eū. di. placabo eum muneribus. vt patet Gen̄. xxxij. c.¶ Hi acceptatores muneꝝ inferunt multa ⁊grauia dāna ꝑtibꝰ in cauſis ꝯͣ infideliter et īiuſte iudicantes propter qd̓ vt fures tenent̉ad ſatiſfactōꝫ omnis damni. Un̄ dr̄ iſaie. j. c.
Principes tui infideles. ſotij fuꝝ. omnes diligunt munera. ſequunt̉ retributōꝫ. pupillo n̄iudicant. cauſa vidue n̄ ingrebitur ad eos. qꝛſ. non habent ad dandū eis munera. Un̄ ÿſidorꝰ in libro de ſūmo bono. pauꝑ dū non habꝫ qd̓ offerat. n̄ ſolū audiri ꝯtēnit̉: ſed etiā ꝯͣiuſticiā opprimit̉. Cito violat̉ auro iuſticia.xj. q. iij. pauꝑ. Et ꝙͣuis iudex ſit ita ꝯſtans. ꝙmuneribus non ꝑmittat ſe corrūpi. tn̄ eſt p̄ſumptio ꝯͣ eum de corruptione. quia ẜm criſoſt. Sicut materia nō ē caſta: que cū rogatur munera accipit: ita nec iudex munera accipiens īmunis corruptione iudicatur: ꝓpt̓quod quidam iudex cū in iudicando muneribus duceretur. duobus habentibus cauſamcoram eo. vnus obtulit ei vnū vitulū vt daret ſententiā ꝓ eo. aliꝰ vxori ꝓ munere vnāfaccā. ita tn̄ vt ꝯmendaret cauſam ſuā marito iudici. Diſceptantibꝰ ergo ꝑtibꝰ coram eodixit primus. loqͣtur vitulꝰ ꝓ me. quia iuſticiā habeo: rn̄dit iudex. nō poteſt loqͥ. quiafacca eum non ſinit. quia .ſ. maioris baloriserat munus datū ab altero .ſ. facca. ⁊ ideo ꝓeo dedit ſententiam. Sed vt dicit̉ iſaie. v. c.Ue qui iuſtificatis īpiū ꝓ muneribꝰ ⁊ iuſticiam iuſti aufertis ab eo. Ue īportat ẜm hieronimū dānationē eternā. qd̓ dn̄s on̄dit. dicenſdeutro. xxvij. Maledictus .ſ. a deo erit: qͦ accipit mūera. vt ꝑcutiat animaꝫ innocentis. Etꝙͣuis dicat gregꝰ. j. q. ij. ſicut. ꝙ eius oblationulli maculā ingerit: q̄ non ex ambientis petitione ꝓceſſerit. Et lex dicat. ꝙ muneꝝ nullum acciꝑe inhūanū. aliqn̄ diſcretū paſſim.et ab omnibꝰ auariſſimū. tutius tn̄ et magisedificatorium illud obſeruare quod dr̄ Iſaiexxxiij. Qui excutit manus ſuas ab omni munere: hic in excelſis habitabit. Et dīc ab om̄imunere. quia eſt munus a manu .ſ. pecunie.munus a lingua .ſ. laude vel p̄ce. munꝰ ab obſequio. de quibꝰ gre. j. q. j. ſunt nonnulli.Ꝙͣtum ad tertium .§. iij.pͥncipale d̓ ſtabilitate iuditij vilcꝫ. In oī tꝑe.Nota ꝙ dꝫ iudex ſēꝑ rct̄e iudicare. ſiue eo tꝑe⁊ caſu qͦ iudicat caꝫ īſimoꝝ. ſiue eo tꝑe qͦ iudic at cās potētū. vt nunꝙͣ deuiet a iuſticia.qꝛ vt dīc regl̓a iuris extͣ de iuditijs. c. nouit.§. ſꝫ forſandicet̉. ⁊ de reg. iur̄. c. ī iuditijs. lib.vj. In iudicijſ n̄ ē habēda acceptō ꝑſōaꝝ. Sic̄d̓ deo dicit apl̓s nō eſt accepto perſonaꝝ apd̓deū. Sūt qͥdā iudices qͥ in pͥncipio officij recte ⁊ iuſte iudicāt. ⁊ ſeuere puniūt. poſtea inꝓceſſu tꝑis ſiue mūeribꝰ allecti. ſiue p̄cibꝰ inclīati. ſeu amicitijſ victi. vt eas n̄ amittāt ml̓ta īiuſta ꝯmittūt. ⁊ hi n̄ faciūt iuſticiā ī omni tꝑe. ſꝫ deꝰ oī tꝑe md̓i iuſte iudicauit orbeꝫt̓raꝝ in iuſticia. pͣs. xcvij. expectauit ſiqͥde tēpꝰ idoneū. pꝰ iudicauit ſeuere pūiēdo malos.vn̄ abrahe dixit d̓ his idolatris. qͥ hītāt ī t̓raꝓmiſſionis. nōdū ꝯplete ſūt iniqͥtates amor-