Druckschrift 
3 (1478)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Titulus Nonus

bunt̉. Quia em̄ opꝰ excellēs laborioſuꝫ valde bene ꝑegerūt. magno p̄mio coronabunt̉.Dicit̉ em̄ Mat. xxv. ibūt iuſti ī vitā eternā.Et hic in pͣs. Beati cuſtodiūt iudicium ⁊cͣ. Ubi etiā animaduertēdū. ꝙͣuis apd̓ vulgares iudices dicant̉ doctores iuris. tn̄ ꝓprieloq̄ndo dn̄t dici tales iuriſꝑiti. ſꝫ iudices ſūtqͥcunqꝫ hn̄t in aliqͣ materia iudicare ciuili vl̓crimīali. ſiue ſint ordinarij ſiue ſubdelegatiſiue arbitri. ſiue dicant̉ dn̄i. ſiue ptātes capitanei. ſiue pͥores ſiue officiales. ſiue ꝯſulesalicuiꝰ artis. ſiue rectores vniuerſitatis. huiuſmōi. Un̄ yſido. ethi. xx. li. Iudex dr̄ qꝛ iusdictat ppl̓o. ſiue iure diſceptet. iure aūt diſce ptare ē iuſte iudicare. vt habet̉. xxiij. q. ij.iuſtū. Un̄ dn̄s deūt. xvj. dixit. iudices magiſtros ꝯſtituēs ī oībꝰ portis tuis. vt iudicētppl̓m iuſto iudicio. Antiqͦtꝰ iudices morabātur ī portis ciuitatū ad iudicādū. ideo dicitin portis tuis. Dn̄t iudices deum imitaricuiꝰ ſūt mīſtri. De ait idē pͣs. vij. deꝰ iuſtꝰ iudex fortis patiēs. nūqͥd iraſcit̉ ſingl̓os dies: Niſi ꝯuerſi fueritis gladiū ſuū vibrabit.arcum tetēdit et ꝑauit illum. Et ꝑauit in eopaſa mortis. vbi octo notant̉. Eſt primo deꝰiudex iuſtꝰ oēm v̓tutē in ſe hēndo. meritiſvnicuiqꝫ retribuēdo. Deutr. xxxij. Deꝰ fideliſet abſqꝫ vlla iniqͥtate iuſtꝰ rectꝰ. Thob. iij.Iuſtus es dn̄e. oīa iudicia tua iuſta ſūt: ꝙͣuis em̄ occulta ſit nobis iuſticia dei ī ſuis iudicijs: tn̄ vt dīc augꝰ. Nos etſi ratōe factifūditatē. iuditij eiꝰ penetrare poſſumꝰ. manifeſte tn̄ ſcimꝰ veꝝ eſſe qd̓ dixit. iuſtūqd̓ fecit. xxiij. q. iiij. de tirijs. Sit iudex iuſtus in ſe. vt nulli ſubiaceat vitō graui. Iuſticia em̄ ẜm ph̓um ī. li. ethi. ē oīs virtus. Et vtdic̄ augꝰ. Oīs virtꝰ patit̉ detrimētuꝫ ab vnovitio. Hinc ambr. ait ſuꝑ. Beati īmaculati.Iudicet de alteriꝰ errore: habet qd̓ in ſeip̄o cōdēnet. Iudicet ille agat eadē. quein altero putauerit puniēda: ne de alio iudicat in ſe ferat ſentētiaꝫ. iij. q. vij. c. iudicet.Et grego. in li. mo. tractās illud qd̓ ait xp̄usde adultera Io. viij. ſine peccato ē vr̄m primus in illā lapidē mittat. dicit ad aliena peccata punienda ibāt. ſua relinq̄bant. reuocētur itaqꝫ intꝰ ad ꝯſcientiā. vt ꝓpria corrigāt.et tunc aliena rep̄hendāt. Et ſubdit figurā defilijs iſrahel bellātibus ꝯͣ tribū beniamī. ī vltōꝫ ſteleris gabaonitaꝝ: qꝛ pͥus ip̄i purgatiplurimā ſtragē de ſuis: poſtea digne illosſtrauerunt. Ioſue. vij.. x. c. Non tn̄ poteſtſubditꝰ iudiciū ſui ſuꝑioris recuſare: ꝙͣtūcūqꝫ ſit prauus. duꝫ tolerat̉ ab eccleſia. viij. q.iiij. nōne. Vt iuſtus aūt iudex reddat vnicuiqꝫ ius ſuū. ſicut deus facit. dicēs Hiere. xvij.Ego dn̄s ſcrutans cor ꝓbās renes. do vnicuiqꝫ iuxia viā ſuā. ẜm fructū adinuētōnūſuaꝝ. Secūdo deus iudex eſt fortis .i. potenſ

et ꝯſtans in ex hibendo qd̓ debet. Nec em̄ munere cuiuſꝙͣ vel p̄cibꝰ flectit̉. vt a veritate deuiet: qui nulliꝰ auxilio indiget. ſapīe. vj. Nonem̄ ſubtrahat ꝑſonā cuiuſꝙͣ: nec verebit̉ magnitudinē cuiuſꝙͣ Heſter. ix. eſt reſiſtatmaieſtati tue .ſ. dei. Ita iudex d̓bꝫ eſſe fortiset ꝯſtans. ad faciendū iuſticiā: nec flecti timore. vel amore cuiuſꝙͣ. Un̄. dr̄ eccͣi. vij. Nolivelle fieri iudex ſi vales virtute .i. fortitudine irrūꝑe iniqͥtates maloꝝ. em̄ excuſat̉ apeccato grauiſſimo iudex pilatꝰ. qui voluntariꝰ. ſed quaſi inuitꝰ dedit iniuſtā ſentētiā mortis ꝯtra xp̄m. quē ī iudicio nouerat īnocentē: ex eo timuit incurrere īdignatōꝫceſaris Io. xix. qn̄ iudei dixerunt. ſi hunc dimittis es amicꝰ ceſaris. Tercio iudex debet eſſe patiens in ſufferēdo. ſicut et deus iudex patiens eſt. non em̄ ſubito punit. ſꝫ patiēter expectat peccātes. vt aliqn̄ reſipiſcant etboni efficiant̉. Et ꝙͣuis de hoc ſcādalizanturde tāta patientia dei ip̄m maledicāt vl̓ blaſphemēt homines. ꝓpterea dimittit paciētiam ſuā. qꝛ inde nouit ſeqͥ multa bona. Und̓dr̄ eccͣes. viij. etem̄ qꝛ ꝓfert̉ cito ꝯͣ malosſnīa. abſqꝫ vllo timore filij hoīm ꝑpetrāt mala: attn̄ exeo peccator cēties facit malū. et patiētiā ſuſtentat̉ ſcꝫ a deo. ego ꝯgnoui.erit bonū timentibꝰ deū. quia ſcꝫ vidētes deipatientiam miſericordiā magnam. ꝯfidūtde ſua miſcd̓ia erga eos. etiā qꝛ boni īterī exercēt̉ ī gr̄a ꝑſecutōes maloꝝ. etiā qꝛ tales male ꝯuertant̉ aliqn̄ ad deū. multa bonaͣ poſtea faciūt illis. ſi deꝰ patient̉ toleraſet ſaulē ꝑſequētē xp̄m. habuiſſꝫ paulū p̄dicātē. plus oībꝰ laborātē fidelibꝰ. Itadꝫ iudex patiēs eſſe. Augꝰ in regula de p̄lato iudex ē ait. patiens ſit ad oēs. em̄ ſem oīa ſibi nota crimīa dꝫ pūire. niſi māifeſtain iudicio. vt dr̄ di. xxxij. erubeſcant. Occultoꝝ ꝯgnitor iudex ē deus. Que etiā notaſunt. ſꝫ puniri ſine magno ſcādalo non pn̄t.patient̉ debet fe̓re. vt habet̉ di. l. vt ꝯſtitueretur. in fi. Paciēt̉ ſinguloꝝ cauſas audire. ſialiqn̄ inſurgunt homines ad murmuranduꝫdetrahendū vilipendendum iudicē. qꝛ poſitiſūt vt ſignū ad ſagittā: poſſint oībꝰ place̓ patient̉ debent ferre. Un̄ poeta ouidiꝰ detriſtibꝰ. Si quotiens peccāt hoīes ſua fulmina mittat. iupiter exiguo temꝑe ſolus erit. Quarto debet eſſe iudex tranquillus in diſcutiendo diffiniendo cauſas. ſicut deꝰ ſine ira iudicat. cum ſūma tranqͥllitate Un̄dīc pͣs. vij. Nunqͥd iraſcit̉ ſingulos dieſ. q. d.Non cum tamen per ſingulos dies multiuocent ad irā. ꝓpter ſcelera ſua. ꝓpter qd̓dicit̉ ſapīe. xij. c. Tu aūt dominator virtutiſcum trāquillitate iudicas cum magna reuerentia diſponis nos. Docuiſti autē ppl̓m tuūper talia oꝑa. qm̄ iuſtuꝫ oportꝫ eſſe huma-