¶ Capitulum¶ Secunc
ceſſat effectus. ar. in p̄dicta decre. tn̄ meliusface̓t p̄dicendo. Cuiꝰ ratio ē. qꝛ ꝙͣtumeūqꝫ īfirmus credit̉ eſſe ī bono ſtatu aīe et bn̄ diſpoſuiſſe de rebꝰ ſuis: pt̄ ꝙͣtuꝫ ad vtrūqꝫ ꝓficere ⁊ meliorari ⁊ ꝓbabile ē. ꝙ audita mortevicina magis ſe diſponet. Si at̄ medicꝰ nōcredit de p̄dictis duobꝰ ſꝫ eſt in dubio: tenet̉etiā tūc mortē vicinam nūciare. Cuiꝰ rō eſt.qꝛ in dubio tenet̉ hō vitare notabile dānuꝫꝓximi ſi pt̄. In dicto at̄ caſu pt̄ ſeqͥ damnūdānatōis eterne et reꝝ tꝑaliū. Qd̓ aūt dicitGalienus. ꝙ ꝙͣtumcūqꝫ medicꝰ deſꝑet de ſalute īfirmi dꝫ ſꝑ ꝯfortare īfirmū ⁊ ꝓmittereſibi ſanitatē. Hīc Io. ꝙ ī hoc dicto nō ē ſtandū dicto galienỉ ad qd̓ optime facit qd̓ dicitAmb̓. de cōſe. diſ. v. c. ꝯtraria. Contͣria ſuntdīne ꝯditioni p̄cepta medicine. Uel dicendūꝙ dictū galieni ẜuandū eſt qn̄ p̄dicendo mortē multū noce̓t ⁊ tacēdo nil obeſſet. In nullotn̄ caſu dꝫ mēdaciū dice̓ vt face̓ ꝯſueuerunt.xxij. q. ij. faciat. ¶ Si aūt querit̉. vtꝝ peccetīfirmus nō obediēdo medico? Rn̄dit Inno.ꝙ videt̉ ꝙ nō. qꝛ nec p̄latus eius ē: nec taliscuiꝰ mādatis teneat̉ obedire. Non em̄ pt̄ eip̄ciꝑe: cū nō habeat iuriſdictōꝫ ſuꝑ eū ſꝫ cōſule ſeu hortari. Exhortatō at̄ liberā voluntatē excitat. di. iiij. §. fi. bonū eſt tn̄ ꝙ ei credat. qꝛ vt dīc ph̓s .j. poſterioꝝ. Cuilibꝫ ī arte ſua ꝑito credendū eſt. Ꝙſi infirmus ſcient̓vl̓ ex igͦrantia craſſa ſumat potū vel cibumnociuū: peccat. qꝛ dꝫ corpus ſuuꝫ ẜm charitatē dilige̓. de peni. di. ij. corpꝰ. ⁊ mortale eētſi ex hoc mors ſeq̄ret̉. Sꝫ ſi nō crede̓t cibuꝫvel potum mortifeꝝ ꝙͣuis crede̓t īfirmitatēaliqͣlit̓ augeri: n̄ peccaret mortalr̄ vel ſalteꝫita gͣuit̉ ſicut ī pͥori caſu. Pt̄ em̄ eſſe ꝯꝑatiogͣuioris afflictōis qͣlis ē afflictio ſitis ad minus gͣuem qͣlis ē augmētatio febris. Seruitores at̄ infirmoꝝ ſi eis dāt aliqd̓ nociuū excerta ſcīa vel craſſa igͦrantia: peccāt magis⁊ minꝰ ẜm nocumētū ⁊ intentōꝫ. faciūt eī ꝯͣcharitatē ꝓximi. de peni. di. ij. ꝓinde. ſani at̄nō tenent̉ viue̓ medicīalit̓: qꝛ ſanis oīa ſanaSiqͥs tn̄ ſcient̉ ſume̓t cibū vel potū quē crede̓t ſibi nociuū: vtiqꝫ peccaret. hec Inno. ethoſti. ¶ Cū at̄ ex flobotomia vel ſectōe ſeqͣtur mors īfirmi. Si medicꝰ vel qͥcunqꝫ aliusꝑitꝰ erat ⁊ adhibuit debitā diligētiaꝫ ⁊ n̄ errauit ꝓpt̓ inexꝑientiā. non tenet̉ in aliqͦ. necpeccat nec ē irregl̓aris. qꝛ potius caſu ꝙͣ eiꝰculpa mors putat̉ eueniſſe. Un̄ Aug. Abſitvt ea q̄ ꝓpt̓ bonū facimꝰ vl̓ habemꝰ ſiqͥd mali p̄ter nrāꝫ intentōꝫ acciderit: nob̓ imputet̉.xxiij. q. v. de occidēdis: ⁊ poterit talis etiā adordines ꝓmoueri ẜm Raij. ſi de hoc hꝫ ꝓbabilē ꝯſcīaꝫ. ꝙ nil obmiſerit de ꝯtingētibꝰ al̓sſi nō erat ꝑitus vel n̄ adhibuit debitam biligentiā: ſibi imputat̉ ⁊ nō poterit ꝓmoueri.extͣ de eta. ⁊ qͣli. c. ad aures. Qn̄ etiam ꝑitus
dubitet in aliqͦ: potius dꝫ dimittere ꝙͣ incidere Inno. ⁊ Hoſti. Eſt aūt ꝯſiliuꝫ Inno. ꝙꝓmouendi a practica medicine abſtineāt etp̄cipua chirugia: q̄ inciſionē vl̓ aduſtionemexercet. qꝛ ī nullo ꝯſcientia ꝓmouendi debetvacillare. diſ. xxiij. c. laici. Itm̄ clerici qͥ ſūtin ſacris ⁊ etiā in minoribꝰ ſi ſufficient̉ ſuntbn̄ficiati: nō licet oꝑari ī medicina niſi gͣtisꝓ miſerabilibꝰ ꝑſonis vel ſuis ꝯſanguineis:nec etiā tūc licꝫ vbi poſſꝫ eē ꝑiculū. qd̓ etiamſtrictius ī clauſtralibꝰ ē obẜuādū. extͣ ne cle.vl̓ mo. c. ml̓ta Raij. officiū at̄ chirurgie qd̓reqͥrit inciſionē vel aduſtionē: eſt oībꝰ clericis īterdictū. extͣ ne cle. vel mo. c. ſnīam. Declericis at̄ audientibꝰ phiſicam .i. medicinā:quā ſnīam incurrāt habes ſupͣ in pͥma ꝑte¶ Itm̄ nota ꝙ ꝓhibet̉ oībꝰ iudeos medicosq̄re̓ ī infirmitatibꝰ ſuis. dr̄ eī. xxviij. q. j. nullus aliquē eoꝝ iudeoꝝ ī īfirmitatibꝰ ſuis vocet aut medicinā ab eis ꝑcipiat aut cū eis ībalneo lauet. Siqͥs at̄ hoc fecerit. ſi clericꝰē: deponat̉. ſi laicus: excōmunicet̉. Et videt̉iſtud eſſe preceptū ita ꝙ ꝯͣriuꝫ faciēs: peccetmortalr̄. niſi igͦrantia ꝓbabilis iuris eū excuſet. Nā nullus dꝫ deponi vl̓ excōmunicariniſi ꝓ mortali. Talis eī pena īfligēda mādat̉in tͣnſgreſſores. Dīc tn̄ hug. ibi ꝙ neceſſitasexcuſat qn̄ .ſ. aliuꝫ n̄ hꝫ medicū. Et idē videt̉qn̄ n̄ hꝫ ſufficientē. Idē dīc hug. ⁊ lau. ꝙ medicīalia pn̄t ab eis emi ⁊ face̓ ꝑ aliuꝫ p̄ꝑari.Medici nō admittūtur. §. v.ad practicam artis niſi iurati ⁊ de legittimomr̄imonio nati ẜm Auguſ. de ancho. in li. dept̄ate eccl̓iaſtica. Ratio ē hoꝝ. qꝛ medici qͥbꝰcuratō corpoꝝ ꝯmittit̉: ꝯmunit̉ a ppl̓o ciuitatis dn̄t eſſe electi. vt certī de ꝓbitate moꝝet ꝑitia artis eligant ip̄i ciues illos medicosquibꝰ ſe liberoſqꝫ ſuos in egritudine corpoꝝꝯmittūt. ſicut iuriſcōſultus dīc: ſꝫ ad rei publice admīſtratōꝫ non pn̄t eligi illegittimi.Exerce̓ aūt medicinaꝫ publice ꝑtinet ad admīſtratōꝫ reipublice. Illi em̄ qͥ p̄ponunt̉ publicis officijs qͣdaꝫ claritate moꝝ ⁊ fame fulgere dn̄t: q̄ obſcurant̉ ex vitioſa origine ī illegittimis. Vnde illegittimi exerce̓ non pn̄tpublice arteꝫ medicine: niſi cū eis diſpenſet̉ꝑ eū qui pt̄. Et qꝛ hoc ꝓhibet̉ lege ciuili imperiali vbi nō viuit̉ legibꝰ imꝑialibꝰ: ſꝫ alijsſtatutis q̄ hoc nō ꝓhibent. vel etiā vbi eſſentleges imꝑiales abrogate: in hac ꝑte vibet̉ ꝙhoc nō habeat obſtare. Similter qꝛ officiuꝫreipublice eſt fideliter exercendum ſequit̉ ꝙrecepto iuramento officium exercendi ip̄amartem eſt eis ꝯmittendū. Et ſic medici ꝓpterexꝑientie ꝓbationeꝫ debent eſſe a ppl̓o electiꝯmuniter ꝓpt̓ reipublice adminiſtratōꝫ: dn̄teē de legittimo mr̄imonio nati. ꝓpt̓ officij fidelem executōꝫ dn̄t licētiari iurati. ¶ Medicis practicis magiſꝙͣ theoricis debet quis ſe