¶ Titulus¶ Septimus
monachus ẜuus monaſterij. di. liiij. vn̄ eumalere tenet̉. Itm̄ abbas ē vſufructuarius qꝛei acqͥrit̉ ex re ſua vel oꝑis. vt. xviij. q. j. c. j.Sꝫ vſufructuariꝰ tenet̉ ⁊ ſi hꝫ ꝯmodū expēſe ſue īfirmitatis. Infirmis at̄ nō valentibꝰſolue̓: tenet̉ gͣtis mēderi quinīmo et medicinas ꝓ eis ſolue̓ ſi valeat ⁊ ipſi īfirmi facultateꝫ nō hn̄t. īmo vt dīc glo. lxxxiij. di. §. j. etiādiuitē valentē ſolue̓ ⁊ nolentē infirmū debetmedicꝰ curare: etſi expedit medicinas neceſſarias ꝓ eo ſolue̓. qd̓ intelligo qn̄ ipſe īfirmꝰex auaricia nō vult expende̓: ſed bene al̓s etip̄ius curā medici ⁊ remedia ⁊ non alt̓ius q̄rit. Et poſtmodū potit pete̓ impenſas ⁊ medicinaꝝ ⁊ ſui laboris: nōſolū ſi ꝯualuerit qꝛvtiliter geſſit negociū eiꝰ: ſꝫ etiāſi mortuusfuerit. qꝛ ſufficit ꝙ vtilit̓ cepit gere̓ negociūetſi nō ſit ſecutꝰ euētus. ff. de nego. geſ. l. ſedan vltīo. Nec pt̄ obici ꝙ cā pietatis ſūptusegerit īfirmo: niſi eēt ei ꝓpinquꝰ. C. eo. l. alimēta. īmo etiāſi infirmꝰ ꝓhibꝫ ne ei dent̉ vlle medicīe: medicus vocatꝰ ab eo vel ꝓpinqͥseius pt̄ eū inuitū curare: ſicut īuitꝰ dꝫ extͣhde domo ruitura. xxiij. q. iiij. ipſa pietas. Dꝫem̄ p̄ſumi vt furioſus. īuito etiā qn̄qꝫ bandūē beneficiū. d̓i. xlv. ⁊ qͦ emēdat. Nō aūt tenet̉oībꝰ medicꝰ infirmis pauꝑibꝰ ſimplr̄ ⁊ indiſtīcte ꝓuide̓. ſꝫ ꝓ loco et tꝑe ſibi occurrētibꝰꝓut dictū ē ſupͣ de aduocatis. §. vj. ⁊ ꝓut dr̄de alijs oꝑbꝰ miſericordie ſupͣ in ſecunda ꝑte titulo. vij. c. iiij. §. v.Tenentur quoqꝫ me .§. iiij.dici ad ẜuandū decreta q̄ habent̉ ext de pe. ⁊remiſ. c. cū infirmitas. vbi dr̄. Cū infirmitascorꝑalis nōnunꝙͣ ex pct̄o ꝓueīat dicēte dn̄olāguido. vade ⁊ noli aplius peccae̓ ne deteriꝰtibi aliud ꝯtingat Io. viij. c. pn̄ti decreto ſtatuimꝰ ⁊ diſtricte p̄cipimus medicis corpoꝝ.vt cū eos ad īfirmos vocari ꝯtīgat: ip̄os an̄oīa moneāt et īducant. vt medicos aduocētaīaꝝ. vt poſtꝙͣ fuerit īfirmo de ſpūali ſaluteꝓuiſū: ad corꝑalis medicīe remediū ſalubriꝰꝓcedat̉. cū ceſſante cauſa ceſſet effectꝰ. ex. ij.phiſicoꝝ. vbi dīc Io. an. ī nouella. ꝙ ſignāt̉dīc decretal̓ nōnunꝙͣ: qꝛ n̄ ſꝑ ſꝫ aliqn̄ ⁊ alijscauſis. vn̄ Gregꝰ. Cum ꝑcuſſio corꝑalis īminet. vtꝝ ꝓ vindicta vel purgatōe ꝯtingat: iudiciū dei ī hoc ignorat̉. vij. q. j. ne deteriꝰ: nemaiorē infirmitatem incurrat. ⁊ ſic facit adꝓpoſitū. Diſtricte p̄cipimus ⁊ ſic neceſſitatēīportat. xiiij. q. j. qd̓ p̄cipit̉. Et dīc glo. hoſti.ꝙ tͣnſgreſſor peccat mortalit̓ ⁊ ꝙ nō pt̄ ꝯtraiſtā ꝯſtitutōꝫ p̄ſcribi vel aliqͣ ꝯſuetudīe tolli.Et ſubdit̉ in eabē decretali. ꝙ ſiqͥs huiꝰ ꝯſtitutōis trāſgreſſor fuerit poſtꝙͣ fuerit ꝑ p̄latos publicata. tādiu arceat̉ ab īgreſſu eccl̓iedonec ſatiſfecerit de hoc ꝯpetēter. qd̓ intelligunt Inno. ⁊ hoſti. ꝙ ꝑ ſnīam arceat̉. Et dr̄ſatiſfactio cōpetens ad arbitriuꝫ iudicis cū
certa ꝑſona nō expͥmatur ẜm Io. an. ¶ Etnota ꝙ aliqͥ medici hoc obẜuant circa īfirmos cū vidēt infirmitatē mortalē et nō al̓s.ſꝫ iſti nō adīplent ꝯſtitutōꝫ. qd̓ pꝫ ex ipſo textu decretal̓. Dicit̉ ibi poſt ſuꝑiꝰ ī prīcipio§. poſita. hoc int̓ alia cauſaꝫ dedit edicto. ꝙqͥdaꝫ ī egritudinis lecto iacētes cū eis a medicis ſuadet̉: vt d̓ aīaꝝ ſalute diſponāt in deſꝑatōis articulū īcidūt. vn̄ faciliꝰ mortis ꝑiculū incurrūt. vbi dīc Io. an. Exqͦ vero ſcient īfirmi in oī infirmitate mortali hoc medicos dice̓: ⁊ nō mortali e xp̄cepto ceſſabit timor ⁊ ꝑiculū. ¶ Itm̄ nota ꝙ dn̄t medici hocp̄ceptū ſeruare ante oīa. vt dīc decretal̓. id ēanteꝙͣ ad curā manū mittant vel de ſalarioꝯueniant ẜm Io. an. ¶ Sꝫ dubiū eſt an ſufficiat medicis tm̄ admone̓ īfirmos ꝙ vocētmedicos aīaꝝ .i. cōfeſſores qͥbꝰ ꝯfiteant̉. anetiā requirat̉ ꝙ ita īducant ꝙ ſequat̉ effectꝰſcꝫ ꝙ infirmꝰ ꝯfiteat̉ al̓s medicꝰ non viſiteteū ampliꝰ? Et hoc videt̉ ſentire hoſti. īducitc. j. cū effectu. al̓s nō intromittat ſe de cura.Sꝫ dura videt̉ iſta opi. cū in ꝑiculo cōſtitutis ꝙͣtūcunqꝫ etiaꝫ obſtinatis ſit ſubueniendū ẜm ordinē charitatis. Nec tex. hoc dicit.Sꝫ et pe. de pal̓. ſolū dīc ꝙ tenent̉ medici adadmonēdū ¶ Utꝝ at̄ medicꝰ p̄cogͦſcēs mortēpicinā īfirmi cuiꝰ curā hꝫ: teneat̉ ei nūciae̓Circa hoc Io. neapol̓. ī qd̓libet. xj. qͣdaꝫ qōeſic diſtīguit. Aut tal̓ medicꝰ credit veriſil̓r ꝙtal̓ p̄nūciatō mortis ml̓tū ꝓdeſt īfirmo ꝙͣtuꝫad ſalutē aīe ⁊ diſpoſitōꝫ ſeu ordīatōꝫ d̓ rebꝰſuis. Aut credit oppoſitū .ſ. ꝙ n̄ ꝓderit. Autdubitat de vtroqꝫ. Et ī caſu cū .ſ. credit ꝙ ꝓderit. vtpote qꝛ credit ꝙ talis infirmus ſit inſtatu pct̄i mortalis et nihil ordīauit de rebꝰſuis: q̄ diſtrahe̓nt̉ poſt mortē eiꝰ. ⁊ gͣuis diſſenſio eēt int̓ he̓des ꝓpt̓ eas. audita v̓o morte vicina: īfirmꝰ ſe diſponet ad bn̄ moriēdū⁊ bn̄ ordinandū de rebꝰ ſuis. et ī tali caſu tenet̉ maīfeſtare ꝑ ſe vl̓ ꝑ aliū īfirmo ex p̄cepto charitatis. ⁊ nō faciēdo peccat mortalit̓.⁊ huiꝰ rō eſt. qꝛ multū dānificat ꝓximū quoad ſalutē aīe et qͦ ad res tꝑales. n̄ quidē directe actu ſuo īferendo damnū ſꝫ īdirecte. qꝛ n̄īpedit dānum: cum potuit ⁊ debuit. Dīc em̄Aug. qͥ deſinit obuiare cū pt̄: ꝯſentit. xxiij. ꝙiij. oſtendit. ꝓ regula etiā dat̉ a bt̄o Tho. ꝙqͥ dānificat ꝓximū notabilit̉: peccat cū faciat ꝯͣ charitatē. Si tn̄ ſūt plures hn̄tes curaꝫip̄ius īfirmi vno p̄dicēte: alij ſūt liberati. ar.ad hoc extͣ d̓ peni. ⁊ remiſ. c. cū infirmitas.Si v̓o medicꝰ credit v̓iſimiliter oppoſitū .ſ. ꝗtalis p̄nūciatio mortis vicine paꝝ vel nihilꝓdeſſet īfirmo: ⁊ ꝑ oppoſitum credit ꝙ taciturnitas huiꝰ paꝝ vel nihil oberit. qꝛ crediteū eſſe ī bono ſtatu ⁊ bn̄ ordinaſſe de rebꝰ ſuis. tūc nō tenet̉ medicꝰ predice̓ morteꝫ. ita ꝙn̄ predicēdo peccet gͣuiter. qꝛ ceſſante cauſa