Druckschrift 
3 (1478)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Titulus Septimus

monachus ẜuus monaſterij. di. liiij. vn̄ eumalere tenet̉. Itm̄ abbas ē vſufructuarius qꝛei acqͥrit̉ ex re ſua vel oꝑis. vt. xviij. q. j. c. j.Sꝫ vſufructuariꝰ tenet̉ ſi hꝫ ꝯmodū expēſe ſue īfirmitatis. Infirmis at̄ valentibꝰſolue̓: tenet̉ gͣtis mēderi quinīmo et medicinas eis ſolue̓ ſi valeat ipſi īfirmi facultateꝫ hn̄t. īmo vt dīc glo. lxxxiij. di. §. j. etiādiuitē valentē ſolue̓ nolentē infirmū debetmedicꝰ curare: etſi expedit medicinas neceſſarias eo ſolue̓. qd̓ intelligo qn̄ ipſe īfirmꝰex auaricia vult expende̓: ſed bene al̓s etip̄ius curā medici remedia non alt̓iusrit. Et poſtmodū potit pete̓ impenſas medicinaꝝ ſui laboris: nōſolū ſi ꝯualuerit qꝛvtiliter geſſit negociū eiꝰ: ſꝫ etiāſi mortuusfuerit. qꝛ ſufficit vtilit̓ cepit gere̓ negociūetſi ſit ſecutꝰ euētus. ff. de nego. geſ. l. ſedan vltīo. Nec pt̄ obici pietatis ſūptusegerit īfirmo: niſi eēt ei ꝓpinquꝰ. C. eo. l. alimēta. īmo etiāſi infirmꝰ ꝓhibꝫ ne ei dent̉ vlle medicīe: medicus vocatꝰ ab eo vel ꝓpinqͥseius pt̄ inuitū curare: ſicut īuitꝰ dꝫ extͣhde domo ruitura. xxiij. q. iiij. ipſa pietas. Dꝫem̄ p̄ſumi vt furioſus. īuito etiā qn̄qꝫ bandūē beneficiū. d̓i. xlv. emēdat. aūt tenet̉oībꝰ medicꝰ infirmis pauꝑibꝰ ſimplr̄ indiſtīcte ꝓuide̓. ſꝫ loco et tꝑe ſibi occurrētibꝰꝓut dictū ē ſupͣ de aduocatis. §. vj. ꝓut dr̄de alijs oꝑbꝰ miſericordie ſupͣ in ſecundate titulo. vij. c. iiij. §. v.Tenentur quoqꝫ me­ .§. iiij.dici ad ẜuandū decreta habent̉ ext de pe.remiſ. c. infirmitas. vbi dr̄. infirmitascorꝑalis nōnunꝙͣ ex pct̄o ꝓueīat dicēte dn̄olāguido. vade noli aplius peccae̓ ne deteriꝰtibi aliud ꝯtingat Io. viij. c. pn̄ti decreto ſtatuimꝰ diſtricte p̄cipimus medicis corpoꝝ.vt eos ad īfirmos vocari ꝯtīgat: ip̄os an̄oīa moneāt et īducant. vt medicos aduocētaīaꝝ. vt poſtꝙͣ fuerit īfirmo de ſpūali ſaluteꝓuiſū: ad corꝑalis medicīe remediū ſalubriꝰꝓcedat̉. ceſſante cauſa ceſſet effectꝰ. ex. ij.phiſicoꝝ. vbi dīc Io. an. ī nouella. ſignāt̉dīc decretal̓ nōnunꝙͣ: qꝛ ſꝑ ſꝫ aliqn̄ alijscauſis. vn̄ Gregꝰ. Cum ꝑcuſſio corꝑalis īminet. vtꝝ vindicta vel purgatōe ꝯtingat: iudiciū dei ī hoc ignorat̉. vij. q. j. ne deteriꝰ: nemaiorē infirmitatem incurrat. ſic facit adꝓpoſitū. Diſtricte p̄cipimus ſic neceſſitatēīportat. xiiij. q. j. qd̓ p̄cipit̉. Et dīc glo. hoſti. tͣnſgreſſor peccat mortalit̓ pt̄ ꝯtraiſtā ꝯſtitutōꝫ p̄ſcribi vel aliqͣ ꝯſuetudīe tolli.Et ſubdit̉ in eabē decretali. ſiqͥs huiꝰ ꝯſtitutōis trāſgreſſor fuerit poſtꝙͣ fuerit p̄latos publicata. tādiu arceat̉ ab īgreſſu eccl̓iedonec ſatiſfecerit de hoc ꝯpetēter. qd̓ intelligunt Inno. hoſti. ſnīam arceat̉. Et dr̄ſatiſfactio cōpetens ad arbitriuꝫ iudicis

certa ꝑſona expͥmatur ẜm Io. an. Etnota aliqͥ medici hoc obẜuant circa īfirmos vidēt infirmitatē mortalē et al̓s.ſꝫ iſti adīplent ꝯſtitutōꝫ. qd̓ pꝫ ex ipſo textu decretal̓. Dicit̉ ibi poſt ſuꝑiꝰ ī prīcipio§. poſita. hoc int̓ alia cauſaꝫ dedit edicto.qͥdaꝫ ī egritudinis lecto iacētes eis a medicis ſuadet̉: vt aīaꝝ ſalute diſponāt in deſꝑatōis articulū īcidūt. vn̄ faciliꝰ mortis ꝑiculū incurrūt. vbi dīc Io. an. Exqͦ vero ſcient īfirmi in infirmitate mortali hoc medicos dice̓: mortali e xp̄cepto ceſſabit timor ꝑiculū. Itm̄ nota dn̄t medici hocp̄ceptū ſeruare ante oīa. vt dīc decretal̓. id ēanteꝙͣ ad curā manū mittant vel de ſalarioꝯueniant ẜm Io. an. Sꝫ dubiū eſt an ſufficiat medicis tm̄ admone̓ īfirmos vocētmedicos aīaꝝ .i. cōfeſſores qͥbꝰ ꝯfiteant̉. anetiā requirat̉ ita īducant ſequat̉ effectꝰſcꝫ infirmꝰ ꝯfiteat̉ al̓s medicꝰ non viſitet ampliꝰ? Et hoc videt̉ ſentire hoſti. īducitc. j. effectu. al̓s intromittat ſe de cura.Sꝫ dura videt̉ iſta opi. in ꝑiculo cōſtitutis ꝙͣtūcunqꝫ etiaꝫ obſtinatis ſit ſubuenien ẜm ordinē charitatis. Nec tex. hoc dicit.Sꝫ et pe. de pal̓. ſolū dīc tenent̉ medici adadmonēdū Utꝝ at̄ medicꝰ p̄cogͦſcēs mortēpicinā īfirmi cuiꝰ curā hꝫ: teneat̉ ei nūciae̓Circa hoc Io. neapol̓. ī qd̓libet. xj. qͣdaꝫ qōeſic diſtīguit. Aut tal̓ medicꝰ credit veriſil̓rtal̓ p̄nūciatō mortis ml̓tū ꝓdeſt īfirmo ꝙͣtuꝫad ſalutē aīe diſpoſitōꝫ ſeu ordīatōꝫ rebꝰſuis. Aut credit oppoſitū .ſ. ꝓderit. Autdubitat de vtroqꝫ. Et ī caſu .ſ. creditderit. vtpote qꝛ credit talis infirmus ſit inſtatu pct̄i mortalis et nihil ordīauit de rebꝰſuis: diſtrahe̓nt̉ poſt mortē eiꝰ. gͣuis diſſenſio eēt int̓ he̓des ꝓpt̓ eas. audita v̓o morte vicina: īfirmꝰ ſe diſponet ad bn̄ moriēdū bn̄ ordinandū de rebꝰ ſuis. et ī tali caſu tenet̉ maīfeſtare ſe vl̓ aliū īfirmo ex p̄cepto charitatis. faciēdo peccat mortalit̓. huiꝰ eſt. qꝛ multū dānificat ꝓximū quoad ſalutē aīe et ad res tꝑales. quidē directe actu ſuo īferendo damnū ſꝫ īdirecte. qꝛīpedit dānum: cum potuit debuit. Dīc em̄Aug. deſinit obuiare pt̄: ꝯſentit. xxiij.iij. oſtendit. regula etiā dat̉ a bt̄o Tho. dānificat ꝓximū notabilit̉: peccat faciat ꝯͣ charitatē. Si tn̄ ſūt plures hn̄tes curaꝫip̄ius īfirmi vno p̄dicēte: alij ſūt liberati. ar.ad hoc extͣ peni. remiſ. c. infirmitas.Si v̓o medicꝰ credit v̓iſimiliter oppoſitū .ſ.talis p̄nūciatio mortis vicine paꝝ vel nihilꝓdeſſet īfirmo: oppoſitum credit taciturnitas huiꝰ paꝝ vel nihil oberit. qꝛ credit eſſe ī bono ſtatu bn̄ ordinaſſe de rebꝰ ſuis. tūc tenet̉ medicꝰ predice̓ morteꝫ. ita predicēdo peccet gͣuiter. qꝛ ceſſante cauſa