Druckschrift 
3 (1478)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Capitulum Secundum

pone̓: gͣuiter peccat. ſi quod detrimenti inde accidat infirmo imputat̉ vtriqꝫ. īmo nondebe̓t medicus ꝯfidere de aromatario ī componendis medicinis. niſi euꝫ ſciret timorateꝯſcīe bn̄ doctū pͣcticū in hmōi: ſꝫ ī pn̄tiaſui debe̓t face̓ fieri bene videre ponit.Nledici etiam morta­ .§. j.lit̓ peccāt. ſi dant aliqd̓ ꝯſiliū vel remediūſalute corꝑis ī ꝑiculuꝫ aīe. vt .ſ. fiat aliqͥd ꝯtdiuina p̄cepta. puta cogͦſcat mulierē extramr̄imoniū vel īebriet̉ hmōi. Et ꝙͣuis eishoc ꝓhibeat̉ ius canonicū ſub pena excōmunicatōnis ꝯminatō eſt ſnīe extͣ de pe. etremiſ. infirmitas. tn̄ abſqꝫ illo p̄cepto eſtillud pct̄m mortale infirmo medico. qꝛ ꝯͣordinē charitatis ẜm quē p̄ponēda ē ſalꝰ aīecorꝑi. de pe. diſ. ij. §.. et. xxij. q. ij. faciat. necexcuſaret ī hoc ignorātia. Et dīc Io. an. p̄tvincen. ī nouella ſuꝑ dicto decre. medicꝰdīc īfirmo. ꝯſulo: ſꝫ ſi accede̓s aliquā mulierē ſanaberis: trāſgredit̉ illā ꝯſtitutōꝫ. vendo tibi aliqͥd adiciēs. ſi vitioſū eſt. ſileſum ē: nolo teneri. ſciā illud eſſe tale: teneor. ff. de act. emp. vēdi. l. j. Debꝫ cauereſibi medicꝰ in loq̄ndo: ne ex aſſigͣtione cauſeīfirmitatis ille īcitet̉ ad aliqd̓ malū agendū Itm̄ ſūt aliqͥ medici ſibi etiā alijs ſanisfaciūt ꝯſcīaꝫ groſſam de ieiunijs eccl̓ie aſſerētes hmōi deſtrue̓ corꝑa: qd̓ ē falſiſſimū. qꝛeccl̓ia ī ſuis ordinatōibꝰ regit̉ illuſtratōetie ſpūſſct̄i. gr̄a aūt deſtruit naturā. talibꝰīputant̉ om̄es trāſgreſſiones qͣs hoīes faciunt ex ſua peſtifera ꝑſuaſione. ar. de pe. diſ.j. noli putare. et tenent̉ ſi ꝯmode pn̄t eos qͦsſciunt ſuo v̓bo ꝑuertiſſe: reedificare. Itemad īfirmos ſeu debiles debēt ſine cauſa etrōne induce̓ eos ad frāgendū ieiuniū vel comedendū carnes diebꝰ ꝓhibitis. qꝛ īputaret̉eis ad pct̄m. in dubio tn̄ infirmus excuſaturmedici conſilium ſequendo.Medici vero vel alij in. §. ij.bando medicinas p̄gnantibꝰ. ad ꝓcuranduꝫaborſū mortē eius. vt occultet̉ pct̄m: mortalit̓ peccant. Sed ſi faciunt hoc ad p̄ẜuandum p̓gnantē a ꝑiculo mortis in eſt ex puerperio tunc ẜm Io. neapol̓. in. x. qd̓libet. diſtinguendū ē de puerꝑio. qꝛ aut ē aīatuꝫ autnōdum ē aīatum aīa rōnali. Et ſiquidē erataīatum: dando talē medicinā: medicꝰ peccatmortalit̓. Ratio ē qꝛ cauſa mortis puerperijcorꝑalis ſpūalis. Non dando aūt medicinānon pt̄ dici cauſa mortis ip̄e: ſꝫ morbus.em̄ eſt cauſa directe. qꝛ actu ſuo non interfecit Nec indirecte ſicut nauta dr̄ cauſa indirecte ſubuerſionis nauis: potuit et debuitgubernare nauim non fecit. qꝛ licet bandomedicinā potuiſſet matrē a morte p̄ſeruare.non tn̄ tenebat̉. immo debuit cum bando

cauſa mortis eſſet puerperij. ar. xiiij. q. v. deniqꝫ. Ubi dīc Amb̓. Si pt̄ alteri ſubueniri niſi alter ledat̉: ꝯmodius ē neutrū iuuareꝙͣ alteꝝ gͣuare. Si aūt puerperiuꝫ nōdum ēaīatum aīa rōnali poſſet tūc debe̓t dare ta medicinā. qꝛ licꝫ īpediret aīatōeꝫ talis fetus. tn̄ eſſet cauſa mortis alicuiꝰ hoīs. ethoc bonū ſequit̉. qꝛ liberat mr̄eꝫ a morte.ī tali caſu dꝫ dare in pͥmo. hec ille. Ꝙſi dubium ē de puerꝑio. vtꝝ ſit aīatuꝫ vl̓ inaīatūaīa rōnali. dando talē medicinā videt̉ peccet mortalit̓. qꝛ exponit ſe ꝑiculo pct̄i mortalis .i. hoīcidij. amat ꝑiculū (vt ſcriptū ē)incidit ī illud. vn̄ in tali caſu dꝫ dari. Salarium auteꝫ ſeuᵐ §. iij.mercedē ſui laboris iuſte petere pn̄t. vtꝫ Lu.x. c. Dignꝰ eſt oꝑarius mercede ſua. et xij.q. ij. Quicūqꝫ. Aut igit̉ medici ſūt ſalariatia ꝯmuītate ita nil debeāt ab īfirmis accipere. aut ſalariati ſꝫ limitati ſtatutūmuītatis vl̓ dn̄i. accipiāt niſi tantum.aut nec ſalariū nec limitati ī aliqͦ. Et ī pͥmocaſu pn̄t acciꝑe. ſi ſufficit eis ſalariū īputēt exqͦ ſic ꝯuenerūt. Pacta ex ꝯuentōelegē accipiunt. ſeruanda ſunt. extͣ pac.c. j. hoc niſi mutate eſſent reꝝ ꝯditōnes. Inſcd̓o caſu plus acciꝑe dn̄t niſi quantū ſtatutū eſt. niſi ip̄m ſtatutū eēt abrogatū ꝯtͣriā ꝯſuetudinē. extͣ de ꝯſue. c. fi. In tercō caſu pn̄t acciꝑe dn̄t exige̓ moderatū ſalariuꝫ.qd̓ moderamen attendit̉ ẜm qͣlitatem curelaborē medici induſtriaꝫ et ꝯſcīam eius etfacultatē infirmi cōſuetudinē loci. Sedquerit̉ qͥd cum fit pactū medico de certamercede danda poſt liberatōꝫ. vtꝝ infirmūſanatū poſtea recidiuantē tenet̉ pro eobeꝫſalario curare? Vilh. in ſpeculo li. j. c. fi. arguit pro contͣ. demum rn̄det ẜm pe. diſtīguit an incōtinenti redierit egritudo tuncteneat̉. em̄ videt̉ egritudo receſſiſſe ſtatim redijt: nec plene liberat̉ ex toto liberat̉. de peni. di. iij. ſūt plures. an ex int̓ualloredierit: tūc tenet̉. ar. peni. di. j. §. diuortiū. Uel dic ꝙſi culpa egri recidiuauittenet̉. qꝛ talis euētus dꝫ ei imputari. alioquin ſic. de re. iur̄. c. qͥs ſua culpa. Itm̄quid ſi monachum bononie ſtudentē egrumfct̄m aliquis curauit: animo tn̄ repetēdi expenſas qͣs etiam fuit ꝓteſtatꝰ: demū mortuꝰeſt monachꝰ. nunquid poterūt peti expenſeab abbate ſuo. an a pr̄e naturali; Et ꝓcedatq̄ſtio qn̄ monachus de lnīa abbatis ſui tacita vel exp̄ſſa erat ī ſtudio: al̓s tenet̉. ar.ff. de re mili. l. deſertores. Arguit ꝯͣ abbatem teneat̉ ꝯtra pr̄em teneat̉ ip̄e et abbas. Demū ſoluit ſic. Negari pt̄ quin negociū ſit vtriuſqꝫ. Sꝫ diſtingue cuiꝰ ꝯtēplatōe fct̄m ē. vt ille teneat̉. Etſi vtriuſqꝫ vt̓qꝫ tenet̉. videt̉ tn̄ magis teneri abbas. Dicit̉ em̄