¶ Capitulum¶ Secundū

ꝯtra eū ī eadē cauſa. puta ab alia ꝑte reqͥſitꝰrn̄det ꝙ ſic. Et hoc dicit obtinuiſſe argumentū. xiij. q. j. §. qꝛ ergo. alioquī nulli eſſet ꝯſiliūdandū. Sꝫ nec hoc ſuffice̓t ad iudicē remouēdū. vt notat̉ extͣ de teſti. c. dilecto. Sepe .n. vidi peti ꝯſiliū ab aliqͥbꝰ nō vt acceptaret̉: ſedvt alteri ꝑti poſtea ꝯſule̓ erubeſcerēt. Si aūtfui aduocatꝰ tuꝰ ī cauſa illa. nō iā finita ī aliqua ꝑte ſui ꝯͣ te nō ero. alioquī crimē p̄uaricatōis īcurrerē. ij. q. iij. §. notādū ¶ Sꝫ qͥd ſidedi tibi fidē ꝙ eſſē tuꝰ aduocatꝰ ī aliqͣ cauſa⁊ fui. ⁊ lata ē ſnīa a qͣ appellatū ē. nūqͥd ī illacauſa appellatōis ꝯͣ te aduocatꝰ eē potero? Ethoc ſepe fit ī curia. qꝛ aduocatꝰ etiā quondāfiſci p̄t eſſe aduocatꝰ ꝯͣ fiſcū ī aliqͣ cauſa. in qͣnō preſtitit ei pr̄ociniū. C. de aduoca. fiſ. l. ij.Pret̓ea cauſa appellatōis ē alia cauſa a cauſa pͥncipali. Honeſtiꝰ tn̄ ē abſtine̓. tū qꝛ cauſaappellatōis ē eadē ẜm quoſdā. l̓ ſaltī ē eiꝰ ſeq̄la. tū qꝛ ſecreta cauſe nouit. Un̄ ī hac īſtātiamultū ledere poterit. quē ī pͥori defēdit. tū qꝛoportebit eū aſſere̓. qd̓ pͥus negauit l̓ ecōtra:qd̓ eſſe non debet.¶ Aduocatꝰ quōſ e debe .§. ijat habere ad aduocatū ꝯͣrie ꝑtis. et ad ſociosqn̄ ſūt plures aduocati ex ꝑte ſui cliētuli. Etpͥmo qͦdē nil ꝯͣ aduocatū alteriꝰ ꝑtis ꝯferat ſꝫeū benigne tractet. niſi alt̓ ad aliqͣ īhoneſta ꝓrūpat. Et cū eiꝰ dictis rn̄dere habebit. eū ꝯmēbet ſuꝑficialit̓ ⁊ nō nimis iuxta illud ſenecelaudato ꝑce vituꝑato ꝑciꝰ. qꝛ forte an̄ finē litis ꝯtīget. ꝙ ip̄m rep̄hende̓ laborabit. ⁊ ſic eētſibi tanꝙͣ ꝯtrariꝰ a iudicioꝝ limīe repellendꝰ.extra d̓ appella. c. ſolicitudinē. Cōmēdet gͦ eūꝑ v̓ba duplicia .i. habētia diuerſos ſenſꝰ. v̓bigrā. Opera laudāt artificē vl̓ ſcīa vr̄a nota ē⁊ ꝯmēdatōe nō indiget. qꝛ ſeip̄aꝫ on̄dit. Poterit etiā ſi velit eū rep̄hende̓ ſub qͦdā honeſtocolore. ſi velit eū ꝯmēdae̓. nō d̓ aduocatōe cōmēdet: ſꝫ d̓ doctrina legū ⁊ exꝑientia reꝝ. Caueat tn̄ vt nō ꝓbris: ſꝫ legibꝰ certet cū eo: necei vl̓ ꝑti dicat ꝯtumēliā ſiue palū vocādo eūruffianū ſeu p̄uaricatorē. vl̓ ſubdole dicēdo.ego non ſū fur. q. d. tu es talis. alioquī diminutōeꝫ fame patiet̉ ⁊ a limīe iuditioꝝ excludet̉. v. q. iiij. ī loco. Si v̓o alt̓ falſitatē vl̓ aliāturpē notā īponit ſecure dicat. tu mentiris.modeſtiꝰ dicet̉ hoc nō ē veꝝ. Nā ⁊ xp̄c cū dice̓tur ei dicēti. demoniū hēs: rn̄dit. Ego demoniū nō habeo: ſꝫ honorifico prēm meū. tacēdo .n. videt̉ aſſentire. Sed nimis crudel̓ ē. aitAugꝰ. qͥ famā ſuā negligit. xij. q. j. nolo. Sedſi turpia nō īponat v̓bis vtat̉ tꝑatis dicendoſalua pace vr̄a vl̓ reuerētia. l̓ honore vr̄o. xxvj. di. deinde ¶ Itē ſi aliꝰ aduocatꝰ te paciēt̉audierit. ⁊ tu patient̉ audias eū ſi te loquēteſtrepitū fecerit. vl̓ ſuſurrauerit. ⁊ tu ꝯͣ eū ſtrepitū facies ⁊ ſuſurres. ⁊ ſic ars deludit̉ arte.ẜm illud. Qui dicit qd̓ vult. audiet quod non

pult. xiij. q. j. §. qꝛ ego. Et ſeneca. Ab alio expecta. qd̓ tu alij feceris. Cautꝰ tn̄ exiſtas. vtdiligēt̉ quecūqꝫ alt̓ dixerit nōtes ⁊ retineas.Nā ſi plura effūbat. vix erit. quī aliqd̓ rep̄hēſibile ꝯferat. Un̄ ſeneca. Quottidiana fornaxlīgua nr̄a. Et ſic ex ore ſuo poteris eū redargue̓. cū ſemel emiſſū volet irreuocabile v̓bū.di. xliij. c. diſpēſatō ē nobis. Et ſic adhibet̉ fides dicto ſuo ꝯͣ eū. extͣ de ꝓba. c. ꝑ tuas. ſic qͣꝫſibi pt̄ dici. lex quā inducis ꝓ te ꝓ nobis ꝯͣ teeſt. ⁊ dicas qualit̓ ⁊ in qͦ. Uideat tn̄ ne ſagittaionathe retrorſū abiens ī caſu ſil̓i reꝑcutieteūdē ¶ Ex p̄miſſis ptꝫ. ꝙ diſcrete facit aduocatꝰ. qui ī ſui dicti inito ꝓteſtat̉. ꝙ intēdit ꝓpone̓ id. qd̓ ſit ſuo cliētulo vtile: nec ſibi p̄iudicet. ſiquid errore vl̓ incuria ꝯͣ eū infundetSed ⁊ pͥncipalis ꝑſona caute agit que cū inſtrumēto publico dicit. ꝙ quecūqꝫ vtilia ſibiaduotatꝰ dixerit rata habebit et ea vult vale̓qͣſi a ſe ꝓlata: īutilia v̓o reſpuit. ⁊ inhibet. vl̓al̓s in ꝓcuratōne dicitur. C. d̓ ꝓcu. l. meritis.Nec verecundet̉ aduocatꝰ taliter ꝓteſtari. qꝛaliquādo bonus dormitat homerꝰ. ¶ Peferatquoqꝫ alteriꝰ ꝑtis aduocato. cū quo ſaluo iure ſuo poterit ſedere ſalutato. ⁊ honoreꝫ quēſibi cupit. alteri impēdat. ij. q. vj. qui ſcit. Uerum ſi aduocatꝰ videat̉ te in allegationibusſuꝑare. vel tibi deficiat ius vel ratō. exemplūquibꝰ modis quis argumētari poteſt. vt extͣde iudi. c. nouit. tūc ne videaris reſponſionispenuria declinare certamē. prubent̉ eū eludas te ad aliaꝫ materiā tranſferēdo. vt docetorigen̄. in ſil̓i di. xliij. ī mādatis. Potes etiāſi ille ſit melancholicus aliqua indirecte. velcurialiter dice̓ ꝑ que moueat̉ ad iram. tūc .n.nō ſic bene ordinare poterit ſuum ſermoneꝫquia ira impedit animū ⁊cͣ. Iſtud tn̄ vltimodictū nō videt̉ licitum. niſi forte eſſet certusde iure ſuo qd̓ aliꝰ ſua ſcientia. ⁊ cauillatōibꝰvelit obfuſcare. Semꝑ tn̄ aduocatꝰ vtriuſqꝫꝑtis caueat a mendato ⁊ muītomagīs a ꝑiurijs: nec ad iſta inducat clientulos ſuos: al̓sgrauiter peccat. ¶ Porro ⁊ ſue ꝑti aduocatmorem gerat. et ſi plures fuerint. ſimul cōueniāt ⁊ ſiml̓ deliberēt. ſuꝑ quolibꝫ dubio quiseoꝝ ⁊ q̄ ꝓponet. Ex hoc em̄ veritas meliꝰ īquirit̉ ⁊ cauſa ſalubriꝰ dirigit̉ ⁊ aduerſarij t̓ rentur. Iuniores tn̄ pͥmo ꝓponāt ⁊ maiores vltimo vt eoꝝ ſpecioſas ⁊ efficaces rōnes ⁊ allegatōes meliꝰ iudex memorie ꝯmēdet. d̓ ꝯſe. di.ij. liquido. Et vt docet tulliꝰ. validiora argumēta ſūt reſeruāda ī fine. Peritōres .n. vltīoſurgētes meliꝰ defendēt p̄poſita. ⁊ plenius reſpondebunt obiectis. Alij tn̄ dixerunt. ꝙ vbiplures ſunt aduocati vniꝰ partis. vel vbi ſūtplures ſapientes ꝯuenientes pro aliquo cōſilio dādo. antiquior pͥus dicet. ad qd̓ facit dictū Ecc̄i. xxxij. c. d. loquere maior natu. decetem̄ te pͥmū. ar. lxj. di. ſtatuimus. Et hoc niſi