¶ Titulus¶ Sextus

forte adeo ſit in euidenti maior ſcientia in minori ꝙ nulla poſſit d̓ hoc heſitatō oriri. di. lxj.miramur. vel niſi iunior etiā minoris ſciētieratōne dignitatis debeat p̄dicere. ff. arborumfurtim ceſaꝝ. l. j. ſed ſi ſint eiuſdem ſcientie ⁊etatis p̄fert̉ qui habet plures filios. Ego tn̄credo vt p̄dixi .ſ. ꝙ iuniores et minꝰ docti ſintpͥores in loquēdo ⁊ doctiores ſequāt̉. vt patetin caſtroꝝ acie ordinata. vbi maiores et fortiores. ad cuſtodiā exercitus ſubſequunt̉. vtpatet in ordine proceſſionis eccleſie. Caueātaūt ne adinuicē diſſentiāt. Nam omnis gens⁊ ſcientia in ſe diuiſa deſolabit̉. xxv. q. ij. Siea. Iuxta illud pͣs. cvj. Effuſa eſt contentō ſuper pͥncipes. ⁊ errare eos fecit in inuio ⁊ nō īvia. Sed ſiquis imꝑitus et ꝓcax fuerit intereos. alij dicant clientulo. ꝙ ei ſilentiū imponat. quia qd̓ ſapiēs agit. fatuꝰ deſtruit: nec ēarandū in boue ⁊ azino. xvj. q. vij. Noua.Aduocatus qualiterᵐ. §. iij.ſe debet habere ad iudicē. cū eū pͥmo alloquitur. dicit Vil̓. in ſpeculo vbi ſupra. ꝙ in eiusꝯſpectu veniēs eū reuerēt̉ ſalutet. Si iudexeſt ep̄us vel rex vl̓ comēs. vt .ſ. depoſito caputio vel genibꝰ flexis vel capite inclinato. velalio ſigno humilitatē oſtendat. hūani eī moris eſt illū vereri. cuiꝰ iuditō et volūtate. nūcerigit̉ nūc depͥmit̉. xvj. q. ij. viſis. Si vero eſtarchidiaconꝰ. vel p̄poſitus. vel miles reuerēter inclinet. ⁊ ꝯſuetudo regionis in hoc ẜuet̉vt. ff. de offi. p̄ſi. l. cōſul. Nō aūt iuxta iudiceꝫſedentem pro tribunali ſedeat vt ſit deletꝰ inieos. xvij. di. §. illud ¶ Itē in ſtando nō ſit garrulus loquax ſeu ꝓcax. Et licet deus diſſipetoſſa eoꝝ qui hoībꝰ place̓t. vt dicit pſalmiſta.pſalmo. lij. loquat̉ tn̄ que credit iuditi ꝯplacecaute tn̄. Naꝫ ſepe diſplicet imprudēs dū placere ſtudet. Ꝙ ſi iudicē motū ira viderit. nōrn̄deat ſibi. iuxta illud. Dū furor in curſu eſtcurrēti cede furori. Et ſi in factu alieno. quoiure tractet̉. ibi. et ſcit canonē vel legē determinantē illā queſtionē vel bonū. al̓s dicat audacter. niſi ꝑtem timeat offende̓. Nam ex hociudex magis credit ei in ꝓprio dicto eiꝰ. ſi viderit eū ꝑitū in aliena. Si vero ſit nota ꝑſonaͣ iudici taceat. ⁊ forte iudex vocabit euꝫ adꝯſiliū ſuū ẜm morē lombardoꝝ. ⁊ lucrabit̉ ſalarium. quia nō poteſt ꝓpone̓ ꝓ vna ꝑte. quīaliā ꝓuocet. Unde tutiꝰ eſt neutrā iuuare ꝙͣalteram offendere. vt dicit̉. xiiij. q. v. Deniqꝫ.Item non rideat corā iudice ſine cauſa. quiariſus abūdat in ore ſtultorū: ſed geſtꝰ habeatſapientis. Itē hūiliter audiat loquētē iudicē.⁊ dicta eius laudibꝰ extollat. ab adulatōibustn̄ caueat. qꝛ nō eſt hmōi ꝯſiliū anime tutuꝫnimis hoīem laudare. vt dr̄. xxv. di. §. al̓ ea.Cuꝫ aūt tēpus loquendi aduenerit. quia oīatēpus hn̄t. tūc ſurgat. quia ſtare nō ſede̓ debꝫcum orat et cū debita grauitate ⁊ curialitate

ſtet nō indiſcrete vel arroganter. Actꝰ qͦꝫ eiꝰſit tardꝰ ⁊ grauis. nō p̄ceps vel celer. vt ſic veterē ⁊ bn̄fundatā videat̉ habe̓ ꝑitiā. Precipue aūt circa tria exhibeat ſe maturuꝫ. vt ſicex ingenio ſuā augeat ſapīam. videlicꝫ ī vultu ī geſtu ⁊ ī voce. In bultū videlicꝫ. vt habeat vultū affabilē ⁊ iocundū. ⁊ benignū iudiciac aſtātibꝰ oſtendat abſqꝫ riſu. tn̄ in diſcreto.In geſtū vt caput vl̓ pedes nō ducat īdebiteſꝫ cūcta mēbra debita maturitate regat ¶ Inpoce vt eā plꝰ debito nō depͥmat. vl̓ exaltet: ſꝫī cūctis mediū ẜuet. Nō ſit vagꝰ ocul̓. aut effrenis līgua. aut petulātia. Deinde poſt paululā morā īcipiat a iudice̓ ⁊ aſtātibꝰ benignāaudiētiā poſtulādo. iudiciſqꝫ beniuolētiā caꝑtet. eū ꝯmēdādo. ⁊ dulci ẜmōe ad eū loqn̄doUerbū eī dulce multiplicat amicos Ecc̄i. vj.Et ſeneca. Cor hoīs nobile ꝯͣ potētiā recalcitrās potius vult duci ꝙͣ trahi. Poteſt at̄ eumꝯmēdare vl̓ de rct̄a fide. qͦ nil magis ī pͥncipeſplēdet. vl̓ de moribꝰ ⁊ ſūma ꝓbitate vl̓ de honeſtate ⁊ caſtitate. q̄ ſola ē poſſibilis aīas deopn̄tare ī autētico de lenonibꝰ. vl̓ de dei timoe̓⁊ reuerētia. vl̓ de māſuetudīe ⁊ clementia. dehūilitate. vl̓ de ſapīa ⁊ prubētia ſeu patientiavl̓ iuſticia ⁊ eqͥtate. In hoc tn̄ caueat. ne oēsv̓tutes vni attribuat: ſꝫ eā vl̓ eas qͣs ſibi nouerit tribuēdas. A mēdacijs abſtineat. ne vtvulpis decorē corui ⁊ dulcedinē vocis ꝯmendans exiſtimet ſibi deriſorie dictū. ⁊ ſic ꝓuo.cet̉ ad īdignatōꝫ. Inſuꝑ abſtineat ab oī v̓bo.qͦ iudex poſſit īiuriā ad animū reuocae̓. vl̓ qͦpoſſet offēdi. Res eī ꝑiculoſa ē litigae̓ ſub iudice offēſo. Caueat etiā. ne ꝓ aliqͦ videat̉ velle eiꝰ iudiciū declinae̓ niſi cauſā ꝓponat ſufficientē. Ex hoc eī ſibi ꝯſtituet iudicē aduerſariū: nec appellet ſine cauſa ſufficiēti ⁊ euidētiqꝛ ē iudicē ꝓuocaſſe. eiꝰ ſnīam nō ẜuaſſe. veliudiciū declinaſſe. ꝙ ſi eū ſic ꝓuocauit ne plene de eo ꝯfidat ¶ Abſtineat aūt aduocatꝰ abhijs defectibꝰ qͥ reꝑiūt̉ ī qͥbuſdā oratoribꝰ. dūpponit ſeu loquit̉ corā iudice. Quidā eī cumqͦdā faſtū ſeu ſuꝑſtitōe ad loquendū geſtꝰ dānabiles p̄tendētes. abſtergūt faciē. crines pꝰaures reformāt. nares crebro purgāt. ⁊ guttur. ſpeculāt̉qꝫ man ¶Alij v̓o nūc ocl̓os trāscelū eleuāt. nūc caput remittunt. nūc crebraſuſpiria emittūt. nūc frōtē rugāt. nunc labiaꝯpͥmūt. nūc ſuꝑcilia obducūt. manꝰ maxillisaffigūt. ⁊ alia mirāda ſe meditari ac grandiaꝯciꝑe īgenio ml̓tiplici ſimulātes. Nōnulli qͦꝫtute int̓ ꝓcellas eloquētie nauigātes. ꝑiclitātur ī portu. robuſte .n. int̓ vitia eloquij decurrētes. pͥuſꝙͣ ad ꝯcl̓ois metā ꝑuenerīt. deficiūtīprudent̉ ꝯͣ quos ē. de pe. di. ij. multi. Ecōtraquoſdā rubor int̓ loqn̄do arripit. ⁊ tremulavoce loquūt̉. quoꝝ tn̄ timidū initiū finis robuſtus exornat. pro quibꝰ facit illud. Debilepͥncipiū melior fortuna ſequet̉. Sunt etiā qͥ-