Druckschrift 
3 (1478)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Titulus Sextus

minū opulentior. Rn̄dit neceſſariuꝫ ſibifuerat in pͥncipio eſſet ignotꝰ ꝓcurare ſibiad acqͥſitōeꝫ fame opinionis ſui officij excioſitate veſtiū. qꝛ ſic ꝯmūiter hoīes eſtimātde ſufficientia taliū ẜm qualitatē veſtiū. Sedex quo erat nota oībꝰ facūdia ꝑicia eius oportebat āmodo ex veſtibꝰ ſibi ꝯquire̓.Debēt aduocati ad ꝯſpectū iudicis accede̓in habitu ornato ꝯpetenter. tn̄ pompoſe.Unde Mat̉. xj. dicit xp̄c. Ecce qui mollibuspeſtiūt̉ .i. p̄cioſis ī domibꝰ regū ſūt. vbi .ſ. ſūtiudices et aduocati. licꝫ ex ornatu veſtisſit qͥs iuſtitiā habiturꝰ. vt. xxx. di. ſiqͥs diroꝝ veſtis hūilis et coloratus laudet̉. di. xlj.parſimoniā. tn̄ ſicut nec exquiſite delitie itanec affectate ſordes laudeꝫ pariūt. ait Piero.qd̓ ad veſtes extenditur. di. ea. §. j. De meoꝯſilio inquit idem Vil̓. veſteꝫ gerat ſue ꝓfeſſioni ꝯuenientē diuerſi coloris aut diuiſe nimia breuitate. aut longitudine notādavt faciat caudaꝫ. ex certis texturis variatam. vel varijs coloribus ornatā diſſutaꝫ laceratam. di. xlj. parſimoniā: ſed regionismorem ſeruet. diſ. xlj. quiſqͥs. vt cum fuerintin italia pallijs affibulatis vtant̉. cum vltramontes. cappis manicatis vel pallijs diffibulatis: ſed in alio ornatu ſe honeſte gerant. vin ſotularibꝰ. frenis. ſellis. pectoralibꝰ. calcaribꝰ. fibulis. corrigijs. alijs hmōi. volentemaūt ex hūilitate vl̓ corꝑis neceſſitate humileꝫhabitū deferre non ꝯtēno. vt. di. xxx. ſiqͥs virorum..§. j. Aduocatus qualiterdebet ſe habe̓ ad clientulū ſuū. Et dicit̉ clientulus ille. cuiꝰ cauſā ſuſcipit defendendā. Dicit Vil̓. in ſpeculo vbi ſupra. debet pͥmo ſicalloqui cliētulū ſuum aduocatꝰ. Cariſſime:tres ſūt ꝑſone: qͥbꝰ oīmoba veritas ē aperienda. nil eis celandū. ꝯfeſſor .ſ. ad pct̄a ꝯmiſſa. medicꝰ ad infirmitates dolores ſuos. etaduocatꝰ ad ea ꝑtinēt ad cauſā: de petitauxiliū et ꝯſiliū defēſionis. Dicas mihimodā veritatē negotij. Exinde da mihi ſcpͥtūvt ꝯgruū poſſim tibi dare ꝯſiliū ſeu reſpōſū.Expedit aduocato habe̓ ſcripturā ſuꝑ narratōne fct̄i: quā cliētulus ꝓponat ꝓpt̓ ꝑiculuꝫꝑiurij. hodie habeat iurare. vt ſine rubore perecūdia poſſit ( alit̓ īuenit̉) deſere̓.ad qd̓ ex forma iuramēti qd̓ p̄ſtat hodie ī merito cauſe tenet̉. vt poſſit euade̓ penā multiplicē. de qua habes de poſtu. c. ꝓperanduꝫ. li.vj. etiā quia talis ſcriptura poterit ſibi alteri ꝓdeſſe Seneca. Cuiuſcūqꝫ fct̄i cauſā reqͥre. initia īueneris: exitꝰ cogitabis Facto ītellecto ſi ſit actor: q̄rat de ꝓbatōibꝰ. qͣleshabꝫ. accuſae̓ vl̓ age̓ dult: ꝓbatōes debꝫhabere ꝑatas. vj. q. fi. actor. Si autē eas nonhabeat. non multum ſibi expedit ius habere:ex quo deficit ei ꝓbatio. ij. q. vij. plerūqꝫ. Naꝫ

et ꝓbatōne ceſſante interdū vindicte ratōquieſcit. xxxij. q. v. c. criſtiana religio. Si at̄ꝓbatōnes oportet habere: et factuꝫ eſtliquidū dicat ei: age ſecure. C. teſti. l. j. Sꝫſi reus ſit: querat ſiquas habꝫ defenſiones etꝓbatōes. oportet habe̓ ꝓbatōes ꝑatasad ſuas exceptōes ꝓbandas. ff. de ꝓba. p̄ſūpti. l. in exceptōibꝰ. ſi hꝫ: dicat ei. Securete defende. Ueꝝ ſi viderit factū īefficax ꝓpt̓ſe vel ꝓpt̓ ꝓbatōis defectū: dicat ei. Amice noli inanibꝰ ſūptibꝰ te vexare. nec defendi debꝫ.qd̓ rōne īniti poteſt. di. lxviij. cor ep̄i. Necdebꝫ qͥs malā cauſā ſeu deſperatā foue̓. vl̓ ſuisallegatōibꝰ colorae̓. C. de iudi. l. nouāSepe tn̄ aduocati hoc faciūt: ſꝫ dicūt frater qꝛ litis euētꝰ dubiꝰ eſt. aliqn̄ litigātes obtinēt ex induſtria vl̓ aſtutia vl̓ grā vl̓ fraudepl̓ ignorātia ꝑtis aduerſe. extͣ de fide. inſtru.inter. Hoc tn̄ ꝑnitōſū ē ad aīam etiā adfamā Preterea habito negotō ī ſcripturisqꝛ memoria labil̓ ē. ſi heſitaret aduocatꝰ veliuriſcōſultꝰ a querit̉ ſeu dubitet de iuſtitiacauſe erubeſcat dice̓. volo mecū ꝑitis libris deliberae̓. qꝛ vt dicit̉ di. l. pōderet.nos tꝑe indigemꝰ. vt maturiꝰ qͥd agamus. Etſalomō. Oīa fac ꝯſilio: auditōni ſapiētuꝫpacandū ē. extra de p̄ſūpti. c. ex ſtudijs. Et rep̄hēdit̉ ꝯſilia ſapiētū ſuſcipit. di. lxxxiiij.c. j. Utiliꝰ ē em̄ ī occulto deliberae̓. ī publicoſuccūbere. In tꝑe aūt huiꝰ de liberatōnis ſepeſecū tractet delibe̓t. inſpitiat diligent̓ īſtrumēta iura ad queſtionē facientia. ſi ſeneqͥat inſtrui. ꝯſulat ꝑitōres. qꝛ qd̓ a pluribꝰq̄rit̉. faciliꝰ īuenit̉. di. xx. de libell̓. qꝛ ſepe reuelat̉ minori. qd̓ maior ignorat. di. xcv. eſto.Et veritas ſepiꝰ exagitata magis ſplēdeſcit inlucē. xxxv. q. ix. gͣue Porro ſi aduocato viſum fuerit. debeat eliētulꝰ litigae̓ pͥmo ꝯueniat ſalario eo ei dādo: meo ꝯſiliogat aliū aduocatū. qꝛ meliꝰ ē duo ꝙͣ vnū ⁊cͣEccͣs. v. Integrū ē .n. patrociniū qd̓ plurimo ſenſibꝰ approbat̉. extͣ offi. dele. c. prudētiam. hoc tn̄ ſi qͣlitas vel difficultas cauſe hocexigat. debꝫ īduce̓ ad expēſas ſuꝑfluas. qn̄ ē neceſſariū. vl̓ pt̄ cliētulꝰ Caueat at̄ aduocatꝰ ne cliētulo victoriā repromittat. ſic̄ faciūt medici ſuꝑbi. ſanitatē infirmis pollicitātes. Dubiꝰ ē .n. litis euētꝰ: nec victoria ī eo ē: ſꝫ ī iudice. ij. q. iij. §. notādū. Necſemꝑ laborē ſeqͥt̉ effectꝰ. extͣ renūctiatōe. qniſi p̄deꝫ. qꝛ ſepe vitiū ē materie artificis. ff. ad. l. aquil. l. ſi ẜuꝰ. §. ſi calicē: nec debꝫcertū aſſere̓ vbi certꝰ eſſe pt̄. extͣ r̄ſcrip.c. ꝯtingat. Cauet etiā ne ꝑtē ſuā que eiusfidei ſe ſuppoſuit. vl̓ ſecreta cauſe ſue quoquōꝓdat vl̓ reuelet: ſꝫ ẜm pactū inter eos initūclientulū defendat. Sꝫ querit. Nūqͥd poſtꝙͣ aliqͦs denubauit ſecreta cauſe ſue alicui aduocato vl̓ iuriſcōſulto. ille aduocatꝰ poſſit