¶ Titulus¶ Sextus
minū ⁊ opulentior. Rn̄dit ꝙ neceſſariuꝫ ſibifuerat in pͥncipio cū eſſet ignotꝰ ꝓcurare ſibiad acqͥſitōeꝫ fame ⁊ opinionis ſui officij ex p̄cioſitate veſtiū. qꝛ ſic ꝯmūiter hoīes eſtimātde ſufficientia taliū ẜm qualitatē veſtiū. Sedex quo iā erat nota oībꝰ facūdia ⁊ ꝑicia eiusn̄ oportebat āmodo ex veſtibꝰ eā ſibi ꝯquire̓.Debēt gͦ aduocati ad ꝯſpectū iudicis accede̓in habitu ornato ꝯpetenter. nō tn̄ pompoſe.Unde ⁊ Mat̉. xj. dicit xp̄c. Ecce qui mollibuspeſtiūt̉ .i. p̄cioſis ī domibꝰ regū ſūt. vbi .ſ. ſūtiudices et aduocati. licꝫ eī ex ornatu veſtis n̄ſit qͥs iuſtitiā habiturꝰ. vt. xxx. di. ſiqͥs diroꝝ⁊ veſtis hūilis et nō coloratus laudet̉. di. xlj.parſimoniā. tn̄ ſicut nec exquiſite delitie itanec affectate ſordes laudeꝫ pariūt. ait Piero.qd̓ ad veſtes extenditur. di. ea. §. j. De meo gͦꝯſilio inquit idem Vil̓. veſteꝫ gerat ſue ꝓfeſſioni ꝯuenientē nō diuerſi coloris aut diuiſenō nimia breuitate. aut longitudine notādavt faciat caudaꝫ. nō ex certis texturis variatam. vel varijs coloribus ornatā nō diſſutaꝫ⁊ laceratam. di. xlj. parſimoniā: ſed regionismorem ſeruet. diſ. xlj. quiſqͥs. vt cum fuerintin italia pallijs affibulatis vtant̉. cum vltramontes. cappis manicatis vel pallijs diffibulatis: ſed in alio ornatu ſe honeſte gerant. vin ſotularibꝰ. frenis. ſellis. pectoralibꝰ. calcaribꝰ. fibulis. corrigijs. ⁊ alijs hmōi. volentemaūt ex hūilitate vl̓ corꝑis neceſſitate humileꝫhabitū deferre non ꝯtēno. vt. di. xxx. ſiqͥs virorum..§. j.¶ Aduocatus qualiterdebet ſe habe̓ ad clientulū ſuū. Et dicit̉ clientulus ille. cuiꝰ cauſā ſuſcipit defendendā. Dicit Vil̓. in ſpeculo vbi ſupra. ꝙ debet pͥmo ſicalloqui cliētulū ſuum aduocatꝰ. Cariſſime:tres ſūt ꝑſone: qͥbꝰ oīmoba veritas ē aperienda. ⁊ nil eis celandū. ꝯfeſſor .ſ. qͦ ad pct̄a ꝯmiſſa. medicꝰ qͦ ad infirmitates ⁊ dolores ſuos. etaduocatꝰ qͦ ad ea q̄ ꝑtinēt ad cauſā: de qͣ petitauxiliū et ꝯſiliū defēſionis. Dicas gͦ mihi oīmodā veritatē negotij. Exinde da mihi ſcpͥtūvt ꝯgruū poſſim tibi dare ꝯſiliū ſeu reſpōſū.Expedit eī aduocato habe̓ ſcripturā ſuꝑ narratōne fct̄i: quā cliētulus ꝓponat ꝓpt̓ ꝑiculuꝫꝑiurij. cū hodie habeat iurare. vt ſine rubore⁊ perecūdia poſſit (cū alit̓ īuenit̉) eā deſere̓.ad qd̓ ex forma iuramēti qd̓ p̄ſtat hodie ī merito cauſe tenet̉. vt poſſit euade̓ penā multiplicē. de qua habes de poſtu. c. ꝓperanduꝫ. li.vj. tū etiā quia talis ſcriptura poterit ſibi alteri ꝓdeſſe Seneca. Cuiuſcūqꝫ fct̄i cauſā reqͥre. ⁊ cū initia īueneris: exitꝰ cogitabis ¶ Facto ītellecto ſi ſit actor: q̄rat de ꝓbatōibꝰ. qͣleshabꝫ. nā qͥ accuſae̓ vl̓ age̓ dult: ꝓbatōes debꝫhabere ꝑatas. vj. q. fi. actor. Si autē eas nonhabeat. non multum ſibi expedit ius habere:ex quo deficit ei ꝓbatio. ij. q. vij. plerūqꝫ. Naꝫ
et ꝓbatōne ceſſante interdū vindicte ratō cōquieſcit. xxxij. q. v. c. criſtiana religio. Si at̄ꝓbatōnes nō oportet eū habere: et factuꝫ eſtliquidū dicat ei: age ſecure. C. d̓ teſti. l. j. Sꝫſi reus ſit: querat ſiquas habꝫ defenſiones etꝓbatōes. Nā oportet eū habe̓ ꝓbatōes ꝑatasad ſuas exceptōes ꝓbandas. ff. de ꝓba. ⁊ p̄ſūpti. l. in exceptōibꝰ. Ꝙ ſi hꝫ: dicat ei. Securete defende. Ueꝝ ſi viderit factū īefficax l̓ ꝓpt̓ſe vel ꝓpt̓ ꝓbatōis defectū: dicat ei. Amice noli inanibꝰ ſūptibꝰ te vexare. nec defendi debꝫ.qd̓ rōne īniti nō poteſt. di. lxviij. cor ep̄i. Necdebꝫ qͥs malā cauſā ſeu deſperatā foue̓. vl̓ ſuisallegatōibꝰ colorae̓. C. de iudi. l. rē nō nouāSepe tn̄ aduocati hoc nō faciūt: ſꝫ dicūt frater qꝛ litis euētꝰ dubiꝰ eſt. aliqn̄ litigātes obtinēt ex induſtria vl̓ aſtutia vl̓ grā vl̓ fraudepl̓ ignorātia ꝑtis aduerſe. extͣ de fide. inſtru.inter. Hoc tn̄ ꝑnitōſū ē qͦ ad aīam ⁊ etiā qͦ adfamā ¶ Preterea habito negotō ī ſcripturisqꝛ memoria labil̓ ē. ſi heſitaret aduocatꝰ veliuriſcōſultꝰ a qͦ querit̉ ſeu dubitet de iuſtitiacauſe nō erubeſcat dice̓. volo mecū ⁊ cū ꝑitis⁊ cū libris deliberae̓. qꝛ vt dicit̉ di. l. pōderet.nos tꝑe indigemꝰ. vt maturiꝰ qͥd agamus. Etſalomō. Oīa fac cū ꝯſilio: ⁊ auditōni ſapiētuꝫpacandū ē. extra de p̄ſūpti. c. ex ſtudijs. Et rep̄hēdit̉ qͥ ꝯſilia ſapiētū nō ſuſcipit. di. lxxxiiij.c. j. Utiliꝰ ē em̄ ī occulto deliberae̓. ꝙ ī publicoſuccūbere. In tꝑe aūt huiꝰ de liberatōnis ſepeſecū tractet ⁊ delibe̓t. ⁊ inſpitiat diligent̓ īſtrumēta ⁊ iura ad queſtionē facientia. Ꝙ ſi ꝑ ſeneqͥat inſtrui. ꝯſulat ꝑitōres. qꝛ qd̓ a pluribꝰq̄rit̉. faciliꝰ īuenit̉. di. xx. de libell̓. ⁊ qꝛ ſepe reuelat̉ minori. qd̓ maior ignorat. di. xcv. eſto.Et veritas ſepiꝰ exagitata magis ſplēdeſcit inlucē. xxxv. q. ix. gͣue ¶ Porro ſi aduocato viſum fuerit. ꝙ debeat eliētulꝰ litigae̓ pͥmo ꝯueniat d̓ ſalario cū eo ei dādo: ⁊ d̓ meo ꝯſilio iūgat aliū aduocatū. qꝛ meliꝰ ē eē duo ꝙͣ vnū ⁊cͣEccͣs. v. Integrū ē .n. patrociniū qd̓ plurimorū ſenſibꝰ approbat̉. extͣ d̓ offi. dele. c. prudētiam. hoc tn̄ ſi qͣlitas vel difficultas cauſe hocexigat. nō eī debꝫ eū īduce̓ ad expēſas ſuꝑfluas. qn̄ nō ē neceſſariū. vl̓ nō pt̄ cliētulꝰ ¶ Caueat at̄ aduocatꝰ ne cliētulo victoriā repromittat. ſic̄ faciūt medici ſuꝑbi. ſanitatē infirmis pollicitātes. Dubiꝰ ē .n. litis euētꝰ: nec victoria ī eo ē: ſꝫ ī iudice. ij. q. iij. §. notādū. Necſemꝑ laborē ſeqͥt̉ effectꝰ. extͣ d̓ renūctiatōe. qniſi cū p̄deꝫ. qꝛ ⁊ ſepe vitiū ē materie n̄ artificis. ff. ad. l. aquil. l. ſi ẜuꝰ. §. ſi calicē: nec debꝫcertū aſſere̓ vbi certꝰ eſſe nō pt̄. extͣ d̓ r̄ſcrip.c. cū ꝯtingat. Cauet etiā ne ꝑtē ſuā que eiusfidei ſe ſuppoſuit. vl̓ ſecreta cauſe ſue quoquōꝓdat vl̓ reuelet: ſꝫ ẜm pactū inter eos initūclientulū defendat. ¶ Sꝫ querit. Nūqͥd poſtꝙͣ aliqͦs denubauit ſecreta cauſe ſue alicui aduocato vl̓ iuriſcōſulto. ille aduocatꝰ eē poſſit