Druckschrift 
3 (1478)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Capitulum Secundum

ꝓhibita aduocatō corā iudice ſeculari. niſi īcauſa ꝓpria vl̓ eccl̓a ſua. vl̓ ꝯiūctis. vl̓ miſerabilibꝰ ꝑſonis. extͣ poſtu. c. clerici. Sꝫ ancorā eccl̓iaſtico iudice poſſint aduocae̓. ſatisvidet̉ ſic dictū. c. cl̓ici. exceptis ep̄is ſac̄dotibꝰ qͥbꝰ ē ſimpl̓r int̓dictū. niſi ī cauſa ꝓpriaeccl̓e ſue. vl̓ ꝯiūctis vl̓ miſerabilibꝰ ꝑſonis.di. lxxxviij. p̄latū. dūmō hoc diuinū offitiū īpediat̉. ar. di. xcj. clericꝰ. Itē ī illa cauſa in qͥs ē iudex vl̓ aſſeſſor. in eadē pt̄aduocatꝰ. qꝛ duo offitia in eadē cauſa ꝓhibēt̉exerce̓. extra poſtu. ſac̓dotis.. iiij. q. iiij.c. j.. ij. Itē alie ꝑſone ꝓhibent̉ ab aduocatōe canonēs. vt ſurdꝰ. mutꝰ. cecꝰ. furioſus. impubes. vſqꝫ ad. xviij. annū ſenatu motꝰ ſeruꝰvir paſſus muliebria .ſ. ꝯͣ naturā. Itē dānatꝰcapitali. vel calūnia publice iudicij. Itē quioꝑas ſuas locauit. vt pugnaret cum beſtia īarena. hec oīa. iij. q. vij. In famis. §. tria. Etnota clericꝰ bn̄ficiatꝰ in diuerſis eccl̓ijs.pt̄ p̄ſtare pr̄ociniū vni ꝯͣ aliā. ẜm Ber. Si tn̄eſſet p̄latꝰ in vna illaꝝ. poſſet ꝯͣ aliā rōne p̄latōnis. Et idē Inno. addes ſi neceſſario offi vtat̉: pt̄ ad ſil̓itudinē tutoris. ff. poſtu. l.p̄tor. Itē pͥori eccl̓a pt̄ age̓ ꝯͣ ſcd̓am. ar. extra de iureiu. c. tua. Qui aūt ē bn̄ficiatꝰ ī vnaeccl̓a p̄ſtat extraneis offitiū aduocatōnisvl̓ ꝓcuratōis ꝯͣ debꝫ illo bn̄fitō ſpoliari. extra de poſtul. c. ſac̄ dotis. Tenet̉ aūt iudexdare qn̄qꝫ aduocatum. vt illis habe̓ pn̄tpt̄ pauꝑtatē. vl̓ ꝓpter potētiā aduerſe ꝑtis.ff. de offi. procō. ne quicūqꝫ. Si aūt iudex hocalicui aduocato p̄cipiat ille ſine cauſa deneget pt̄ iudicē ꝑpetuo remoueri ab offitō aduocatōis. C. eo. l. ꝓuidēdū. Debꝫ igit̉ obedie̓ſi tn̄ ꝯpetēs ſalariū ꝯſtituat̉ ei ẜm ſupͣdicta. Ꝙͣtū ad ſecūdū princi .§. vpale collatōe poſtulatoꝝ .ſ. dabo. Notādū ē dandū ē iuſto aduocato a deo et̓nū p̄miū.a clientulo lucꝝ. vt. xiiij. q. v. ſane. ado iudice honorē cauſe obtentū. Ꝙtū ad tertiū princi­ .§. iijpale. videlicꝫ materia poſtulādi. dictū ēgētes ⁊cͣ. qꝛ cauſa vl̓ ē circa ꝑſonas. vt ī cmībus ẜuitutibꝰ mr̄ionijs hmōi. vl̓ circa hereditates ſucceſſiones. vl̓ circa alia poſſitēt̉pl̓ circa t̓mīos dn̄oꝝ hmōi. Et qn̄ aduoca iſta iuſte petūt̉: debēt dari. Un̄ iuſte dr̄ poſtula a me ⁊cͣ. Sꝫ poſſet alicui videri arsaduocatōis ſit illicita. ordīat̉ .n. ad litigādūī iuditō. Sꝫ xp̄c hoc ꝓhibꝫ dicēs Mat̉. v. Siqͥs vult tecū ī iuditō ꝯtende̓ tunicā tuā tollere: dimitte ei palliū. auferēti tua ne repetas. Et apl̓ꝰ. j Coꝝ. vj. ſecularia iuditia. ſi habueritis. oīno delictū ē ī vob̓. ⁊cͣ: Rn̄dettianꝰ. xiiij. q. j. ep̄s. §. his ita rn̄det̉. ꝑfectis licꝫ ſtare ī iuditō lucro captādo .i. vt lucrent̉ ex tali exercito: ſꝫ dāno vitādo. Uel

ſic. rebꝰ ꝓprijs licꝫ. qꝛ eis licꝫ ꝓpria habere .ſ. ī ſingulari: ſꝫ rebꝰ eccl̓e ſeu monaſterij. quaꝝ ſūt p̄lati vl̓ ꝓcuratores licꝫ ī iuditōſtare pauꝑibꝰ. Sꝫ nota ꝑfecti appellātur habētes ſtatū ꝑfectōis .i. religioſi p̄lati: eo quo glo. ibi exponit. Et ex hoc ſequit̉. laicis licꝫ ī iuditō ſtare aduocae̓.habe̓ ꝓpriuꝫ poſſunt. Clericis aūt ꝓhibet̉. vt īfra dicet̉ niſi miſerabilibꝰ ꝑſonis. Dn̄s at̄hugo cardīalis ī poſtilla Ro. iiij. ſic diſtīguitQuibuſdā nōſolū licꝫ ſua repete̓: ſedētiā expedit corā iudice .ſ. īfirmis ꝓni ſūt ad odiū ad vindicādū ſe ꝓximo. vn̄ meliꝰ ē corāiudice repetāt. Quibuſdā aūt licꝫ: ſꝫ expedit. vt p̄latis p̄dicatoribꝰ ne fructꝰ p̄dicatōisimpediat̉. j Coꝝ. x. oīa mihi licēt: ſed oīaexpediūt. Quibuſdā alijs nec licet nec expedit .ſ. clauſtralibꝰ vt ſeip̄os repetāt: ſed peramicos poſſunt. Et ad auctoritatē xp̄i ſiquisvult ⁊cͣ. rn̄det̉ glo. ibidē. quā tn̄ declarat. infirmis licꝫ ſua repete̓. tn̄ ꝯtende̓ .i. ꝯtētōe repete̓ .ſ. odio ſcādalo ꝓximi. Nota tenet̉ qͥs dare ſua vel ceſſare a repetitōne debiti. niſi hec duo ſciat .ſ. ille mortaliter ſcandalizabit̉. ſi repetit debitū ſuū. vl̓ ſi dat ſua ille reuocabit̉ a mortali. ſirepetat. ſi bat ei ſua. hec hugo. De hoc etiāvide ſupra in ſcd̓a ꝑte. Vil̓. vero dicit ſi ſtatus ꝑſone eſt in tuto: puta qꝛ indiget illare: que ſibi petit̉. ſeu quaꝫ ip̄e iuſte repetit adebitore. ita ea carēs incidit in ꝑiculū īpatientie murmuratōis ꝯtra deum ip̄e vel familia ſua. tūc tenet̉ dare vel a repetitōneceſſare rei ſue. quātūcūqꝫ debitor ſcandalizet̉qꝛ tenet̉ magis ſibi ſuis ꝓuidere ꝙͣ alijs. Siaūt poteſt abſqꝫ ꝑiculo tali illa re care̓. tuncad vitandū ſcandalū ꝓximi dꝫ dare. vl̓ a repetitōe ceſſare: ſi tn̄ credat illū bene vſuruꝫal̓s Vil̓. Apl̓us aūt in auctoritate īductarep̄hendit iuditia ſimpl̓r: ſed fraudulentaīiuſta. vl̓ fiebāt apud infideles qd̓ ꝓhibet̉. Capl̓m. ij. De his ꝑtinēt ad debitū modūaduocandi ſalarijs eoꝝ vitijs pluribꝰ.Ouocatus accedēs coram iudice ad aduocādū vt dicitVil̓. ī ſpeculo li. j. c. aduocatis.dꝫ habe veſtes thalares. ſuo offi ꝯgruētes. pe. di. j. nemo. Un̄ verſꝰ. Uir bn̄veſtitꝰ veſtibꝰ ꝑitꝰ. Credit̉ a mille: ꝙͣuisidiota ſit ille. Si carꝫ veſte: nec ſit veſtitꝰ honeſte. nulliꝰ ē laudis: ꝙͣuis ſciat qd̓ audit.pn̄ legit̉ demoſthene eloqn̄tiſſīo oratore.ī pͥncipio exercitij ſui mīſterij .ſ. aduocādiorādi. vſus ē veſtibꝰ ml̓tū p̄cioſis ſꝫ poſtꝙͣ diuulgata ē fama eiꝰ ſcīe eloqn̄tie vſus ē veſtibꝰ ꝯmūioribꝰ. int̓rogatꝰ cauſa. ẜm iuditiū ꝯmūe videbat̉ p̄cioſioribꝰ tūc indui debuerit. eo eēt magis ī opīone et honore ho-