Druckschrift 
3 (1478)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Titulus Sextus

fibem neſtoris. pietatē pigmaleonis adhibet.hec ille. De aduocatis ergo tria attēdēdaī poſtulatōibꝰ eoꝝ. Primo ꝙͣgrauit̉ eis ꝯtingat peccare. Scd̓o ꝙͣꝯgruit̉ eos deceat aduocare. Tertō qualit̓ qͥd eos ꝓhibeat poſtulare. Ꝙͣtū ad pͥmū ſcienduꝫ valde grauiterpeccat aduocatꝰ. ſi male exercet artē ſuā.vltra īiuſtitiā mēdatia ꝑiuria abulatōes. detractōes. fraudes. odia. que ī cauſismittit. etiā alios ꝯmitte̓ facit vt clientulū. etalios dānificat vt ꝓximū. tenet̉ inde ad ſatiſfactōeꝫ. Ubi ſciēdū ẜm Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. lx.xj. ar. iij. aduocatus ſi aſſumit ſeu defenditcauſā iniuſtā peccat grauit̉. Illicitū ē em̄oꝑari ad malefaciēdū. ſiue ꝯſulēdo. ſiue adiuuando. ſeu qͣlitercūqꝫ ꝯſentiendo Ro. j. Digniſūt morte nōſolū faciūt: ſꝫ qui ꝯſentiūt facientibꝰ. Et tenet̉ talis aduocatꝰ ad reſtitutō dāni qd̓ ꝯͣ iuſtitiā altera ꝑs eiꝰ auxiliū īcurrit. Idē Raÿ. addens exempla ꝑticulariaſ. cauillatōeꝫ ſuā abſtulit aduerſario iuſtam cauſā. vel ſi ip̄m grauauit in petēdo dilatōeꝫ ſuꝑfluam. vel allegādo falſū ꝯtraſcientiā. vl̓ faciēdo poſitōeꝫ cauilloſam. vl̓ inſtruēdo falſū teſtē. vel inſtruēdo clientulū denegando veritatē ſimilibꝰ: tenet̉ ad int̓eſſeSi aūt ignorāter īiuſtā cauſā defēdit. putāsiuſtā eſſe. tūc ẜm Tho. excuſat̉ ẜm modumignorātia pt̄ excuſare. Si v̓o in pͥncipio credebat cauſā eſſe iuſtā ī ꝓceſſu apparet iniuſta. debꝫ ꝓdere. vt .ſ. alterā ꝑtē iuuet velſecreta cauſe ſue reuelet alteri ꝑti. debꝫ autēcauſā deſere̓. vel cuiꝰ cauſā agit ad cedēdūinduce̓. ſeu ad ꝯponenduꝫ ſine aduerſarijno. hec Tho. Ꝙͣdiu autem remanet cauſa dubia. bene pt̄ aduocatꝰ patrocinari. ẜm Vil̓.ꝙͣuis in bello dubio liceat ei qui eſtſubditꝰ bellādo alteꝝ iuuare. ponēdo ſe diſcrimini. ſic ē in foro cauſaꝝ. Ratō diuerſitatis ē. qꝛ ī bello bellātes nitunt̉ v̓tutibꝰ iureſed ī foro cauſaꝝ litigātes nitūt̉ iuribꝰ. ſubiudice cauſā examīat Vil̓. Itē ſi aduocatamittit iuſtā cauſā. quā fouet ꝓpt̓ ſuā ignorantiā .ſ. iactabat ſe ſciētē erat ad ſuficiētiā. vltra pct̄m tenet̉ ad ſatiſfactōꝫ leſisẜm Vil̓. Si aūt amiſit iuſtā cauſā ꝓpt̓ ſuamnegligētiā īfidelitatē. ẜm Raÿ. tenet̉ etiamad reſtitutōꝫ ſeu ſatiſfactōeꝫ dāni. Et qꝛ talesrariſſime ſatis faciūt. pct̄m dimittit̉ niſi r̄ſtituat̉ ablatū. xiiij. q. vj. ſi res. qꝛ vt ibi dr̄pnīa ſine hmōi agit̉: ſꝫ ſimulat̉. ideo ad īferna deſcendūt impenitētes. Un̄ ī ſenece tragedia legit̉ quidā vidit neronē apud īferosſe balneantē. circa auꝝ feruens mīſtrosinfundētes. Et vide̓t turbā aduocatoꝝ adſe venientē inquit. Huc venale genꝰ hominū.O aduocati amici mei accedite vt mecū ī hocbaſe balneatis. adhuc ſuꝑeſt locꝰ in eo. quemdobis reſeruaui. Et qꝛ in dilatōibꝰ et appella-

tionibꝰ indebitis frequent̉ offendūt in eo iuſto dei iuditō puniūt̉. Un̄ de quodā īiuſto aduocato legit̉ īfirmaret̉ ad mortē. clamabat. Indutias indutias. Et qꝛ in cauſis ſuꝑfluas poſtulauerat ſibi neceſſarias obtine̓potuit ſꝫ moriēs ad īferna deſcēdit. Aliꝰ etiāaduocatꝰ. a ſuis admone̓t̉ de ꝯfeſſione. etſuꝑ hmōi ſolicitarēt: noluit ſꝫ ait. Ego appello ſic expirauit vabēs ad iudicē ſuꝑnū. a appellari pt̄. Ꝙͣtū ad ſcd̓m .ſ. de debito tenēdo aduocatū. Nota debitꝰ modusaduocādi dꝫ ẜuari. ẜm Raÿ. eſt talis vt .ſ. ꝓducat falſa inſtrumenta. vl̓ falſos teſtesſeu corruptos: nec mētiat̉ nec īducat falſasleges aut qͣſcūqꝫ ꝓbatōes nec q̄rat ī gͣuamenꝑtis alteriꝰ ſuꝑfluas dilatōes neceſſarias.Itē ſi fidelit̓ quātū iuſtitia ꝑmittit cām foueat nil de ꝯtingētibꝰ omittēdo. iij. q. vij. §. ſꝫqͥs.. iiij. q. iiij. c. j.. ij. Itē ꝓcacit̉ vociferādo. qꝛ hec īpedit̉ ꝓceſſus. v. q. iiij. c. ī locoItē dicit Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. lxxj. ar. iij. ad terciū. aduocato defēdēti iuſtā cauſā licitū eſtprudent̉ occultae̓ ea qͥbꝰ poſſet īpediri ꝓceſſꝰeiꝰ. aūt licꝫ ei vti aliqͣ falſitate. In cauſapauꝑuꝫ tenet̉ aduocatꝰ gͣtis p̄ſtare patrociniū eo caſu: tenēt̉ oēs ad oꝑa miſericordie. vt dicit Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. lxxj. ar. iiij.ad pͥmū. Nullꝰ .n. ſufficit oībꝰ indigētibꝰ oꝑamiſcd̓ie īpende̓. tenet̉ qͦs mūdū quere̓indigētes. vl̓ etiā futuris īdigētijs hoīm ꝓuidere: ſꝫ ſufficit ſubueniat his ſibi occurr̄t ī p̄ſenti tꝑe. Et ī caſu apparet ī ꝓmptuquo poſſet ei alit̓ ſubueniri tūc tenet̉ de eoqd̓ p̄t̄. ita etiā potiꝰ magis ꝯiūctis ꝓuideatceteris paribꝰ his ꝯcurrētibꝰ tenet̉ aduocatpatrociniū p̄ſtare. gͣtis ſi illi pn̄t ſolue̓.al̓s tenet̉ tn̄ ſi faciat īiuſta cauſa .ſ. gͣtislaudabilit̉ agit. ſi ꝓpt̓ deū facit. Itē dīc anto. but. ſuꝑ. c. tua nos. homicidio. Nota ſiquis ē ꝑitus. aſſerit ſe peritū ꝯſulēdo aliqn̄ ī cauſis. ſi aliquē ledit .ſ. ex malo cōſilioſuo. credo in foro ꝯſcientie teneri ad reſtitutionē dāni. etiāſi oēm adhibuit diligētiā. quāpotuit ꝯtra ꝯſcīam fecit dūmodo ī hocerrauit. Itē ſi adhibet oēm diligētiā quāpt̄. licet ſit peritꝰ. vtſi ex pigritia non bn̄ ſtudeat dare ꝯſiliū. ē obligatꝰ in foro ꝯſcīe. ſi exdefectu ꝯſilij ledit̉ aliqͥs. Dicit̉ aūt adhibereoēm diligentiā adhibet ſufficientē et congruā diligentiā ẜm traditōeꝫ artis illius. hecille. Ꝙͣtuꝫ ad tertiū qui .ſ. ꝓhibeantur abaduocando. Nota aduocati eſſe pn̄t īfraſcpͥte ꝑſone. ẜm Raÿ. Primo qͥdē he̓tici pagani excōmūicati. iiij. q. j. c. j. de pe. di. j. nemo. vbi habet̉ peccat iudex. et puniri dꝫ.admittit tales ſciēt̉. Itē monachi religioſi.niſi monaſterio ſuo mandato ſui p̄latiaduocae̓ pn̄t. xvj. q. j. monachi Itē cl̓icis īſacris ꝯſtitutis etiā ī mīoribꝰ ſꝫ bn̄ficiatis ē