¶ Titulus¶ Sextus
fibem neſtoris. pietatē pigmaleonis adhibet.hec ille. ¶ De aduocatis ergo tria attēdēdaī poſtulatōibꝰ eoꝝ. ¶ Primo ꝙͣgrauit̉ eis ꝯtingat peccare. Scd̓o ꝙͣꝯgruit̉ eos deceat aduocare. Tertō qualit̓ ⁊ qͥd eos ꝓhibeat poſtulare. ¶ Ꝙͣtū ad pͥmū ſcienduꝫ ꝙ valde grauiterpeccat aduocatꝰ. ſi male exercet artē ſuā. Nāvltra īiuſtitiā mēdatia ⁊ ꝑiuria ⁊ abulatōes.⁊ detractōes. ⁊ fraudes. ⁊ odia. que ī cauſis cōmittit. etiā alios ꝯmitte̓ facit vt clientulū. etalios dānificat vt ꝓximū. ⁊ tenet̉ inde ad ſatiſfactōeꝫ. Ubi ſciēdū ẜm Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. lx.xj. ar. iij. ꝙ aduocatus ſi aſſumit ſeu defenditcauſā iniuſtā peccat grauit̉. Illicitū ē em̄ cōoꝑari ad malefaciēdū. ſiue ꝯſulēdo. ſiue adiuuando. ſeu qͣlitercūqꝫ ꝯſentiendo Ro. j. Digniſūt morte nōſolū qͥ faciūt: ſꝫ qui ꝯſentiūt facientibꝰ. Et tenet̉ talis aduocatꝰ ad reſtitutōnē dāni qd̓ ꝯͣ iuſtitiā altera ꝑs ꝑ eiꝰ auxiliū īcurrit. Idē Raÿ. addens exempla ꝑticulariaſ. ꝙ ꝑ cauillatōeꝫ ſuā abſtulit aduerſario iuſtam cauſā. vel ſi ip̄m grauauit in petēdo dilatōeꝫ ſuꝑfluam. vel allegādo falſū ⁊ ꝯtra cōſcientiā. vl̓ faciēdo poſitōeꝫ cauilloſam. vl̓ inſtruēdo falſū teſtē. vel inſtruēdo clientulū denegando veritatē ⁊ ſimilibꝰ: tenet̉ ad int̓eſſeSi aūt ignorāter īiuſtā cauſā defēdit. putāsiuſtā eſſe. tūc ẜm Tho. excuſat̉ ẜm modum qͦignorātia pt̄ excuſare. Si v̓o in pͥncipio credebat cauſā eſſe iuſtā ⁊ ī ꝓceſſu apparet iniuſta. nō debꝫ eā ꝓdere. vt .ſ. alterā ꝑtē iuuet velſecreta cauſe ſue reuelet alteri ꝑti. debꝫ autēcauſā deſere̓. vel eū cuiꝰ cauſā agit ad cedēdūinduce̓. ſeu ad ꝯponenduꝫ ſine aduerſarij dāno. hec Tho. Ꝙͣdiu autem remanet cauſa dubia. bene pt̄ aduocatꝰ patrocinari. ẜm Vil̓.ꝙͣuis eī in bello dubio nō liceat ei qui nō eſtſubditꝰ bellādo alteꝝ iuuare. ponēdo ſe diſcrimini. nō ſic ē in foro cauſaꝝ. Ratō diuerſitatis ē. qꝛ ī bello bellātes nitunt̉ v̓tutibꝰ n̄ iureſed ī foro cauſaꝝ litigātes nitūt̉ iuribꝰ. ⁊ ſubiudice qͥ cauſā examīat Vil̓. Itē ſi aduocatamittit iuſtā cauſā. quā fouet ꝓpt̓ ſuā ignorantiā cū .ſ. iactabat ſe ſciētē ⁊ nō erat ad ſuficiētiā. vltra pct̄m tenet̉ ad ſatiſfactōꝫ leſisẜm Vil̓. Si aūt amiſit iuſtā cauſā ꝓpt̓ ſuamnegligētiā ⁊ īfidelitatē. ẜm Raÿ. tenet̉ etiamad reſtitutōꝫ ſeu ſatiſfactōeꝫ dāni. Et qꝛ talesrariſſime ſatis faciūt. ⁊ pct̄m nō dimittit̉ niſi r̄ſtituat̉ ablatū. xiiij. q. vj. ſi res. qꝛ vt ibi dr̄pnīa ſine hmōi nō agit̉: ſꝫ ſimulat̉. ideo ad īferna deſcendūt impenitētes. Un̄ ī ſenece tragedia legit̉ ꝙ quidā vidit neronē apud īferosſe balneantē. ⁊ circa eū auꝝ feruens mīſtrosinfundētes. Et cū vide̓t turbā aduocatoꝝ adſe venientē inquit. Huc venale genꝰ hominū.O aduocati amici mei accedite vt mecū ī hocbaſe balneatis. adhuc ſuꝑeſt locꝰ in eo. quemdobis reſeruaui. Et qꝛ in dilatōibꝰ et appella-
tionibꝰ indebitis frequent̉ offendūt in eo iuſto dei iuditō puniūt̉. Un̄ de quodā īiuſto aduocato legit̉ ꝙ cū īfirmaret̉ ad mortē. clamabat. Indutias indutias. Et qꝛ in cauſis ſuꝑfluas poſtulauerat ſibi neceſſarias obtine̓ nōpotuit ſꝫ moriēs ad īferna deſcēdit. Aliꝰ etiāaduocatꝰ. cū a ſuis admone̓t̉ de ꝯfeſſione. etſuꝑ hmōi eū ſolicitarēt: noluit ſꝫ ait. Ego appello ⁊ ſic expirauit vabēs ad iudicē ſuꝑnū. aqͦ appellari nō pt̄. ¶ Ꝙͣtū ad ſcd̓m .ſ. de debitomō tenēdo ꝑ aduocatū. Nota ꝙ debitꝰ modusaduocādi qͥ dꝫ ẜuari. ẜm Raÿ. eſt talis vt .ſ.nō ꝓducat falſa inſtrumenta. vl̓ falſos teſtesſeu corruptos: nec mētiat̉ nec īducat falſasleges aut qͣſcūqꝫ ꝓbatōes nec q̄rat ī gͣuamenꝑtis alteriꝰ ſuꝑfluas dilatōes ⁊ n̄ neceſſarias.Itē ꝙ ſi fidelit̓ quātū iuſtitia ꝑmittit cām foueat nil de ꝯtingētibꝰ omittēdo. iij. q. vij. §. ſꝫqͥs. ⁊. iiij. q. iiij. c. j. ⁊. ij. Itē nō ꝓcacit̉ l̓ vociferādo. qꝛ ꝑ hec īpedit̉ ꝓceſſus. v. q. iiij. c. ī locoItē dicit Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. lxxj. ar. iij. ad terciū. ꝙ aduocato defēdēti iuſtā cauſā licitū eſtprudent̉ occultae̓ ea qͥbꝰ poſſet īpediri ꝓceſſꝰeiꝰ. nō aūt licꝫ ei vti aliqͣ falſitate. In cauſapauꝑuꝫ tenet̉ aduocatꝰ gͣtis p̄ſtare patrociniū eo caſu ⁊ mō: qͦ tenēt̉ oēs ad oꝑa miſericordie. vt dicit Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. lxxj. ar. iiij.ad pͥmū. Nullꝰ .n. ſufficit oībꝰ indigētibꝰ oꝑamiſcd̓ie īpende̓. Nō gͦ tenet̉ qͦs ꝑ mūdū quere̓indigētes. vl̓ etiā futuris īdigētijs hoīm ꝓuidere: ſꝫ ſufficit ꝙ ſubueniat his qͥ ſibi occurr̄t⁊ ī p̄ſenti tꝑe. Et ī caſu qͦ nō apparet ī ꝓmptuquo poſſet ei alit̓ ſubueniri ⁊ tūc tenet̉ de eoqd̓ p̄t̄. ita etiā ꝙ potiꝰ magis ꝯiūctis ꝓuideatceteris paribꝰ his ꝯcurrētibꝰ tenet̉ aduocatpatrociniū p̄ſtare. ⁊ gͣtis ſi illi nō pn̄t ſolue̓.al̓s nō tenet̉ tn̄ ſi faciat īiuſta cauſa .ſ. ⁊ gͣtislaudabilit̉ agit. ſi ꝓpt̓ deū facit. Itē dīc anto.d̓ but. ſuꝑ. c. tua nos. d̓ homicidio. Nota ꝙ ſiquis nō ē ꝑitus. ⁊ aſſerit ſe peritū ꝯſulēdo aliqn̄ ī cauſis. ſi aliquē ledit .ſ. ex malo cōſilioſuo. credo in foro ꝯſcientie teneri ad reſtitutionē dāni. etiāſi oēm adhibuit diligētiā. quāpotuit ⁊ ꝯtra ꝯſcīam nō fecit dūmodo ī hocerrauit. Itē ſi nō adhibet oēm diligētiā quāpt̄. licet ſit peritꝰ. vtſi ex pigritia non bn̄ ſtudeat dare ꝯſiliū. ē obligatꝰ in foro ꝯſcīe. ſi exdefectu ꝯſilij ledit̉ aliqͥs. Dicit̉ aūt adhibereoēm diligentiā cū adhibet ſufficientē et congruā diligentiā ẜm traditōeꝫ artis illius. hecille. ¶ Ꝙͣtuꝫ ad tertiū qui .ſ. ꝓhibeantur abaduocando. Nota ꝙ aduocati eſſe nō pn̄t īfraſcpͥte ꝑſone. ẜm Raÿ. Primo qͥdē he̓tici pagani ⁊ excōmūicati. iiij. q. j. c. j. ⁊ de pe. di. j. nemo. vbi habet̉ ꝙ peccat iudex. et puniri dꝫ. qͥadmittit tales ſciēt̉. Itē monachi l̓ religioſi.niſi ꝓ monaſterio ſuo ⁊ d̓ mandato ſui p̄latiaduocae̓ n̄ pn̄t. xvj. q. j. monachi ¶ Itē cl̓icis īſacris ꝯſtitutis l̓ etiā ī mīoribꝰ ſꝫ bn̄ficiatis ē