Druckschrift 
3 (1478)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Capitulum Quartum

.ſ. poſſidꝫ vitioſe īiuſte: ab eo ꝯͣ queꝫvult vi ꝓpulſare: ab alio. tūc licꝫ illi ꝯͣ il aliū qn̄cūqꝫ volētē violētiā īferre vi repelle̓. Notandū ē licitū ē etiā rebꝰvi repelle̓ ꝯtͣ om̄s. ꝯtͣ qͦs licituꝫ ē ꝑſonis. ſitn̄ ille ꝑſone vi repelle̓ volūt: poſſint habere bona. vt excludant̉ ẜui. monachi et ſimiles. tn̄ moderamē tutele diuerſificari dꝫ:attēta varia ꝑſonaꝝ qͣlitate. alit̓ mitius ꝯtra patrē: ꝙͣ ꝯtͣ penitꝰ extͣneū. ſic ſingul̓ ꝯſiderāda veīrent. īſpectis circūſtātijs ſint hec iure limitata Notandū etiā vi repellēdo rebꝰ. ſiqͥs occidat vl̓ mutilet: irregularitatē īcurrat. ſꝫ ſi clericū ꝑcutiat ẜuādo tn̄ moderamen inculpate tutele:excoīcatōꝫ īcurrit: qꝛ excoīcatō īcurrit̉ſin̄ dolo vl̓ diabolica ſuaſiōe. xvij. q. iiij. ſiqͥs.ſuadēte. ſꝫ in irregularitatē īcibit qͥs etiā ſine dolo. vt pꝫ ī iudice reū ꝯdēnāte Ioh̓ lig. De rep̄ſalijs et materia duelli. Ca. iiij.Epreſalie ſūt quoddābellū ꝑticulare: qd̓ fit ad d̓fenſio corꝑis miſtici. et ē r̄mediū extraordinariū hn̄s ortū ex iurertiū. licitū ē ob tutelā corꝑis ſui arma moue̓. nedū corꝑis ſui pͥuati: ſꝫ etiā miſtici ſeuvniuerſitatis. Eſt aūt ītroductū ꝓpt̓ d̓fectuꝫremedij īſurgētis a neglectu gubernantiumppl̓os: et carētia recognitōis de fct̄o. et ideoopꝰ fuit hoc r̄medio extͣordinario ne iuſtitianegligat̉. Et qꝛ negligēti iuditō ſeculari recurſus ē habēdꝰ ad eccl̓iaſticū. extͣ fo. ꝯpe.ex tenore: raro hoc remediū ſibi locū vendicat. Et nota an̄ꝙͣ poſſint fieri rep̄ſalielicite: pͥus ꝑs īiuriā paſſa: debet reqͥre iudi ciuitatis īiuriātis vt iuſtitiā faciat. et tūcſi negligit iuſtitiā face̓: adibit ꝓximū ſuꝑio. d̓ficiēte: adibit pͥncipē. qͥbus om̄ibꝰ defitientibꝰ: debet adire rectorē ꝓprie ciuitatis:et face̓ fidē de reqͥſitōe et neglectu et pete̓ vtreqͥrat iterato vt iuſtitiā faciat. et tūc eo reqͥſito et negligēte: poterūt īdici rep̄ſalie iudicē ꝓprie ciuitatis ſeu rectores ip̄iꝰ: ſuccedūt ī locū d̓ficiētis iuriſdictōis. Si at̄ iudexīiuriātis negligit ſꝫ īiuſtitiā facit ꝓnūtiādo iniq̄ ſnīam: tūc ſi ciuitas habeat iudicemappl̓onis deputatū ad ip̄m appellatōꝫ adibitur. ſed ſi habet: indicent̉ rep̄ſalie. imputari debet ciuitati: deputauit iudiceꝫappellatōis. Si aūt duo iudices appellatōisīiuſtitiā fecerint: tūc vr̄ ꝑs deſtituta ſubſidio liceat. iij. appellare: nec vidēt̉ poſſe indici rep̄ſalie deficit iuriſdictō. Itēnota modico īdicunt̉ rep̄ſalie hocſit remediū extͣordinariū: qd̓ bat̉ modico. vt. ff. de ininte. reſti. l. ſcio. Reqͥrit̉ etiāius totalit̓ ſit leſū: ſecꝰ ſi ꝑticularit̓. C. de pre-

cibus īpe. offe. l. quotiens Ioh̓. de lig. Queritur ſi aliquis.§. j.ꝯſequat̉ r̄p̄ſalias debitū ſuū ab eo eratobligatꝰ. vtrū poſſit ſibi illud retinere bona ꝯſcīa:. dn̄icꝰ de ſācto geminiano ſuꝑ. c.etſi pignoratōes. extͣ īiuri. li. vj. archid̓. pꝰVilh̓. dīc ī hoc cāu licita ē pignoratō id ērep̄ſalia: fit auctoritate ꝓprie iudicis: p̄cedēte tn̄ eius ſnīa ſuꝑ negligētia et d̓fectu iuſtitie. alle. nota Inno. extͣ reſti. ſpol. c.olim. et ſen. exco. grauē īducit etiā. c. dn̄s.xxiij. q. ij. Sꝫ guido putat iudex ſpoliati poſſit pignoratōeꝫ ꝯcede̓ ꝯͣ illos ſue iuriſdictōis ſūt: nec ꝓpter ſui ꝯciuis delictūnec ꝓpt̓ negligētiā iudicis. et qd̓ dicit ſupͣ dictū. c. dn̄s .ſ. ciuitas plectēda ē ⁊cͣ. ītelligit ſuū iudicē. vt dicūt Iohan. fran. d̓cell̓. Hīctn̄ gͣuido dictū archi. pt̄ verū: qn̄ nullꝰīuenit̉ ſuꝑior ciuitate negligēte vl̓ domino ip̄iꝰ iuſtitiā faciat: qd̓ tn̄ raro ꝯtīgit: ex tali d̓fectu iudex eccl̓iaſticꝰ poſſit adiri.al̓s extͣ hos caſus habita repſalias debētreſtitui. Itē nota vbi p̄t haberi copia ſuꝑioris nec iure nec fct̄ō: locꝰ ē rep̄ſalijs. xxiij. q. ij. dn̄s. Si at̄ iure haberi pōt tn̄ fct̄o: qꝛ ſi obediūt: tūc idē. Si at̄ fct̄o haberi pt̄ iure. vt qꝛ tirānꝰ occupauit: tūc dīc vt notat Inno. extͣ elec. ca.nihil. ſꝫ ſi haberi pt̄ iure: difficile tn̄ ē haberi fct̄o. vtpote ſit valde diſtās parspauꝑrīa tūc etiā locꝰ ē rep̄ſalijs. Itē ꝯceſſisrep̄ſalijs licitis: ſi pt̄ haberi copia iudicis vl̓mīſtroꝝ eiꝰ: debēt illi ad qͦꝝ petitōꝫ īdicūtur auctoritate ꝓpria raꝑe ꝑſonas vl̓ res eo ꝯtͣ qͦs īdicūt̉: ſꝫ iuditiaria pt̄ate: al̓s vero et ꝓpria auctoritate licebit ſi hoc ꝯceſſumfuerit ab īdicēte: ꝑſone aūt vl̓ res capte remanebūt penes capiētē: aut iudici p̄ſētabūt̉ẜm formā ꝯceſſiōis rep̄ſaliaꝝ. Itē res captevēdent̉ vl̓ ī ſolutū accipiēt̉: eſtimabūt̉ iudicis auctoritate: vt ī ꝯputatōe fiet d̓ductō expenſaꝝ: attēta tn̄ et ẜuata forma ꝯceſſionisrep̄ſaliaꝝ Io. de lig. Itē nota ꝯtͣ certasꝑſonas exerceri pn̄t rep̄ſalie. et pͥmopn̄t exerceri ꝯtͣ ꝑſonas eccl̓iaſticas res eo: al̓s īcurrūt excoīcatōꝫ īdicētes et exercētes. vt īiurijs. c. j. li. vj. Et hoc habes infra ti. xxiiij. Item pn̄t exerceri ꝯtͣ ſcolaresſtudētes iura ī locis pͥuilegiatis pͥuile gio ſtudij: ſecꝰ ſi ī alijs ſtudēt iura. Idē ſcriptoribꝰet bidellis. et accedētibꝰ ſtolariū. Idē depr̄ibus et alijs agnatis: irēt ad videndū filiū et agnatū in ſtudio. ff. de iudi. l. iij. Itemcontra ambaſiatores indici poſſunt vl̓ exerceri. ff. de legi. l. fi. Et qd̓ dictū eſt de rebusſcolariū et ambaſiatorū: intelligit̉ etiam dehis qui deferūt neceſſaria ſtudio vl̓ ambaſiata. Et idē de rebus alioꝝ p̄dicti deferrētſibi neceſſarijs. vt equi. libri et huiuſmodi.