Druckschrift 
3 (1478)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

III Secundum Capitulum

tōi: exemplo ſerui duorū dn̄oꝝ: qui ſi videritvtrūqꝫ dominū interfici: iuuare poterit quēvoluerit. Alij dicūt. iuuabit prioreꝫ domi et cui primo iurauit. priorē fidelitateꝫſeruare tenet̉. Tutius tn̄ ē. primo ſeruiatꝑſonaliter. ſecūdo ſubſtitutū: ſi hoc patiat̉natura feudi Io. de lig. Itē querit̉ ſi vaſallus tenet̉ iuuare dn̄m ꝯtra patrē: vel patrēꝯtͣ filiū? Rn̄dit glo. xxij. q. v. de forma: tenet ſic. filius ſolū vinculo nature obligat̉ꝰē patri: ſꝫ vaſallus dn̄o vinculo iuramēti. ſꝫglo. in. c. quoniā multos. xj. q. iij. aliqualiterſentit ꝯtrariū. Putarē hic ponderandā qͣlitatē impendēdi ſubſidiū Io. de lig. Itēritur an ciuis duaꝝ ciuitatum tenet̉ iuuarevnam ꝯtra aliā? Rn̄deo dic vt dictū ē in vaſallo duoꝝ dominoꝝ. Itē querit̉ ſi baſallus vocatꝰ a dn̄o teneat ip̄m ſeqͥ ī ꝑtibꝰ vltͣmarinis ad bellandū ꝯtra barbaros? Rn̄deoſi dn̄s ē ſtatꝰ talis et ꝯͣdictōis: p̄deceſſoreset ip̄e ꝯſueuerūt illuc accedere et vaſalli ip̄mſeqͥ: tūc tenent̉ exemplo liberti: qui tenet̉ adoꝑas ꝯſuetas. ff. de oꝑ. liber. l. oꝑe: p̄ſtabuntur aūt a dn̄o ſūptus moderati arbitrio boni viri. Si aūt ſit talis: poſſit nec ꝯſueuit: tūc ſecus. hoc etiā tāgit ſpeculator ti.feu. §. ip̄m Ioh̓. de lig. Itē querit̉ an ſeruiteneant̉ vbiqꝫ ſequi dn̄m ad bellū? Rn̄deo.his ē dubiū: ī eos dn̄i plenam habeantpoteſtatē: dūmō nimis ſeuiant ī eos. Liberti aūt tenent̉ ad oꝑas impoſitas: nec inſolite poſſūt eis imponi Io. de lig. Iteꝫritur ꝯfederatis: ſi dn̄s poterit eos ꝓuocare ad bellū: ita teneant̉ ip̄m iuuare: Reſpondeo. cōfederati ſunt plene liberi: licet adaliqua teneant̉ ex pacto: in his tn̄ ponderanda ē ꝯuētio et cōuētōnis modꝰ. vt ad vnguēẜuet̉. ff.. pac. l. j. Itē querit̉ de his: ſubditi ſūt rōne iuriſdictōis tm̄mō. aūt ſuntbaſalli: tenent̉ ad bellū accedere? Rn̄deo tales tenent̉ ad bellū accede̓: nec agēt ad ꝑtitaquia hoc faciūt ex debito. Fallit hoc regulare dictū ī qͥbuſdā ꝑſonis: excuſant̉ ab oneribus perſonalibus: vt minores et ſenectutegrauati. quidā infirmitate. quidā liberoruꝫnumero. quidā ꝓfeſſione. quidā ſexu. vt mulieres Io. de lig. Itē ſi dux exercitus mandauit: ne qͥs ꝓrūperet ī hoſtes ſub pena capitis. ſi qͥs miles cōmitiua militū qͥbus preerat ꝓrūꝑet in hoſtes: et eis cōflictū daret etvīceret ſi pene eēt meritꝰ: Rn̄dꝫ capite dꝫpuniri. ff. de re mili. l. d̓ſertorē. §. in bello.malū excuſat̉ ꝓpter bonuꝫ qd̓ ſequit̉. lvj.diſ. c. vndecūqꝫ. et facta ſūt ab euētu notanda. xxiij. q. v. de occidēdis pt̄ tn̄ a duce vl̓principe ip̄a pena remitti. ff. de pe. l. beſtiasIo. de lig. Itē duce̓ belli capto veniā ē concedēda humiliato et reſiſtere volenti: niſi perbenie cōceſſionē pacis ꝑturbatō timeat̉: tūc

em̄ plectendꝰ ē. Un̄ augꝰ. xxiij. q. j. noli. dicit ſicut debellāti et reſiſtēti violentia debet̉:ſic a victore capto miſericordia debet̉: maxime ī quo pacis ꝑturbatio timet̉. Et exponūt Hugo et archid̓. maxīe .i. tm̄. et ferūt illā expoſitōeꝫ karolus fecit amputaricorradiū Io. de lig. Itē ſi dn̄s nouit iuſtuꝫbellū: an teneant̉ accede̓ vaſalli armis etequis et expēſis ꝓprijs; Inno. tꝫ. niſi expacto ſpeciali ad hoc ſint obligati: ip̄iteneant̉ ad ꝑſonalia. Un̄ de iure vaſalli tenent̉: niſi ad ea cōtinēt̉ ī canone formaxxij. q. v. niſi ex ſpeciali cōuētōe ad alid̓ obligent̉ Io. de lig. Ite querit̉ an libere accedētes ad bellū obligēt ſibi illū. in cuius ſeruitiū vadūt: ſi in dānū incidūt. vtpote ſi ī bello ꝑdūt arma. equos ſiue capiant̉ ſiue eūdovel redeundo. Reſpondeo. ſi accedunt vocatia dn̄is rogati motu ꝓprio ſꝫ reqͥſiti:habēt actōꝫ mandati ꝯtͣ dn̄m. ſi ꝯtīgat ip̄osaliqͥd ꝑdere. vt ſupͣdictum ē: niſi appareat pietatis. hūanitatis vel ꝑentele hoc faciunt. xxiij. q. iij. īferēda. xj. q. iij. ſi dn̄s. Etſi opponas dicēdo dn̄m teneri: qꝛ taliadūt cāu fortuitu: de qͥs tenet̉. extͣ de homi. c. iohānes? Rn̄deo iſte ē caſus fortuitꝰ:potuit et debuit ꝓuideri: qꝛ veriſil̓r hec contingūt ī bellis: qꝛ dubiꝰ ē euētus belli. Et itanotauit Inno. ī. c. ſicut de iureiur̄ Io. lign.De cōmodantibꝰ aūt vl̓ locantibꝰ equos: etarma eūtibus ad bellū ſi amittāt ſeu auferātur. dīc idē id iuris: qd̓ dct̄m ē coīt̉ demodato locato et cōducto. ſup̄ ꝑte. ij. ti. j.Item queritur an .§. iiij. vocati ad bellum: ſꝫ motui ꝓprio accedētesad bellū obligēt ſibi illū: in cuius ſeruitiū vadūt: Rn̄deo. ſi aīo donādi hoc faciūt. vtputapietatis. hūanitatis vel ꝑētele: tales agēt.xxiij. q. iij. c. īferēda. Si aūt aīo obligādi il: cuiꝰ negotiū gerūt: tūc agēt vi negotioꝝgeſtoꝝ: et tūc ſufficit vtilit̓ geſtū ceptū Io.lig. Itē q̄rit̉ accedētibꝰ ꝓprio motu: ꝯͣdicētibꝰ tn̄ illis ī qͦꝝ ſb̓ſidiū vadūt. nūqͣd talesagēt ſeu obligēt illū ī cuiꝰ ẜuitiū vadūt vtiliter īcipiēdo: felicit̓ īplēdo? Et vr̄ ſic ad ſimilitudinē eiꝰ tͣhit aliquē īuitū domo ruitura. xxiij. q. iiij. ip̄a pietas: qꝛ īuito pt̄ cōcedi bn̄fitiū. xlv. diſ. qui emēdat. ſic tꝫ glo. inmedico medicāte alicui ꝯͣ voluntateꝫ ſuam.lxxxiij. diſ. ī ſūma: Rn̄deo. Credo ꝯͣriū in caſu ꝓpoſito: nec ꝓpterea reprobo glo. p̄dictaꝫ.īmo credo verū dicat ī infirmo hoc dico.qꝛ infirmꝰ p̄ſumit̉ inſane mētis: non vultabſolute curari: ſꝫ iſte contradicit huic: neveniat ad bellum ſuccurſu ſuo: p̄ſumitur īſane mentis. poſſibile eſt: cōfidit de eo et dubitat ne ꝓdat ip̄m. Nec credo glo. illa ꝓcedat ī caſu: quo īfirmꝰ bn̄ vellet ſanari: ſꝫ nollet iſtū medicum. īmo potiꝰ