Druckschrift 
3 (1478)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Titulus Quartus

Titulus Quartus

aliū: tūc iuditio meo ꝓcedit. glo. nec hocꝓbāt ſupͣ allegata. Ite q̄rit̉ de his vabuntqꝛ tenent̉ ad āthidota. vtputa qꝛ ſimile velaliud ſubſidiū receperūt ab eo. nūquid talesagēt cōtra illū quē iuuāt ad ꝑdita. vt ſupͣRn̄deo ſic. ſi vadit vt thema ſupponit. et vadit aīo diſſoluēde obligatōis naturalis. tn̄ pt̄ deduci ī ciuilē: nec de ea excipi pt̄ ī iuditio. extͣ de teſtan̄. c. ī offitijs. et ſic infert̉ vadat aīo obligādi. licet em̄ ſit nota: obhoc obligatō efficax ad agendū vel excipien: tn̄ ē nota talis naturalis: diſſolui pt̄anthidota et recōpenſatōꝫ. Et iſte animꝰ diſſoluēdi impedit naturalitateꝫ obligatōis.in obligatōe reqͥrat̉ animus. vt. l. obligatō. ff. de ac. et obl. ioh̓. de lig. Item queritur de ac .§. v.cedētibꝰ ꝓpter gloriā ꝯſequēdā ī bello: an tales obligēt ſibi illū? aūt dn̄s teneret̉dati aut negotioꝝ geſtoꝝ. mādati nul īt̓uenerit mabatū: nec actio mādati orit̉niſi īt̓ueniēte mādato. negotioꝝ geſtorū.qꝛ acceſſit aīo gerēdi negotia illiꝰ. īmopria. tenet̉ Io. de lig Itē q̄rit̉ qͥd illis: locāt oꝑas ſuas vel veriꝰ aſſūmūt̉ electōꝫꝯſtituto ſalario: an tales agāt ꝯtͣ ꝯductorē:Rn̄deo tales locāt oꝑas et. et ſic cōductor vtat̉ ſolū ad id qd̓ ꝯducūt: tenēt̉ vt. l.ſiqͥs dom̄. ff. de loca. et ꝯdū. Et hoc niſi aliudſpeciale pactū īt̓ueniat. vl̓ ꝯſuetudo aliud īducat. vt ē ī italia .ſ. p̄ſtent̉ emēde equorūꝯductoꝝ in ſeruitio ꝯducentis. al̓s ſtat regula. it ſupͣ dictū ē Ioh̓. de lig. Iteꝫ de accedentibusᵐ. §. vj.aīo ſpoliādi. an talibꝰ ꝯpetit actio? Rn̄deohis ē dubiū talibꝰ ꝯpetit actio: cuꝫ ſuꝑre turpi nulla īducat̉ obligatō. ff. per. ob.l. veluti Ioh̓. de lig. Itē q̄rit̉ an clerici adbellū accede̓ poſſint? Rn̄deo. hāc. q. determināt grānus. xxiij. q. viij. et glo. ibi ī ſūma recitat. Circa hoc fuerūt varie opi. dicuntaliqͥ clerici vti pn̄t armis defēſionis: aūtīpugnatōis: et ſic bellare ꝓpt̓ defenſā. Alij dicūt vti pn̄t armis. dūmo īpugnēt īcōtinēti et ip̄is tm̄ defendēdis. et ī neceſſitate īeuitabiſi poſitis: aūt alijs: nec ſi alitereuade̓ pn̄t. Alij dicūt auctoritate pape poſſūt al̓s. Gandulphus tenet ꝑſonaliterbellare pn̄t ſed alios. Et idē vibet̉ ſentiregrānus. xxiij. q. viij. §. ī regiſtro. Cōcludēdoī hoc pūcto clerici vocati a papa pn̄t accede̓ penes pͥncipē ē auctoritas bellādi. xxiij.q. j. qͥd culpat̉. et. q. iij. c. maximian ¶In bello aūt ē licitū eis occide̓ etiā paganū ꝓpt̓mētū irregularitatis: pn̄t tn̄ alios ꝯfortaread bellū vt pugnēt. īmo et lapides et alia ꝓicere: dūmō ex eorū ictibꝰ nulli occidant̉. itanotat Inno. extͣ de reſti. ſpol. ca. olim. ne. cle.

vel mo. c. ſētentiā. Uocati ab alijs maxime apͥncipibꝰ ſecularibus bellare debēt. An at̄īputari poſſit clerico fugit ſed expectatīuaſorē et ip̄m ſe defentēdo: int̓ficit: Uidet̉īputari debet tex. illiꝰ clem̄. dicit morte euitare poterit. Credo ī hoc pōd̓randasſingulas circūſtātias. vtpote ꝑiculū fuge. qͣlitatē ꝑſone fugiētis et īuadētis. vtſi ꝓpter fuga mortis ꝑiculū veriſil̓r īcide̓t: tūc ē imputandū: al̓ ſic Ioh̓. de lig. Ꝙͣtū ad factū irregularitatis. vide infra. Quare clericis de iure. §. vij.coī liceat bellare. aſſignat. b Tho. ſcd̓a ſecūde. q. xl. duplicē rōnē. Una ē generalis ſcꝫqꝛ bella habēt multn īqͥetudinis. et īpediūt aꝯtēplatōe. orōe vacatōe ad dīna. ad d̓putat̉ ſtatꝰ et offitiū clericoꝝ. Scd̓a ē ſpālis .ſ.qꝛ clerici ordīant̉ ad mīſteriū altaris. ī rep̄ſentat̉ paſſio xp̄i. et decet eos occide̓vel ſāguinē effūde̓: ſꝫ potiꝰ ꝑatos ad mortīſuſtinendā. ut imitent̉ oꝑe: qd̓ gerūt mīſterio. Et ſubdit idē Tho. ad clericos bn̄ ꝑtinꝫet expectat īduce̓ alios ad bellandū bella iuſta. et licet debeāt exerce̓ bellū ꝓpria māu:tn̄ poſſūt intereſſe vt iuſte pugnatibꝰ: ſpūaliter ſubueniāt ſuis exhortatōibꝰ. hec ille. Licitū ē p̄latis eccleſiaſticis ob defenſionē re eccleſie vl̓ fidei īuocare ꝯͣ violētos brachium ſeculare et hortari tales vt occidant.mutilēt vel vulnerēt. hoc eēt directe ad homicidiū ꝓuocare: ſꝫ vt eccleſiā. fidē vel pr̄iaꝫliberēt. vel terrā ab īfidelibꝰ occupatū reducāt ad xp̄m. ſuꝑ hoc eccl̓ia facit remiſſionē.Et licet ī hmōi bellis hīcinde hoīes occidāt̉ ē hoc p̄latis īputandū. īmo peccarēt ſi ſe opponerēt cōtra tales. vt. xxiij. q. v. occidēdis. extͣ de homici. c. poſtulaſti. xxiij. q. iij.maximianꝰ. et. q. viij. igit̉. et. c. ſcire. et. c. omni. et. c. hortatu. ī. c. dr̄ adrianꝰ papa vocauit karolū magnū ad bellandū et liberan italiā de maībus lōgobardoꝝ īfideliū qd̓ fecit. Itē q̄rit̉ vtꝝ clericꝰ accedēs hn̄tibꝰiuſtū bellū ſi aliqͥd ꝯſecutꝰ ē bonis hoſtiūteneat̉ reſtitue̓: Rn̄dit Vilh̓. Si datū ē ei abhis: qͥbus licuit caꝑe pt̄ illud tene̓. Si auteꝫip̄e rapuit: tenet̉ reſtitue̓ damnificato ſi ſcitip̄m: al̓s pauꝑibus debet errogare. ſicutdn̄s eius potuit ſibi iuſte dare auctorita bellādi: ita nec rapiēdi. poſſet tamen remtenere de ꝯſenſu domini iuſte pugnauit: ſiꝯſenſerit guerra durat. quia ꝓinde ē ac ſidn̄s rem illā dediſſet.Iteꝫ queritur ſi ſti­ .§. viij.pendarij culpa ſua nolint ẜuire toto tꝑe firme perdēt ſtipēdiū tocius tꝑis. an̄ tꝑe tm̄pro ſeruierunt?. quedā ſūt offitia adque quis eligit̉. ſic ſūt īdiuidua aliquoobmiſſo reſiduum nihil releuat. in talibus