¶ Titulus¶ Quartus

¶ Titulus¶ Quartus

ꝯductꝰ: ſi fuit ī bello nōſolū īiuſto: ſꝫ etiamde quo dubitat̉ vtrū eēt iuſtū: peccat mortalit̓. ⁊ ſi ē īiuſtū: tenet̉ d̓ dānis datis Ray. Un̄nota ꝙ ſtipēdiariꝰ qͥlibet: qͥ īdifferent̉ vaditad bellū nō ꝯſiderās de iuſtitia vel īiuſtitia:ſꝫ de ſtipēdio ꝑatus cū qͦcūqꝫ ſe pone̓: ē ī malo ſtatu aīe ſue: nec talis debet abſolui: niſivel dimittat artē vel dicat ſaltē ſe diſpoſituꝫad nō recipiendū ſe ī bello. niſi qd̓ ſciuerit iuſtū abſtinēdo a rapina et dānis īdebitis. ar.ad hoc de pe. diſ. v. falſas. et. c. fr̄es. ¶ Itē ſihabens iuſtum bellū. ſi vltͣ id qd̓ ſatiſfactū ēſibi et ſuis de omni dāno et oꝑis labore veldonec ſe offerat ad ſatiſfactōꝫ plus abſtulitvel dānificauit: de illo pluri tenet̉. niſi forteeſſet tal̓ hoſtis: ꝙ ꝓpt̓ hereſim vel aliud hmōieiꝰ bona eſſēt ꝑ edictū publicata Vilh̓. Itē ſihoſti mētitꝰ ē vel ꝓmiſſū fregit: grauiter peccauit: qꝛ hoſti etiā fides ẜuāda eſt. xxiij. q. j.noli. et hoc niſi et ip̄e fregiſſet pͥus: qꝛ frāgēti fidē: fides frāgat̉ eideꝫ. ¶ Itē nota ꝙ papatāꝙͣ vniuerſalis pͥnceps: et pt̄ īdice̓ bellū īfidelibꝰ: et īdulgētias ꝯcede̓ ꝓpt̓ recupatōꝫ t̓reſācte: que ꝯſecrata fuit morte xp̄i. ¶ Itē quiafuit poſt mortē xp̄i victa iuſto bello ꝑ imꝑatorē romanuꝫ: qui poſtea ſpoliatꝰ fuit ꝑ infideles. De iſta materia .ſ. ptatis pape ſuꝑ fideles et infideles: pulcra et vtilia notat Inno. extͣ de voto. c. qd̓ ſuꝑ his: que cā breuitatis dimitto: ſꝫ potes videre ſupͣ in ti. de dn̄is.¶ Item nota ꝙ nō licet alijs indice̓ bellumvniuerſale ſine pͥncipis auctoritate: et ē rō.Nā nemini ſine licētia principis licet violareiura principū: ius aūt violat: qui ſine iurisauctoritate maū regia ius ſibi dicit: vbi habeat̉ copia ius dicētis: idcirco ſine eius auctoritate nō licet. Soli gͦ principi ꝯpetit ſuaaucͣtoritate cū nō habeat ſuꝑiorē ad quē recurrat ꝓ iuſtitia ꝯſequēda hodie tn̄. qꝛ nō ſippl̓i ꝯgnoſcētes ſuꝑiorē de facto: nō reqͥriturſuꝑioris auctoritas: cū nō recognoſcūt: īmotota die indicuntur bella a populo contrapopulum: nullo alio requiſito Io. de lig..§. iij.Item ſi imperatorꝯtra eccleſiā mouet bellū: ſubditi eius nō tenent̉ ei obedire in bellando ꝯtra eccleſiā. Nāimꝑator ē aduocatꝰ eccleſie et tenet̉ eā defendere: idcirco nō pt̄ īpugnare. de reſti. ſpo. c.ꝯquerēte: īmo īdicendo ꝯtra eccleſiā belluꝫ.meret̉ ꝑdere priuilegiū indicēdi bellū cū illoabutat̉. xj. q. iij. priuilegiū. etiā qͥa papa ſuꝑior ē. Nā examinat imꝑatorē. reprobat ⁊ d̓ponit ip̄m. de elec. c. venerabilē. Nō ergo tenent̉ ſubditi iuuare ip̄m ꝯtra eccleſiā: īmoet papa pt̄ abſoluere eos aᵇ vinculo fidelitatis. xv. q. vj. nos ſāctoꝝ Ioh̓. de lig. ¶ Iteꝫ ſipapa bellū mouet ꝯtra imꝑatorē ſciſmaticū.he̓ticū vl̓ al̓s vſurpantē iura eccleſiaꝝ: om̄esfideles tenent̉ adiuuare papā: et etiam vaſal

li imꝑatoris abſolui pn̄t a iuramēto: quo tenent̉: vel declarari n̄ teneri. xv. q. vj. nos ſanctoꝝ Io. d̓ lig ¶ Itē ſi rex habꝫ cauſā ꝯtra īꝑatorē. vel imꝑator cōtra regē: qui nō ſubeſtilli: nō erit alius corā quo querimonia p̄ponat̉: niſi papa: tn̄ paſſus īiuriam peccaretmouēdo bellū: ſi alter offerret ſe ad ſatiſfactōꝫ Wilh̓. ¶ Itē ſi comes habet aliquid ꝯtͣregē: et rex hūiliter requiſitusⁱ ꝑ ꝑtes nolletius exhibere: credat. ꝙ ſi ius ſuū defendat armis cū moderamīe non peccat. Impugnarevero regē auctoritate ꝓpria. nō poterit: ſꝫ d̓nūtiare habet pape: qui poterit excoīcare etcreſcēte ꝯtumatia dare auctoritatē. mouerearma ꝯtra illū vel ꝯquerat̉ corā imꝑatore ſirex illi ſubſit: et illius auctoritate ſi oportuerit: mouebit bellū Vilh̓. ¶ Itē ſi vaſallꝰ comitis habet aliquid cōtra comitē reqͥrēda ēauctoritas regis. ſꝫ ſi comes habet aliqͥd ꝯtͣſubditū ſuū: nō ꝓpt̓ hoc dꝫ ſibi ius dice̓: ſꝫ vl̓auctoritate pͥncipis ſuꝑioris gladiū ſumat:vel ad dioceſanū baſalli recurrat: cui ſi vaſallus obedire recuſauerit: excoīcabit̉ rōnepct̄i. extͣ de iudi. nouit. etſi ꝑ annū ꝑſtiterit:tūc dioceſanus ip̄m et eius res capiēdas exponet. ar. xj. q. iij. rurſus. et. c. qͥſqꝫ. extra dehere. c. excoīcamꝰ. ¶ Itē q̄rit̉ ſi baro vniusregis: puta hiſpanie moueat bellū ip̄i regi ⁊mādet om̄ibꝰ hoībꝰ ſuis vt iuuēt ip̄m ī belloꝯtͣ regē. nūqͥd teneant̉ cuꝫ iurauerīt ip̄m iuuare ꝯtͣ om̄em hoīeꝫ: Rn̄deo ꝙ nō. Nā baromouēs guerrā regi: incidit ī legē iuliā maieſtatis. l. j. ff. ad. l. iul̓. ⁊. vj. q. j. §. verū. Nā rexhiſpanie ē pͥnceps ī regno ſuo: et opē n̄ fert:qui peccando iuuat. xiiij. q. iij. ſi res: nec p̄ceptū eos excuſaret. xj. q. iij. ſi dn̄s: nec ſacramentū ad hoc ligat: qꝛ non ē inuentū. vt ſitīiquitatis vinculum. xxij. q. iiij. inter cetera.¶ Itē querit̉ cū baro vnius regis: puta hiſpanie mouet guerrā alteri baroni: et rex hiſpanie mouet bellū regi granate: baro manbat homībus: ꝙ iuuēt ip̄m: rex etiā mādateiſdē hoībus vt iuuēt ip̄m ⁊ ꝯcurrūt mandata: quē primo iuuare teneant̉; et vr̄. ꝙ primobaronē. nā baroni ſūt ſubiecti rōne fidelitatis et rōe iuriſditōnis: regi aūt ſunt ſubiectirōe iuriſditōis generalis tm̄: et ſic due rōnesvincunt vnam. In ꝯtrariū videt̉. Nā vocatia rege: ſūt vocati ad maius tribunal: ⁊ ſic p̄ferendū. diſ. xviij. ſi ep̄us. et etiā quia rex vocat pro coī bono ⁊ defenſa corone: et ſic iurigētiū obediendū. xxiij. q. iij. fortitudo. Naꝫ ꝓdefenſione patrie licitū ē patrē interfice̓. ff.de relig. et ſūp. fu. l. mīme: et hec vera Io. delig. ¶ Itē querit̉ de baſallo diuer ſoꝝ dn̄oꝝ:qd̓ eſſe pt̄ rōe diuerſoꝝ feudoꝝ: ſi vterqꝫ dominoꝝ ſimul reqͥrat eū. vt iuuet ip̄m in bello: ſi vtrūqꝫ debet iuuare; an alterum: et queꝫilloꝝ: Rn̄deo: quidā dicūt locū eē gratifica-