¶ TitulusSecundus

Secundus

cogitatōes vitet. illud implendo ÿſa. j. c. Auferte malū cogitatōnū vraꝝ ab oculis meis.vt ſaltē in eis morā nō trahat. etſi menti ſuggerant̉: debet cōſiderare pn̄tiam ſponſi ſui etangeli ⁊ ſanctoꝝ. Un̄ Baſilius ibibeꝫ. Uirgoſeip̄am primū ꝯſcīamqꝫ ſuam reuerebit̉. etſivalde ſit ſola: deinde aſtantē ſibi cuſtodeꝫ angelū. Angeli em̄ eoꝝ in celis ſemꝑ vident faciem pr̄is ⁊cͣ. Ait ſaluator Math̓. xviij. c. Necem̄ cōuenit. vt angeli: cui credita eſt cura faciem aſpernet homo. Atqꝫ ī primis virgo: q̄hūcip̄m caſtitatis ſue. veluti ꝑanīphū cuſtodemqꝫ habet. Pre cūctis aūt ip̄m ſponſū ſuuꝫreuerebit̉: ſibi vbiqꝫ aſſiſtenteꝫ. ip̄iuſqꝫ pr̄em⁊ ſpm̄ſanctū. Quid ꝑ ſingula ꝑgam: ip̄as angeloꝝ infinitas multitudines. ⁊ vna ſanctoꝫpatrum beatiſſimos ſpiritus: qui etſi oculiscarnis mīme cōſpicui ſūt: incorporeis tn̄ obtutibus ad cognitōnem cōplectunt̉ omnia etcōprehendunt̉. Ex hac ratōne ſi latere virgoplures querit. lōge hos magis. qui tot ac tales ſūt: ꝙͣ homīes merito reuereri d̓bebit. Etquia multitudinis paueſcit obtutum: hos vitare phas nō eſt: qui ſūt infinita multitudo.Uirgo (ait apl̓us. j Corin. vij) et que īnuptaeſt cogitat .i. cogitare debet: que dn̄i ſūt. qūoplaceat deo. Cogitat vt ſit ſancta ⁊ pura corpore ⁊ ſpū. Curas em̄ ſeculares. ⁊ rerū corruptibilium cogitatōnes cōiugatis linquēs ſibiīmortalium ⁊ incorruptibiliū: que ſponſi ſuifamiliares atqꝫ ꝓpinque ſunt ſeruauit curas.Quid eſt aūt virginem placere deo; niſi naturalem ſpēm ſuaꝫ virtutibus exercitij ſpūaliscoruſcam ſemper oſtendere. vt eam iugiter ītegrā intemeratamqꝫ ſeruare velle: place̓ deonihil aliud eſt: ꝙͣ laudabilem ſeip̄am ac beatam ⁊ ei ſimilem ꝓ viribus facere. Ceterum ſiſolicita eſt: quomō placeat virgo dn̄o; ſcireꝓfecto debet: qꝛ ip̄e ſponſus in nullo. licet obnoxius. quomō ip̄e ſpōſe ſue placeat: curat.ſ. ꝓuidendo ei copioſe d̓ omībus. Namſi ſponſa mortalis viri ſperat ſe gubernari ⁊ ꝓuideri ab eo: quantomagis que deo gubernatōemſui tota fide cōmiſit. ⁊ cum illo ſemper viuereeligit: copioſiſſima ſue circa illum cure premia: ipſo ſibi per omnia ꝑſpiciente ſuſcipiet.Habet em̄ fidei pignus. ex ipſius p̄cedente ꝓuidencia. Si em̄ cum necdū ſibi placere quereret: tantā erga illam oſtendit caritateꝫ. vſe ꝓ ea ꝓmpte ac libenter offerret .ſ. in cruce.vt eam ſuo ſanguine ſanctificaret: multomagis placere ſibi cupientis curā habiturꝰ eſt.⁊ cum hijs que ſibi ad veram et eternā vitamcōferunt. mortalis quoqꝫ uite ſtipendium illiꝓuiſurus. Non ante vltra vrgenteꝫ neceſſitateꝫ indulgebit delitijs dn̄i ſponſa: nec ſuperflua minuſqꝫ neceſſaria requiret. Neqꝫ em̄ illidare conuenit: que ſponſe caritateꝫ intercipiant ad voluptates corporis ſe conuertētis

vel ſibi ea accipere expedit: que ab amore ītimo auocent. Neqꝫ vero nūꝙͣ ꝑ neceſſariorūindigentiam. etiāſi exꝑiende dilectōnis cauſaeiꝰ ꝯteri ſinat̉ media puſillanimis efſct̄a murmurabit. Sꝫ omīa credēs. oīa ſperās. oīa ſuſtinēs ei quē diligit tota aī intentōe ꝯiūcta ⁊periſſima caritate affixa. etiā dū in exteriori homīe agit: emortuo iam ⁊ quodāmō ſenſuū officio priuato iugiter abſqꝫ diſtractōe vlla ip̄iꝰ paſcit īmortali alimonia pulcritudineqꝫ ſaciabit ¶ Fit ſepe vt qui īmortaleꝫ ardet⁊ incorruptibilē ſpēm. nō mō pecunias: omnēqꝫ ſubſtanciā amoris grā large ꝓfunda: ſꝫcibum etiam ⁊ ſomnū ⁊ veſtem ⁊ habitum. ⁊omēm extimatōnem corꝑis. deniqꝫ et corꝑisvitam: dum ſolo potiat̉ amore ꝯtemnat. Parietes item et domos ⁊ omnes medios obicesaudacter aſcendat: contra ip̄os beniqꝫ cōſtrictos gladios ferat̉ inſaniens. Ita ferme ⁊ quideuꝫ diligit veraciter. ac ei ſolicite placere q̄rit: nōſoluꝫ pecunias ⁊ opes. vt mādatis illiꝰobtemperet. ⁊ eo quem amat affatim fruat̉:negligere ⁊ aſpernari debet. verum ⁊ cibū neceſſarium ⁊ ſomnū ⁊ exteriorē habitū: ſeculiqꝫ fedam ꝓfecto ⁊ īaniſſimā gl̓iam. corpꝰ ip̄mbeniqꝫ corporiſqꝫ vitam vt celeſti amore ſaginetur: tota intentōne ꝯtēnere. Parietes p̄terea carnalis ꝓpīquitatis ⁊ parentū domos:omnēqꝫ mediū mūdū tranſilire. ⁊ ad martirijgladios. ſi ſe preſtat occaſio ꝑniciter currere.ac vt amore eterno frui poſſit ignobilioremhabitum ſumere: plurimaqꝫ mūdi improperia cuꝫ voluptate tolerare iuſtiſſime optabit.vt diuina (ſi ita dici liceat) īſania ſapienterinſaniēs. eo qui vere ⁊ ſūme amabilis eſt: peraffectus ſui deſiderio fruat̉. huiuſmoī ꝓfectoamatorē ad ſe de terrenis ꝑturbatōnibꝰ euocans. Hic ip̄e qui tāſuauiter ſalubriterqꝫ diligit̉. ait ad Abraham. Exi de terra tua. ⁊ de cōgnatōe tua et de domo pr̄is tui ⁊cͣ. Gen̄. xij. c.Et nota ſubtilem dia­ .§. viij.boli deceptōem ad capiendū virginē vl̓ aliasꝑſonas ſpūales: in qd̓ frequēter ruit̉. Plerūqꝫ ait Baſiliꝰ vbi ſupra. minꝰ cauti. dum libēt̓muſicū audiūt ſenſum. eo adducuntur. vt nōiam muſicū: ſed viſibile inſtrumentū diligātꝑ quod perita muſici modulatōne fruūt̉. atqꝫideo neceſſaria ſūma exactiſſimaqꝫ diligentiaobſeruandus ē virgini auditus ⁊ viſꝰ: ne clāforte ⁊ ipſi ſubrepatur. vt proloquēte animainſtrumentū: ꝑ quod illa loquit̉: diligat. Eſtem̄ vehementer aſtrictꝰ is: qui affectū boni innobis ſūmo ſtudio maligne deprauare conatur. Ita deniqꝫ ⁊ a qͥbuſdā cū verba d̓ virtutefieri audirēt atqꝫ huiuſmoī loqn̄ti aīme afficerent̉ ex auditu iugi ⁊ aſpectu clā ſurreptūeſt. vt omīa imprimerēt liniamēta corporea⁊ voce auditum laſciuie mulcerent: nec iamanimā: quā priꝰ diligendo ex ore hoīs pende