Se̓cundum¶ Capitulum
bant: ſꝫ corpus ip̄m bonoꝝ aīme mīſtruꝫ ꝑuerſe nimis atqꝫ improbe amarēt. Et ita qͥ caritatis plenitudinē ſequūt̉: eos falſo dilectōnis noīe. vl̓ ad voluptates corꝑis. vitāqꝫ cūctis execrabilē diabolꝰ deijcit. hec ille. Hec qͦtidie multos illaqueant: nam ſub ſpē ſpūalisamoris in ſenſualem vertētes et de eo in carnalē: uſqꝫ ad oꝑa ꝑuenerūt illicita. Et iō ml̓ta affectio mulieꝝ ad viros ⁊ econuerſo. etiāſpūaliuꝫ. ⁊ multomagis frequens locutio velaſpectus. ⁊ ꝑmaxime domeſtica conuerſatio.vt diaboli viſcus vitāda ſūt. tū ꝓpter ꝑiculū:quia ẜm Hiero. femina conſcienciā ſecū inhabitantis ſemꝑ exurit. diſ. xxxiiij .i. ignē cōcupiſcentie accendit ⁊ trahit ſicut ſtupa. ſi ignēodorata fuerit. ꝓtinus inflāmata ſuccendit̉:nec opꝰ eſt alio admīculo. Tū ꝓpter ſcandalūmale .ſ. ſuſpitōnis ⁊ infamie: que inde orit̉. etſi nullū perpetret̉. Tum ꝓpter exemplum: neinfirmi mente exemplo ꝑfectorum hoc facientiū: ſimilia agentes in ruinā incidant diaboli. O quot ⁊ quante ruine quotidie audiūtureoꝝ: qui tenent ſtatum ſpūalem. ꝓpter inordinatam affectōem ⁊ incautam conuerſatōnem⁊ indiſcretam viſitatōem. Idem Baſilius vbiſupra. Uera virgo ab omī quidē ꝯtractu maſculi mūdā iugi ſe obẜuatōne cuſtodiet. Sꝫ ⁊cū femīs dormiens. ſemꝑ ſecū ꝯmorabit̉ fixūqꝫ aīmū habebit ī celo. ⁊ illū a corꝑe totū penitus remouēs: ip̄a qͦꝫ cum apl̓o dicet. Sciomeip̄am ſiue in corꝑe neſcio ſiue extͣ corpusneſcio: deꝰ ſcit. qꝛ rapta ſū in ꝑadiſū ⁊ audiuiarchana verba. Uigilātiſſimū em̄ eiꝰ ī ſe amorē ſuꝑne de celis intuēs ſponſꝰ quaſi lampadeaccenſa: ip̄am merito rapiet uſqꝫ ad tertiū celum ⁊ ī ꝑadiſū dei. ⁊ ea ſibi loquet̉ verba: q̄ incorpore viuentibus dicūt̉ eſſe ineffabilia: ſꝫilli plane: que ad id ꝓfecit effabilia īmiſcēdofiēt. hec ille. ¶ A ſuꝑbia ſūmoꝑe oportꝫ virginē cauere. vt nō ꝓpter virginitateꝫ ſe alijsetiā cōiugatis p̄ferat. quia ꝙͣuis ſtatus virginalis melior ſit ꝙͣ cōiugalis. tn̄ ⁊ in ſtatu viduali vel ꝯiugali poteſt quis ꝑfectior eſſe virgine ⁊ maioris meriti .ſ. quia maioris meriti caritate exiſtit. Nec etiam ip̄am cōſeruatōneꝫ virginitatis ſuis meritis aſcribat: ſꝫ gracie dei. Decet (inqͥt Ambro) vt quāto caſtiorpirgo tanto humilior. Nā ⁊ ad hūiliandū ſuꝑbiam taliū ꝑmittit dn̄s huiuſmoī tēptatōnibus turpibꝰ vexari. vel ad cōẜuandū eas veleos in hūilitate. vt dicit̉ a quibuſdā de pauloapl̓o. Et aliqn̄ etiā ꝑmittit ruere in ꝯſenſumvel vſqꝫ ad opus exteriꝰ. vt patet ī vitis pr̄min multis exemplis. Et ꝓpter hoc etiam aliqn̄ꝑmittit virgīes ab alijs violari. ad eas hūiliandū (vt dicit Augꝰ ī. j. d̓ ci. dei) q̄ tn̄ ſi aīo ſt̄renitētes nō ꝑdūt aureolaꝫ virgītatis: ꝙͣuisinter virgīes nō debeāt cōſecrari. vt dictū eſtſupͣ. Sꝫ nec de virgītate et ꝯtinentia ſenſuuꝫ
glorient̉: ſꝫ d̓ dei gl̓ia: q̄ eſt oleū in lampade.¶ Ualet ad arripiendū taleꝫ ſtatū ⁊ ꝯſeruādum ẜm baſiliū cōſiberatio miſeriaꝝ nuptarū. naꝫ nōſolum ſui: ſꝫ ⁊ viri ſolicitudinē hꝫ.vbi vero filios ꝑturire ceperit vltra tedia cōceptus in vtero ⁊ dolores partus: ꝑ vnūquēqꝫ filioꝝ animo ſcindit̉: ⁊ parentibus triſtibꝰnaſcituri cura ſemꝑ adicit̉. At ſi bonum viꝝblanduꝫqꝫ nacta fuerit: ꝑpetuo. ne moriaturmetu viduitatis īcōmoda cruciatuſqꝫ iaꝫ ſuſtinet: diraꝫ quādam ⁊ īmitem curam: ⁊ preſente illo ⁊ abſente. ꝓpter inſperatos caſꝰ animo indeſinēter excipiēs. Si vero duro ⁊ īmiti nupta fuerit: tota qͦꝫ vita illius cruciatꝰ ē.⁊ cū pudicitie ratōne queat neutrū eligere .i.nec viri mortem ꝓpter viduitatis anguſtias:nec vitaꝫ ob moleſtiam īcōmodūqꝫ ꝯuictus:ancipiti atqꝫ ineuitabili malo acerrimiſqꝫ doloribuſqͣꝫ ſemꝑ atterit̉. Inde vbi filios ediditaut ad bonam illi frugem euaſerūt. et maiores ex illorum abſencia dolores iugiter tollerat: ꝙͣ ꝑturiens tulerat aut malos euaſiſſe cōſiderat. ⁊ magis ex ea ꝓcreatione liberorum.ꝙͣ ſi ꝑmanſiſſet ſterilis ſuſtinet obprobrium.Sępe anteꝙͣ p̄dicta exꝑiatur incōmoda. vna⁊ ſponſa ⁊ vidua efficitur. ac ſine liberis ī viduitatem dilapſa: nec vxor iaꝫ nec virgo necmater eſt. Sic omnibus que putant̉ leta cōiugia miſſis: ſimul breuiſſimo voluptatis ſēſu inrecuꝑabilem virginitatis perdidit florēconiugijqꝫ tantum experta eſt: quantum illiſatis eſſet ad dinoſcenda viduitatis incōmoda. Ꝙ ſi relicta vidua. enutriat filios eiꝰ: quēex viri morte perceperat meroris iuge illosmonumentum cernit. Et ſemper in lacrimisſemper in gemitu. ſemper in ſolicitudine educandorum degens: nullum pręteriti mali ſolatium inuenit. Primuꝫ ⁊ propinquis ⁊ famulis. et filiorum curatoribus: ipſiſqꝫ poſtremoetiam filijs. vbi virilitatis annos attigerent.cunctiſqꝫ omnino ſe vexare volentibus ad p̄dam miſerabiliter expoſita doloris. luctuſqꝫtragediam vitam ſuam omnium ingerit oculis. Et quid plura proſequi neceſſe eſt: dn̄m ſibi cum dote infelix mulier coemens virū. ancilla pro libera efficitur. breuiſſime qꝫ liberalitatis gracia naturali libertate ſe priuās ianuam ſibi ineffabilium dolorum perpetuiqꝫmeroris ꝑ huiuſmodi connubium aperit. Atvero prudens virgo iugum huiuſnodi ſeruitutis abiciēs. ⁊ tota intentōe ad dn̄m currēs:effugit quidem ꝑtus anguſtias. Effugit mortalis viri miſerum iugum. ſimulqꝫ incommoda omnia: que ex nuptijs prouenire mōſtrauimus. Effugit peccatorum omīgenū inextricabiles nexus. ⁊ rethia vite preſentis euaſit.Effugit ante omnis carnalis cōmertij corruptelā. ⁊ integra tota ⁊ illibata anima. ⁊ corꝑeſct̄a et̓no regi ſe leta d̓ſpōdit. hec oīa baſiliꝰ.