¶ Titulus¶ Primus

ioſeph Mat. xiij. Et de his dicit̉ eccle. vij. c. filij ſunt tibi erudi illos. Illegitimꝰ ē qui natꝰnon ē de legitimo mr̄imonio ſed ꝑ fornicatōꝫadulteriū ſiue inceſtum. Et qͥ naſcunt̉ ex cōcubinis ī dubitato affectu retentis. non aūtex me retricibus ⁊ ſtortis. hij illegitimi ſuccedunt ꝑentibꝰ ab inteſtato cū matribꝰ ſuis induabꝰ vntijs .i. vj. ꝑte. vt dicit Pe. de palu. īiiij. Dicuntur autem illegitimi qui contra legem matrimonij nati ſunt. Nati autem ꝑ adulterium vel inceſtuꝫ dicunt̉ ſpurij. ⁊ in nullo ſuccedunt. ⁊ dicunt̉ etiā innaturales: quianaturalis ratio talem copulam damnat. quiautē naſcunt̉ d̓ matrimonio ſed celebrato diuortio quo ad thorū ꝑ religionē vel ordinisſacri ſuſceptōꝫ. ſicut accidit ſancto genebaldo: qui factꝰ ep̄us laudonenſis viſitans vxorēſuam neptē ſancti remigij factā ſct̄imonialēinſtigante diabolo ꝯgnouit eā. ⁊ ꝯcipiens peꝑit filium: quem vocauit latronē qui poſteaob ſanctitatē poſt mortē patris factus ē ibiep̄us. Utꝝ talis filiꝰ cenſendus ſit illegitimꝰſunt opi. Aliqui dicunt legitimū eē: quo atſpiritualia non quo ad ciuilia. Sed dicit pe.idē. ꝙ poteſt dici ꝙ ſit legitimꝰ ſimpliciter. qͣade legitimo matrimonio. Tales illegitimi cōmuniter ſunt maloꝝ moꝝ. vt dicit̉ ſapīe. iiij.et di. lvj. ſi gens angeloꝝ. ⁊ ab honoribꝰ ⁊ dignitatibꝰ ciuilibꝰ ⁊ eccleſiaſticis ac ordine repellunt̉. diſ. lvj. Ueꝝ (vt ait augꝰ) vndecūqꝫnaſcantur homines ſi ꝑentum vicia non ſequantur honeſti et ſalui erunt. Etlio. criſoſ.Ex meretrice natus et adultera. ſi ꝓpria autoritate decoretur ꝑentū ſuorum non dedecoret̉ obprobrijs. di. lvj. nunꝙͣ. ¶ Legitimatuseſt qͥ natꝰ illegitimꝰ ꝑ modum datū a lege fitlegitimꝰ de qͦ videndum infra. de oībꝰ his exceptis filijs diaboli qͥ .ſ. imitant̉ maliciā eiꝰ dici poteſt illud. Dij eſtis ꝑ gloriā ꝑticipatamet filij excelſi oēs ꝑ gratiā ꝯmunicatā a xp̄ovnico ⁊ dei primo filio noīato. vt ſit ipſe primogenitus in multis fratribꝰ .i. pͥncipalis etmaximꝰ dignitate¶ De legitimatōe illegitīoꝝ ¶ Ca. xxvij.E legitimatione illegitimorū. Nota ẜm pe. de pal. ī. iiij.di. xlj. q. iij. Primo de legitīatōe q̄fit ſeu īſtituta ē ꝑ ius ciuile. Sciēdū igr̄ ꝙ ꝙͣtū ad legitīatōꝫ iuris tres ſūt ꝯcluſiones.¶ Prima de legitimatione. §. j.iuris ciuilis ī ſex caſibꝰ ¶ Primꝰ modꝰ ſcd̓miura ciuilia eſt qn̄ pater filiū naturalē ex cōcubina ſuſceptū tradit curie ciuitatis ſue vl̓curie metropolitane. ⁊ fit official̓ in ea qd̓ fitꝑ honorem curie ¶ Secundꝰ ē qn̄ pater filiānaturaleꝫ iungit officiali curie ſue ciuitatisvel metropolitane ¶ Terciꝰ eſt quando filius

naturalis offert ſeipſū deficiente ꝓle legitīa.nam al̓s non liceret ſe offerre ꝙͣuis patri liceret offerre ip̄m ¶ Quartꝰ ē deficiēte ꝓle legitīa pat̓ cū ꝯcubina offert ꝓ eo legitimādop̄ces pͥncipi ⁊ pͥnceps eas admittat. Quintꝰeſt qn̄ pater in ſuo teſtamento ſolenniter facto eū vocat naturalē legitimū ¶ Sextus eſtſi pat̓ in inſtrumēto publico vel ꝓpria manuconfecto habente ſubſcriptōꝫ triū teſtiū ſidedignoꝝ dixerit eū filiū legitimū ⁊ hoc caſu ſiin hoc pater teſtimoniū ꝑhibuit vni ex filijsnaturalibꝰ ſufficit ad legitimatōm. Et de hishabent̉ exp̄ſſe iura ciuilia in varijs locis. Sꝫiſtud non tenet hodie ꝓpter duo. Primo quianon ſunt leges canonizate. In rebꝰ em̄ nō eccleſiaſticis nec ſpūalibꝰ ligāt leges imꝑatoꝝniſi ſint ꝑ papam reprobate al̓s non. quia leges non dedignantur ſacros canones imitari. ſed in eccleſiaſticis ⁊ ſpūalibꝰ non habentefficatiā niſi ſint ꝑ canones approbate: ꝙͣuisal̓s ſint ratōnabiles ⁊ honeſte. ſicut in rebuseccleſie non alienādis. De he̓ticis nulle legespalēt. niſi īꝙͣtū ſūt ꝑ canones aꝓpbate. etiāſinon eſſent ſpecialit̓ reprobate. un̄ cuꝫ cauſamatrimonialis ⁊ legittīatōis ſit eccleſiaſtica.nec īcident̓ etiā ꝑtineat ad iudiciū ſeculare.Ergo quicquid de legitimationē leges cauētnon valet: niſi inꝙͣtum eſt per papam approbatuꝫ. Nō ſūt aūt alicui illi ſex modi ꝑ canones aꝓpbati. īmo illi modi receſſer̄t ab aula:qꝛ nec ī curijs īꝑatoꝝ nec ciuitatū nec pͥncipū tenet. nā viſū ē. ꝙ ī ſpurijs de domo regisita volebat rex habere ſucceſſiōꝫ. ſicut ī alijs.ergo ꝓpter dedicatōem curie imꝑatoris nonreputat eos legitimatos.Secunda concluſio eſt. §. ij.de legitimatione ꝓpria iuris: q̄ ē ꝑ ingreſſū religionis: qͥ eos legitimat ꝙͣtū ad omnes ordines ⁊ nullaꝫ dignitatē ꝓprie dictā. vt ꝙ ſit p̄latꝰ ꝑ electōꝫ. de fi. p̄ſbi. c. j. Nam curā aīarūiure ordinario ſiue ꝑ electōꝫ ſiue ꝑ ꝯmiſſionēhabere n̄ poteſt. Et ꝙ aliq̄ dicūt ꝙ cū ſpurioreligioſo ep̄us diſpenſare poſſit ad curā ⁊ abbaciaꝫ nō legi. Sil̓it̓ ꝙ poſſit ex hoc ſuccede̓vel ordo ꝓ eo qui ſuccederet. ſi ipſe eſſet legitimus. C. de ſacroſanc. eccle. l. deo nobis. nō legi nec credo: quia hoc eſt ſtricti iuris. Un̄ ſieſt legitimatꝰ qͦ ad ordines. n̄ ꝓpter hoc qͦ adueceſſionē. Intelligit̉ aūt ingreſſus cū effectu .ſ. ꝑ ꝓfeſſionē tacitā vel expreſſam¶ Tertia ꝯcluſio eſt de §. iij.legitimatōe ꝯmuni iure canonico ⁊ ciuili. dn̄ē terciꝰ modꝰ vtriuſqꝫ iuris qn̄ ꝯcubinā ex qͣnati ſunt filij prius ducimꝰ in mr̄imoniū. ꝑſequens em̄ matrimonium filij prius ſuſcepti ex illa fiunt legitimi quo ad om̄ia. ſi tempore conceptionis poterat eſſe vxor legitima. ꝙͣuis al̓ meretrix communis ſiue mediate