Druckschrift 
3 (1478)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Titulus Primus

ẜm ph̓m. viij. ethicoꝝ. Uno modo ẜm carnisꝓpagatōeꝫ. ẜm quē modū vnus eſt ab alio. vtfiliꝰ a patre. vl̓ ambo a tertō. vt duo fratres.Alio modo ꝯiūctōeꝫ ordinatā a carnis propagatōe: que ꝯiūctō eſt carnis copulā. vel mr̄imoniū in quo eſt mutua obligatō coniugū ad carnalē copulā. ꝓpter qd̓ ibidē dicitph̓us. amicitia viri et vxoris ē naturalis. ideo ſicut ꝓpagatōeꝫ carnis cauſat̉ amicitia naturalis eſt ꝯſanguinitas. ita carnalē copulā vl̓ ꝯiūctōeꝫ ad hoc ordinatā. vteſt mr̄ioniū. cauſat̉ vincl̓m naturalis amicitie qd̓ vocat̉ affinitas. dum equaliter ſehabꝫ ad ꝯſāguineos vxoris ſue ſic̄ ad ſuos.eo vxor ē aliquo onū corpꝰ viro: ſedqꝛ non eſt ſimpl̓r vnū eo: ſed quaſi ab extrinſeco adiūcta. ideo qͥcūqꝫ attinet viro attinet vxori in eodē gradū: ſed qꝛ ab extrinſecoadiūcta. ideo attinet ei alio gene̓ attinentie.qꝛ ꝯſanguinei viri. ſūt affines eiꝰ vxoris. nonꝯſāguineoꝝ ip̄iꝰ vxoris. et ecōuerſo ꝯſāguinei vxoris ſūt affines ip̄iꝰ viri. aūt ꝯſāguineoꝝ viri: hinc eſt pater filiꝰ licite ꝯtrahunt mr̄e filia. duo fratres duabusſororibꝰ. Ul̓timo notandū de diſpēſationepape ꝓhibita circa hoc. Circa qd̓ dicit idemPe. in pͥmo gradū affinitatis aſcēdentiūdeſcēdentiū. ſicut ꝯſāguinitatis papa diſpēſare poteſt. qꝛ eſt ꝯtra ius diuinū naturale. qꝛ vxoribꝰ ꝑntū exhibemꝰ reuerentiam.ſicut ꝑntibꝰ noſtris. Itē ī linea trāſuerſaliin pͥmo gradu ꝓhibet̉ mr̄imoniū ꝯſāguinitatis affinitatis iure diuino. Unde nec papadiſpēſare poteſt. qꝛ etiā quodāmodo eſt ꝯtranaturā vt .ſ. qͦs ꝯtrahat germana ſua velvxore germani ſui eo mortuo. Unde etiā an̄legē mōſaÿcam multiplicato gene̓ humanoante diluuiū vel poſt credit̉ ſe abſtinuiſſe aſororibꝰ. ab vxoribꝰ fratrū. niſi ad ſuſcitandum ſemen fratris p̄mortui. ſicut tꝑe legisſicut ptꝫ in thamar et filijs iude. Nec obſtat vxoribꝰ abrahe iſaac quas vocauerūt ſorores. quia .ſ. fuerūt ꝯſanguinee vl̓ ꝯſobrineſicut loth. qui filiꝰ fuit fratris abra dictꝰeſt frater ip̄ius. Nec etiā poſſet diſpēſare papa in vxorē fratris mortui ſine liberis. qꝛ licet olim liceret. tn̄ diſpenſatiue licebat: quediſpēſatio fiebat iure diuino ab hoīe. naꝫiure diuino ꝯmūiter abſtinebatur ab vxorēfratris. ſicut a ſorore: ſed in caſu illo ꝑmittebatur. Unde ſicut papa poſſet diſpenſarein pluralitate vxorum. ꝙͣuis olim eſſet licitaquia licita erat ex dei diſpenſatōne ꝓhibitaiure ꝯmūi. ſic nec ī ꝓpoſito. Item nec ī ſcd̓ogradu tranſuerſalis ſuꝑioris. vt cum amitaet matertera. quia lege diuina ꝓhibituꝫ. hecPe. Ex hijs aduerte diligēter affinitasꝯtrahatur ita fornicatōeꝫ ſicut actū ꝯiugalem. ille qui ꝯgnouit aliquā mulierē for-

nicarie poteſt ꝯtrahere filia eiꝰ vl̓ germana eiꝰ. ſicut nec poſſet ꝯtrahere mr̄ioniū filia vxoris ſue ex alio viro: nec ſororeeiꝰ ea mortua. Et ẜm Pe. papa in hoc diſpēſare non poteſt: qui tn̄ caſus ſepe ꝑuenit adaudientiā ꝯfeſſoꝝ. reꝑit̉ tn̄ papa martinusquintꝰ diſpenſaſſe quodā qui ꝯtraxerat etꝯſumauerat mr̄imoniū quadā eiꝰ germana: quā ꝯgnouerat fornicarie magna tn̄difficultate. et quia res erat occulta: nec illeerat aptus ad religionē vel ad remota eūdū.vnde ſcandalū ex diuortō (ſi fct̄m fuiſſet) ſequendū erat. Prius ordinauit plures theologos canoniſtas ſuꝑ hac re habe̓ collatōeꝫ.vtꝝ ip̄e poſſet ī hoc diſpēſare: nec ꝯuenerūtin ꝯcluſioneꝫ: ſed aliqui dixerūt poterat.alij ꝯtrariū affirmauerūt. quia tenendū ēcertū dimittendū incertū. ẜm Augꝰ. de pe.diſti. vij. ſiquis. et inſtar ſacrilegij eſt diſputare de pt̄ate pͥncipis. precipue pape. xvij. q.iiij. §. ꝯmittit̉.. c. ſequēti. vbi dicit Nicolapapa. Nemī ē de ſedis apl̓ice iuditō iudicae̓.aut illiꝰ ſnīam retractare ꝑmiſſum. videlicet.ꝓpter romane eccl̓ie pͥmatum xp̄i munere inbeato petro collatum. vbi dicit glo. nemī .ſ.qui ſit īferior papa. ip̄emet papa vel ſucceſſor eiꝰ pt̄ ſnīaꝫ ſuā alteriꝰ pape p̄deceſſoris r̄tractare. vt. xxxv. q. ix. ſnīam. Exemplūptꝫ. qꝛ qd̓ prius determīatū fuerat eccleſiā.i. ꝯſanguinitatē affinitateꝫ durare uſqꝫ adſeptimū gradū vt notant Iſido. greg. alex.xxxv. q. v. ad ſedem. Gregꝰ. ix. retractauit etterminauit durare niſi uſqꝫ ad quartumgradum. extra de ꝯſang. affini. debet. Etſic hodie ſeruat̉ quātū ad contrahendū matrimoniū. ideo nulli ꝯſulendum eſt: ſed oīnoꝓhibendū ꝓcurare diſpē ſatōeꝫ etiam a papaꝯtrahendi tali. cuiꝰ .ſ. matrē vl̓ germanācarnaliter ꝯgnouit: ſed ſi poſt ꝯtractū ml̓tomagis ꝯſumatū tale mr̄imoniuꝫ obtinuitdiſpenſatōeꝫ remanēdi illa. dimittēdū eſtnegotiū iuditō dei: nec ꝯtēnandum. Capl̓m. xij. de īpotentia coeūdi.Vodecimū impedimētum eſt de īpotētia coeūdi. ē ẜmRaÿ. vitiū aīe vl̓ corꝑis vl̓ vtriuſqꝫ qͥs īpedit̉ alteri carnaliterꝯmiſceri. Ubi nota tres ſūt īpotētie ſpēs.ſ. natural̓. accibētal̓. maleficialis. Et qꝛ iſtamateria ē turpis ita ſepe ꝯtīgūt caſꝰ eiꝰ trūcabo: ip̄aꝫ pleniꝰ potes vide̓ ī ſūmis. Prima ergo impoten .§. j.tia .ſ. naturalis. eſt ī viro frigiditas ſemīs.pl̓ frigiditas ꝯplexionis. vel indiſpoſitōbri ī muliere artatō. ſi ꝑpetua ē talis īpotentia īpedit ꝯtrahendum et dirimit ꝯtractum.xxxiij. q. j. c. j. et. ij. extra eo. laudabilem. illatn̄ que eſt in ſene non impedit. xxvij. q. j. c. j.