Druckschrift 
3 (1478)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Titulus Primus

De impedimēto mr̄imonij qd̓ dicitur error perſone. Capitulum ſecundum.Elinquet homo patrēet matreꝫ et adherebit vxori ſueet erūt duo in carne vna Gen̄. ij.Que v̓ba referēs xp̄c phariſeis.vt hr̄ Math. xix. inſtituit mr̄imoniū vt eſſetſacramentū eccleſie quē ſtatuꝫ approbauit innuptijs ſe reꝑiens quas miracl̓o nobilitauitAr. ad hoc. xxx. diſ. hec ſcripſimꝰ. Et tria īſinuant̉ ī dictis v̓bis. Primū ē impeditiomr̄imonij reſecat̉ qꝛ rlīquet pr̄eꝫ matrē .ſ. vt nūqͣ ꝯtrahat talibꝰ. nullo em̄ tꝑemūdi licuit filiū matre vel filiā patreꝯtͣhere: ſꝫ ī pͥncipio ꝓpter paucitatē licuit viro ꝯtͣhere germana et in ꝓceſſu tꝑis le diuinā additi ſūt qͥdā gradꝰ legeꝫ canonicā alij gradus et alia īpedimēta qͦꝝ quedātm̄ impediūt. quedā etiā dirimunt. et de hijspͥmo aget̉. Scd̓m ē ꝯtractō eiꝰ īſinuaturqꝛ adherebit vxori ſue qd̓ fit cōtͣhendo ea.Et pͥmo qͥdē v̓ba de futuro ſpōſalia. Secūdo v̓ba de preſenti tūc adheret ꝯſenſu.Tertio cōpl̓am et tūc adheret corꝑe. Et dehijs ſubſequēter agit̉. Tertiū ē affectō eiꝰad quā ordinat̉ qꝛ erūt duo ī carne vna .i. adiſtd̓ opꝰ .ſ. ad ꝓcreādū ꝓlē ꝯn̄it̉ ē vna. quāetiā tenent̉ nutrire et moribꝰ īſtrue̓. qd̓ fieri pt̄ ſine mutua cohabitatōe. et de ip̄oꝝꝯiugatoꝝ cōuerſatōe agit̉ ſupͣ ī ẜmone p̄cedeti. Sciendū mr̄imoniū ī lege ciuili canonizata. xxvij. q. ij. §. j. ſic diffinit̉. Mr̄imoniū ē viri mulieriſqꝫ ꝯiūctio indiuiduam vite ꝯſuetudinē retinēs. dr̄ viri et ml̓ieris. addr̄am ꝯiūctōnis brutorum et zodomitarumvbi maſcl̓i ī maſcl̓os et femīe ī feminas turpitudinē oꝑant̉. dr̄ etiā viri mulieris ī ſingulari. qꝛ nulle vnꝙͣ licuit ml̓ieri habe̓ plures viros nec ī hoc vnꝙͣ diſpenſauerat deus.Nec vlli viro licuit pl̓es vxores habe̓ niſi exdei diſpēſatōe. extͣ diuor. gaudemꝰ. In diſpēſatum ē apud pl̓es pr̄es veteris teſtamētividelꝫ Abraaꝫ erga duas Iacob erga qͣtuoDauid erga plures et hoc ad dilatandū cul dei ſolūmō ẜuabat̉ in familia illoꝝ patrū alijs ad ÿdolatriā declinātibꝰ. Multiplicat̉ aūt cultꝰ dei ꝓlis carnalē ml̓tiplicatōꝫillorū tūc etiā ad deſignandū eccleſie miſteriū .ſ. xp̄c deberet ſibi deſpōſare eccleſiā nonſolū vnā vnitate fidei et dilectōis ſꝫ pluresreſpectu diuerſitatis locoꝝ et rituū vn̄ aſſūpti ſūt et ī qͥbus etiam ī fide ꝯuerſant̉. Namalij vocati ex iudaÿſmo. alij ex gentilitate.Et alios ritus habet eccleſia oriental̓. aliosoccidētalis. Et addit̉ in diffinitōe ꝯiunctio.Ubi nota mr̄imoniū ꝙͣtū ad ꝑfectōeꝫ eiuseſſēcialē efficit̉ ꝯiūctōꝫ animoꝝ .i. ꝯſenſuū verba exp̄ſſorū etiā abſqꝫ ꝯiūctōe corporū.

xxvij. q. ij. Sufficiat. Ip̄a tn̄ cōpl̓a carnalisaddit̉ ꝙͣtū ad ꝑfectōꝫ ſignificatōis qꝛ ſignificat ꝑfectaꝫ ꝯiunctōꝫ xp̄i eccleſia. et deitatis hūanitate īdiuiſibilē ſicut et mr̄imonium cōſumatū ē īſeꝑabile. Sed mr̄imoniū ratificatū v̓ba p̄ſenti et ꝯſumatū: ē ſeꝑabile. puta ingreſſū religionis ſignificatcōiūctōꝫ aīe fidelis deo dilectōꝫ tn̄ abeo ſepe mortale peccatū ſeꝑat̉ ī pn̄ti vita.In beata vero vita ꝯſumatū nūꝙͣ pt̄ ſeꝑari.Dicit etiā Pe. de pal̓. in. iiij. diſ. xxvj. coniūctio ē eſſētia mr̄imonij ē corꝑū cuꝫ illa ſequet̉. Nec fuit ī maria et ioſeph vbi fuitverū matrimoniū: nec ꝯſenſus p̄cedēs ille ſit efficiēs ſicut et cetera ſūt res et ſacramentū ī alijs ſacramētis ad quē ꝯſēſus diſponit ſint aqͣ et v̓ba ad caracterē baptiſmi.Addidit mgr̄ Sen̄. ad dictā diffinitōꝫ marital̓. qd̓ dr̄ ad dr̄am ꝯcubinatus etiaꝫ ſi duraret uſqꝫ ad mortē et fidē ſibi ẜuarēt: eſtmr̄imoniū ſꝫ fornicatio. Nec obſtat abraāet iacob et dauid dicunt̉ habuiſſe cōcubinaset tn̄ fornicarie ſed licite dicunt̉ eis vſosfuiſſe. femine ille aliqn̄ vxores dicunt̉ inſcriptura aliqn̄ ꝯcubine. Uxores qͥdeꝫ inqͣtūꝯgnoſcebant̉ vxorio affectu cōſenſu maritali ſeu ꝙͣtū ad debitū ꝯiugale. Cōcubine at̄dicunt̉ ꝙͣtū ad regimē domꝰ et gubernatōeꝫfamilie qꝛ erāt pͥncipales ī hoc ſed vna .ſ.pͥma alie vt obſecundātes ẜm Ni. lÿ. ſuperGen̄. Sequit̉ ī diffinitōe indiuiduā viteſuetudinē retinēs qd̓ intelligit̉ ẜm ꝓpoſitūdebitū. qꝛ debent eſſe illiꝰ ꝓpoſiti vt nūꝙͣ diuidant̉ ẜm Hoſti. vn̄ debꝫ dirūꝑe ꝯiugalispacis vnitatē. xxx. q. v. Femīe. ſicut imꝑatordr̄ Auguſtꝰ quo ad ꝓpoſitū. Certū ē qn̄qꝫ matrimoniū diuidi et pͥncipē ſꝑ augere īperiū vt ꝯſtantinꝰ de cuiꝰ donatōne eccl̓ie factaꝯſtat. ꝓpter hec ē dubiū vt dīc pe. de pal̓. in.iiij. Uite dr̄ qꝛ mors ſoluit oīa. mortuo enimviro ſoluta ē lege viri vt dīc apl̓us. jCorint.vij. ſed eo viuēte ſine eo p̄t̄ orare ita .ſ.ꝓpter hoc deneget debitū nec voue̓ pt̄. et ecōtra vir ſine vxore quo .ſ. ad caſtitateꝫ in quo ad imparia iudicant̉. vn̄ ſi ꝯiugatꝰ mortuus reſuſcitaret̉ vt lazarꝰ: erat vxor eius eſſet amplius vxor niſi iteruꝫ de nouotraheret. Et qꝛ quoddā mr̄imoniū ſpirituale eſt inter p̄latū eccleſiā ſuā qd̓ finit̉ morte: idē dicenduꝫ ē de hmōi. hec eſt ſi plebanus. prior vel ep̄us mortuꝰ reſuſcitat̉ oportet denuo eligat̉ in illius p̄lature ſedē. ẜmPe. de pal̓ in. iiij. Et idē dicit de religioſo ſuſcitato non ē obligatus religioni. Fuitaūt matrimoniū inſtitutum a deo. diſ. xxvj.Deinde. Et in ꝑadiſo terreſtri dicēte adā exinſtinctu ſpūs hoc os de oſſibꝰ meis ⁊cͣ Gen̄.ij. Et an̄ peccatū quidē ſolū ad multiplicatōꝫſed poſt peccatum ad vitatōeꝫ fornicationis