uitas .i. generatio exigit. ut id quod naſcit̉ ſit eiuſdē nature.aut generalis aūt ſpecialis. ut in creaturis de ꝗbus dic̄ ph̓sꝙ qui generantur ſūt homogenea uel homo. ydea .i. uniusgeneris uel unius ſpeciei. aut vnius nature ſingularis ⁊ ita ēin ꝓpoſito. quia filius eſt in patre unius nature ſingulariscum patre. ⁊ ideo dicimus eū non tantū homogeneū. vl̓ homoydeum. ſed etiam homouſion ⁊ hoc nomen arriani īpūgnabant ⁊ catholici recipiebant ⁊ receperūt in nicena ſinodo.hylarius in li. de ſinodis. ut ꝓbari poſſit homouſion. nonimprobemus. homouſion .i. ſimilis eſſentie. ⁊ nos quoqꝫ ⁊cͣpoteſt ſic conſtrui cum ipſo eodem filio .ſ. qui eſt in eo ⁊cͣ. i. ꝗeſt in eo ſb̓ſtantialiter. ipſo .ſ. filio. h. in nobis naturalit̓ ꝑmanente ꝓpter carnis ſue in ſacramento ꝯmunicatōeꝫ. nos quoqꝫ in eo in filio. ⁊ ſic etiam in patre naturaliter ineſſemus .ſ.ratōne carnis aſſumpte a filio patri ꝯſubſtātiali. ⁊ rōne cuiuſdam quaſi deificationis ⁊ tranſitionis in deum. ⁊ in hoc declarat quomodo ꝑ ip̄m mediatorem quo ad unitatem ꝑficimus ⁊ fit ꝑfecta unitas. ꝑmanente .i. per carnem eius a nob̓in ſacramento altaris ꝑceptam. hu. ¶ Quod autem in nob̓tertia pars hoc ꝓbat per ip̄am efficaciam ſacramentoꝝ noneſſe inter patrem ⁊ filiū vnitatem tantū uoluntatꝭ. ſed etiamnature. ⁊ pͥmo probat ip̄am efficaciaꝫ que eſt uniri deo ⁊ manendo in eo ⁊ viuendo ꝑ euꝫ. ⁊ h̓ naturaliier. Scd̓o ꝯcluditex hoc ueritatem catholicam tenendam que eſt de vnitate naturali filii ad patrem uſqꝫ ibi. ſi ergo. Tertō ex h̓ repellit prauitatem hereticam uſqꝫ ibi. hoc auteꝫ iccirco. ⁊ pͥmo dicit ꝙaūt in nobis naturaliter hec unitas fit noſtri .ſ. ad xp̄m. ipſeita teſtatus eſt dicens io. vi. qui edit ⁊cͣ. ex hoc declaratur ꝙdixit naturaliter. in me manet ⁊c̄. ex hoc determinat̉ ꝙ dixitde vnitate. ſed non uidetur ꝓpter h̓ ꝙ iſta vnitas naturaliteſit in nobis. Reſpondeo naturaliter dicitur eſſe aliquid ꝙ ēex principio naturali. ⁊ ſic non naturaliter. quia hanc unitatem non facit. ſed gratia ⁊ uirtus diuina. Alio mō ꝙ ex hisque raliter ⁊ ſb̓ſtantialiter ſūt in nobis. ⁊ ſic naturalit̓. quia p̄ꝑticipatōem ueri ⁊ naturalis corꝑis ſui. non .n. q. d. uere quiedit in eo manet ⁊ nō aliter. non enī in eo. i. ī xp̄o. erit homo⁊ ꝑ uite diuine participatōeꝫ. niſi in quo homine ipſe chriſtꝰfuerit v̓tute per carnis ſue in miſterio ꝯmunicatōeꝫ. ⁊ intellectus niſi in quo fuerit aut ꝓpter ueritatem ſacramenti ꝓ loco⁊ tempore. aut ꝑ fidem ſacramenti. qꝛ io. vi. niſi manducaueritis carnem ⁊cͣ. eius tn̄ in ſe ipſe filius aſſumptam habenscarnem incarnatōnis ſue miſterio. qui ſuā .i. xp̄i carnē aſſūpſerat in ſacramento. unde ſumptio ſacramentalis ꝑ quā xp̄sin nobis eſt. preſupponit nature uere aſſumptionem ex v̓gine per quam nos facti ſumus in ipſo. ſicut miſit me .i. īcarnari ꝯſtituit. ul̓. i. me hominem fecit hu. io. vi. uiuēs pater ex ſe⁊ ꝑ ſe. ſic ſupple ⁊ ego filius uiuo inqͣꝫtum deus ꝓpt̓ pr̄em.quia una eſt uita patris ⁊ filii. licet hoc habeat filius a patre.⁊ pater a nullo. ul̓ loquitur filius inquantū homo. ⁊ tūc dic.per patrem ẜm ꝙ ſū homo h. quia ſub. ita uiuo ꝓpt̓ pr̄em.cuius natura mihi uita eſt ⁊ in me tota ⁊ caro eſt unita deitati. ⁊ ideo qui manducauerit carneꝫ meā. quia ille vnitur mihi uiuit per me. ⁊ ita oſtenditur vnde habeat h̓ ſacramentumuirtutem viuificandi. quia ex unione ad chriſtum uiuentem.uel ad ſanguinem. ul̓ ad carnem unitam deitati pr̄is uiuentꝭexiſtentis in ꝑſona filii. quomodo ꝑ patrē ⁊cͣ. ſimilitudo ē adueritatem. nō tamē ad equalitatē. uiuet .i. dignus eſt uita eterna participatōe mee carnis h. manentē .ſ. xp̄m ꝑ carnem ſūptā in ſacr̄o. ea ꝯditōe .i. eo mō vl̓ .i. eo tenore. ⁊ n̄ eſt oīmodaydemptitas ul̓ ſilitudo ut dictū ē. ul̓. i. naͣli eꝗtate. nā ſimplexrelatio ē. alia enī eſt naͣlis unitas qͣ ſumus unū ī xp̄o. ⁊ alia qͣchriſtus eſt unum cum patre ẜm h. uiuimus. cum enī ꝯſorsdn̄s ieſus diuinitatis ⁊ humanitatꝭ ſi digne accipis corpusxp̄i ſiue eius carnem diuine ſb̓ſtantie nullo modo ꝑticipasalimēta. jͣ. e. ſicut la. ⁊ h. adepti .i. in ſacramēto ꝑticipātes. naturaliter .i. naturali unitate hu. ſpiritūſanctū .i. ẜm naturā diuinitatis. ẜm quam eſt unū cum patre io. vi. caro non prodeſtquicqͣꝫ ſpiritus eſt qui uiuificat. Et eſt bonum ar. ꝙ nos uiuimus per naturam carnis nō niſi exiſtentis in nobis ꝑ ſacͣmentum. que tamen caro nō uiuificat niſi ꝑ ſpiritum multoamplius cum ille uiuat per patrem. ſequitur ꝙ natura pr̄isexiſtat in eo. ¶ Item quarta pars. h̓ autem iccirco .i. ſuꝑiora dixi ꝓpter arrianos hereticos ꝯfundendos. qui ponuntinter patrē ⁊ filiū tantū vnitatem uoluntatis. ⁊ uolunt ꝓbareꝑ exemplū noſtre unitatis ad ip̄m ac ſi nō eſſet noſtre ad ipſum aliqua unitas naturalis quod falſum eſt. obſequio tm̄uoluntate religionis. obſequium pōt intelligi in factꝭ. ut ſuntbona opera religio in uotis. ⁊ ideo dicit uolūtate religionisuel obſequium ad ſeruitia maxime in oꝑibus pietatꝭ. religioad ſacrificia ⁊ ad ea que circa cultum dei. quia dicit aug. deciuitate dei. religio eſt diuinitati. uel ſi expreſſus dicendū diuinitatis debitus cultus exo. xii. hec eſt religio phaſe. ⁊ benedicit. unitis loquendo de religione. qꝛ religio dicta a religādo quia unit nos ⁊ quaſi ligat nos cum deo. aug. de uera religione. ei uni religantes aīas noſtras. vnde religio dicta creditur cū omni ſuꝑſtitione caremus ẜm tulium. dicit̉ a relegādo colligendo ⁊ retractando oīa que ad cultum dei ꝑtinentunde tulius li. de re publica. quia totos dies precabant̉ ut ſibi ſui liberi ſuperſtites eſſent. ſuꝑſticioſi ſunt appellati q̄ autēomnia que ad cultū deorum pertinent. retractarēt ⁊ tanqͣꝫ religarent. hi ſunt dicti religioſi. uoluntate. q. d. arriani dicūt ⁊perperam nos tantū uniri filio ⁊ econuerſo mediante patreper uoluntatis unitatem cum corporaliter ei uniamur ꝑ hocꝙ nobis uere euꝫ incorꝑamus. ⁊ inſeꝑabiliter quādo digniinuenimur ⁊ digni perſeueramus la. per honorem .i. dignitatem quā nobis contulit carnem ⁊ naturā nr̄am ſibi aſſumendo ⁊ inſeꝑabiliter uiuendo. Criſo. ſuꝑ io. carnē noſtrā circūinduit. ſꝑ eam habiturus. ⁊ trono dignam fecit eam regali.ut adoraretur ab omī ſuꝑiori militia. angelis ⁊ archangelisthronis ⁊ dn̄ationibus. ꝗs ſermo. que mens tm̄ honoremqui ingenuus factus eſt noſtrum repreſentare poterit. nullusunqͣꝫ ſecundum glo. honorem ideſt honorabile ſacramentūambroſius. Quid chriſto nobilius qui in conuiuio eccleſieadminiſtrat ⁊ adminiſtratur. iſtius conuiue ⁊ ꝯuiuantꝭ adueſcere de latere. ꝑmanentē in nob̓. carnalit̓ carnis .ſ. ſua cōicatōne in ſacr̄o. ul̓ carnaliter .i. ꝑ carnē eius ſacr̄o aſſumptā. nosin eo exiſtentes ꝓpt̓ honorem .ſ. p̄dictum exhibitū nob̓. corporaliter .i. inſeꝑabiliter unitis ſi digne ꝑſeuerimus. qꝛ caroaſſumpta nūqͣꝫ potuit a diuinitate ſeꝑari. Criſo. ſuꝑ io. ꝯſidera mecum horribilitatem miſterii. ſꝑ habitat h̓ tabernaculuꝫaſſumpte .ſ. carnis. io. i. habitauit enī in nob̓. .i. in nr̄a natura¶ in. i. gl. ibi. pr̄ vnū. adde. abbas ioachim de quo habet̉.exͣ de ſū. tri. c. ii. deceptus fuit in eo ꝙ dr̄ pr̄ filiuſ ⁊ ſpūſſcūs.vnū ſūt. nō itelligebat ip̄e de unitate nature .ſ. ꝙ eſſēt vnū ſb̓aſeu naͣ. ſed vnū ſil̓itudinarie ⁊ īproprie. ⁊ ꝓbabat ſatꝭ ſb̓tili rōne. qꝛ legit̉ xp̄m dixiſſe in euāgelio. volo pr̄ ut ip̄i .ſ. fidelesvnū ſint ī nob̓ ſic̄ ⁊ nos vnū ſumꝰ. dicebat ergo ioachim. xp̄srogat in euāgelio ꝓ fidelibus ꝙ ſint vnū cū pr̄e. ſꝫ ſi tu dicasꝙ ip̄e ē vnū cū pr̄e in ſb̓a. ergo ⁊ fideles ꝓ ꝗbus xp̄s orauitſūt vnū in ſb̓a. qd̓ ē falſū. at nos dēremꝰ credere. dicebat ioachim. ꝙ xp̄s obtinuerit qḋ petiit .ſ. ꝙ fideles eſſēt vnū ſic̄ ip̄eerat vnū cū pr̄e. ⁊ fideles n̄ pn̄t vnū eē vniōe ſb̓e. ergo xp̄s n̄ē vnū in ſb̓a cū pr̄e. qꝛ fideles nō pn̄t ſic eē vnū. ſꝫ huic obiectioni ⁊ errori ſic rn̄detur cū dr̄ in euāgelio. volo pr̄ ut ip̄i ſintvnū ī nob̓ ⁊cͣ. h̓ nomē vnū ſuppōit ꝓ vniōe volūtatꝭ ⁊ charitatis. ⁊ illd̓ nomē vnū qḋ ſeꝗt̉ poſtea in aucͣte ſic̄ ⁊ nos vnū ſumus. ſuppōit ꝓ vniōe ſb̓e. ē ergo rectꝰ intellectꝰ tal̓. volo pr̄ vtip̄i ſint unū ī nob̓. vnū dico uniōe charitatꝭ. ſic̄ ⁊ nos uniōeſb̓e unū ſumꝰ. ⁊ iſte ītellectꝰ ꝓbat̉ ꝑ aucͣteꝫ q̄ ponit̉ ꝓpe fineꝫp̄dic. decre. ibi. eſtote ꝑfcī ſic̄ ⁊ pr̄ ueſter celeitꝭ ꝑſcūs eſt. qꝛ ſih̓ aduerbiū ſic̄ ītelligit̉ d̓ oīmoda ſil̓itudīe. ꝙ ita hoīes ſit ꝑſcīſic̄ ⁊ pr̄ celeſtis ē ꝑfectꝰ h̓ ē impoſſibile ꝑ ſe. ergo intelligit̉ ſic