ut faciūt philoſophi ⁊ carnales qui ſcripturas nō recipiūt. ⁊qui in exiſtentibus .i. in rebus materialibus firmati ſūt. ut dicit dionyſius ī li. d̓ miſtica theologia. i. c. nihil. ſuꝑ exiſtentiāeſſe opinātes. ſed que differentia eſt inter ſenſū humanum ⁊huius ſeculi. de quo. i. ad cor̄. ii. nos aūt nō ſenſum huiꝰ mūdi habemus. Rn̄deo ẜm aug. de doctrina xp̄iana. quedamdoctrina eſt de his q̄ homīes īſtituerunt. ut de ciuilibus ⁊ d̓ſtatutꝭ pure hominū. ⁊ h̓ pōt dici ſpectare ad ſenſū humanuꝫq̄dam eſt de his que homīes aduerterunt. ⁊ hoc aūt ī ſeip̄isaut in rebus mundanis. ⁊ hoc ad ſenſum huius ſeculi iuxtatres modos ph̓ie .ſ. nālem mathematicū ⁊ diuinum. ¶ pre.noſtra ſcīa habet qd̓ ſit per actū humane rōnis. ⁊ ex h̓ dicit̉ſenſus humanus. ⁊ ꝙ ſit cauſata a rebꝰ. ⁊ ex hoc dicit̉ ſenſushuius ſeculi. h̓ aūt ꝯͣ philoſophos dixit ꝗ nō recipiūt verbaſcripture. de ꝗbus dicit dionyſius de diuinis noībus. i. c. ſiquis eſt ꝗ totaliter exiſtit eloquiis lōge eſt a nr̄a philoſophiaꝯſequēter repellit hereticos ꝗ ꝑuertenda verba ſcripture extorquēt falſū intellectū ex ip̄is. aug. ſuꝑ gen̄. ad lr̄aꝫ. neqꝫ .n.oēs heretici ſcripruras catholicas legūt. nec ob aliud ſūt heretici niſi ꝙ ea nō recte intelligentes ſuas falſas opinionesꝯͣ eaꝝ ueritatem ꝑtinaciter aſſerūt. ⁊ h̓ eſt ꝙ dicit neqꝫ. ꝑ uiolentiam ſb̓. quā quidā faciūt qd̓ nō ē faciendū. ut. xxxvii. di.relatū io. de fan. neqꝫ ordo ꝑuerſitas aliene atqꝫ īpie intelligētie extorquēda eſt ſanitati dictoꝝ celeſtiū ꝑ uiolentiā atqꝫ imprudentē p̄dicatōeꝫ. dic neqꝫ ꝓ non. ꝑ uiolentiā quantū adhereticos uerba ſcripture uiolantes. ⁊ ex eis falſū intellectumextorquētes. ⁊ in hoc uident̉ ſibi prudentes. ut qd̓ dixit xp̄shoc ē corpus meū .i. ſignat ⁊ hētur in fi. yſa. i. de trini. optimlector eſt ꝗ doctoꝝ intelligentiā expectet ex dictis potius qͣꝫimponat. neqꝫ cogat id uideri dictis ꝯtineri qd̓ ante lectōeꝫp̄ſumpſerit intelligendū. atqꝫ īprudentem p̄dicationem. hocdicit inquantū ip̄os errores nō tm̄ ꝯcipiūt violentādo verbaſcripture. ſed etiam alijs p̄dicando. ul̓ dicit. ꝑ violentiā. quātum ad eos ꝗ ex verbis ſcripture conant̉ falſū intellectū elicere. imprudentie .i. īcircūſpectā ⁊ īprouidā. qꝛ cauſas dicendinon ꝯſiderāt ⁊ uolunt eſſe legis diuine doctores. ignorātesaut que loquunt̉ aut de ꝗbus affirmant .i. thi. i. dictoꝝ celeſtium ſanitati ſenſus ē. nō eſt ex verbis ſcripture q̄ ſūt celeſtia.⁊ ſunt ſana in ſe eliciendus ꝑuerſus intellectus ꝑ quandā extorſionem .i. prauam ⁊ uiolentiam interp̄tatōeꝫ. verbi gratiaſicut ex eo qd̓ dictū eſt nō occides. dogmatizare etiā in maleficos vindictam nullā exercendam. ⁊ ex eo q d̓ dictum ē. nōiurare. oīno iuramentū eſſe ꝓhibitū ⁊ ſic de alijs. ⁊ v̓ba ſcpͥture dicunt̉ celeſtia. qꝛ celitus data ſunt nob̓ ⁊ qꝛ ꝯtinent res diuinas ⁊ celeſtes. ⁊ quia ducūt ad celuꝫ .i. qꝛ uerba uite eterneſūt io. vi. ⁊ dicunt̉ ſana ꝑ ꝯtinentiam. qꝛ nō eſt in eis prauumꝗd ꝓuer. viii. ꝑ efficatiam. qꝛ inducunt aīe ſanitatem. ſap̄. xviſermo tuus qui ſanat oīa. ⁊ ꝑ exigentiam. quia ſane debentintelligi ⁊ pie legi. ⁊ intelligentia ꝑuerſa in ſcripturis dicituraliena inqͣꝫtū eſt ꝯͣ mentem ſcripture. ⁊ dicit̉ impia quantū ēꝯͣ ſinceritatem ⁊ ueritatē fidei. ⁊ praua intelligētia nō niſi abuſiue dicit̉ intelligi. ⁊ dicitur in libro de ſpū ⁊ aīa. intellectus ēreꝝ uere exiſtentium ꝑceptio intelligētia de reꝝ pͥncipiis. pura certaqꝫ ꝯgnitio aug. d̓ libero arbitrio. intelligere ꝗd ē niſiip̄a luce mentꝭ illuſtrius ⁊ perfectius viuere. de naturali enimh̓ tangit modum ꝓcedendi ⁊ declarādi qui habēdus ē. qꝛex aucͣte diuina ⁊ ex his que ab ip̄a didicerimus ſic̄ ſol nonpōt uideri niſi ꝑ lumē ſolis. ita ueritas de deo ul̓ de chriſtonō niſi per xp̄i doctrinam. hylarius etiā. x. de trini. ut ſol itauidēdus eſt ut poſſit uideri celituſqꝫ excipiendus lumīe quātus admittit̉. ita rō celeſtis intantū intelligēda eſt inqͣꝫtū ſe ꝑmittit intelligi. ne ſic cōtempte indulgentie moderatōe nō ſil̓admittamus indulta. ⁊ cauendus ē hinc in̄ aſpectus. primofantaſticus quod eſt qͣꝫtum ad illos ꝗ infidelitate obtenebrātur qui nō lumē uident ſolis niſi in fantaſmate. ſic̄ apud dormientes ul̓ inſanientes. eccl̓. xxxiiii. quaſi fantaſias cor tuumpatitur niſi ad altiſſimo miſſa fuerit uiſitatio. aug. de uera religione. ſi unus eſt ſol falſus eſt quē cogitans fingo. Scd̓otemerarius quantū ad illos ꝗ curioſitate conant̉ ad id qd̓ n̄poſſūt. ꝓuer. xxv. ꝑſcrutator maieſtatꝭ opprimetur a gl̓a. Tertio obliquus quantū ad illos ꝗ carnalitate efficiūt̉ ⁊ quaſi d̓figuntur tm̄ in vmbra ut qꝛ in ſermonibus diuinis ponūt ⁊ſenſus carnalitate ſeruientes. yſa. i. vinū tuū mixtū eſt cū aqͣ.ſtulte contra rōnem. impie ꝯͣ fidem ſiue ꝯͣ ſcripturaꝫ. aug. iiii.de trini. contra rōnem nemo ſobrius. ꝯͣ ſcripturā nemo xp̄ianus. contra eccl̓iam nemo pacificus ſenſerit. ip̄e enī ait v̓. io.vi. c. ⁊ hoc inducit diuinum teſtimonium ad aſtruendū ꝓpoſitū. ⁊ pͥmo ad aſtruendū vnam ꝑtem ꝓpoſiti. pͥmo ꝙ ip̄e vere ſit in nobis ꝑ ueritatem carnis ſue. ſcd̓o ad aliam .i. ꝙ noſuero in ip̄o ꝑ ſacr̄m ꝯmunicate. carnis ibi. ꝙ aūt. quantū adpͥmum dicit. ip̄e ꝗ .ſ. eſt ueritas uerbū ⁊ ſapientia ⁊ uirtus ⁊cͣ.caro mea intelligitur aſſumpta ex homībus. vere eſt eſca exhibita in ſacr̄o. ⁊ notatur ueritas nature. ueritas ſacramenti.ueritas refectōnis. hilar̄. ueritas ex virtute nature eſt ⁊ niſi vere reficeret non eſſet uere eſca. ⁊ ideo ſeꝗtur ꝗ edit ⁊cͣ. ⁊ ego īeo .ſ. ꝑ unitatem nature. ⁊ ſic facit ad ꝓpoſitū hilarii. ẜm cuiꝰꝓpoſitum h̓ nō intelligitur niſi de ꝓpria carne ⁊ ſanguīe xp̄iper que nos ⁊ ip̄e ſumus vniti ẜm h. de ueritate v̓. carnis qm̄uere ſit eſca. nō ē relictus ambigendi .i. dubitādi. locus .i. rōnabilis cā. q. d. ꝑ uerba predicta tollit̉ omīs cauſa rōnabilisdubitatōis. de ueritate carnis ⁊ ſanguinis. vnde hoc dic̄ adꝯmendatōeꝫ predicti teſtimonii. nūc enī .i. poſt uerba p̄dicta⁊ ip̄ius domini ꝓfeſſione. quia .ſ. h̓. fidei dixit ⁊ ꝓteſtatus ēfide nr̄a. qꝛ ita credimus. ⁊ pōt intelligi. ita credimus nos fideles. uel ita credimus nos etiā ⁊ nos arriani ꝯueniabantenī arriani nobiſcū in fide huius ſacr̄i. ⁊ habebant ordīes eccleſiaſticos ſicut nos. unde dicit aug. de religione uera ꝙ habent eadē ſacr̄a nobiſcum. non tm̄ noīe ſꝫ ſuꝑſtitōe. ⁊ eſt ar.ꝙ ſi hereticus hꝫ ordinem ꝯſecrat licet ad ꝑniciem. uere caro⁊ uere ſanguis eſt h̓ contra manicheos ꝗ dixerūt non ueraꝫſed fantaſticam ⁊ hoc. accepta quantum ad carnē. hauſta qͣꝫtum ad ſanguinem ul̓. accepta doctrinaliter a xp̄o ſacramentum inſtituēte .i. cor̄. xi. tradidi nob̓ quod ⁊ accepi h̓. hauſtaſacramentaliter d̓ altari ⁊ de manu ſacerdotꝭ. efficiūt ut ⁊ nosin xp̄o ⁊ xp̄us in nobis ſit explanatō eius eſt quod dixit ꝗedidit ⁊cͣ. ⁊ ſunt anime noſtre mutue vnitatis ſpūalis ⁊ xp̄i.quia facit ut ſimus corpus eius miſticū. que eſt etiam vnitasnaturalis. quia per ueram ⁊ naturalem carnem aſſumptaꝫ ⁊cōicatam. eſt ergo v̓. in nobis etiā naturali unitate poſtqͣꝫ poſuit uerba auctoritatis etiam ꝯmendationē ⁊ ſenſum. ꝯcluditꝓpoſitum ꝙ xp̄s eſt in nobis per carnem aſſumptam ⁊ māducatam. quia dixit. qui manducat ⁊cͣ. ſed nōne econuerſooſtendit per predicta nos eſſe in eo. Reſpondeo nō ita ē h̓euidens ex eo ꝙ dictum eſt ꝗ edit ⁊cͣ. quia cibus eſus efficit̉in eo ꝙ cibatur magis qͣꝫ econuerſo. ⁊ ideo ſpūaliter intēditdeclarare cū quo ſubdit ꝙ autem in eo. i. in xp̄o. vnū .ſ. cumipſo ut membra eius ⁊ corpus eius in nob̓ etiā naturali vnitate. per carneꝫ a ſe aſſumptā in utero uirginis h. ꝑ ſacr̄m cōmunicate. carnis .i. per carnem eius ⁊ ſanguinē in ſacramento ſumptam h. uel. i. per naturam carnis ſacramētaliter a nobis ſumpte. ip̄e teſtatur dicens io. xvii. vos aūt uidebitis meq. d. nondum ⁊ loquitur de tꝑe poſt reſurrectionem ⁊ poſtaſcenſionem ſuam. quia ergo uiuo communicatōe uite paterne. que eſt uita eterna. ⁊ eſt uita ſine defectione. nam uita brutarum beſtiaꝝ ſine obumbratione. non ſicut uita rōnalis hominum. que uita obumbrat̉ per ꝯtinuuꝫ ⁊ corpus ſine reflexione nō ſic̄ uita intellectualis angeloꝝ. quia angelus non eſtip̄a ſua uita. ⁊ vos uiuatis participatōe uite mee per carnemſ. meam exiſtentem in uobis ſacramentaliter uobis prius exiſtentibus in me naturaliter per carnem ueſtram a me aſſūptam. ⁊ ideo ſequit̉. qm̄ ego in patre meo per unitatem ſb̓e ⁊ex hoc viuetꝭ eſſencialiter. ⁊ uos in me ꝑ aſſumptōem carnis