¶ In dedicatione eccleſie ſermo beati bernardi primusAſtiuitas hodierna fratres tantonobis debet eſſedeuotior: quantofamiliarior ē. Nāceteras quidem ſolempnitates cū eccleſijs alijs hobemus cōmunes. hec vero ſit nobiseſt propria: vt neceſſe ſit vel a nobio eā vel a nemine celebrari. Noſtra eſt quia de eccleſia noſtra: megis autem noſtra quic de nobiſipſisMiramini forſitan et erubeſcitis celebrare feſta de vobis. ſed nolite fieri ſicut equo ⁊ mulus? quibus noneſt intellectus. Quid etum lapidesiſti poterunt ſanctitatis habere. vteorum ſolempniā celebremus? Hobēt vtiqꝫ ſanctitatē: ſed ꝓpt̓ corꝑapeſtra. An vero fratres corpora veſtra ſanctā eſſe quis dubitet. quē tēplum ſpiritus ſancti ſunt. vt ſciat vnuſquiſqꝫ vas ſuū poſſidere in ſanctificationē? Itaqꝫ ſaincte anime ſuntpropter inhobitantē ſpiritum dei invobis. ſancta ſunt corpora ꝓpter animas; ſancta eſt eciā ꝓpter corꝑadomus. Adhuc certe corruptibili tenebatur in carne ⁊ corpore acci? inquo I graue crimē adulterij admiſit illius aīa que dicebat. Cuſtodiaīam meā qm̄ ſāctus ſū. Mirabilisplane deus in ſcīs ſuis: non mō inceleſtibꝰ ſed eciā in terrenis Utrobiqꝫ ſanctos habet. et in vtriſqꝫ mirabilis eſt; illos quidē beatificās. iſtosſcīficās An exꝑimētū queritis eiꝰ dequa loquimur ſanctitatis: ⁊ ſcōꝝvobis iſtoꝝ muirabilio deſideratꝭ oſtendi? Multi certe ex vob̓ a peccatꝭet dicijs in quibus computrueranttanꝙͣ ī ſtercore ſuo exiere viriliter.et cotidie impugnantibꝰ eis potenter teſiſtūt: et iuxta apoſtolū qui deſanctis vtiqꝫ loquēs. cōualuerūt inquit de īfirmitate: fortes facti ſuntin bello. Quid mmirabilius quādo isqui pͥus vix ꝑ triduū potecat abſtinere a comeſſatioībꝰ ⁊ ebrictatibꝰci cubilibus et īpudicitijs. ceteri ſꝫ ſimilibꝰ ⁊ diſſmulibꝰ vicijs. nūc abeis continet multis amus. tota vtiqꝫ vita ſua? Quid moiꝰ miraculumquādo bot iuuenes tot adoleſcētestot nobiles. vniu̓ſi quoqꝫ quos hitvideo ⁊ velut in carcere aꝑto tenentur ſine vinculis. ſolo dei timore cōfixi. ꝙ in tāta perſeuerat offlictiōepenitentie. vltra virtutē humanāſupra naturā/ vltra cōſuetudinem?Ipſi credo videtis ꝙͣto iā poſſemusīuerure miracula. ſi ꝑſcrutari liceretſingillatim ſingulorū exitū de egyptor et deſerti piā id eſt abrenūciationem ſeculi introitū monaſterij. inmonoſterio cōuerſationē. Euid vero iſta ſunt. niſi manifeſia īhabitātis ī vobis ſpūs ſancti argumēta?Nā habitare ī corꝑe aīum/ probātvitales motꝰ corꝑis: hubitae̓ ī aīaſpiritū/ ꝓbat vita ſpūalis. Illud exviſu ⁊ auditu dinoſcit̉; iſtud ex caritate ⁊ huīlitate ceteriſꝫ ꝟtutibꝰ 1Br̄a igit̉ ē frēs lim̄i vr̄o ē hodierna feſtitas: vos tedicati eſtꝭ dn̄o:vos elegit et oſſūpſit in ꝓpͥos Tibiinquit propheta derelicius eſt pauper: orphans tu eris adilitor. Ꝙ