plena ſunt: ſed dolore. Non plorohumbertū. neqꝫ enī ille plorāduseſt qui vocatꝰ eſt ad mēſam diuitꝭ?ſed ſuꝑ me ⁊ ſuꝑ vos ploro. ſuꝑ domum iſtam. ſuꝑ ceteros fratres noſtros: qui ōnes ab cihorē cōſiliū expectabant. Sed ⁊ ſalucitor crucemſuam tanꝙͣ latro laqueū ſuum portans. cū mulieres quē eū a galileaſecute fuerāt. ſuꝑ ſe lamētātes reſpiceret: cōuerſus ad eas ait filie ihetuſalē nolite flere ſr me ſꝫ ſuꝑ voſipſas flete ⁊ ſuꝑ filios veſtros Etenīea que de me ſūt fine hobēt. Quevidetꝭ michi p̄parari tēporalia ſūt:que nō videtis eterna. Sitēporolia ſunt/ trāſitoriā ſūt: ſi trāſitoria ſūtet mortalis ſunt: et tranſeundi velmoriendi argumentū hoc ſolū eſt.quia videri poſſūt. Sꝑalis fuerūtquē in hūberti morte cōſpeximꝰ: ſꝫiam obtinet gaudiū ⁊ leticiā in ꝑpetuas eternitates. Non eſt ergo lugendꝰ nob̓ cui nec luctꝰ nec dolor ē:ſꝫ nec ꝓ nobis quibꝰ ille ſublatꝰ eſtmurmurādū: mogꝭ agamꝰ grās:ꝙ tam diu cōceſſꝰ eſt nobis ¶ Siquidē vt ego arbitror deteniū iamdecurſū eſt ꝙ nō vixit niſi nob̓ et ꝓnobis. atqꝫ hic timor meꝰ ne ideotraſlatus ſit: qꝛ nō eramꝰ iā dignicōſortio illiꝰ Quis ſcit tamē ſi ꝓpterea ſublatꝰ ſit. vt nos īterceſſioībꝰſuis ꝓtegat apud pr̄em; Vtinamita ſit. Si emī tāte caritatꝭ erat cūeſſet nobiſcū. vt oīa q̄ ad corporecneceſſitatē ſpectāt libētis michi ꝙͣ ſibi crederetª ꝙͣtomogꝭ nūc cū illi ſūme caritati q̄ deꝰ eſt iheret. moiorēbꝫ ī me grām ⁊ cai̓tatē? Sꝫ forſitōhainunc de me ⁊ de tōuerſatione intogenouit plenuus veritatem nec cōpatitur vt ſolebat: ſꝫ vt vereor īdignatur. Ꝙ ſi etiā ꝓpter pcc̄a noſtra obſtulit eū deꝰ⁊ytinā idēipſe obtineatvt nob̓ hͦ ipſū miſericordit̓ relaxet̉:ne penā ſuꝑ pena ſuſtinecꝰ ¶ Dcreli quo frēs dico vobis? ſi ſeq̄remini veſtigia es/ nō tam facile ī vaniocogitationibꝰ ⁊ ocioſis ſermonibꝰ.in iocis et ſcurrilitatibꝰ laberemini:quia in hijs multū ꝑditis ⁊ de vitaveſtra et de tēpore veſtro. Bolat irreuocabile tēpꝰ: ⁊ dū creditis cauere vos penā iſtā minimā: incurritisapliorem. Illud enim ſcitote: quiapoſt hāc vitā in purgalibꝰ locis centuplicit̓ que fuerūt hic neglecta reddentur: vſꝫ ad nouiſſimū quadrantem. Scio ergo qꝛ durū eſt hominidiſſoluto app̄hendere diſciplinā: verboſo ſilentiū pati⁊ vagari ſolibo/ ſtabilem ꝑmonere: ſꝫ durius et multodurius erit futuras illas moleſtiastolerae̓. Et homo iſte qui hic ſepultus eſt. multa ī principio ſicut ipſerognoui huiuſmodi tēptamenta ſutinuit ſe: ſed cum multo luctaminenugnauit ⁊ vicit. Et ſicut tunc cidurum erat pugnā in temptationibꝰ ſuſtinere. ſic ei modo duriꝰ eſſetad illas īeptios reuolare: qꝛ bonacōſuetudo venerat ī naturā. Exercete vos ī doctrina iſta: et attēdite formam illā quā audiſtis ī eo ⁊ vidiſtis: vt ad eū perueniatis ad quemipſe peruenit: qui eſt benedicius inſecula. Amen
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten