Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Einzelbild herunterladen
 

vocem apoſtoli ab animali parte ideſt a bonis corporis incipiamꝰ: vtnō ſit prius qd̓ ſpiritale ē. ſꝫ quodanimale Sūt autem oīa bona corporis. et q̄ ei ſolūmodo debeamꝰ ſatutas Nichil aut ei vltra dandumeſt vel q̄rendū ſꝫ hoc termino ligandum et frenandū eſt: cū fructꝰ eiusnullꝰ ſit. I moro ſit finis illiꝰ Sedhic fouea eſt: que nolo vos lateat.Inſidicitur enī voluptas ſanitati?et tā ſubtili malignitate ꝑſeqͥtur:vt vix eā quis vel poſſit cauere velnoueīt. Ꝙ ſi voluptati ſeruitur nōſanitati. hoc iā de natura nō eſt. ſedſub natura: q̄ morti manꝰ dat. cuminegiſtrā conſtituit voluptatē Indeeſt ꝙ multi ad tā rebelles impetusdeſcenderūt. vel vt dica veriꝰ ceciderunt vt voluptatē p̄ferat ſonitati?et illiſipſis ſepiſſime volūtētur. q̄ ſciuntur difficiles ⁊ acutiſſimas ſubſequi paſſiones Sicut āt corporis natura eſt ſanitas. ita cordis nōtura ē puritas: qꝛ turbato oculo nōvidebitur deus; et eor humanū adhoc factū eſt vt ſuū videāt creatorēSi vero ſanitati corꝑis ſollicita eſtꝓuidēda cuſtodia. puritati cordistāto ſollicitior eſt īpendēda: ꝙͣto ꝑsiſta dignior illa eſſe cōiuncit̉. Hicen ſimpliciter accipimꝰ puritatē: vtvidelicet oīa q̄ agimꝰ pure ⁊ humiliter cōfiteamur dn̄o ī or̄one. hoī īcōfeſſiōe: ⁊ dicam) Sixi cōfileboraduerſū me iniuſticiā mea dn̄o: ettu remu̓ſiſti īpiētatē peccati meiEt qꝛ ſociale aīal ſumꝰ. ex hijs q̄in nob̓ ſūt. ad ea que circa nos ſūttranſeomꝰ: vt ſi fieri poteſt qd̓ exIxin ſenobis eſt; pacē habeaimꝰ cū ōnibushominibꝰ Hec eī eſt lex naturalisſociētatꝭ. vt oīa quēcūqꝫ nobis fieri nolumꝰ. alijs ne faciamꝰ; et quenobis fieri volumꝰ. alijs īpendereſtudeamꝰ Sicut ergo debemꝰ ſani̓tatem corꝑi/ puritatē cordi. ſic ⁊ frotri pacem Iam hinc tranſcundūeſt ad ſanctorū animas; que de huius mortalitatꝭ carce re ad celorumgaudis volauerunt. Hijs profectodebemus imitationē: quia ſinulesnobis fuere paſſibiles; ⁊ notas nōbis fecerunt vics vite. quos tō infatigabiliter ꝙ interminabiliter tenuerunt. Sed I illis qui nō in tanta ſcctitate ſeu ꝑacta penitētio exierūt. cōpaſſionē debemꝰ et orotiōeꝫ.vt piis pater auferat ſcoriā torumet in bn̄ficia flagella cōmutet: et ſictandem recōſignet ad becte gaudiciciuitatis. Sicūt ergo ſāctis animabus imitationē. ſic minꝰ ſāctis compaſſionem debemꝰ: illinc exemplūhinc gemitū haurientes A ſanctis vero angelis anxilium q̄rendūeſt. et occultis ſuſpirijs et frequētiolacrimarū: vt illi ſuꝑemiuēti maieſtati p̄ces nrās offerat. referāt grāmqꝛ aminiſtratorij ſpūs ſūt miſſi ꝓpter nos / vt hereditatē capianiꝰ ſalutis Ab illo aūt rerū oīm dn̄o pietas q̄rēda ē: vt ille cuiꝰ notura bonitas. cui ꝓpriū ē miſereri ſꝑ et ꝑcere/ nō reſpiciat multitudinē imquitatatum noſtrarum. ſed ſecudum multitudinem miſerationum ſuarummiſereatur noſtri. Ipſi enim nos etamorem debemus et ſubiectionem;cum omni reuerentis et humilitate