forſitan ſed non pura: niſi forte meliores nos eſſe credimꝰ ꝙͣ pr̄es noſtros. qui non munꝰ veraciter ꝙͣ huīliter qiebant Oēs iuſticie nr̄e tanꝙͣpanꝰ menſtruate. Qūo erum puraiuſticia. vbi adhuc nō p̄t culpa deeſſe? Recta ꝓinde inter videri p̄t iuſticia hoīm. ſi tamē peco nō conſentiant; vt nō regnet ī mortali eoꝝ corpore. Nā pͥmi quidē hoīs in inicionō modo recte. ſꝫ et pura fuit/ ꝙͣdiudatū eſt nec ſentire pcc̄m̄. Gcterū etip̄a quoniā firma non fuit/ ⁊ puritatem faale ꝑdidit; et ne ipſa quoqꝫretinuit rectitudinē ſua. Sone apudagelos iuſticia: recta pura et firmaeſt. ſublimis quidē ſed adhuc lōgeinferior ꝙͣ diuina: non enī innata ēis eſt. ſed collata a deo: vt naturaipſa ꝙ ex ſe eſt. non modo iuſticie ſꝫ⁊ iniuſticie capax inuenictur Frūqͥdnō iſta eſt prauitas quedam quā inangelis ſuis vera illa iuſticia legit̉inueniſſe. Nō enim iuſtificabiturin cōſpcū tuo oīs viuēs ait is qͥ deiiuſticiam minime ignorabat. Necait omnis hō. ſꝫ omnis viuēs: forte vt ne ipſos angelicos eum noueris ſpūs excepiſſe Viuut eium ⁊ ipſi tanto verius: quanto propius aſtant ei/ apud quem eſt fons vitenichilonuiꝰ eciam iuſti ſunt. ſed exeo. non coram eo: munere eiꝰ. nōin eiꝰ compacationē. Ipſe enim ſibiiuſticia eſt. cuiꝰ volūtos non tam ēqua ꝙͣ ipſa eqͥtas: ⁊ vtraqꝫ non qliud ꝙ ipſa ſubſtantio eſt Illa ergoiuſticia veriſſime ſicut mons e: q̄ recta eſt. pura eſt. firma eſt: et vt itoidixerim eciam ſubſtantia eſt. Quoxri ſſta in hoc capite altitudo latet: quāta gl̓e c. quātaqꝫ ſublimitas ī hoctā vmbroſo et contenſo monte repoſita? ¶ ¶ Quibꝰ tn̄ putamꝰ alishoc caput ſeraphin velāt. vt nullaſua ſubtilitate nature: nullo rōnisꝑſpicacitate. nequā oculꝰ queat ī illam irtūꝑe veri lumīs claritatem?Duabꝰ ni fallor alis ſue videlicetipōꝝ glorie ⁊ felicitatis Ineffabiliter ſiquidē delcāntur in amiratiōe ꝯtemplatiōis illiꝰ: nec minꝰ gl̓enturin ip̄iꝰ veneratiōe. Iniquꝰ ille amirationē qͥdē: ſꝫ nō venerationē hn̄s.quia ſubdi noluit per veneratione.figi non valuit ꝑ ommnitationē Deniqꝫ ammicationē ipſam in emulationē conuertit. nec venerari dignatus eſt: ſꝫ conatus imitari. Ꝙͣ melius ſeraphui ſua ipā āmiratiōe felices. veneratiōe eciā veneratiōi fiūtverā in ip̄o habētes gl̓um. cui ſeruie̓regnare e; et apud quē omīs qui ſehuiliat exaltabitur ¶ Et nūc audi quemadmodū hijs duobꝰ alisip̄m qd̓ diximꝰ caput dnī. ne īiquꝰille īſpiciat velare ſcraphin videat̉.Quociens enī ſurſū diriget aciē. inangelicā ſtatī felicitatē ⁊ gloriā melignꝰ offēdit; et offēdit oculum peſſimꝰ humor. liuor ꝓpriꝰ: vt penetrare vltra nō poſſit. Sic nimiꝝ quaſigemino quodā velamīe ne ſb̓limiora ꝓſpiciat inuidꝰ p̄peditur. ad illorū qͦs ſuꝑiores hr̄e dolet: mō qͥdē felicitatē. mō gl̓um. mō vtrāqꝫ ſil̓: reuerberata cicie cōtabeſcēs Quis eītam grauis pruritꝰ oculi ꝙͣ īuidia?Nec vero alijs liuor īuidꝰ: ꝙͣ qͥ aliena gl̓e̓ ⁊ felicitate torq̄t̉. Miſeris