ſic ꝯſeſſio equalitatē expͥmit maieſtatis: p̄ſertim cū ſit ei ſedes a dextris patris. nō ſane ſub pedibus vela tergo. Et ſedere qͥdē iam qͥeſcereeſt: ſed iacere magis. Quid aūt delectabiliꝰ ⁊ quodamo dulcius eſſevidebitur filio an̄ ꝙ ui patre eſt: anꝙ cū patre oībus preeſt. In quo putas hoꝝ ſūma illa pax que exuꝑatomnē ſenſū⁊ ⁊ ſingularis requieodn̄i apetentius aſſignet̉? Et ſi digne ſaitis ore id expͥmi nequeat: eorde tn̄ forſitan pie concipitur. vt ſalua quidem in oībus illiꝰ indiuiſibilis ſimplicitate eſſentie. inter gloriē equalitatē et ſubſtantie vnitatemperiſimilis quedā ei que īter conceſſum I accubitum eſt. cogitari poſſediſtinctio videatur. Seniqꝫ parumvidetur ſponſe videre ſedentē: cubātem ſibi flagitat īdicari. Indica michi quem diligit aīma mea. vbi cubas in meridie? Sed ⁊ aīme omnique ſcinū ſapit: dulciꝰ ſcipit ꝑ oēmmodū. quod aplus ait Qui adheret deo/ vnꝰ ſpūs eſt: ꝙͣ ꝙ apoſtol̓dicitur. Cum ſederit rex in ſede mōieſtatis ſue. ſedebitis ⁊ vos iudicātes: haud minꝰ vtiqꝫ. ſed mogꝭ iōcundior ⁊ ſeſſione cubatio. Ego inpatre ait filiꝰ: ⁊ pater in me eſt.Nō potuit expreſſius ſubſtātie vnitas cōmendari. Vbi enī vterqꝫ ī altero nichil quaſi exterius Alicet nichil interius cogitari: ſimpliciſſimamagis credi neceſſe eſt in ambobꝰſubſtantie vnitatem Verūptū aliqͣtenus huic ſimile qd̓ dicitur. Quimenet in caritate in deo menet/ ⁊ deus in eo. niſi ꝙ hic quidē ſpiritalisquedā ꝑio. ſcd̓m qd̓ ſupra memorauimꝰ. qui adheret deo. nō quidēvnū. nō vna ſubſtātia: ſꝫ vnꝰ ſpūseſt: illic vero naturalis pociꝰ et ſubſtantialis vnitas deſignatur. Vn̄et habes ī euāgelio Ego et pater ꝑnū ſumꝰ. Allud ꝓinde iuxto p̄fatāſi militudine tanꝙͣ cubiculū vnigeniti. et quaſi ſūma quedā reqͥes dn̄idruntū:⁊ hanc volūtatumeſt. Nos quoqꝫ ꝑvnionē et adheſionē ſpūs. quā nimirū caritas facit; pro noſtro qͥdēin tꝫ nō eruimodulo in hoc ſuū cubiculum. ⁊ inſuam requiem: factꝰ eciā pͥmogenitus ītroducit Iam vero quoddicitur q patre ambulantē ſignat. etad cum proxime ipſo preſtante celebraturi ſumus/ ſpectat incarnationis eius aduentum Hinc iumirūet ipſe ait. Ego enī a deo ꝓceſſi etpeni. In terris deniqꝫ viſus I cumhoībꝰ auerſatus. mediꝰ noſtrū quēneſciebamꝰ ſtetit: verus quidē emānuel nobiſcū deus. nobiſcū ſtans:ſed ꝓ patre. ꝙ enim nobiſcū ſtetit/adiutoriū. ꝙ ꝓ patre ſtetit / zelū deſignat Paterna nempe q̄rebat in oībus gl̓um: cuiꝰ ⁊ venerat facere volūtatem. Ceterum ſi pendentem cōſideras. ſi xprſtum et hunc crucifixum attendas; ibi moxime euidētiſſimeqꝫ eum ſub patre reꝑies: hocet proprie ⁊ ſpecialiter ad hucnepertinuit nature huīlitatem; ſcd̓mquod ipſe ait. Pater maior me eſtDicere ne audebimꝰ. ꝙ aliquandofuerit ſine prē? femo id p̄ſume̓t:ſi nō prior ip̄e dixiſſꝫ Deꝰ meꝰ deꝰmeꝰ vt qͥd deliqͥſti meꝰ Queſi qͣdāde̓lictio ibi fuerit. vbi nulla fuit in