probata ſententia dei caput pedeſꝫveluri; eo ꝙ lateat quid ante mundum fuerit. quid ve futurum poſt cōſūmationem. et hoc quidem pro eoꝙ diſtincte in lotinus cōdicibus ſcriptum eſt caput eius ⁊ pedes eius.Teſtatur autem interpresnoſter inhebreo verbū eſſe cōmune: qd̓ interpretari poſſet eiꝰ et ſuā. vt ſeraphiniuxta hebrei ſermonis ambiguitatem vel ſuam faciem et pedes oꝑiredicantur. Vnde u mirū videri p̄tcur ē duobus eū megis in interp̄tatione elegerit ſenſū. quem viſioniscōſequētia minꝰ videtur admittere:vt videlicet ⁊ volarēt ⁊ velerēt pariter caput pedeſꝫ ſedētis. niſi ꝙ origenis expoſitione ſecutꝰ ſit in hac parte Ꝙ ſi de ip̄is quoqꝫ ſerciphin licetaccipere. ſic pinge ea vt oꝑto capite⁊ pedibꝰ ſolū appareat corpus mēdium. ⁊ ip̄m quoqꝫ nō penitus: ꝓptereas rumirum alas quibus volare ꝑhibentur. Cōſidero ſiquidem quoſiquoddā caput corpꝰ ⁊ pedes meosin verbis apoſtoli quibꝰ ait. Quoseium p̄ſciuit. ⁊ p̄deſtinauit conformes fieri ymaginis filij ſui: ⁊ quosp̄deſtinauit. hoc ⁊ vocauit: quosaūt vocauit. hos et iuſtificauit; etquos iuſtificauit: hoc et magnificauit Itaqꝫ inicium meū ſolius gracieeſt; ⁊ nō habeo quid michi in p̄deſtinatione attribuā ſine vocatione: nōſic ſane ab opere iuſtificationis alienus ſum; operatur ⁊ illud gracia. ſꝫplane mecum. Vides ne quēadmodum ſeraphin in medio apporeat aliquatens? Porro conſūmatio quidem ⁊ ipā ſoliꝰ gracie: nec eſt michiin hac ꝑte vel cum ea ſiue in ea gloriari quaſi roadiutor videor aut vooperator Velat itaqꝫ ſeraphin caputſuū duobus alis: ſi et veraciter rognouerit et humiliter fateatur: quismīa eum ſolo p̄uenerit. Velet ⁊ pedes alis eque ducibꝰ: ſi mīe quoqꝫque ſola ſubſecutura eſt. nec ignorꝰextiterit nec īgratꝰ Quā ſanc et capitꝭ et pedū velationem/ et nūc quoqꝫ negligere non oportet: licet tuncmaxime ꝑficienda ſit. quando iudexſedebit ſuꝑ ſoliū: et aſtantes ſibi ſeraphin et agnitio veritatis ſubtiliꝰilluſtrabit. et inflāmabit vehementius caritatis ardore In quoꝝ numero indignos nos ſeruos noīs ſui ipſa de qua locuti ſumꝰ ꝯſtituere dignetur mīa. que ab eterno et vſꝫ in eternū ſuper electos; in medio quidemaliquatenꝰ oſtendens liberū arbitrium meriti gracio. pͥncipium vero ⁊ finem ſoli vendicās ſibi? vt ſit nobisalpha et o. dn̄s deus noſter? I provtroqꝫ iure clamemus. Non nobisdn̄e nō nobis: ſed noī tuo da gl̓um¶ Sermo quintus vn̄ ſupro.Omniendat nobis ſacre littere xp̄m dn̄m. et ex patre. I inpatre: et cū patre. ⁊ a patre: et ꝓ patre. eciam ⁊ ſub patre. Ꝙ dicitur expatre: ineffabilis eſt natiuitas Ꝙin patre: ſubſtātialis vnitas. Ꝙ cupatre: equalitas inaieſtatis Sancenī hec tria ab eterno Ceterū ſi expr̄e naſcens: qͥd in pr̄e aut cū pr̄e?Nō incōgrue forſitō ī pr̄e cubās: cūpatre ſedēs dicatur. Et audite conſeſſus huius ⁊ huius accubitus rationē Sicut enim ſeſſio inaieſtotē: