diſtribui. vobis quidem dampnoſūeſſet. michi vero ꝑiculoſum: cui ninurum hec diſpenſatio videtur eſſecōmiſſa Timeo itaqꝫ dampnū veſtrū: timeo dāpnationē mea: ſi forde dicatur/ paruuli petierūt panē. etnō fuit qui porrigeret eis Scio enīꝙͣ neceſſaria nobis ſit e celo veniēsconſolatio: quos conſtat illecebriscarnalibus et oblcāmentis ſecularibus viriliter renūciaſſe Nemo ſcincbn̄ficij eſſe celeſtis et ſuperno dubitet conſilio diffinitū: vt ep̄us malachias hodie īter nos obdomie̓t:⁊ deſideratō haberet inter nos ſepulturā Cū enī nec foliū quidē arboris ſine diuino nutu cadat in terram. qͥs tam ebes vt nō euidenterin huiꝰ beati viri aduentu et tranſitu. magnū prorſus conſiliū ſuꝑnepietatis aduertat? A finibus terreterram hic poſiturus aduenit. aliooccaſione feſtinās: ꝙͣuis ob ſpeciolem erga nos caritatē. id plurimūteſideraſſe noſcatur Multa quidemin itinere ipſo īpedimēta ſuſtinuit.nec tranſfretare ꝑmiſſus eſt donecappropinquaret tēpꝰ ꝯſummatioīseius; ⁊ terminꝰ qͥ nō poterat p̄teriri Quem quidē multis ad nos peruenientē loboribꝰ. tanꝙͣ angelumdei pro reuerentia ſāctitatis ſue ſuſcepimꝰ: ſꝫ et nos ipſe ꝓ ſua māſuetudine et huīlitate altius radicata.lōge ſupra ꝙͣ me̓mur deuoto ſuſcipiebat affectu Paucos deinde opd̓nos dies fecit in īcolumitate ſuc.dū ſocios p̄ſtolaretur qͥ diſperſi inanglio fuerāt: cum regis illiꝰ vanoſuſpitio dei hoīem impediret Iamqꝫeriomnibꝰ ad eum collectis: ad romoiliu dlinam pro qua venerat curiā ꝑabat̉ſt̄r hobꝰiter Tum ſubito īfirmitate p̄uentus. ſenſit ꝓtinꝰ ad celeſte magis ſepiſaiiſe palaciū euocari. deo melius alij pſquid ꝓuidēte ꝓ nobis: ne a nobisxittiē greſſꝰ alibi conſummaretur Nullūquidem in eo nō dico mortis. ſꝫ vel.xvxagrauis egritudinis ſignū medicisplollusapparebat. ille tn̄ exhilaratꝰ ſpiritu qebat oīmodes oportere: vt hocpnt dulnꝰjxxiitit priſāno malochias ab hac vita egrederetur. Ioborotum eſt ꝯtra; et deuouilpuū: beattis precibꝰ apud deum et qͥbuſcūqꝫipa q̄pillatpotuimꝰ modis. ſed illius preualuete merita. vt deſiderium cordis ejaiinius tribuetetur ei: ⁊ nō fraudareturiiuca et iivoluntate labioꝝ ſuorum Sic enīlipiuit linguam.pro votis oīa ei concurrere: vt hūcmoxime locum diuina ſibi inſpirante clementia elegiſſet; ⁊ hunc quoqꝫ ex longo optaret ſepulture habere diem; quo fidelium omnium generalis memoria celebraturDꝫ et illud noſtra hec gaudici merito cumulauit. ꝙ fratrum noſtrorum oſſibus de priore cimiterio aſportandis huc et recōdendis: ecdēnobis dies auctore deo fuiſſet elcēta. Que nimirum deportantibusnobis ex more p̄ſallentibus; idemvir ſanctus plurimum ſeſe illo cantu delectori dicebat. Et non multūpoſt ipſe quoqꝫ ſecutus: ſompno ſuauiſſimo et feliciſſimo ſeporatus.¶ Agimus itaqꝫ gratias deoſuper omnibus diſpoſitionibus ſuis. ꝙ indignos nos mortis eiushonorate preſentia. ꝙ pauperes ſuos precioſiſſimo corporis eius locu